Montag, 5. Juli 2010

Feldlerche

Ma sott's nit glaube, aber manchmol beneid ich d'Pfälzer.
Okay, d'Pfälzer sinn jetzt nit min erschtes "badisch's Feindbild" (wahrschiens, will ich nit üss Karlsrüäh oder Mannem kumm, dert het ma meh mit 'ne z'düä...). Aber wundere düät's eine halt doch, gell?

's het au ä b'stimmter Grund, unn des isch des pfälische Lied:" In de Palz geht de Parrer mit de Peif in die Kerch, in de Palz, do singt jedes junge Mädsche wie ä Lerch..."...


Wenn ich im Moment nämlich morgens mit'm Fahrrad durch d'Felder zum Schaffe fahr, dann stiegt alli baar Meter ä Feldlärch uff unn singt ihr Lied. Des isch so scheen, wie die Veegili flatternd nuff stiege un däbii jubiliere. Unn wenn sie hoch g'nüä obbe sinn, dann sinn sie still unn segle widder nunder. (Oder isch's anderscht rum, dass sie so lang nuff fliäge, wie ihr Lied langt, unn widder nunder fliäge, wenn d'Melodie rum isch? Ich weiß es nit...)
Jedefalls: Wenn in de Palz wirklich die Maidli so scheen singe, dann miäßt ma eigentlich echt mol in K-Town (Kaiserlautern), Pirmasens oder sunscht wu im "Busch" uff ä G'sangvereinskonzert geht. :-)


Aber wahrschiens kumme sie lang nit mit de echte Lerche mit, grinst
De Bischemer

Donnerstag, 1. Juli 2010

D'Ortenau vun Wittem (3)

D'Geroldseck geht kabütt! Eini vun de scheenschte Burge in de Ortenau! Des derf nit bassiere!
Wenn ich dran denk, wie mir friäjer obends mit'ere Flasch Wiin dert nuff g'loffe sin unn obbe uff'em Turm g'hockt sinn. Des war immer sooo scheen romantisch, grad in so laue Summernächt, wie mir sie jetzt widder hän!
Eimol hab ich sogar mit'eme Maidli dert obbe ibernachtet, aber do dävun wirr ich Eych kei Details verzehle :-]


Unn wie oft mir obends ibber de Schönberg an dere Burg durch g'fahre sin, des kann ich eh nimmi zehle! Lang simmer jo jedi Woch nach Hausach in's "Milieu", unn ä Freundin in Wolfach hab ich au emol g'haa.. Was ware des immer fir Toure mit de Ent ibber die Serpentine... LEGENDÄR!
Ihr sähne, d'Geroldeck isch mir wichtig!

Also, basse bloß druff uff, appelliert
De Bischemer

Dienstag, 29. Juni 2010

Noch meh Süachbegriff

Ich hab Eych jo vor'eme Wiili schun mol zeigt, mit welle Süachbegriffe die Litt uff minner Blog kumme sin. Inzwische git's widder ä ganz Reih vun neyje, die ich Eych nit vorenthalte will. Des sinn die aktuelle "Top 10":

10. amenords (... ä scheens badisch's Wort!)
9. mir schwätze badisch (... genau, mir au!)
8. schuggeln dialekt (... ich hab denkt, schuggle isch schun Dialekt?)
7. hey land 7.de alt rutschpartie -brigit.jpg (... hää? Was het DER denn eigentlich g'süacht??)
6. gratis inserate grose laschtwage (... do kann ich leider nit helfe!)
5. es ist halt winter auf badisch (... nei, 's isch lang gnüä Winter g'sii, oder?)
4. daheim ischs eifach schee (... einig!)
3. mir hänn ihn als erschtes ket (... do wär ich mol nit so sicher!)
2. bisch schun widder do (... ja klar, wu denn au sunscht?)
1. Der Samstig het zuem Sundig g’sait (... Des Liäd hab ich erscht durch Google kenne g'leert!)

's Internet isch schun ebbis Toll's, findet
De Bischemer

Freitag, 25. Juni 2010

Erdbeere



Rot unn glänzig hängsch Dü do,
Schunn de Anblick macht mich froh.
Unn ä ganzi Schüssel voll
Isch nadierlich doppelt toll!

G'schnipselt, mit Vanill-iis druff
Hört die Freyd schier nimmi uff!
Ma kocht Dich zu Schleckli ii,
Schmißt Dich au in Bowle nii!

Kann Dich schüsselwiis püriere
Um dänooch Dich iizufriere.
Des is deshalb b'sunder nett
Will ma länger vun Dir het!

Aber wunach ich mich richt
Isch ganz klar unn isch ganz licht:
Frisch vum Erdbeerstrüch gepflückt
Bin ich echt vun Dir verzückt!

Jedem isch es klar wohl schun,
Ich bin echt ä Fan dävun.
Ganz egal, was D'machsch dämit:
Erdbeer, Dü bisch echt de Hit!



Zu Glück git's die jetzt widder, freyt sich
De Bischemer

Dienstag, 22. Juni 2010

Stallhase

Als Kind hab ich langi Zitt Stallhase g'haa. Ä baar Johr nach'm Umzug in unser (dertmols) nejs Hüüs hämmer im alte Hüüs noch de Schopf g'nutzt, do war Platz fir d'Haseställ. Zum Glück het unser italienischer Mieter au Stallhase g'halte unn minni mit versorgt, sunscht hätt ich jede Dag mit'm Fahrrad zum füttere fahre miän. Dann hätt die Begeischterung wahrschiens nit lang g'halde...
Irgendwann hämmer s'alte Hüüs dann verkauft.
Im neje Hüüs hämmer kei Schopf g'haa, darum hänn die Haase ihren Stall eifach drusse nebe de Garasch stehn g'haa. Aber de Babba het die Hase nit ibber de Winter b'halte welle. Also isch jedes Johr im Herbscht des Drama kumme, dass de Babba die Hase g'schlachtet het... Was hänn mir g'hiilt! Unn ä Hasebroode mit Name het nadierlich eh niäme esse kinne... An dem Dag hänn alli Kinder dann nur Nudle unn Soß 'gesse, kann ich mich erinnere!

Aber wie scheen dann widder, wenn im Frühling die kleine Häsli rumg'hopst sinn! Ich glaub, 's git kei niedlicheri Tierkinder als Häsli, oder??

Mol schaue, wänn de Lukas ä Häsli will, räsonniert
De Bischemer

Donnerstag, 17. Juni 2010

Monatsgedicht: Juni

Sackzement, widder basst 's Gedicht nimmi ganz zum (g'änderte) Wetter. Aber egal:

Juni isch ä tolli Zitt,
Will's do so viel Scheenes gitt:
D'ganz Natur isch saftig griän,
Unni dass ma gieße miän.
Dags schient d'Sunn, unn nachts wird's nass,
Des macht jedem Gärtner Spaß!
Jetzt git's Kirsche, frisch vum Baum,
Dunkelrot, die sinn ä Traum!
Au die Erdbeere sinn siäß,
Unn 's git widder frisches G'miäs!
Noch ä Brotwurscht, frisch vum Grill:
Es git alles, was ma will!
Meischtens isch's schun richtig warm
(Dies Johr het's ä b'sund'rer Charme...)
Kann ma obends drusse sitze,
Därf ma mittags au mol schwitze!
Sogar d'Nächt sinn richtig lau.
(Unn Geburtstag hab ich au!)

Ball geht (offiziell wenigschtens) de Summer lo! Halte durch, rüäft
De Bischemer

Dienstag, 15. Juni 2010

Kei Heidi meh!

Hänn Ihr's g'lese? D'Heidi Kabel isch dod!
Eigentlich isch des jo nit unbedingt ä Thema fir ä badischer Blog, aber friäjer, wu mir noch Kinder ware, do war's Ohnsorgtheater ä feschti Größi in unserem Fernsehprogramm. Wann immer d'Heidi Kabel kumme isch, dann hänn minne Eltere des au g'schaut! Unn mir Kinder entsprechend au, will 's het jo nur ei Fernseher gää...
Aber mit Hamburg het uns nit nur 's Ohnsorg-Theater verbunde:
Ganz friäjer war minner Babba jo Laschtwagefahrer fir Steppdecke ("bii de Stepp"), unn 1975 het er mich sogar nach Hamburg mit g'numme, unn mir zwei sinn bii de Eröffnung z'Füäß durch de Elbtunnel g'loffe! Die Gedenkmedaille vun dert hab ich immer noch!
Fir mich isch Hamburg sowieso die tollscht Stadt in Ditschland. Ich hab der ämol ä halbs Johr g'wohnt, wu ich's Praktikum g'macht hab, unn des war a super tolli Zitt! 's wird eh widder ämol Zitt, dass ich do widder hin kumm...

In dem Sinn: "Hummel Hummel, Heidi!", winkt
De Bischemer

Montag, 14. Juni 2010

's süüfere Goldene Horn

's erschte Mol bin ich jo vor 1988 in Istanbul g'sii. Mit Interrail. Des ware noch wildi Zitte! Ich kann mich noch entsinne, wie's dertmols in unn um's Goldene Horn üssg'sähne het. 's Wasser war dunkel braun un dreckig, iiberall sinn aldi Kähn rum g'lääge, unn d'Luft unn d'Stroße ware nit viel besser! Am meischte fallt mir des widder ii, wenn bii uns ä alter, stinkiger Laschter an mir durchfahrt unn ich den Rüäß in's G'sicht bloose krieg. Dann denk ich immer: Ja, 's schmeckt widder wie friäjer in de Türkei! Der Dieselg'stank isch so ziemlich de wichtigschte Geruch, der mir im Kopf bliebe isch vun solche Länder!
Un hitz'daag? 's Golden Horn isch blau wie d'Ägais, unn d'Fisch üssem Bosporus kamma ökologisch unbedenklich esse (hoff ich mol, des hämmer nämlich g'macht...). Schließlich sinn jo immer Dutzendi vun Angler uff de Galata-Bruck, die ihri Fischli jo au nit nur zum Anlüäge im Eimer schwimme hänn...

Des hänn die zwar au schun friäjer g'macht, aber ob des dermols wirklich g'sund war???
Unn am Rand vun Istanbul, uff de Prinzeinseln, sinn mir letscht Woch sogar schwimme gange! Mindestens so nett wie uff Malle, kann ich Eych sage!

's isch doch scheen, wenn d'Welt noch scheener wird, strahlt
De Bischemer

Freitag, 11. Juni 2010

Wie schwätzt denn de Lukas?

De Lukas entwickelt immer meh ä Sprachfehler! Vor kurzem hab ich ihn g'heert, wie er zu de Lea g'sayt het: "Lea, das ist in dem schwarzen Käscht... in dem Kästchen"! Wenn ich nur wißt, wu er de her het! "Das ist" het er vun mir sicher noch nit sage g'heert, ich sag immer richtig "des isch", wie sich's fir ä Badner g'heert! Unn "Kästchen" isch mir eigentlich selber z'schwierig üssz'spreche...
Okay, dass er zu Hanstriebili "Johannisbeere" sayt, do bin ich selber dran schuld. Unn statt "Trottoir" "Bürgersteig", des kann er nur vun de Sandra haa! Aber au sunscht schwätzt er ä richtig güät's Hochditsch! 's schient, als ob er nie richtig wird badisch schwätze kinne! Des arme Kind!

Kennt einer vun Eych ä güäder badischer Logopäde??, frogt
De Bischemer

Dienstag, 8. Juni 2010

Hin unn weg (unn widder do)!

Geschtern simmer also z'ruck kumme üss Istanbul. Bii de Abfahrt het's g'rägelt, so als ob d'Stadt briäle däd, will ma widder furt gehn... 's war aber au widder einmalig! So ä Stadt wie Istanbul git's nit nochmol! Unn so intensiv wie diesmol isch's ma wohl noch nie vorkumme.. oder liegt des do dran, dass ich jetzt schun sibbe Johr nimmi dert war??
Mir hänn so viel scheeni Sache erlebt unn g'sähne, des ware g'fühlti zwei Woche Urlaub! Dittlich wird die Intensität au do dran, dass ma unseri Kinder quasi gar nit vermisst hänn... Des hätt ich mir au nit vorstelle kinne!

Ä anders Mol verzehl ich Eych viellicht mol meh dribber, was ma so g'macht hänn in Istanbul. Jetzt erscht mol nur ä baar Schnipsili: Fischbreetli, Bosporus, Baklava, Basar, Moscheeä, Tee, Wasserpfiff', modernschti Iikaufszone, verschleyerti Fraue, Ayran, Livemüssik, unn soooooo viel meh...!

Nit ummesunscht isch's diss Johr Kulturhauptstadt, nickt
De Bischemer

Dienstag, 1. Juni 2010

Istanbul!

Ich kann's immer noch nit so recht glaube! Morge flieg ich mit de Sandra (ällai, unni Kinder!) fir fünf Dag nach Istanbul!
Endlich mol widder in Istanbul! Fir mich isch's 's niinte oder zehnte Mol, so richtig krieg ich's nimmi z'sämme...


's letscht Mol war vor sibbe Johr, quasi d'Hochzittsreis mit de Sandra! Des wird also eigentlich ä Hochzittsreise-Revival!
Mir hänn gar kei großer Plan g'macht, will ma des klassische Sightseeing jo eh nimmi bruche. Also kinne mir uns eifach triibe lehn, d'Stadt in uns uffsüüge unn mache, was uns grad iifallt. Vor allem nadierlich obends, so lang wie mir welle, unni dass d'Kinder quenglig werre!

Ich bin schun ganz hibbelig, gesteht
De Bischemer

Freitag, 28. Mai 2010

Rolle mich nüss...!

Ächz! Ich bin z'ruck üss Südfrankrich!
Ich müäß sage, läbe kinne die schun ganz güät do unde! D'bescht Z'sämmefassung isch wohl: Mir hänn g'schafft wie Gott in Frankrich!
Klar, 's war viel z'schaffe, aber 's war au ä interessanti Rundi mit Litt üss China, Korea, Indiä, Singapur, Amerika, Frankrich unn Ditschland!
Unn obends hänn uns die Franzose immer in tolli Reschtaurants üssg'führt, unter amderem in Aigues Mortes, des isch ä wunderscheeni mittelalterlichi Stadt mit kompletter Stadtmüür:


Do hämmer dann erschtklassigi Menüs g'esse! Fisch, Shrimps, Steak, Mousse au Chocolat, unn nadierlich immer güäder Wiin üss Südfrankrich! Unn sogar 's Mittagesse war als Büffet mit Sushi, Paschtete, Kanabees unn super leckere Mini-Törtli g'macht! Ich glaub, d'nägschde Däg daheim kann ich nur noch Salat esse, bis ich des alles verdaut hab!! Sunscht kannsch mich echt wegrolle, so vollg'fresse bin ich!
Ihr sähne, 's war g güädi Dienschtreis, gell!?!

Unn wenn's klappt treffe ma uns 's nägschte Mol in Peking, strahlt
De Bischemer

Dienstag, 25. Mai 2010

D'Ortenau vun Wittem (2)

Jetzt also zum zweite Mol "D'Ortenau vun Wittem", diesmol sogar vun "Ganz Wittem". Ich bin nämlich die Woch fir d'Firma in Montpellier in Südfrankrich. 's Wetter isch ähnlich wie inzwische au bii uns daheim, aber 's isch eifach ä anderi Stimmung, wenn im dem berühmte provencalische Liacht Palme stehn unn d'Möwe schreye..

Also:
Die A5 het jo momentan ä baar Problemli, sie isch jo ziemlich kabütt...
Ich kann mich noch dran erinnere, dass ich des Stück vun Lohr bis Offeburg ewig lang nie g'fahre bin. Eberschopfe liegt jo grad inn de Mitti, also isch ma entweder in Lohr (nach Süde) oder in Offeburg (nach Norde) uff d'A5 druff g'fahre.
Des war ganz komisch, als ich irgenwenn dann zum erschte Mol uff de Audobahn an Eberschopfe durch g'fahre bin...

Aber des isch au schu widder ä ganz scheen's Wiili her, stüümt
De bischemer

Mittwoch, 19. Mai 2010

De Schriebtisch uffrüüme

's Uffrüüme isch echt immer ä b'sunderi Uffgab. Nit nur fir d'Kinder (dert aber b'sunders...), sondern au fir d'Sandra unn mich. D'Poscht bliebt zum Beispiel oft a Wiili leye. Sie wird im Arbeitszimmer uff d' Schriebtisch-Ablag g'legt - manchmol mitsamt 'm Umschlag unn Prospekte. Des macht 's Sortiere nit grad lichter...

Irgendwann, wenn dann de Stapel eifach z'hoch wird, dann hock ich mich ebbe hin un sortier ämol. Zum Glück brennt fascht nie ebbis an, will des ganz Wichtige doch schun rechtzittig g'macht worre isch.
Do bliebt dann immer einig's fir de Babierkorb, was sich mit de Zitt erledigt het. Noch meh Sache git's zum abhefte (unn zum sortiere, will's jo uff verschiedeni Ordner verteilt werre müäß), unn ä baar Sache, die ma noch erledige müäß.

Und dann bliebe do noch die Sache, die ma (noch) nit wegwerfe will. Die sinn des eigentlich Spannende, unn die kumme widder z'ruck uff d'Ablag. So sammelt sich mit de Zitt ä Art "Bodesatz" vun Babier an, unn was do däbii isch, isch echt interessant:
Do leye aldi Urlaubs-Poschtkarte (scheen, die nochmol z'lese...), Zettel mit Sprüchli vun de Kinder (Lea: "Leberflecke kumme vum Leberwurscht esse..."), Yoga-Prospekte (vun de Sandra), Info-Blättli vun Sache, die ma viellicht mol kaufe will (Kamin-Ofe unn so Ziigs...), unn ab unn züä sogar mol ä Brief, den ma bekumme het, unn wu ma gar nit richtig weiß, wu ma 'ne endgültig hin stecke soll. Leider git's des hitz'dag jo fascht gar nimmi, dass ma ä handg'schriebener Brief kriegt, will jeder nur noch emails unn SMS schriebt. Eigentlich schad, oder?


Wänn hänn Ihr eigentlich de letzsche "echte" Brief g'schriebe?? frogt Eych
De Bischemer

Sonntag, 16. Mai 2010

Monatsgedicht: Mai

Ma sott's doch nit glaube! Do hab ich ä Idee für's Gedicht, unn küüm schrieb ich's uff, schun ändert sich 's Wetter, unn 's Gedicht basst fascht nimmi! Ob ich do dämit Geld verdiene kinnt??
Aber wie au immer:

"Wonnemonat" soll des sii?
Sag, wu führt denn des noch hii??
Solle mir mit klamme Bratze
Ball am Audo Iis noch kratze?!?
Jetzt wird's aber echt mol Zitt
Dass es richt'ger Frühling gitt!
Sunscht isch ball schun, eins, zwei, drey
Au der Monat schun vorbey!
Alli Pflänzli in 'em Garde
Schiene nur uff d'Sunn zu warde!
Unn uff d'Erdbeer' (grasegriän!)
Werre mir wohl warde miän!
Also los, Dü Wettergott,
Mach de Mai so wie er sott!


's isch jo abber au wohr, grantelt
De Bischemer

Donnerstag, 13. Mai 2010

D'Salatmänner

Endlich git's widder neyer Salat üssem eigene Garde! Mir hänn zwar ibber de Winter au noch Zuckerhüät g'haa, des isch so ä Wintersalat.
Aber jetzt isch au de frische Salat widder so groß, dass ma ä richtig scheeni Salatschüssel voll mache kann:

Unn wie ich denne Salat so aag'macht hab, do hab ich an des Sprüchli vun de Frau Stober denke miän. Des isch die Hüüswirtschaftslehreri, die wu ich im Zivildienscht betreut hab. Sie het immer g'sait: "Fir ä güäder Salat brücht ma vier Männer: Ä Großzügiger fir's Öl, ä Gizziger für de Essig, ä Weiser fir's Salz unn ä Verruckter zum unternander mache...!"

Un do dämit het sie recht g'haa, nickt
Dei Bischemer

Dienstag, 11. Mai 2010

Hermann

Kinne Ihr Eych noch an de Hermann erinnere?
Des war friäjer so ä Hefe/Süürdeig, üss dem ma Küache het backe kinne. Den het dertmols doch fascht jeder daheim g'haa, unn will der so viel Deig produziert het , het ma 'ne au immer widder verschenke kinne (oder miäm...)!
Mit dem erschte Deig het ma dann auch normalerwies ä Hermannbrief mit bekumme, der het etwa so üssg'sähne:

"Des isch de Hermann. Heb de Hermann i'me große, uffene G'fäß uff, damit er Luft bekummt. Des müäsch mache:
1. Dag: De Hermann in Rüäh loh.
2.- 4. Dag: De Hermann je ein Mol umrühre.
5. Dag: De Hermann füttere mit Mehl, Zucker unn Millich.
6.- 9. Dag: Widder jede Dag de Hermann umrühre.
10. Dag: Widder de Hermann füttere mit Mehl, Zucker unn Millich. Dann backe: Ein Teil uffhebe, ein Teil widder verschenke, üss zwei Teile mit allem mögliche Ziegs ä Deig rühre unn ä Küache backe.
"

Eigentlich war der Küache jo au ganz lecker, aber bii dem Rezept het ma jo jedi Woch ä Küache backe miän, unn des isch dann wahrschiens de meischte irgendwann z'viel worre. Unn ma het jo au nit jedi Woche ebber nejs g'haa, dem ma so ä Hermann het schenke kinne, oder??

Aber luschtig war's schun, findet
De Bischemer

Sonntag, 9. Mai 2010

Fir alli, die's vergesse hänn...

...unn au di ganze "dezente" Erinnerunge vun Blüemeläde, Schoklädli-Hersteller, Parfüm-Firme etc. ibbersähne hänn: Hit isch Muttertag. Deshalb:

Muttertag
Wer war schun immer für Dich do?
Düät Dir ebb's weh, wer macht Dich froh?
Wer isch Dir immer güät gewoge,
Unn het zum Güäde Dich erzoge?
Wer nimmt Dich an, so wie Dü bisch,
Lehrt Dich, was Recht unn Unrecht isch?

Wer het denn Dich zu "DIR" wohl g'macht,
War fir Dich wach so manchi Nacht
An Dinnem Bett mit viele Sorge,
Het Dich beschützt bis friäj am Morge?
Het mit Dir g'lacht unn oft au g'litte,
Für wen bisch Dü die Lebensmitte?

Din' Mama isch's, Dü kannsch Dir's denke,
Drum sollsch Ihr nit nur hit ebb's schenke!
Ein Dag im Johr isch längscht nit g'nüä,
's miäßt jedi Woch ä Dag däzüä,
Dann sott ma lütthals DANKE sage,
Des wär de Sinn vun solche Tage...

Wie witt Ihr au vunnander sind,
Für sie bliebsch immer Dü "ihr Kind"!
Din' Mama wird Din' Mama bliebe,
Wird Dich Ihr ganzes Lebe liebe,
Drum denk an des, was ich Dir sag,
Denn jede Dag isch MUTTERTAG!


Denke dran, mahnt
De Bischemer

Donnerstag, 6. Mai 2010

D'Ortenau vun wittem (1)

Vor 'eme Wiili hab ich mol ibberlegt, wie ich meh vun dem mitbekumme kinnt, was in minnere alte Heimat so lauft. Also hab ich aag'fange, im Internet die Lokalnachrichte z'läse. Unn zwar im "Baden Online", des nennt sich au so nett noch "Portal der Ortenau".
Unn will's do immer widder Artikel git, zu denn mir ebbis iifallt, hab ich denkt, ich kann jo minni Idee däzüe mol uffschriebe. Unn jetzt fang ich dämit an. Mit minnere neye Serie "D'Ortenau vun wittem":

In Dierschburg isch am Wocheend Bulldogtreffe.
Eigentlich isch Bulldog jo"nur" ä Marke g'sii. Unn ich bin zeimlich sicher, dass es in minnere Kinderzitt so güät wie kei Bulldog meh in Eberschopfe gää het. Aber egal, ob so ä G'fährt friäjer ä Fendt, ä Massey Ferguson oder was au sunscht noch war, für uns war des eifach ä "Bulldog"! Vun 'eme Traktor het do nie ebber g'schwätzt!
Des isch sogar so witt gange, dass ich mit minnere Freundin vun de Oschtsee emol g'witzelt hab, Traktore däde sich bii uns anderscht anheere als dert: Im Schwarzwald mache sie ebbe "bull-dog, bull-dog...", an de Oschtsee aber "trecker, trecker, trecker..."!
Wie die Dinger bii uns in Bischem mache, des miäßt ich eigentlich de Lukas froge, der isch jo unser Experte für alles, was ä Motor het.

Aber "bull-dog" mache sie sicher nit, sinniert
De Bischemer

Dienstag, 4. Mai 2010

Tomätli

Am Wocheend hab ich d'Tomätli in de Garde nüss pflanzt. Minni Schwester het sie jo vorzoge, während mir in Florida ware. Dänooch sinn sie im G'wächshüüs g'stande, unn d'letschte baar Woche hänn sie bii scheenem Wetter nüss därfe. Abhärte... Obends hab ich sie dann immer widder nii g'stellt, damit's ihne nit z'kalt wird. D'letschte Woch war's dann jo so warm, do hab ich sie eifach nimmi in denne kleine Töpfli sähne kinne. Ä baar hänn jo sogar schun aag'fange mit bliäje!
Unn was isch? Küüm sinn sie im Garde üsspflanzt, schun wird's kalt, und zum erschte Mol sither Woche rägelt's widder mol richtig.
Die arme Pflänzli, was werre die sich denke?!?
Aber ich wirr schun uffbasse, dass ihne nix bassiert, sie sinn schließlich minni Lieblinge im Garde. Wenn ich nur dran denk, dass mir immer noch vun derre leckere, eigene Tomatesoß vum letschte Johr im Keller hänn... Echt lecker!! Unn d'Kinder freye sich au schun uff die kleine Cocktail-Tomätli, frisch vum Strauch!

D'Garde-Saisong het widder aag'fange, strahlt
De Bischemer

Donnerstag, 29. April 2010

Irischi Impressione (2)

Ich hab Eych jo mol versproche, dass ich Eych noch ä baar G'schichtli vum Irland-Urlaub mit'm Ralf verzehl. Also, do isch d'erscht:
Audomacke unni End hämmer g'haa. De Ralf het in sinnem Tagebüach sogar ä eigeni Sitt reserviert fir d'Pannelischt. Un was soll ich sage, die Sitt isch fascht voll worre!
In Cork, zum Beispiel, hämmer schun ganz am Anfang vum Urlaub ä Dag lang warte miän, will am Sunndig d'Lichtmaschin de Geischt uffgää het, un erscht am Mändig so ä Baschtlerwerkstatt 's Ersatzteil b'sorge het kinne. Zum Glück war grad ä Open Air Müssigfescht in de Stadt, do het's dann widder basst.
Aber uff de Heimfahrt sinn uns (in de Nähdi vun London) innerhalb vun 'ere halbe Stund zwei Reife platzt!

Do war dann nadierlich lätz mit widder kumme. Un des am Samschdig obend! Aber 's isch dann noch besser g'kumme:
De Abschleppdienst het uns vun de Autobahn zoge, het sich dann aber selber üssem Audo üssg'schlosse! Zum Glück war's Schloss uff sinnere Beifahrersitt aber nimmi so güät, so dass er mit unserem Benz-Schlüssel het uffschließe kinne...
Dann aber war bii ihm d'Batt'rie leer, will d'ganz Zitt des oraschige Blinklicht g'laufe isch. Also hänn mir ihm mit'm Benz Starthilfe gää miän! Do däfir het er aber dann ä Werkstatt g'süacht, die wu ä passender Reife fir uns het, unseren ADAC Schutzbrief akzeptiert un am Samschdig obend au noch de Reife montiert het. Unn er het uns dann dert hin g'schleppt, obwohl des nit im Schutzbrief drin g'sii wär. Do ware ma widder quitt, glaub ich!
De Rescht vun de Heimfahrt war dann verhältnismäßig langwielig...

Ihr sähne schun, es war spannend, grinst
De Bischemer

Montag, 26. April 2010

Monatsgedicht: April

De April war dieses Johr
Üssgefalle, kummt mir vor.
Sunscht isch's doch so oft, oh Mann,
Fascht ä Wetter-Achterbahn.
Rääge, Schnee unn Graupelschauer,
Sunneschiin vun kurzer Dauer.
Kalter Wind blost Dir in's G'nick,
Unn de Winter kämpft sich z'rück.
Aber dies Johr war's nit so!
Eigentlich wär ich ganz froh,
Wenn nur nit de Garde wär...
Der het's unni Rääge schwer!

Hit nacht het's jo ä weng g'rägelt, viellicht kummt j noch meh, hofft
De Bischemer

Freitag, 23. April 2010

Minka unn Strolch

Hänn Ihr schun mol g'merkt, dass es eigentlich nur "Hunde-Familie" oder "Katze-Familie" git, aber nix däzwische?? Mir sinn schun immer ä "Katze-Familie" g'sii (unn zum Glück isch minni Frau genau so, des basst)! Mir hänn immer schu Katze g'haa, mit Hund kann ich nit viel anfange.

Zwei ganz spezielli Exemplare wirr ich nie vergesse:
D'Minka hämmer g'haa, als mir noch kleini Kinder ware. Des war viellicht ä komischi Katz! Wiss mit schwarze Flecke, fascht so wie der Hund vunn de "Kleine Strolche" im Fernseh friäjer. Die isch in de Garde gange unn het Bohne unn Gurke ang'fresse! Unseri Noochberi het sogar ämol g'meynt, 's gäb bii uns Hase, will ihri Gurke aag'nagt ware... Mir hänn's nadierlich besser g'wisst, aber nix g'sait! D'Minka het denne Geruch vun Bohne so gern g'haa, dass sie sogar im Garde zwische de Bohne g'schlofe het!
De Strolch isch uns dann ä baar Johr später züäg'loffe. Hauptsächlich deshalb, will minni Schwester ihn heimlich mit Fleischwurscht g'füttert het. Er war echt de Liebling vun de ganz Familie. Ä richtig scheener langhooriger Tiger - g'miätlich, freyndlich unn immer bii de Litt:

Ich weiß gar nit, wie viel Johr der bii uns g'lebt het, aber wu er g'storbe isch, do war ich schun lang in Siegen, unn trotzdem isch des echt ganz scheen an mi naa gange!
Wenn ich nur dran denk, dass der mir immer, wenn ich uff'em Kanabee g'sesse bin, mitte uff de Büch g'lääge isch un mir lütt in's G'sicht g'schnurrt het... Oder dass er immer bii mir (unn de andere) im Bett mit g'schloofe het... De Babba het er sogar obends nach de G'sangvereinsprob an de Auberghall abg'holt, unn des war ä ganz scheens Stück weg...

Eigentlich hätt ich au gern widder ä Katz, draimt
De Bischemer

Montag, 19. April 2010

D'Radsaison isch eröffnet!

Hit bin ich zum erschte Mol widder mit'm Rad uff d'Ärbet g'fahre. Unn will d'Lea krank isch het de Lukas mit sinnem Fahrrädli zum Kindergarde fahre derfe / miän...
's isch jo echt toll, mit ihm so ä kleini Radtour durch s'Dorf z'mache. Erscht uff'm Gehweg, dann uff de Radweg. Nur de Buckel nuff hab ich ihn halt ä weng schiebe miän, sunscht wär er gar nit nuff kumme. Unn trotzdem het des Stückli bis zum Kindergarde fascht so lang düürt wie minni Fahrt dänooch nach Mainz.
Aber isch jo egal, Hauptsach, 's het klappt! Ab jetzt kinne mir endlich richtige Fahrradtoure mache!

Unn 's Wetter isch au noch herrlich, strahlt
De Bischemer

Donnerstag, 15. April 2010

Eberschopfener Näme

Vun friäjer in Eberschopfe hab ich noch so ä baar Name vun Litt im Kopf, die speziell ware. Des ware entweder Name, die zeigt hänn, was ebber schafft oder isch, oder 's war halt ebe de Name vun de Litt. Oder ich hab gar nix mit de Name aafange kinne.
Zu de erschte Grupp vunn Litt hänn g'heert: De Schriener-Philipp, de Welli-Metzger, de Bott, s'Blechners, 's Briäfträgers un de Kaiser Hans... Ach nee, der letschte war nit Kaiser, der het nur so g'heiße (grins...)

Dann het's do noch die zwei Kaufläde vun s'Xaveries un 's Schriener-Karli's gää un s'Kleiderg'schäft vun s'Poscht-Franze. 's letschtere war direkt nääbe de Poscht, ich bin aber nit sicher, ob die friäjer au selber mit de Poscht z'düä g'haa hänn. Ich glaub schun... Unn wer bii 's Chrischterlis (die zweit Metzg im Dorf) de Chrischterli war, des hab ich wahrschiens sither de Kinderzitt widder vergesse...

Unn warum s'Kohler-Gässli so heißt, des weiß ich eigentlich gar nit. Müäß ich mol de Baba frooge. Der isch übrigens 's Andre'se Engelbert, hab ich mir mol sage lehn. Ich bin nämlich mol g'frogt worre bin: "Wem g'hörsch denn Dü??", unn als ich de Name vum Babba g'sait hab, do hab ich g'lehrt, dass "'s Andre'se Engelbert" de richtige Name fir'ne isch!

So lehrt ma sinn Stammbaum als Kind, strahlt
De Bischemer

Sonntag, 11. April 2010

Immer am Sunndig...

Kurz nach sechs, es wird grad hell,
Unde geht ä Diir schun uff.
Mit'm Kuscheltier kummt schnell
D'Lea jetzt die Treppe nuff.

Eigentlich will ich noch schlofe,
Mindeschtens so ein, zwei Stund,
Doch die Klei' isch echt ä Strofe,
Dauernd geht ihr Plappermund!

Sie hopst rum unn pikst mich an,
Erscht am achti wird sie still,
Denn im KIKA sieht ma dann,
"Was de Willi wisse will"!

Halb verschlofe, uffgeweckt,
Staun ich ob der Energie,
Die in kleine Kinder steckt...
...nur am Wärdig klappt des nie!


Wer kleini Kinder het, der kennt des, denkt
De Bischemer

Mittwoch, 7. April 2010

's geht au anderscht!

An Oschtere ware ma widder unte in Eberschopfe. Normalerwies sinn die Fierdig jo ä Zitt, wu viel 'gesse, drin g'hockt unn babbelt wird. Aber will "Oma unn Opa" jo eh jede Dag sechs Enkel um sich rum hänn, bruche sie unseri zwei Rabauke nit au noch de ganze Dag haa.
Also simmer am Oschtersamschdig nach Lohr g'fahre unn hänn de Oma g'sait, dass sie uns nit zum Esse iiplane müäß. Do het sie nit so viel Ärbet mt'm Koche. Mir sinn dann in Lohr in de Rebstock esse, des isch ä alt's Wirtshüüs direkt am Storcheturm. 's war mittags g'stoße voll, viel Elsäßer drin, die hänn's uns au empfohle. Un 's war echt güät! Günschtig's, handg'macht's Esse uff de Tageskart, d'Bedienung het sich ä Bei üssg'risse, unn d'Kinder ware au willkomme. Also do werre ma zukünftig öter hii gehn!
Un am Oschtermäändig simmer mit minnene Schwestere unn Kinder in de Wald wandere, hänn an'ere Hiddi a Fiir g'macht unn Würschtli grillt. Des het allene g'falle, d'Kinder hänn rumrenne kinne, unn mir sin ämol zum Schwätze kumme!
Unn hinterher noch ä Kaffee bii Oma unn Opa, des wär sunscht mit dere Bagasch au viel z'viel g'sii.

Also rundrum ä scheens Oschtere, freyt sich
De Bischemer

Donnerstag, 1. April 2010

Kubanisch's Frühstück

Wu mir letschtes Johr in Kuba ware, do het's jo, grad zum Frühstück, nit immer alles gää was mir vun daheim kenne. Grad d'Kinder ware do ä weng quengelig, will's halt kei Schleckli unn kei Nutella gää het, sondern halt Wurscht, Käs unn Eier (unter anderem). Aber wenigschtens het's immer Hunnig gää.
Unn will d'Kinder jo au üsser de Reih immer widder ebbis esse hänn welle, do hämmer irgendwann dann ä großes Glas Erdnussbutter kauft. Do het ma nämlich mit dem Wissbrot, was es iiberall gää het, wenigschtens ä Erdnussbutterbrot mache kinne. Des hänn d'Kinder echt gern 'gesse. Unn morgens war dann des Standard-Frühstück bii ihne Erdnussbutter-Hunnig-Brot.
Unn irgendwie het sich des so feschtg'setzt, dass die Kinder sither au daheim fascht immer Erdnussbutter-Hunnig-Brot frühstücke welle. Des het bii uns schun de Titel "Kubanisch's Frühstück" bekumme, unn ich müäß ehrlich sii, mir schmeckt's au nit schlecht.

Nur am Wocheend, do git's Nutella, strahlt
De Bischemer

Dienstag, 30. März 2010

Florida: Was bliebt?

- Fir d'Kinder war d'Kletterburg bii McDonald's wichtiger als jedes "Großevent"
- d'Landschaft in Florida isch jo ziemlich langwielig (nix als Gras unn Palme), aber z'düä git's umso meh!
- Ich kann kei Hamburger mit Pommes meh sähne!
- Irgendwie hämmer's fascht nie g'schafft, Sushi z'esse, obwohl mir's so vielmol mache hänn welle!
- Wie froh bin ich, dass ich daheim au mol ä baar Schritt z'Füäß mache kann, des isch in Amerika jo nit vorg'sähne...
- Au in Florida git's kalter Winter (wenn au nit so kalt wie bii uns)
- Unser Maidli isch in Florida drey Johr alt worre, des war ä scheener Geburtstag
- Was ä Spaß, bis zu de Knie im Meer z'steh unn mit de Händ nach de scheenschte Muschle z'fuschle
- Mensch, was sinn die Alligatore groß!
- Mir hänn halt zwei Reisekinder, die freye sich jede Dag uff's ney Motel unn de Pool däbii
- Unn s' Audofahre war au kei Problem, solang sie ä Molbüäch unn ä baar Stifte g'haa hänn
- In Miami im Kubanerviertel bin ich mir fascht vorkumme wie in Havanna, ich hab schun mit de Litt Spanisch schwätze welle!
- Key West isch einmalig. Nut nur, aber au wege dem wahnsinnig scheene Weg hin (Seven Mile Bridge unn die ganz Streck ibber d'Insle)
- Eimol Disneyland reicht fir langi Zitt!


Unn zum Abschluss:
- Heimkumme isch echt immer widder scheen, egal wie toll de Urlaub war!

So macht Urlaub UNN Daheimsii Spaß, weiß
De Bischemer

Mittwoch, 24. März 2010

Monatsgedicht: März

Fascht hab ich's vergesse, aber do isch es:

"Wie lang isch es denn noch Winter?",
Frooge Männer, Fraue, Kinder.
Denn vun Schal unn Winterschüä
Het so langsam jeder g'nüä!
Frühlingsanfang, unni Scherz,
Isch halt jetzt ämol im März!
Aber dann, vun hitt uff morge,
Do verschwinde all die Sorge!
's Gras isch griän, die Luft isch lau,
Freyt sich Mann unn Kind unn Frau!
D'Sunn wird stärker mit de Zitt,
Heitert d'G'miäter vunn de Litt.
Scheen, wer jetzt in's Freye kann,
Gliich, ob Kind, ob Frau, ob Mann!
Plötzlich sinn sie alli froh,
Endlich isch de Frühling do!

Ä scheeni Zitt an de frische Luft wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 22. März 2010

Widder do!

So, jetzt simmer also widder daheim. Am Friddig noochmittag simmer im Bischem aa g'kumme. War ä ganz scheeni Odyssee, will unser Heimflüäg abg'sagt unn mir uff ä anderer Flüäg ibber Paris g'schickt worre sinn.
D'Kinder sinn noch ziemlich durchänander wege de Zittverschiebung, die welle obends eifach nit ins Bett. Aber sunscht isch's scheen, widder daheim z'sii. Unn de Frühling isch jo au grad noch rechtzittig kumme...

Ich däd Eych jo gern noch ä baar Fotos zeige (ma glaubt jo nitt, was es alles in Florida z'sähne gitt...!), aber des Blogprogramm lädt im Moment leider kei Fotos hoch... Also dann, gitt's halt demnägscht noch ä paar Details, fir's erschte soll's des g'sii sii.

Bis bald, winkt
De Bischemer

Freitag, 12. März 2010

Krokodil oder nit?

Geschtern ware ma imme Nationalpark, wu's nur so vun Alligatore g'wimmelt het! Iberall sinn die Viecher rumg'lege unn im See rumg'schwumme!
De Ranger het dann au (ich glaub, 's war ä Scherz) verzehlt, wie ma Alligatore unn Krokodile üssänander halte kann: 's Krokodill het siebzig Zähn, de Alligator achtzig. Aber wer will, wenn er vor so 'me Viech steht, schun d'Schut uffziäge unn Zähn zehle???
Ä anderer Scherz war der tipp, wie ma am beschte die Begegnung mit'eme Alligator ibberlebt: Ma sott mit ebber z'sämme sii, der langsamer renne kann als ma selber, will die 'Alligatore jo ganz scheen schnell renne kinne... hm...?!?

Hit ware dann widder mol am Strand (unn grad hit war's Wetter widder nit so doll), will's do ä Strand gitt, wu ma Haifischzähn finde kann. Versteinerti. G'funde hämmer zwar selber keini, aber uff'em Parkplatz het uns ä Einheimischer ä ganze Hand voll g'schenkt! Wie nett!


Morge fahre ma dann nach Sanibel, des isch ä Insel, die wu bekannt isch fir die wahnsinns-tolle Muschle, wu ma do finde kann, unn vun dert geht's widder durch d'Everglades bis nunder nach Key West. Unn dann isch de Urlaub au schun ball rum....

's kumm mir eh schun ewig vor, sinniert
De Bischemer

Samstag, 6. März 2010

Z'viel Disney!

Oh Mann! Geschtern simmer also im Magic Kingdom vun Disneyworld g'sii!
Unn ich müäß sage, noch ämol will ich do gar nit hii! Z'viel Paschtellfarbe, z'viel Litt, z'viel Lärm, z'viel Trara, unn do durch z'viel Streß fir d'Kinder unn fir uns!

Klar, es isch schun wahnsinnig, wenn ma die Mickeymaus vor dem künschtliche Schloss sieht, unn an jedere Eck entweder de Winnie Puh, de Pluto, 's A-Höerni unn B-Hörnli oder eins vun denne andere Disney-Figure rumsteht unn winkt... aber im Endeffekt steht ma an jedem Fahrg'schäft ä halbi Stund an (wenn's ebbis halbwegs g'scheit's isch...), unn in zwei Minute isch's dann widder rum!

Unn will d'Kinder irgendwann den ganze Rummel au nimmi vertrage wird's nochmittags irgendwann ä Qual! Also mir ware am End froh, dass mir mit'm Bus am sechsi widder heim g'fahre sinn, will d'Kinder eh schun dribber nüss ware, unn jedi Stund länger hätt wahrschiens nur mit Träne g'endet...
Unn dann kriegsch noch g'sait, dass es ihne nit g'falle het, will's z'lütt war unn sie eh nur immer des mache hänn miän, was mir welle hänn...


Na ja, mit ä weng Abstand wird schun 's Positive hänge bliebe, denk ich. Aber bii uns vor'em Hotel hämmer so ä altmodischer Johrmärkt mit Karussell unn Rieserad, do werre ma hit hin gehn. Wahrschiens isch des fir unseri Kinder sogar besser als Disneyworld, die sinn den Trubel jo nit g'wohnt...

Un ä toller Pool hämmer au bim Hotel, strahlt
De Bischemer

Donnerstag, 4. März 2010

Fascht im Weltall!

Jetzt sinn mir also sither ä halbe Woch in Florida. Unn hitt (bii uns isch jo wege de Zittverschiebung noch Mittwoch...) ware mir in Cape Canaveral, oder im Kennedy Space Center, wie's richtig heißt.
Schun ganz scheen spannend, was ma do so alles anschaue kann. Unn will demnägscht ä Start vom Space Shuttle geplant isch hämmer sogar des Glick g'haa, dass grad geschtern des Space Shuttle mit allem Ferz drumrum uff d'Startposition g'fahre worre isch unn mir's hänn anschaue kinne.


Wenn Ihr uff dem Foto des Ding in de Mitti genau anschaut, dann kinne Ihr vielleicht die oraschig Spitz vun dem Tank sähne, an dem des Space Shuttle hängt...

Ach ja, unn wie ihr an de rote Nase vunn de Kinder viellicht verrote kinne isch es mo in Florida hitt ganz scheen kalt (15 Grad) unn windig g'sii... 's war schiens wohl eh ä extrem härter Winter, wie bii uns au. Im Jänner hänn sie sogar wochelang Dauerfroscht g'haa, do dävun simmer zum Glück jetzt schun witt weg!
Aber mir warte schun druff, dass es am Wochenend widder nuff geht mit de Temperatüre in die Zwanziger, schließlich welle ma noch schwimme unn sandspiele gehn!

Vorher wartet aber noch d'Mickey Mouse, grinst
De Bischemer

Freitag, 26. Februar 2010

Ich bin dann mol weg!

Also dann, jetzt will ich mich mol kurz verabschiede:
Am Sunndig werre mir fir knapp drey Woche nach Florida fliege. Dert werre mir mit'm Audo vun Miami quer durch's Land fahre, viellicht ämol zu de Mickey Mouse gehn unn wahrschiens viel am Strand rum hänge.
Isch nit ganz des selbe wie letschtes Johr in Kuba, aber nehder dran an Kuba kummt ma jo nit so eifach:


Wenn ich Luscht hab unn ä freyer Computer find, dann schrieb ich viellicht au ämol ebbis in de Blog, aber ansunschte kinne Ihr in drey Woche widder ebbis vum mir lese!

Ä scheeni Zitt wüscht Eych bis derthin
De Bischemer

Dienstag, 23. Februar 2010

Renne oder nit renne??

Friäjer sinn mir jo mol acht Eberschopfener g'sii, wu in d'selb Klass uff'em "Scheffel" in Lohr gange sinn. Unn Samschdigs war jo dertmols au noch Schüäl. (Wie isch den eigentlich hitz'daag??). Am Samschdig isch d'letzscht Stund bis um viertel zwölfi gange, aber genau zu dere Zitt isch au de Bus g'fahre. Unn zwar an de Haltestell ä knapper Kilometer witt weg vun de Schüäl. Fir uns het's nämlich kei Schüälbus gää, mir sinn mit'm Liniebus g'fahre.
Mir Eberschopfener hänn dann irgendwänn ä Iitrag im Klassebüäch g'kriegt, dass mir am Samschdig 10 Minüte friäjer gehn derfe. Sunscht hämma nämlich immer noch ä Stund ällei in de Schüäl rumsitze miän, bis de nägschte Bus g'fahre isch.
Also sinn mir immer schun kurz vor Elfi uff de Stiäl rumg'rutscht unn hänn abg'stimmt, ob mir renne welle oder nit. Dann hämmer alles z'sämme packt unn sinn rüss g'flitzt, unn dann isch's Renne de Berg nuff los gange... Unni renne het's nämlich gar nit g'langt, unn selbst dann isch uns manchmol de Bus noch vor de Nas wegg'fahre. Des war dann erscht recht bled, will ma dann die Zitt an de Bushaltestell rumbringe het miän, unn dert het's eigentlich nix z'mache gää. Manchmol simmer dann üss Langwiel 'em Bus entgege gloffe in d'Stadt nii unn sinn irgendwo an 'ere andere Haltestell iig'stiege. Oder mir sinn noch ä Rundi durch de Stadtpark, bis de nägschde Bus kumme isch.
Do war ich dann irgendwann echt froh, als wenigstens jeder zweite Samschdig schüälfrei war...

Lang isch's her, sinniert
De Bischemer

Freitag, 19. Februar 2010

Lukis Wirtschaftstheorie

De Lukas schwärmt jo so arg vum Lightning McQueen un vun denne andere Audos üss'em Film "Cars".
Unn kürzlich het er mir folgendes g'sait:
"Babba, wenn mir in Amerika in Urlaub sinn [mir fliäge nämlich nägscht Woch nach Florida...!], dann will ich ganz viel T-Shirts vum Lightning kaufe". Ich hab ihm erklärt, dass der Film schun ä Wiili nimmi aktuell isch, unn dass es darum wahrschiens nimmi viel Sache dävun z'kaufe gää wird.
Do het er g'meynt: "Also wenn ich ä Lade hätt, ich däd ganz viel Sache vun 'Cars' kaufe unn däd sie ganz lang leye lehn. Unn wenn sie keiner kauft, dann kann ich sie alli selber anziäge!"


Des isch mol ä ganz neys G'schäftsmodell, grinst
De Bischemer

Dienstag, 16. Februar 2010

Monatsgedicht: Februar

Was kinnt an so 'nem Dag anderscht 's Thema sii als...


Fasent
Fasent, Fasching, Fassenacht,
Immer feschte mitgemacht:
's ganze Mainz isch vierfarbbunt,
Wer jetzt miäd isch, het sin' Grund!
Nächtelang wird 'danzt unn g'sunge,
Gliich, ob d'Alte oder d'Junge.
Guggemusik, Sambabläser,
Bier unn Wiin üss volle Gläser!
Konfettirääge, bunti Schlange,
Mit de Kinder Guts'li fange...
Nur vum Rosemontagszug,
Do hesch irgendwann mol g'nug!
Lieber in de Menge danze
Morge isch es rum, des Ganze!
's Wetter isch do ganz egal,
Hauptsach, es isch "Karneval"!


Uff zum Endspurt, ermuntert Eych
De Bischemer

Donnerstag, 11. Februar 2010

Machu Picchu, Schicksalsberg

Ebe hab ich im Web g'lese, dass ma momentan nit zum Machu Picchu hin kummt. Des isch die weltberühmt Inkasiedlung in Peru, des wisse Ihr, gell?


Aber was Ihr wahrschiens nit wisst, des isch, dass Machu Picchu für mich einer vun de wichtigschte Plätz ibbhaupt isch! Dert hab ich nämlich minni Frau kenn g'lehrt!
's war anno 2001, do war ich mit'm Kumpel uff Rucksackurlaub in Peru, unn d'Sandra au, mit zwei Freundinne. Unn des Spannende isch, dass 'es Schicksal 's echt druf anglegt het, dass mir uns treffe! Eigentlich het nämlich d'Sandra ä Dag friäjer die Treckingtour zum Machu Picchu mache welle, aber eini vun de Freundinne isch krank worre, un 's het sich um ä Dag verschobe.
Mir hänn eigentlich au ä Dag friäjer hin welle, aber minnem Kumpel isch kurz dävor uff de Busfahrt nach Cuzco d'Kamera klaut worre, und wege dem ganze Polizeikrams simmer au ä Dag später uff die Tour gange.
Also hämmer die zwei Dag lang Wanderung z'sämme gmacht, sinn später noch mol in Lima mit'nander esse gange unn hänn Adresse düscht. Unn wenn d'Sandra nit so noot an Mainz gwohnt hätt (was sinn in Ditschland schun 60 km??), dann hätte mir uns viellicht gar nimmi troffe... Aber so isch halt eins zum andere kumme, unn jetzt hämmer ä Familie z'sämme!

Alles dank Machu Picchu, strahlt
De Bischemer

Dienstag, 9. Februar 2010

Git's bii uns nit!

's git jo jo ä baar Sache, die angeblich typisch badisch sinn. Also typisch badischi Wörter, meyn ich. Bii uns daheim het's einige do dävun nit gää. Die zum Beispiel:
- statt 'Kuchikänschterli' hänn mir Kuchischrank g'sait
- statt 'Schleckliflädli' het's Schlecklibrot gää
- 'zwei weichi Eier in einere Reih' git's bii uns gar nit
- statt 'Schesslong' sinn mir uff'em Kanabee g'sesse
- statt 'Schwellkartoffle' hämmer Pellkartoffle g'esse
- statt 'Bolle Iis' hämmer Kugle Iis kauft

So git's sicher noch meh, au s'Badisch isch hat nit ei einzigi Sprooch, sundern ä G'misch vun verschiedenschte Dialekte.

Hauptsach, 's git nur ei Badnerland, findet
De Bischemer

Sonntag, 7. Februar 2010

Prilblüäme

Wer kennt noch die Prilblüäme? Friäjer hänn die immer uff de Prilflasche bäbbt, un die het ma dann abzoge un an d'Kuchikachle bäbbt. Oder uff de Schrank, uff d'Kuchdiir oder sunscht wu hin.

Ich hab's G'fühl, ewig lang het ma in jedere Kuchi die Blüäme bäbbe g'sähne, oder? Wahrschiens het ma dertmols au viel meh Spüli (äh, Pril...) brucht wie hit, so unni Spülmaschin. Aber irgendwänn war's dann rum.
Aber jetzt (isch des widder so ä "Revival" vun de Siebziger oder Achtziger??) sieht ma sie widder. Retro-Stil ebbe...
Uff www.pril.de kamma die ganz G'schicht noochlese un sich sogar ä Bildschirmschoner mit Prilblüäme runter lade.

So verruckt bin ich jetzt aber doch nit do druf, grient
De Bischemer

Mittwoch, 3. Februar 2010

Mit Süachbegriffe zum Blog

Dert links in dem Blog git's jo de B'süacherzähler. Un ich krieg au ä Üswertung dävun. Unter anderem krieg ich anzeigt, mit welche Süachbegriffe d'Lit uff minner Blog kumme sin. Un do sin (nebe normale Sache wie "badisch schwätze" oder "Bischemer") ä baar echt komischi Sache drin. Schaue selber, des sinn "minni Top Ten":

10: "badisch hebe" (... do het ebber g'merkt, dass 'hebe' nit glich 'heben' isch...)
9: "badisch weng schwer" (...ja, ä weng schwer isch's Badisch tatsächlich...!)
8: "waldkirch-disco arche 1978" (...wenn ich nur wüßt, was in dem Johr in de Arche los war?!?)
7: "badisch talking" (...isch viel besser als Modern Talking!)
6: "raumschiffquartett" (...kenn ich, hab ich jo au dribber g'schriebe, do isch de Todesstern mit drin!)
5: "kansch de hase gäh" (...do isch hoffentlich nit minner Blog mit g'meynt?!?)
4: "hit the bisch" (hä...???)
3: "was bisch so am mache?" (...Blog schriebe, des siehsch doch!)
2: "was kamma auf einem rotem pappie drauf machen" (...des frog ich mich allerdings au...!)
1: "teens in vollen windeln" (Jetzt heer aber uff...!)

Aber solang ebber do dämit minner Blog findet, soll's mir recht sii, grient
De Bischemer

Montag, 1. Februar 2010

Fascht wie friäjer

Am Wocheend war ich mit de Lea ällei in Eberschopfe. D'Sandra un de Lukas sinn in Bischem bliebe, will de Lukas unbedingt uff ä Geburtstagfeier het gehn welle.
Samschdig nacht un am Sunndig het's dann so viel g'schneyt, dass mir am Sunndig nohmittag Schlitte fahre gange sin. Nit wie friäjer uff dem Hang hinte am Wald, sondern in de Leimegass, die wu in de Wald nii führt, will dert teert isch un's entsprechend besser "lauft" bii Neuschnee.


Minni drey Schwestere mit ihre Kinder sinn au däzüä kumme, so dass vun unsere acht G'schwisterkinder nur de Lukas g'fehlt het. Oma unn Opa noch, dann isch's Familietreffe perfekt g'sii!
Nooch un nooch sin dann immer meh Eberschopfener kumme, sogar de Donni mit sinnere ganze Familie hab ich widder mol troffe. Isch jo au ewig her, daß ich denne 's letzschte Mol g'sähne hab...
's war also fascht wie friäjer, alli hänn ä riese Spaß g'haa, unn zum Abschluß het's bii de Oma noch Küache, Kaffee unn Kaba 'gää!

Ä scheens Eberschopfener Wocheend ebe, findet
De Bischemer

Freitag, 29. Januar 2010

Magnum in Rente??

Hänn Ihr's g'heert? De Tom Selleck wird hit 65. Ganz klar, Tom Selleck isch unn bliebt de Magnum!


Fünfesechzig...! Kinne Ihr Eych vorstelle, dass de Magnum mol in Rente geht? DER Detektiv üss Hawaii?? Ehnder kinnt ich mir vorstelle, dass er sin Bruschthoor, inzwische grau meliert, immer noch üssem Hawaiihemd rüsshänge loßt, ä weng langsamer vor de (alt unn fett g'worrene) Dobermänner vum Higgins weghumpelt unn immer noch mit de junge Clientinne rumschäkert. Nur de Ferrari, den hätt er inzwische wahrschiens gege ä Golfwägli üssdüscht. De TC däd jetzt wohl Pauschalreise durchführe, unn de Rick wär G'schäftsführer vun 'ere Wellnesshotelkett. Aber mit'm Higgins däd sich de Magnum noch immer stritte, will de Magnum iiberall sin Gebiss, sinni orthopädische Iilage unn sinni Hawaiihemde liege loßt...

Besser, 's bliebt bi de güäde Erinnerunge, meynt
De Bischemer

Mittwoch, 27. Januar 2010

Adé, Adam!

De Adam rittet nimmi... oder aber, er rittet in de ewige Jagdgründ... Er het fir immer sinner Hüät g'numme...

Worum geht's?
Erscht vor kurzem hab ich ibber Bonanza g'schriebe, unn geschtern kummt die Meldung, dass de Pernell Roberts (der wu de Adam Cartwright g'spielt het) g'storbe isch.

Eigentlich war der jo für mich immer de unuffälligschte vun denne Cartwrights. Des het aber viellicht au do dämit z'düä, dass er schun ziemlich friäj üss de Serie üssg'stiege isch, will sinni Roll ihm nit basst het. Vielleicht hab ich ihn darum als Kind au nit so in Erinnerung wie de Little Joe oder de Hoss...
Bim Spiegel online hab ich ä interessanter Artikel ibber 'ne g'lääse, s'schient, als wär er ä echt fiiner Kerli g'sii!

Also dann: Hüät ab, wu immer Dü jetzt au bisch, Adam, griäßt
De Bischemer

Montag, 25. Januar 2010

Schnee macht kreativ...

... mich zumindescht:



Winterfreid
Wer het so viel Schnee bestellt?
Schau, ä Winterwunderwelt!
D' Kinder mache Schneeballschlacht,
Horch, wie jeder giigst unn lacht!
Nur die Vögili im Garde
Schiene uff de Frühling z'warte.
D'Noochberskatz, die scharz-wiss-rot,
Schittelt schnippisch ihri Pfot...
Unn schau dert, ä Hasespur!
Was macht der im Garde nur?
's isch schon so ä recht's Idyll,
So wie ich de Winter will!

Unn dann git's do noch die Stadt in Irland, nach der die b'sundere Gedichtli benannt sinn.. Nai, nit Cork... Limerick (Achtung, ganz anderer Rhythmus als vorhin!):

Schnee-Limerick 1
Jetzt schaut nur die schneewisse Pracht,
Gliich 'nüss unn ä Schneeballschlacht g'macht!
Dann schnell uff de Schlitte
Unn ab durch die Mitte,
Bis jeder im Schnee liegt unn lacht!

Schnee-Limerick 2
Wenn ich sieh do drusse den Schnee,
Will gliich Schlitte fahre ich geh'!
Mit'm Lu, minnem Zwerg
Renn ich nuff uff de Berg,
Dann sause mir runter, juchhee!


Ä scheener Winterdag im Schnee wünscht Eych
De Bischemer

Donnerstag, 21. Januar 2010

Byzanz? Konstantinopel? Istanbul!!

Istanbul isch jo eini vun minnene Lieblingsstädt, wenn nit gar DIE Lieblingsstadt ibberhaupt! Ich war jetzt schun acht oder nien Mol dert, unter anderem hab ich au de Babba schun mit hin g'schleppt.
's letschte Mol aber war ich dert mit de Sandra, uff "Quasi-Hochzittsreis". Isch schun widder meh als sechs Johr her, unn inzwische däd's mol widder Zitt werre... Mir hänn au fescht vor, dies Johr mol widder hin z'fliege, abber unni Kinder. In Istanbul git's eifach z'viel z'düä, was mir unni die Knepfli mache welle, oder wu ma eifach flexibler sii müäß!
Ällei schun die viele Iidrück...: De Geruch vom G'würzbasar, 's G'schrey vum Muezzin an alle Ecke, de G'schmack vum frisch broodene Fisch am Bosporus, 's Schaukle vun de Bosporusfähre, 's G'fühl vun all denne Orientteppich im große Basar, unn dann iberall die Paläschte unn Moscheeä. Ich hab des grad alles widder vor minnem geischtige Aug...


Unn wenn ich dann noch an des Baklava zum Noochtisch, die Wasserpfiffe unn des leckere Esse denk, dann kinnt ich gliich widder ä Flüäg buche!
Ällei schun durch die Sträßli um d'Blau Moschee z'laufe, irgendwo in ä Türkisch's Bad (Hammam) nii z'gehn oder eifach ämol nibber uff d'asiatisch Sitt z'fahre, des isch einmalig! Unn mit jedem Mol dert hab ich au ä weng meh vun dere riesige Stadt erforscht unn entdeckt. Aber bii all dem, was Istanbul bietet kinnt ich noch hundert Johr lang hinfahre unn däd immer noch ebbis Ney's finde!

Also nix wie hin, meynt
De Bischemer

Montag, 18. Januar 2010

Monatsgedicht: Januar

Ich hab vor, dies Johr fir jede Monat au ä Gedichtli z'schriebe.
Fir de Januar isch es fertig, ich müss nur ä weng pressiere, will's Wetter jetzt so langsam nimmi zu dem basst, was ich g'schriebe hab. Aber isch jo egal. Los geht's:

Januar
Scheener, kalter Wintermorge,
Endlich mol nach drusse gehn!
Frischi Luft vertriebt die Sorge,
Ach, wie isch de Jänner scheen.

Ja, so g'fallt mir au de Winter,
D'Däg sinn widder länger hell,
Schau, im Schnee, do spiele d'Kinder,
Es geht uffwärts, merkt ma! Gell?

Schluss isch jetzt mit winterschloofe,
Ma bewegt sich widder gern,
Kumme vor vun hinter'm Ofe,
Dass Ihr widder munter wer'n!


Viellicht kriege ma jo noch meh Schnee, spekuliert
De Bischemer

Mittwoch, 13. Januar 2010

Die arme Haitianer!

Hit nacht war in Haiti jo ä Erdbebe. De hänner sicherlich in de Nachrichte g'heert.
Des het au de Lukas mitbekumme. Unn glich het er spekuliert, dass dodurch au in Kuba ebbis bassiert sii kinnt. Jetzt will ich Eych kurz verzehle, wie de Lukas do druff kumme isch:
De Lukas will nämlich jede Obend vun mir ä G'schichtli vun irgend einem Land heere. Do däfir süächt er sich dann an sinnere Weltkart ä Landesfahn üss, unn vun dem Land müäß ich ihn dann ebbis verzehle. (Ihr sähne schun, den Kerli erziehe mir gliich zum Weltebummler...)! Darum het er au g'wisst, dass Haiti gliich um d'Eck vun Kuba liegt.
Jedefalls het er kürzlich üff d'Fahn vun Haiti dittet unn het g'meynt: "Baba, weisch Dü, ich find, des isch in Amerika die langwiiligscht Flagg". Kann ich jetzt eigentlich nit finde, aber egal:

Ich hab ihm also verzehlt, dass ma in Haiti französisch schwätzt, dass d'Hauptstadt 'Port au Prince' uff ditsch "Hafe vum Prinz" heißt, unn dass Haiti eins vun de ärmschte Länder uff de Welt isch.
Do meynt de Lukas: "Ja, Baba, unn will die dert so arm sinn, darum kinne sie sich wahrschiens au kei interessanteri Fahn leischte!"

Jetzt sinn die Haitianer also eh schun so arm, unn jetzt au noch des Erdbebe, bedüürt sie
De Bischemer

Dienstag, 12. Januar 2010

Bonanza am Samschdig obend

Des scheene am Kind-sii isch jo, dass es so viele Sicherheite gitt. Wenn Dir ebbis weh düät, dann kümmere sich Baba unn Mama drum, wenn Dü Hunger hesch, kriegsch ebbis z'esse, unn de Dag, d'Woch unn s'Johr hänn ä ziemlich g'regelter Ablauf. Des gitt Sicherheit.
Bii uns daheim war vor allem de Samschdig obend klar g'regelt:
Mir vier Kinder hänn badet (oder sinn badet worre, wu mir noch kleiner ware... vier Stöpsel in einere Wann...!), dänooch het's zum Obendesse Wienerli oder G'salze's gää (nur am Samschdig, frisch üss de Metzg'), unn im Fernseh isch dann Bonanza g'kumme.
Genau des Bonanza mit'm Hoss, dem Little Joe unn de andere Cartwrights het bii uns ä feschter Platz g'haa. Vor allem, will de Baba des so gern g'schaut het. Und mir hänn mit schaue derfe. Dann simmer do uff'em Kanabee g'hockt wie d'Orgelpfiffe, unn ällei schun der Anfang mit de Bonanza-Müssig un dere brennende Landkart het g'reicht, dass sich alli g'freyt hänn.


Unn ä b'sunderi Freyd hämmer immer am Hop Sing g'haa, will der so witzig g'schwätzt het. Ich glaub, wu mir kleiner ware, do simmer direkt dänooch ins Bett, will unser fescht's Programm jo erledigt war. Erscht später dann sinn die Samschdigobend-Sendunge wie "Am laufenden Band", "Wetten dass" unn so g'kumme.

Wie eifach des Läbe mit drey Programme doch war, grinst
De Bischemer