Donnerstag, 18. Februar 2016
Esse im Urlaub (11)
In derre Zitt hämmer oft selber kocht, meischtens Riis oder Nudle mit scharfer Soß. Zum Würze hämmer uns däfiir ziemlich am Anfang schun ä Flasch roti Chili-Salsa kauft. Des Ziigs war aber so scharf, dass schun ein, zwei Löffel dävun ä ganzer Topf Riis schärfer g'macht hänn als 'es meischte Esse vun de Einheimische! Mir hänn dann ang'fange, immer widder die Flasch mit Tomatesoß uffz'fülle, aber die Salsa isch irgendwie in denne sechs Woche nit wirklich schwächer worre, hämmer de Iidruck g'haa.
Typisch's Esse in Mexico ware aber (wie erwartet) Bohne in alle Variatione: Frijoles refritos, Bohne in Tortillas, Bohne zum Frühstück, Bohne, Bohne, Bohne...! Einmol hämmer sogar selber Bohne kocht: In San Cristobal de las Casas simmer nämlich an 'ere "Ein-Mann-Garage-Tortillafabrik" vorbey kumme, wu mir uns ä Kilo frisch 'backeni Tortillas kauft hänn. Do däzüe het's daheim dann nadierlich au Bohne (unn viel Zwibble) gää.
's leckerschte Esse, an des ich mich erinner, war aber Ceviche in Tijuana. Cheviche, des isch so ä Art roher Fischsalat mit Zitronesaft, Tomate, Chilies unn Zwibble. (Mir lauft jetzt schun widder 's Wasser im Mund z'sämme, wenn ich dran denk...!):
An unserem letschte Dag in Mexico hämmer noch emol Geld 'düsche miän, unn will de Kurs so unverschämt güät war, hämmer die ungeplante Pesos dann direkt verfresse. An so'eme Stroßestand, wu die ganze Einheimische g'esse hänn, hämmer uns dann ebbe so manchi Portione vun Tortillas mit Cheviche schmecke lehn, bevor mir mit'em Bus ibber d'Grenz nooch San Diego g'fahre sinn..
's Scheenschte am Urlaub isch halt oft 'es Esse, räsonniert
De Bischemer
Montag, 23. März 2015
Esse im Urlaub (10)
Ma kann zwar des "klassische amerikanische" Fastfood iberall bekumme, aber so richtig typisch amerikanisch isch des nit, find ich.
Darum konzentrier ich mich jetzt emol uff Arizona. Dert, oder g'nauer g'sayt in Tucson, hab ich inzwische jo schun ibber ä halb's Johr g'wohnt, wenn ma die ganze Dienschtreise z'sämme zehlt.
Bii'm allererschte Mol, wu ich fir sechs Woche dribbe war, isch ä Kolleg (unn güäter Kumpel) vun mir mit dert g'sii.
Abenteuerluschtig, wie mir g'sii sin, hämmer uns nadierlich so güät wie jede Obend ä neiji "Beiz" g'süacht, wu ma 's Esse probiere kinne. Mir sinn so witt in Tucson rum kumme, dass sogar die einheimische Kollege oft nit g'wisst hänn, wu des Restaurant isch, vun dem mir am nägschde Morge verzehlt hänn.
Nadierlich hämmer uns vun ihne au einigi Tips gää lehn, damit ma die güäte Plätz nit verpasse. De beschte Mexikaner, d'beschte Burger, Sushi nadierlich - mir hänn uns kryzz unn quer durch d'international Speisekart g'futtert.
Drey Plätz aber, die sinn mir vum "untere End vun de Skala" bis hitt im Kopf hänge bliibe:
1. Die Fastfood-Kett namens "Wienerschnitzel", wu's gar kei Schnitzel, sondern nur Hot Dogs git. Unn was fir schlechti!
2. De wahrschiins schlechteschte Mexikaner vun Tucson, mit Plaschtikdisch unn -stiähl an de Hauptstrooß - do het au Tequila nix meh rette kinne!
3. "Greasy Joe's". Ä Italiener, wu entweder als Seriekiller berühmt werre het welle, oder noch nie ä italienisch's Kochbüach uffg'schlage het! Porca miseria!!
Im Große unn Ganze war's aber fascht immer lecker, unn im Zweifelfall hänn ä paar Bierli hinterher am Hotelpool des Ganze widder rüss g'haue!
Ich däd au gern mol widder hin, sinniert
De Bischemer
Montag, 23. Februar 2015
Esse im Urlaub (9)
Unter de Woch, zum Beispiel, wenn mich de Wecker (grad jetzt im Winter) noch im Dunkle weckt, dann isch minner Mage am Frühstücksdisch au noch nit wach. Dann geht nur Siäßes an mich. Also Müsli, Schlecklibrot, Hunnig oder Ähnliches.
Wenn ich aber üssg'schlofe bin, wie am Wocheend oder im Urlaub, dann därf's gern au mol herzhafter sii. Obwohl - selbscht dann fang ich eigentlich immer mit ebbis Siäßem an, dänooch ess ich aber au gern ä Wurschtbrot, Eier mit Speck, Lachs oder so ebbis.
Was uns aber in Irland im Urlaub als Frühstück serviert worre isch, des war dann sogar fir minner üssg'schloofene, erholte Urlaubsmage z'viel:
Z'erscht nadierlich Eiern unn Bacon, do war ich jo noch däbii. Aber wissi Bohne mit Tomatesoß unn scharfe Würschtli däzüe, des war schun grenzwertig. Ganz uffg'heert het minner Appetit dann bii'm sog'nannte "Black Pudding". Des issch Blüätwurscht, in Schiibe g'schnitte unn an'broote!
Ich hab noch dann entsprechend an Rührei, Toast unn Schleckli g'halte, während sich d'Sandra umso lebhafter ibber die andere Sache herg'macht het.
De einzige Vorteil an so 'eme Frühstück isch, dass ma de ganze Dag quasi kei Hunger mehr het.
... oder eifach kei Appetit, schmollt
De Bischemer
Montag, 14. Juli 2014
Esse im Urlaub (8)
Unn ich denk bii Argentinie z'erscht an minner Rucksackurlaub, wu de ET unn ich drey Woche lang durch Chile unn Argentinie g'reist sinn.
Wie war 's Esse in dem Urlaub? Jeder schwärmt jo vum argentinische Rindfleisch, aber mir hänn in derre Zitt eigentlich wenig Fleisch g'esse. Aber einmol, bii'm Boxestopp während de Busfahrt durch d'Pampa, hämmer ä echt's "Asado" mitbekumme. Fleisch satt fir alli, Beilage ehnder als Nebesach. Zum Glück simmer nooch dem Esse dann noch ä halber Dag im Bus witter g'fahre, so hämmer wenigschtens gnüe Zitt zum Verdaue g'haa!
Stärker in Erinnerung isch mir aber bliibe, wie ich mir in uff de argeninische Sitt vun de Iguazu-Wasserfäll an'ere Riesepizza de Mage verdorbe hab. 's kinnt nadierlich au des iiskalte Trinke g'sii sii, was es däzüe gää het, uff jede Fall het der Obend ä bliibender Iidruck bii mir hinterlehn.
Ihr kinne jetzt nadierlich sage: "Selber schuld, wer in Argentinie unbedingt Pizza esse müäß", aber hinterher isch ma halt immer schlauer...
's nägschde Mol also wirklich nur noch Steak, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 23. Januar 2014
Esse im Urlaub (7)
De optimale Dag in Thailand sieht (von Esse her) in etwa so üss:
Zum Frühstück Banana Pancakes satt. Däzüe Kaffee unn äbunter Obstsalat.
Vormittags irgendwu ä Fruchtshake, bunt g'mixt üss allem, was grad do isch.
Mittags brägelti Nudel üss'em Wok, entweder mit Singha-Bier oder 'eme Fruchtshake.
Noochmittags widder ä Fruchtshake, oder frisches Obst. Viellicht ä Kokosnuss (Milch unn Fruchtfleisch) als Snack.
Obends frisch g'fangener unn 'grillter Fisch, mit G'miäs unn Riis. Singha-Bier bis zum Abwinke.
Nur ei Mol, do war ich schon ziemlich irritiert. Do war ich in Bangkok im Chinese-Viertel (also kinn die Thai nit wirklich ebbis däviir..) an 'eme Garkuchi-Stand. 's het leckeri Supp gää, aber wu der Koch mir Schweynsohre in d'Supp lege het welle, do hab heftig interveniere miän...
Unn jetzt hab ich richtig Appetit uff Wok, grummelt
De Bischemer
Mittwoch, 20. November 2013
Esse im Urlaub (6)
Uff 'ere Dienschtreis hab ich mol fir ä Woch nooch Südafrika fliege miän (oder derfe). Z'erscht nooch Johannesburg, was eigentlich nur ä g'wöhnliche Großstadt mit ung'wöhnlich hoher Kriminalitätsrate isch. Do bin ich dementsprechend nur in Begleitung vun de einheimische Kollege uff Tour 'gange, unn au dann nur in "sicheri" Gegende.
Des krasseschte war aber, dass mit de Kolleg am Sunndig noochmittag, wu ich grad g'landet war, uff ä "ditsches Folklorefeschtival" mitg'numme het... Ihr kinne Eych nit vorstelle, wie deplaziert Bloosmüssig unn Dirndl zwische denne alle denne Zulu-G'wänder üsssähne!
Aber 's Bier war güt, müäß ich züegää...
Dänooch bin ich aber nooch Kapstadt g'floge, wu's deutlich entspannter war. Ich bin durch d'Stadt flaniert, unn mit'eme befreundete Kolleg üss England unn sinnere Frau hämmer am Wocheend Üssflüg uff de Tafelberg unn zum Kap der güete Hoffnung g'macht.
Aber 's soll jezt jo nit um's Sightseeing, sondern um 's Esse gehn. Alla:
An einem Obend simmer vun de lokale Kollege zum Esse in ä Spezialitäte-Restaurant iig'lade worre. Do het ma quasi alles vum Büffet versüache kinne, was in Südafrika rennt, kriecht oder fliägt...
Ganz b'sunders lecker ware nadierlich Antilope-Steaks, wie ihr Eych viellicht vorstelle kinne. Superzart unn würzig.
Straußefleisch git's inzwische jo sogar bii uns, aber dertmols war des schun ebbis b'sunders, so g'räucherter Riesevogel z'probiere.
Ganz exotisch war's nadierlich, Krokodill z'versüache. Het irgendwie g'schmeckt wie ä Mischung üss Hähnchen unn Fisch. Nit schlecht, aber nit wirklich hervorragend.
Ich ess zwar schun gern Fleisch, aber an dem Obend isch's mir am End mit dem ganze "do mol" unn "dert mol" versüache echt z'viel worre... Aber mit dem leckere Rotwiin, den sie üssg'schenkt hänn, het ma's jo doch noch runter spüle kinne - grins!
Unn im Endeffekt schmeckt 's meischte Unbekannte wie Hähnchen, resümmiert
De Bischemer
Donnerstag, 29. August 2013
Esse im Urlaub (5)
Minn erschter Interrail-Urlaub, der het mich nooch Südfrankrich unn uff d'iberisch Halbinsel broocht. Ä toller Urlaub, au wenn de Start mehr als holprig war:
Ich kann mich noch genau erinnere, wie ich am erschte Obend ä Stück üsserhalb vun Aix-en-Provence uff'em Campingplatz g'hockt bin, de Pool het grad züe g'macht g'haa, bevor ich nii springe hab kinne, d'Schnooge hänn mich ball g'fresse, unn ich wär am liebschte gliich widder heim g'fahre...
Aber die Reise-Melancholie het zum Glück nit lang ang'halte. ä Dag später bin ich nooch Arles g'fahre, hab mir ä Zimmer in de Innestadt g'süacht unn des tolle Städtli erkundet.
"Aber eigentlich soll's doch um's Esse gehn?", hör ich Eych schun frooge... Do kummt's:
An einem Obend in Arles, do hab ich uff de Menü-Dafel vor'eme Restaurant ä Schild g'sähne: "Plat du jour: Coq au vin mit irgendebbis unn 'eme vin rouge". De Priis war au noch Interrail-tauglich, also nix wie nii!
Ich kann Eych sage, so ä Hähnchen in Wiinsoß isch ebb's herrlich's! B'sunders, wenn ma als Rucksackler vorrangig mit Veschperbrot unn selberg'kochte Supp satt wird! (Der halbe Liter französischer Rotwiin het nadierlich au ä nennenswerter Anteil an minnere Euphorie g'haa, wie Ihr Eych vorstelle kinne...)
Ich kann Eych sage: Trotz viel frischem Fisch unn Vinho Verde uff'em wittere Trip nooch Portugal war des mit Abstand 's beschte Esse uff dere Interrail-Tour!
Unn daheim in Oberschopfe hab ich so intensiv dävun g'schwärmt, dass minni Müdder des Gericht gliich noochg'kocht het - nadierlich mit Wiin üss'em eigene Keller! Unn so wie ich heer, steht Wiinhähnchen au hitt noch oft bii ihre uff'em Speiseplan!
Lebe wie Gott in Frankrich halt, schwärmt
De Bischemer
Donnerstag, 13. Juni 2013
Esse im Urlaub (4)
Also bin ich mit'm Ingo gllich mol hin, 's Land anschaue...
Gliich an dem Wocheend, wu ma ang'kumme sinn, hämmer 's Lichterfescht am Mekong mit bekumme. Tausendi vun Lytt uff de Strooß, unn fascht alli ä Kopf kleiner als mir langi Europäer.. so het ma sich wenigschtens nit verirre kinne!
Was es esse angeht, do merkt ma in Laos, dass sich friäjer d'Franzose der feschtg'setzt g'haa hänn: An alle Ecke git's Baguette z'kaufe, unn de Standard-Imbiss (ob am Busbahnhof oder an Strooßeständ) war "Baguette with Paté", also ä uffg'schnitte's Baguette mit Fleischpastete druff. Lecker, aber irgendwann ziemlich eisyttig!
Noch vorherrschender, unn au viel laotischer, war aber de Kleb-Riis!
Des isch ä b'sunderi Riissort, die wu bii'm koche extrem stark z'sämme bäbbt. Den kriegt ma dann im Bambuskörli serviert, nimmt sich mit de Finger ä weng rüss, formt ä Kugel unn tunkt ihn dann in d'Soß oder d'Beilage.
Als "Snack" wird der dann oft in kurze Babusröhre ibber'm Kohlefiir g'kocht:
Des Bambusstück kann ma dann unterwegs uffrisse unn de Riis (meischtens ä weng siäß, wie unser Milchriis) rüss bibble. Ä umweltfreundlichi, praktischi unn landestypischi Verpackung, find ich!
Vun dem viele Riisschnaps, den ma däzüe trinkt, verzehl ich Eych lieber nix, meynt
De Bischemer
Montag, 6. Mai 2013
Esse im Urlaub (3)
Ich war jo ibberrascht, wie "europäisch" es dert üssg'sähne het, b'sunders in den Hauptstadt Minsk. Entsprechend vertraut war au 's Esse - wenn ma d'Speisekart het lese unn ebbis b'stelle het kinne...
Okay, de Schwerpunkt isch schun arg uff Fleisch unn Kartoffle g'lege, aber eigentlich het's alles gää. Unn wenn ich ehrlich bin, dann sinn mir nur drey Sache richtig in Erinnerung bliibe:
Kwass: So ä Art Brottrunk. So ebbis het's friäjer au bii uns mol gää. Aber wu ich des probiert hab (unn gliich au noch zwei Gläser dävun serviert bekumme hab) isch mir au klar g'sii, warum ma des hitz'dag nimmi sieht. Bää!!
Blini sa Smetana: Des het's zum Frühstück immer im Hotel gää: Lauwarmi Omlett mit süürer Sahne. Aber grad des Smetana loßt sich eigentlich nit mit unserer süüre Sahne vergliche, des isch viel cremiger, ä weng siäß unn echt lecker! Ich müäß sage, des war immer ä güäter Start in de Dag!
Birkesaft: In Frühling gehn in Wyssrussland d'Litt wohl in de Wald, um selber de Saft vun de Birke ab z'zapfe - etwa so, wie ma's vun de Bilde üss Kautschuk-Plantage her kennt. De Hit isch aber, dass ma Birkesaft sogar im Tetrapack kaufe kann! Der schmeckt gar nit schlecht, löscht güät de Durscht unn soll sogar g'sund sii!
Unn trotzdem war mir de Wodka liäber, den sie üss Birkesaft brennt hänn, grinst
De Bischemer
Dienstag, 2. April 2013
Esse im Urlaub (2)
In Peru unn Ecuador, do hab ich kilowiis Kartoffle g'esse, kann ich mit erinnere. Zu jedem Esse het's Salzkartoffle gää, unn G'miäß war Mangelware.
Zwei Sache müäß ich Eych aber trotzdem verzehle:
Erschtens: Meerschweinli.
Ja, des isch dert ganz normal... Des sinn dert kei Hüüstierli wie bii uns, sondern Fleischlieferante. Do siehsch immer mol widder großi, kurzhoorigi Meerschweinli in de Kuchi oder im Garde rumrenne. 's müäß au ä anderi Rass' sii wie bii uns, die sinn nämlich fascht so groß wie unseri Stallhase...
Unn ja, ich hab's au probiert...! Aber wie fascht alles, was ma an exotische Tiere ißt: 's schmeckt halt immer alles irgendwie nooch Hähnli... ;-)
Zweitens: Fanesca.
Ich war jo ibber Oschtere in Ecuador. Unn zwei Sache sinn mir b'sunders im Kopf (unn im Herz) bliibe: Zum eine d' "Büßer-Prozession", wu hunderti vun Litt in Kutte (wie de Ku Klux Clan, nur in blau) durch Quito pilgere, vieli noch mit'eme Krizz uff'em Buckel oder de Geißel in de Hand. Unn zum andere ebbe d'Fanesca.
Des isch ä Supp, die's nur in de Karwoch gitt. Do sinn Bohne, Erbse, Linse, Mais unn Kürbis drin, unn serviert wird sie mit Stockfisch unn 'eme g'kochte Ei. So etwa sieht des dann üss:

In derre Zitt kann ma die Fanesca ann alle Ecke bekumme, unn ich hab sie am Karfriddig in vier oder fünf Wirtschafte probiert. Jedes Mol het sie ä weng anderscht g'schmeckt, war aber immer echt lecker, kann ich Eych sage!
Am liebschte hätt ich sie jetzt an Oschtere au mol noochg'kocht, aber selbscht fir ä "europäisierti" Variante brüücht ma ä ziemlichi Vorlaufzitt, um die ganze Züetate z'bekumme!
Aber demnägscht geh ich's an, denkt sich
De Bischemer
Montag, 4. März 2013
Esse im Urlaub (1)
Ich bin jo schun in verschiedene Länder in Afrika rumg'reist. Eimol in Kenia unn Tanzania/Sansibar, unn eimol im Senegal unn in Gambia. (Die Dienschtreise nooch Südafrika zähl ich do jetzt mol nit mit). Aber wisse Ihr was? Ich kann mich gar nimmi erinnere, was ich in denne Urlaube in Afrika eigentlich so g'esse hab. Eigentlich komisch, wenn ma bedenkt, dass ich meh als ä Monat lang unterwegs war, alles in allem.
Aber vier Sache, die sinn mir in Erinnerung bliibe:
Erschtens: Samosas. Des sinn so Deigdasche, die entweder vegetarisch oder mit Hackfleisch g'füllt unn dann frittiert sin. Schmecke ganz güät unn mache satt. Ma sott halt nur nit frooge, vun was fir'eme Tier des Hackfleisch isch - aber des isch aktuell jo in Ditschland au nit besser, gell??
Zweitens: Pommes. Die werre zwar oft uff Strooßemärkt' verkauft, sinn aber eigentlich nur g'stiftelti Kartoffle, die so kurz in heißes Fett g'schmisse werre, dass sie grad mol recht warm sinn. Weder durch'gart noch knusprig... Ich kann mich erinnere, wie mir uff Sansibar die Pommes drey mol noochenander noch mol frittiere hänn lehn, biss sie endlich halbweg eßbar ware! Der Koch het uns ang'schaut, als ob mir nimmi ganz normal wäre...!
Drittens: Ung'röschteti Erdnüssli. Kennt ma bii uns jo gar nit. Aber in Afrika, do werre Erdnüssli uff'em Märkt roh verkauft. So, wie ma sie bii uns kennt, zum Üssmache üss de Schale, werre sie zwar an alle Ecke irgendwo in alte Ölfässer g'röschtet unn verkauft, aber sunscht sinn sie halt roh. Ihr kinne Eych nit vorstelle, wie komisch rohi Erdnüssli schmecke! Fad, deigig unn fremd! Lehn Eych sage: Des brucht ma nit!
Unn viertens: Kaffee. Eigentlich nit de Kaffee selber, sondern die siäß Kondensmilch, die wu do nii g'macht wird. De Kaffee wird fascht halbi-halbi mit dem Ziigs g'mischt, unn am End isch des Ganze so siäß, dass ma's eigentlich schun fascht nimmi trinke kann - als Europäer z'mindescht!
Des kann zwar nit alles sii, was ich do unterwegs so g'esse hab, aber an mehr kann ich mich bi'm beschte Wille nit erinnere.
Viellicht au besser so, sinniert
De Bischemer
