Montag, 27. Februar 2012

Ilwedritsche unn Dilldappe

Hänn Ihr eigentlich schun mol ä Ilwedritsch g'sähne?? Des sin im Badische jo die Fabeltiere, die wu versteckt im Wald unn Feld lebe. Wahrschiins sin die entfernt verwandt mit de Wolpertinger, wobey die letschtere eifach besseri Werbung fir sich g'macht hänn unn deshalb bekannter sinn, glaub ich.
In Siegen, wu ich emol g'wohnt hab, do git's noch ä anderi Art vunn denne Tiere. Dert wohne nämlich die Dilldappe. Verzehle zumindescht die Siegerländer... G'sähne hab ich nämlich in minnene drey Johr im Siegerland nie eins... Ob mich do ebber an de Nas lang führe het welle??
Aber des nur nebebey. Z'ruck zu de Ilwedritsche:
Als Büäbe in Oberschopfe sinn mir jo immer durch's Dorf g'stromert. Unn irgendwann het uns 's Wetzels ihr Büä (der dürft so drey, vier Johr älter sii als ich) emol mitg'numme zur Ilwedritsche-Jagd. 's war noch einer vun sinnenen Kumpels däbii, aber an de Name kann ich mich nimmi erinnere. Was war des spannend für uns jungi Büäbe! Do simmer mit 'eme Kartoffelsack unn Schnür los in d'Felder, um die Viecher z'finde. Aber so intensiv mir au g'süacht hänn, an dem Dag isch uns eifach kei Ilwedritsch ibber de Weg g'rennt. Nur ä üssg'stopft's Exemplar, des hämmer bii 's Wetzels daheim in de Stubb anschaue kinne...

Wie gern hätt ich au so eins g'haa, erinnert sich
De Bischemer

Donnerstag, 23. Februar 2012

Kinderterrass

Unseri Kinder hänn am Wiinberg jo ä Kletterhüüs, was ich ihne vor zwei Johr mol baut hab. Inzwische nutze sie des au ganz gern, um in Rüäh z'spiele. Aber vor kurzem isch ihne uffg'falle, dass des Hiisli zwar ä Balkon, aber gar kei (ebe-erdigi) Terrass het.
Also hänn sich de Lu unn sinni Kumpels dran g'macht, nääbe de Hütti de Bode ab z'grabe unn ä Terrass z'baue. Direkt am Weg zu de Rebeziilde, die wu an unserem Grundstück lang geht. Also eigentlich direkt an de Durchfahrtsstrooß, um im Bau-Jargon z'bliibe. Aber zum Glück isch die Strooß jo nit so stark befahre! De Winzer mit'em Bulldog kummt do jo im Schnitt nur jedi Woch ei Mol durch, des isch ibberschaubar.
Immer mol widder, wenn's Wetter 's züelosst, sinn die Büäbe jetzt mit Schüüfel un Eimer do hinte am Werk. Grabe de Bode ab, schüüfle ihn in de Eimer unn schlepp denne Eimer dann bii uns in's G'miäs-Beet. Des isch nämlich richtig scheeni, lockeri Garde-Erd do hinte! Sogar die groß, stachelig Wildros, die wu do hinte g'wuchert het, hänn sie inzwische üss'grabe! So langsam müäß ich sogar uffbasse, dass sie mir nit's Beton-Fundament vun dem Hiisi untergrabe.
De nägschde Schritt soll dann wohl ä Bretterbode sii, de Lukas het mich schun g'froogt, ob ich nit ä baar passendi Bretter fir ihn hätt.

Mol sähne, wänn mir uff dere Terrass Kaffee trinke kinne, grinst
De Bischemer

Dienstag, 21. Februar 2012

Bii de Biber

Am Fasentsamschdig ware ma bii de Biber unn de Bergwerkgeister. G'nauer G'sayt bii'm Fasentumzug in Biberach.


Richtig scheen, so ä alemannischer Umzug mit viele Hästrägergruppe, Hexe unn andere Narre. Unn des alles mit Blick uff d'Geroldseck!
's Wetter het mit g'spielt, d'Litt ware güät druff, unn uns het's au g'falle. Nur hänn sich d'Sandra unn d'Kinder erscht mol dran g'wähne miän, dass ma do nit "Helau" schreyt, sondern uff's "Narri" vunn de Litt mit "Narro" antwortet...
Aber nachdem d'Lea mol rüssg'funde het, dass sie erscht bii "Narro" ä Gütseli bekummt, do isch dänooch der Narregrüäß wie üss de Pischtol g'schosse kumme!

Echt lernfähig, grinst
De Bischemer

Donnerstag, 16. Februar 2012

Fasent!

Ich bin jo mo g'spannt! In de ganze Zitt, wu ich jetzt in Mainz bin, also fascht sechzehn Johr, bin ich ibber d'Fasentzitt nimmi in Oberschopfe g'sii! Des schlifft sich nadierlich au im Wortschatz ii: Es isch jo do in Rheinhesse kei Fasent, sondern Fassenacht, unn hit isch nit de schmutzig Dunnerschdig, sondern Altweiber. Narresoome, Häs, Larve unn so Sache git's do jo schun gar nit...!
Aber morge, do fahre ma zum erschte mol ibber Fasent nach Oberschopfe! Mol schaue, was d'Sandra un d'Kinder zu de Stänglihocker, de Lohbachhexe unn 'em Oberschopfener Fasentumzug sage...



Ich wirr's Eych verzehle, verspricht
De Bischemer

Montag, 13. Februar 2012

Nudelrescht

Wenn ich in unser Vorratskammer schau, dann leye do immer mindestens zwei, drey Päckli Nudle drin. Aber kei volli, sondern immer so ä Rescht, dass es sich eigentlich fir ä Familie-Esse nit lohnt, sie z'koche. Do wird jo grad emol einer dävun satt...
Nadierlich leyt des hauptsächlich dran, dass 500 Gramm unter de Woch, wu ich in de Kantine iss, fir die andere drey eifach z'viel sinn. Unn will mir immer widder mol Abwechslung welle bii de Nudelsorte, git's halt immer die verschiedene ang'fangene Päckli mit Reschte drin. Nur bii Spaghetti, do isch des kei Problem, do kamma jo de Rescht vum alte mit'm Anfang vum neye Päckli z'sämme schmisse, des basst dann schun.
Vun denne andere Nudelsorte wird dann halt immer mol widder "Tutti di Pasta" g'kocht, dann sinn sie weg. Aber es irritiert mich trotzdem immer widder, wenn sich die Tüte uff'em Regal sammle.

Aber solle mer deswege nur noch Spaghetti koche??, froogt sich
De Bischemer

Donnerstag, 9. Februar 2012

Üssflug zum Lake Tahoe

Vor einige Johr, do hab ich zur Üssbildung emol nooch San Jose (bii San Francisco in Kalifornie) dürfe. Unn wie sich's g'heert (...) hämmer an die ein Woch noch 's Wocheend fir Sightseeing dran g'hängt. Mit de Begründung, dass mir am Määndig noch ä (Alibi-)Treffe mit Kollege in unserem Werk in San Jose üssg'macht hänn...
Mir ware drey jungi Kerli üss Mainz, unn nadierlich hämmer's uns schun unter de Woch güät gehn lehn. Jede Obend uff Tour, d'Gegend unn d'Kneipe ang'schaut, unn morgens mit dicke Auge widder in d'Schulung... ;-)
Am Samschdig simmer dann ganz friäj los, ab zum Lake Tahoe. Es ware vun San Jose üss dreyhundert Kilometer z'fahre, aber des war's wert! Schun ällei die Landschaft am See isch einmalig! Wälder, Berge, unn mittedrin der dunkelblaue See, ma kummt sich vor wie in de Rocky Mountains...


Z'erscht hämmer uns ä Motelzimmer g'süacht, unn dann hänn einer vun de Kollege unn ich uns Mountainbikes üssg'liehe. De dritte war z'füül und het lieber am See rumleye welle. Die Mountainbike-Tour war aber phänomenal scheen, des däd ich sofort widder mache! Nuff uff die Berge, durch dunkli Noodelwälder, unn an jedere Eck ä spektakulärer Blick uff de See. Einmalig!
Obends simmer dann nibber, ibber d'Grenz nooch Nevada. Dert isch jo 's Glücksspiel erlaubt. Ma kummt sich fascht vor wie in Klein Las Vegas, nur dass d'Landschaft drum rum halt viel nordischer isch... Ä weng 'zockt hämmer au, unn 's Nachtlebe abgecheckt. Unser Motelzimmer war jo nit so de Hit, do het's uns nit wirklich hin zoge...
Am Sunndig dann noch ä Rundfahrt um de See mit viele Stopps zum schaue unn fotografiere, unn obends widder z'ruck. Schließlich hämmer am Mändig noch ä Termin in de Firma g'haa, des war schließlich d'Begründung fir d'Verlängerung ibber's Wocheend.

Aber hänge bliibe isch vun dem Dag nimmi viel, erinnert sich
De Bischemer

Montag, 6. Februar 2012

Spiel mit'm Fiir

Als Büäb hesch uff'em Dorf jo echt ä Traumlebe! Des sieh ich jo allewiil bii unserem Büä, wie der mit denne andere Strolche unterwegs isch unn sich wohl fühlt.
Bii uns war's jo friäjer in Oberschopfe au nit anderscht... Wenn ich dran denk, wie ich mit'em Doni durch d'Felder unn Rebe g'stromert bin, des war echt ä herrlichi Zitt! Es dürft so in de siebte oder achte Klass g'sii sii, do simmer fascht jede Noochmittag mit'em Fahrrad in d'Rebe ("d'Flurbereinigung", wie's bii uns heißt) g'fahre unn hänn in denne steile Rain' die Holderbüsch unn anderi Verstecke erkundet. In einem vun denne Büsch hämmer uns ä regelrechti Hütti 'baut, wu mir uns immer versteckt hänn.
Irgendwann hämmer dann anfange, in denne steile Lehm-Rain Löcher z'buddle unn drin rum z'zündle. Z'erscht hämmer nur ä weng Gras unn kleini Zwiig' verbrennt, aber mit de Zitt sinn unsere "Öfe" immer professioneller worre... tief in de Lehm nii'grabe, mit'ere kabütte Blech-Radkapp als Ofediir abdeckt, unn mit'eme richtig hohe "Kamin" durch de Lehm bis obe nüss uff d'nägscht Rebe-Terrass. Do hämmer dann irgendwänn so ä Höllefiir drin ang'heizt, dass ä Meter witter obbe d'Flamme üss'em Kaminloch rüss g'schlage hänn!
Zum Glück, müäß ma eigentlich sage, isch dann irgendwann einer vun de Winzer uff uns uffmerksam worre unn het uns vertriebe... Wer weiß, was sunscht noch hätt bassiere kinne...

Aber so hämmer wenigschtens nie ä Rain abg'flammt, erinnert sich
De Bischemer

Donnerstag, 2. Februar 2012

D'Ortenau vun wittem (15)

D'Auberghall isch jo sither langem schun ä feschter Begriff in Oberschopfe.
Aber vor (fascht genau) vierzig Johr, wu mir in d'Aubergstrooß 'zoge sinn, do het ma jo noch nit emol dran denkt, do obbe an dem Berg ä Hall z'baue. Dertmols war des Gebiet jo au noch 's Neybaugebiet vun Oberschopfe, unn d'meischte Litt hänn sogar mit denne Strooßename noch gar nix anfange kinne.
Do isch es dann ab unn züe vorkumme, dass d'Litt bii uns rum g'irrt sinn, will sie eigentlich d'Auerbachstrooß g'süacht hänn, die wu aber am ganz andere End vun Oberschopfe isch. Oder halt au umg'kehrt, dass uns Litt b'süache hänn welle, die dann aber automatisch in de Auerbachstrooß g'landet sinn.
Navi het's dertmols halt noch nit gää... Unn hit isch d'Auberghall jo au vun alle Sytte her güät üssg'schildert, sodass sich eigentlich niemänds mehr verfahre dürft.

Viellicht kumm ich dies' Johr sogar widder mol zum Fiire in d'Auberghall, spekuliert
De Bischemer

Montag, 30. Januar 2012

Nach der Schreibe sprechen

Wu ich minn Praktikum in Hamburg g'macht hab, des war echt ä schweri Zitt fir mich als Badener. Dävor hab ich jo noch nie richtig hochditsch schwätze miän, so ä "gebremster Dialekt" het immer g'langt. Aber in Hamburg, do bin ich trotz probiertem Hochditschschwätze immer widder mol nit verstande worre. Oder, wie mir unseri Sekretärin in de Firma dertmols g'sayt het: "Ihr Dialekt ist ja sooo süß!" Unn däbii hab ich mich doch extra ang'strengt, hochditsch z'schwätze.. ;-)
Ä anders Mol, do war ich grad uff'ere Party unn hab mich ziemlich güät, unn wie ich g'meynt hab, au uff hochditsch unterhalte. Uff ei Mol het mich die Frau, mit dere ich g'schwätzt hab, ziemlich unvermittelt g'froogt: "Sag mal, kannst Du eigentlich auch Hochdeutsch sprechen??" Ich kann Eych sage, des isch ziemlich fruschtrierend!
Es war halt ganz scheen anstrengend, fir die Hamburger _ l a n g s a m _ u n d _ d e u t l i c h _ z'schwätze. Fir uns Badener, wu mir jo sowieso ziemlich schnell babble, isch des echt ä Geduldsprob...
Des, was die Nordlichter "nach der Schreibe sprechen" nenne, des kann ich halt höchstens nooch derre "Schreibe" in minnem Blog...

"Badisch fir immer", proklamiert
De Bischemer

Donnerstag, 26. Januar 2012

Singapur - Drey im Bett

Ei einzig's Mol in minnem Lebe hab ich ä Urlaub z'dritt g'macht, unn zwar mit'm Kai unn 'em E.T. nach Malaysia. Im Große unn Ganze het's zwar funktioniert, aber im Detail het's dann doch immer widder Huddel gää, will's halt immer widder mol so ä "zwei gege einer"-Situation gää het. Mit wechselnde Mehrheite, nadierlich...
Unn wenn ma's mol mit Humor anschaut, dann simmer uns erscht am End vun dere Reis' so richtig noot g'kumme... aber anderscht, als es sich uff de erschte Blick anheert:
Nooch dem Trip durch Malaysia simmer nämlich am End nooch Singapur g'kumme. Ä Stadtstaat, wu d'Ibbernachtung nit so billig war wie in de andere Orte, wu mir vorher g'sii sin. Also hämmer uns im'e Hostel fir die ei' Nacht, wu mir bis zum Heimflug noch g'haa hänn, ä Zimmer mit'eme französische Bett g'numme. So ä eins-vierzig oder eins-sechzig breit's, Ihr wisse, was ich meyn, gell?? Ä ander's Zimmer isch nit frey g'sii.
Unn so simmer obends, nachdem mir d'Stadt unsicher g'macht hänn, zum Schloofe gange. Mir hänn üssg'lost, wer in de Mitte schloofe müäß, unn de E.T. het verlore... Unn, Mensch, was war des fir ä durchg'legeni Güügi...! De Kai unn ich sinn vun beide Sitte regelrecht zum E.T. in d'Mitte hin g'rollt! Der Arme het vun beide Sitte mächtig Druck g'kriegt! Aber wenigschtens het er nit g'frore... (Was bii 30 Grad aber au kei güätes Argument isch, ehrlich g'sayt!)

Aber mir hänn's alli ibberlebt, versichert
De Bischemer

Montag, 23. Januar 2012

Bubbe

Geschtern war unseri ganz Familie im Kino. Unn mir hänn ä Bubbe-Film ang'schaut. Aber nit mit irgendwelche Bubbe, sondern mit de MUPPETS!
Erscht emol war des minner Wunsch, denne Film z'schaue, aber zum Glück sinn die Muppets jo au ebbis, wu ma d'Kinder mit nemme kann. Die beide sinn dann au relativ schnell in dem Film uff'gange, b'sunders de Lukas het richtig mitg'fiebert. Sogar obends im Bett het er mich immer widder ä baar Szene vum Film verzehlt, die wu er so toll g'funde het!
Unn ich? Ich bin mit'eme breite Grinse üss'em Kino nüss kumme, glaub ich. B'sunders die Show, wu d'Muppets dann hing'glegt hänn, die isch so toll g'sii wie in alte Zitte! De Kermit unn d'Miss Piggy, de Gonzo, de Fozzie unn die Müssig-Band unn all die andere! Was ä Spaß!! Ganz großes Kino, wenn Ihr mich frooge!

Do wird ma widder Kind, strahlt
De Bischemer

Donnerstag, 19. Januar 2012

Zielschiäße

Oh, was hämmer doch als Büäbe friäjer fir Ziigs ang'stellt. Oft au Sache, wu ganz offesichtlich mol kurz 's Hirn abg'stellt war. Wenn ma nämlich hinterher dribber nooch denkt het, dann het ma nur de Kopf schittle kinne, so klar war eigentlich sogar 'eme Kind, dass ma do echt Bledsinn verzapft het... (aber denne Effekt sieh ich hitt, wenn au im Kleine, au schun bii'm Lukas. 's schiint, des isch halt so bii Büäbe...)!
Eimol, do war ich zum Beispiel mit'em Elmar ällei daheim bii uns. Unn wie mir so im Garde g'spielt hänn, do simmer uff die Idee kumme, mit Dreckklumbe Zielschiäße uff d'Wand vum Noochberhüüs z'mache. Unn des nadierlich au grad noch uff 's Hüüs vun dem Noochber, wu mir eh öfter Huddel mit g'haa hän!
Klar, des het echt Spaß g'macht, wie die Batze do an de Hüüswand bäbbe bliibe sinn, erscht recht nadierlich, wenn mir des jeweils anvisierte Ziel 'troffe hänn.
Allerdings het's nit lang düürt, do isch der Noochber mit'em Audo bii uns vorg'fahre (mir hänn Garde an Garde in verschiedene Strooße g'wohnt), het uns zwei g'schnappt unn kräftig durchg'schittelt. Dann het er uns nadierlich die ganz Wand widder abschrubbe lehn.
Unn obends isch er, wer kann's ihm verdenke, bii unsere Eltere ufftaucht unn het denne verzehlt, was mir ang'stellt hänn... Soviel ich noch weiß het minner Babba nit emol arg g'schimpft, sondern het mich vor allem g'froogt, warum's denn üssg'rechnet DIE Hüüswand het sii miän...

Viellicht isch er jo insg'heim au neisch g'sii uff unser Spass, spekuliert
De Bischemer

Montag, 16. Januar 2012

Wunderfitz unn Brägilischnitz

Minni Kinder nemme vun mir jo (leider) nit viel badische Sprooch an. Üsser, dass sie mich ab unn züe mol mit 'eme ibbertriebe betonte "machsch" oder "willsch" noochäffe. Aber ei Höhepunkt vun de badische Hochkultur hänn sie inzwische doch ibbernumme...:
Wenn sie mittags immer widder frooge, was es z'esse git, dann sag ich halt öfters: "Wunderfitz unn Brägilischnitz". So, wie mir's daheim immer g'sayt hänn. Unn inzwische krieg ich des selber ab unn züe als Antwort, wenn ich ebbis vun ihne wisse will... Z'erscht hab ich nadierlich g'schluckt, will ich so ä Antwort nit erwartet hab. Inzwische freyt's mich aber, wenn ich des heer.

Es bliibt also doch ebbis hänge vun minnere Erziehung, strahlt
De Bischemer

Freitag, 13. Januar 2012

Süachbegriffe zum Blog (7)

Also die Rubrik entwickelt sich so langsam zu minnem Favorit! Es isch richtig spannend, was im Internet so g'süacht wird, unn welli Treffer dann bii mir uff'em Blog lande! Schaue nur minni nägschd Üsswahl an:

1. flammenherz (... klingt scheen")
2. alte bischemer rezepte (... hab ich nit!)
3. riesiger adventskalender (... meynt der denne in Gengebach??)
4. grad bin ich ä johr älter worre (... Glückwunsch!)
5. s läbe het kei sinn (... des kann ich jetzt aber gar nit bestätige!)
6. bisch worre (... bruchsch ä Badisch-Wörterbüach, hä??)
7. grosse schnee im öschtrich (... ja, aber leider nit in Kärnte!)
8. "badischer bischem eimer? (... kei Ahnung, was der vun mir will!)
9. sternli comic (... bedittet "Asterix" nit so ebbis wie "Sternli"??)
10. geburtsdagsgedicht mit eisenbahn (... gege Iiwurf kleiner Münze mach ich alles...)


Viel Spaß bii'm Lese wünscht
De Bischemer

Dienstag, 10. Januar 2012

Z'ruck

Jetzt wird's aber langsam echt Zitt, dass ich mich z'ruck meld üss'em Winterurlaub, oder?
Mir sin jo sither vier Dag schun widder daheim, unn wie erwartet hämmer uff de Heimfahrt vun Öscht'rich widder meh' Schnee g'haa als die ganz Zitt in Kärnte... 's isch doch echt zum verruckt werre!
Jetzt het also de Alltag widder ang'fange, de Lu geht in d'Schüäl, d'Le in de Kindergarde, ich zum Schaffe, unn d'Sandra isch schun widder voll mit ihre ganze Ämter unn Pöschtli iig'spannt!
's sieht also üss, als däd 2012 genau so witter gehn, wie 2011 uffg'heert het...

Aber des isch jo au nit 's Schlechteschte, findet
De Bischemer

Sonntag, 1. Januar 2012

Ä güät's Nej's!

Liäbi Litt, jetzt het also 's neje Johr ang'fange! Ich hoff, Ihr hänn alli ä güäter Start g'haa (obwohl ma bii elf Stunde jo wohl noch nit sage kann, ob's güät war... aber wenigschtens nit schlecht, hoff ich...)!
Mache 's Allerbescht üss de nägschde 366 Däg! 2012 isch jo ä Schaltjohr, mir hänn also alli ä Dag meh Zitt, um unsere Wünsch z'erfülle unn selber glücklich z'sii. Des kann nämlich kei Anderer fir uns erledige!!

Denke do dran, appelliert
De Bischemer

Mittwoch, 28. Dezember 2011

In Öscht'rich...

So, jetzt simmer also sither ä baar Dag widder bii Oma unn Obba in Öscht'rich. Leider het's do in Kärnten fascht so wenig Schnee wie daheim in Bischem, aber wenigschtens uff de Pischte git's g'nüä Schnee zum Skifahre. Unn des werre ma hit wahrschiins au mache. Die Kids sinn am Sunndig schun uff'em Skischüälbuckel rumg'rutscht, unn fir de Lukas isch der so langsam schun z'flach. Der müäß jetzt mit uns nuff uff d'Berg!
Geschtern simmer dann noch Schlittschüäh g'loffe, was bii Lu unn Le au schun erstaunlich güät geht!
Wie Ihr sähne geht's uns richtig güät, unn die "All inclusive"-Versorgung vun de Oma isch nadierlich au gesichert...

Ä scheener Rescht vum Johr wünscht Eych
De Bischemer

Dienstag, 20. Dezember 2011

De erschte Schnee!

Drusse liegt de erschte Schnee!
Isch des schrecklich oder schee'?
Ibber all die wisse Pracht,
Het wohl jedes Kind hitt g'lacht!
Doch wer Audo fahre soll,
Findet's sicher nit so toll.
Aber morge, eins, zwei drey,
Isch de Spuk dann schun vorbey,
unn an Wiihnacht isch es griän!
(Werr'ma uns dran g'wöhne miän!)
Ab in'n Schnee, so lang's noch geht
Morge isch's wohl schun zu spät!

So isches, meynt
De Bischemer

Montag, 19. Dezember 2011

D'Ortenau vun wittem (14)

De Joachim hämmer also hinter uns.
Bii uns in Bischem war des jo nur ä besserer Sturm, do isch quasi gar nix bassiert. Isch nadierlich au ä Unterschied, ob so ä Sturm durch süüferi Wiinberg blost oder ibber d'hoche Schwarzwaldgipel mit all denne Baim! Kei Wunder, dass es widder etlichi Baim entwurzelt het.
Aber wenn ich des so liis, dann isch's jo au fir's Badnerland glimpflich üssgange. Ganz anderscht als de Lothar vor zwölf Johr!
Dertmols war ich grad in Oberschopfe, unn ich kann mich noch g'nau erinnere, wie m'r am Fenschter g'stande sinn unn beobachtet hänn, wie witter unte an ä baar Dächer erscht ä baar, dann immer mehr Dachziegel wegg'floge sinn.
Unn uff de andere Sitt, zum Schwarzwald hin, het's ganzi Waldstücker umg'legt, unn obbe uff "de Ebeni" sinn noochenander fascht alli Baim ummg'keyt! Des war echt ä Schock, wie der scheene Oberschopfener Wald g'rupft worre isch!
Unn inzwische kammer wohl sage, dass er au nie meh "de Alte" werre wird. Au wenn d'schlimmschte Stelle inzwische widder züä g'wachse sinn.

Des brucht kei Mensch ä zweit's Mol, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 15. Dezember 2011

Wortkargi Siegener

Des, was es fir mich in Siegen (üsser'm Wetter nadierlich) b'sunders schwer g'macht het, des was des Naturell vunn de Einheimische. Ich bin immer versüacht, "Eingeboreni" z'sage, will des Siegerländer Volk echt ganz fremd fir mich war, noch isch unn sicher immer bliibe wird!
Nit nur, dass sie gegenüber Fremde immer recht verschlosse sinn (wehe, Dü willsch in'ere Kneipe zu ebber an de Disch hocke!!), oder dass sie mit ihre viele freichrischtliche Kirche oft so ä spaßfeindlicher Iidruck mache. Ganz b'sunders exotisch isch d'Sprooch. "Woll" isch bii fascht allem ä bassend's End fir ä Satz, unn ä kehliger's "R" hesch noch nie g'hert: "RRRRRRRRudi, komm rrrrrrrrrrraus, die RRRRRRRegeenrrrrrrrrrrrinne rrrrrrrrrinnt!" Leider nit so scheen rollend wie bii de Carolin Reiber, meh so, als däd ma d'Wörter neben'ere Kardoffel nüssdrucke, die sich im Mund verklemmt het.

Uff de andere Sitt het ma vun dere seltsame Sprooch so oft au widder nix mit bekumme, will d'Siegerländer allg'meyn ziemlich müülfüül sinn.
's isch mir soger mol bassiert, dass ich ä Siegener nooch de Richtung g'frogt hab, will ich nit g'wisst hab, ob ich rechts oder links rum müäß. Do het mit der Kerli nur ang'schaut, het kei Wort g'sayt unn het mit'm Düüme eifach in ei Richtung dittet! Des war alles.

Effektivi Kommunikation, grinst
De Bischemer

Dienstag, 13. Dezember 2011

Wem g'hörsch Dü?

Wenn ich friäjer als Büä in Oberschopfe unterwegs war, dann bin ich manchmol vunn de alte Litt g'frogt worre: "Wem g'hörsch denn Dü??". Die hänn dann nadierlich wisse welle, wer minni Eltere sinn. Unn wenn ich dann de Name vun minnem Babba g'sayt hab, dann hab ich mir manchmol sage lehn miän: "Ach so, Dü g'heersch 's Andre'se Engelbert!" Die alte Litt hänn dertmols minner Stammbaum besser kennt als ich selber, hab ich's G'fühl...

Ganz frechi Kinder hänn uff die Froog jo g'antwortet: "Ich g'her niemäd's, üsser mir selber!", aber des hab ich mich dertmols nit 'traut. Ach ja, unn im Internet hab ich kürzlich sogar ä noch besseri Antwort uff die Froog g'lese, die wäre uns aber friäjer nit im Traum iig'falle: "Dir nit, 'em Frooge nooch..."!

Do däfir ware mir viel z'brav, versichert
De Bischemer

Donnerstag, 8. Dezember 2011

Frosch unn Borg unn 's Reisebüro

Als ich vor langer Zitt mit Kai unn ET in Malaysia war, do hämmer zwei Maidli üss Hamburg kenne g'leert: Frosch unn Borg. Oder Kathrin unn Karen, wie sie mit richtigem Name g'hieße hänn.
Mir sinn erscht z'sämme ä halber Dag in Frankfurt am Flughafe "strandet" g'sii, will unser Fliäger nach Singapur nit g'floge isch. Dann simmer zwei Dag mit ihne rumg'reist, hänn uns in Malaysia vunn ihne 'trennt unn hänn sie uff'em Heimflug in Bangkok widder troffe. Aber leider hämmer dann verbasst, Adresse üss z'düsche.
's einzige, was ich üsser de Vorname g'wisst hab, isch, dass d'Frosch in'eme große Reisebüro mit einige Filiale in Hamburg schafft. Also hab ich eifach ang'fange, in einere nooch de andere vun denne Filiale ang'rüefe, unn hab nooch 'ere Üssz'bildende namens Karen g'froogt. Unn ma sott's nit glaube, bii'm zweite, dritte Anlauf hab ich sie tatächlich am Telefon g'haa... Die het viellicht g'staunt, als ich sie mit "Hallo Frosch" begrüßt hab :-)
Mir hänn uns dann noch einigi Mol 'troffe, unn hänn ibber ä baar Johr lang loser Kontakt g'haa. D'Kathrin isch sogar zum Studiere nooch Mainz zoge, aber irgendwann isch de Kontakt dann doch iig'schloofe...

Schad eigentlich, findet
De Bischemer

Montag, 5. Dezember 2011

"Mahlberger" vum Fließband

Am Wocheend hab ich widder mol de traditionelle "Mahlberger Schlossküache" 'backe. Des isch ä Art vun Guglhupf, aber mit Zitronat, Orangeat, Schocklad, Rosine unn Nusse drin, unn so sieht er üss:

Des Rezept hab ich üss minnere Zivi-Zitt bii de Frau Stober mitbroocht.
Dertmols war des de klassische Wiihnachtsküache vun de Frau Stober, unn wie jeder Zivi, der wo in de Vorwiihnachtszitt bii de Frau Stober isch, hab nadierlich ich den backe miän. Will d'Frau Stober denne Küache au gern verschenkt hett, hab ich in dem eine Johr sogar acht oder niin vun denn Küache 'backe. So genau krieg ich's nimmi z'sämme. Aber einer fir d'Putzfrau, einer fir de Dokter, einer fir minni Eltere, einer nadierlich fir d'Frau Stober unn mich, unn, unn, unn...
Des isch so ä richtigi Fließbandproduktion worre. Alli zwei, drey Dag simmer dann morgends in de Kuchi g'stande (bzw. sie isch nadierlich g'hockt), hänn die Backsache z'sämme g'holt unn hänn denne Deig g'riart.
Will der Küache jo ä baar Dag durchziäge müäß hämmer dann alli fertige Küache im Vorratskämmerli abg'stellt. Des war ä Anblick, wie dann am End des ganze Gäschtebett mit "Mahlberger" vollg'stande isch!
Inzwische back ich nur noch einen im Johr, aber au der wird (b'sunders vun de Öschtricher) schun sehnlichscht erwartet!

Aber ich frey mich au schun widder uff's Anschniide, gesteht
De Bischemer

Donnerstag, 1. Dezember 2011

Summer of 2001

Des ware echt noch wildi Zitte, wu ich noch ällei in Mainz g'wohnt hab... Ganz b'sunders des Johr 2001 het's in sich g'haa! Was hämmer do alles erlebt...! Vun wilde Skatenight-Parties ibber Kochsessions bis zu denne (inzwische legendäre) nächtliche Grill-Events uff de Wiese beidersitt's am Rhiin. Eimol simmer inn'ere laue Nacht bis friäj morgens dert (uff de hessische Sitt) rumg'lääge unn hänn d'Stimmung unn de Blick ibber de Rhiin uff d'Mainzer Altstadt genosse, sinn dann bii'm Hell-werre mit de Fahrräder schnell heim zum Dusche, unn dann uff d'Ärbet...
In dem Johr war wirklich jedes Wocheend unn manches Mol au unter de Woch Party ang'sayt, wänn sich die Clique troffe het.

Des war au des Johr, wu de Holger, de Ingo unn ich bi'm Triathlon in Eberbach mitg'macht hänn... Unseri Trainings-Sessions däfir ware eifach genial, so fit sinn mir alli drey hinterher nie meh 'worre!
Unn erscht der Triathlon! Nebe uns drey üss Mainz hänn üss Trier unn üss Lohr dann au noch vier anderi Kumpels mitg'macht, unn däzüe ware noch die ganze "Groupies" däbii... 's Scheenschte war nadierlich (wie eigentlich jedes Johr) des Zeltdorf uff'em Campingplatz! Unn bi'm Triathlon war ich de "Staatsfeind Nr. 1", den alli hänn schlage welle. Aber nur einer het's g'schafft, wenn ich mich richtig erinner... Was ä Event!

2001 war au des Johr, wu "uns'ri Sandra" (nit minni Frau, sondern ä anderi) in San Francisco ä Praktikum g'macht het. Was het die sich hinterher beschwert, dass mir des alles unni sie g'macht hänn! Unn's Johr druff, wu sie widder do war, war der Zauber vum "Summer of 2001" irgendwie widder verfloge...
Die Krönung vun 2001 war aber, dass ich do d'Sandra kenne g'leert hab, die wu inzwische minni Frau isch!

Unn des war de Anfang vun minnem "neye" Lebe, weiß
De Bischemer

Montag, 28. November 2011

Stuttgart 21

So, jetzt het also 's Volk in BaWü entschiede. 's därf (erschtmol) witter baut werre am neje Bahnhof in Stuttgart.
Nadierlich kann ich die Diskussione verstehn, unn fir beide Positione git's gnüä triftigi Argumente. Aber konsequenterwiis hätt ma die Entscheidung dann au von ä baar Johr diskutiere solle, nit erscht jetzt, wu's eh nimmi sinnvoll z'stoppe isch. Do müäß ma jetzt wohl durch, ob ma will oder nit!
Unn wenn's dann halt am End doch ä baar Milliarde Euro meh koschte wird als versproche, dann kann ich als Badener nur sage: Seye doch froh, wenn ihr d'Möglichkeit kriege, schneller als bisher üss Stuttgart furt z'kumme. Des müäß Eych doch des Geld uff jede Fall wert sii... ;-]

Zum Glück hämmer des Problem in Mainz nit, findet
De Bischemer

Donnerstag, 24. November 2011

D'Ortenau vun wittem (13)

Vum alte Lohrer OB Brucker git's ä neij's Biachli. Do sin, schiint's, zwar kei neiji G'schichtli drin, aber Sache üss alte Biacher, die inzwische vergriffe sinn. Des isch in dem Fall jo eigentlich so güät wie neij, gell?
De Alt-OB Brucker isch jo immer eins vun minnene Vorbilder g'sii fir denne Blog, will er in sinnene G'schichtli unn Gedichtli so scheen des badische Lebensg'fühl unn die Seel vun de Badener iifange kann. Ich hab au ä baar ganz alti, sogar handsignierti Biachli vun ihm daheim, unn do lies ich ab unn züe au de Sandra a "G'setzli" drüss vor.

Inzwische versteht sie jo badisch, strahlt
De Bischemer

Montag, 21. November 2011

Facebook unn die Freundeskinder

Wuran merkt ma, dass ma alt wird? (Unter anderem) do dran, dass ma in Facebook nimmi die eigene Freunde üss'em "echte Lebe" findet, sondern denne ihri Kinder! Okay, au fir minni Patekinder isch Facebook wahrschiins ä normaleri Art, Kontakt z'halte, als emails oder gar Brief schriibe. Unn im Grund g'numme het's jo au Vorteile, wenn ma ibber die Art eifacher in Kontakt bliibe kann. Aber dass inzwische echt schun die Kinder vun minnene Freunde im Web 2.0 aktiv sinn, des git mir dann doch z'denke...
Aber immerhin bin ich noch däbii unn hab de Kontakt zu de neje Media noch nit verlore... Es besteht also noch Hoffnung, dass ich noch nit ganz zum "alte Iise" g'hör!

Aber jeden Trend wirr ich nit mitmache, schwört
De Bischemer

Donnerstag, 17. November 2011

Südamerika

Wenn mich ebber frogt, wu uff de Welt mir's am beschte g'fallt, dann isch des minni Antwort: Südamerika. Nadierlich isch des au ä ziemlich pauschali Antwort, schließlich isch Südamerika jo größer unn sicher nit weniger abwechslungsriich wie Europa. Ob d'Wasserfäll vun Iguazu, d'alte Kolonialstädt wie Quito, die Vulkane in Chile, de tropische Regewald, d'Inkastadt Machu Picchu oder 's magische Feuerland - Südamerika het so viel einzigartigi Plätz z'biete! Unn dann het halt au noch so äb'sunderi (Lebens-)Art, die alle Länder dert g'meyn isch, unn die mich immer widder dert hin zieht. Vun de spanische Sprooch ganz z'schwiige, die lieb ich jo au!
Egal, ob am Atlantik oder am Pazifik, ob im Andenhochland oder im Urwald, am Strand oder in de Stadt: Fir Südamerika schlagt min Herz!


Unn wenn ma dann denne Begriff noch ä weng witter faßt unn stattdesse "Lateinamerika" sayt, dann isch's sogar noch mehr wohr. Dann kumme nämlich au Mexico, Cuba unn die ganze kleine Länder in Mittelamerika däzüe, die jo immer noch uff minnere "To do"-Lischte stehn.

Mol schaue, wänn ich widder hin kumm, stüümt
De Bischemer

Dienstag, 15. November 2011

Herbscht

Au wenn 's eigentlich so g'heert:
Lang het sich's dägege g'wehrt!
Schau, wie lang die Nächt jetzt sinn,
's Tageslicht, es schwindet hin!
Kalti Fiäß unn kalti Bratze,
Morgens schunn bii'm Schiibe kratze...
Unn trotz Schal unn wull'ne Socke
Kann nix zum Spaziergang locke.
Ehnder ziägt es zum Kamin
Unn zum warme Tee uns hin.
Nebel, Froscht unn kahli Baim
Triibe dann erscht recht uns heim!
Macht des ebber wirklich froh??
's isch wie's isch, de Herbscht isch do!


Hoffentlich git's wenigschtens ä scheener Winter, räsonniert
De Bischemer

Donnerstag, 10. November 2011

De Landarzt

Ä Wiili hab ich jo friäjer an de Oschtsee g'wohnt. In Kappeln an de Schley. Für Fernseh-Freaks: Des isch do, wo die Serie "De Landarzt" dreht worre isch. Un wenn ma durch Kappeln unn Umgebung lauft, dann stolpert ma an alle Ecke unn Ende ibber die Fernsehserie. In einere vun de Kneipe hängt sogar noch ä Regie-Klappe mit de ganze Unterschrifte, unn alli fotogene Plätzli im Umland sinn irgendwie in die Stories "verwurschtet" worre. Sogar de neje Dorfname "Dekelsen" taucht in Kappeln immer widder irgendwo uff unn wird vermarktet.


Aber dass ma halb Kappeln schun vum sähne kennt, wenn ma e baar Mol de Landarzt g'schaut het, isch noch 's Wenigschte. Witzig isch dann, dass zum Teil ganz unterschiedlichi Plätz z'sämme g'schnitte worre sinn. Wenn ma sich nämlich ä weng üsskennt, dann het ma g'merkt, dass ebber zum Beispiel in einem Dorf üss de Hüüsdiir nüss, im'e ganz andere Dorf dann aber d'Strooß nunder g'loffe isch.
Unn dass der Hof, wu im Film de Landarzt g'wohnt het, schun quasi ä Pilgerstätte g'worre isch, hab ich sowieso nie verstehn kinne.

Aber inzwische dürft sich des g'legt haa, glaubt
De Bischemer

Montag, 7. November 2011

Ä nej's Audo

Unser Audi het vor zwei Woche leider de Geischt uff gää. Des war echt schad, will er uns in de letschte Johr halt schun ziemlich ans Herz g'wachse isch. War halt au immer hundertprozentig züäverlässig. Aber er war jetzt vierzehn Johr alt, do het ma irgendwänn dämit rechne miän, dass er kabütt geht. Unn jetzt isch's hat nimmi wirtschaftlich, ihn noch witter z'repariere.

Also hämmer uns nooch 'eme neje Audo umg'schaut, unn ziemlich schnell hämmer uns uff de Opel Zafira iig'schosse. Im Internet hab ich dann ä ziemlich günschtiger g'funde, der genau in unseri Priis- unn Altersvorstellunge basst. Vor einere Woch hämmer ihn dann ang'schaut unn sinn uns au schnell mit'em Verkäufer einig worre. Unn jetzt am Friddig hämmer ihn abg'holt! Jetzt g'hört er uns!
So sieht er üss:


D'Sandra meldet ihn hitt noch uff uns um, dann isch's ganz offiziell! Sie het geschtern au schun d'erscht "Üssfahrt" mit ihm g'macht unn isch ganz begeischtert...

Witzig, wie viel Freyd ma an so'eme Blechhüffe haa kann, strahlt
De Bischemer

Mittwoch, 2. November 2011

Üssflug

Am Sunndig unn Mändig ware mir in Nürnberg. Erscht hämmer am Sunndig d'Stadt ang'schaut, hänn dann dert ibbernachtet unn sinn am Mändig in de "Playmobil-Funpark". Do stehen die ganze Playmobil-Figure in groß rum, unn d'Kinder kinne in de Ritterburg, bii de Dinos, in de Weschternstadt oder uff'em Büürehof spiele, turne unn Ziigs entdecke.


Zum Glück war's Wetter richtig güät! Es git zwar dert au ä großi Hall, wu ma hinhocke, unn wu d'Kinder mit "echte" Playmobil-Figüre spiele kinne, aber do isch de Lärmpegel halt au entsprechend... Drusse war zwar des Gewimmel mit denne ganze Kinder au riesig, aber ma het sich wenigschtens immer mol widder uff ä Bank in d'sunn hocke kinne :-)
So sinn unseri zwei de ganze Dag rumg'rennt, hänn (wege Halloween) au noch Playmobil-Figürli g'schenkt bekumme unn ware obends schlags kabütt. Unn trotzdem isch's am End widder in Stress üssg'artet. Klar, de Üssgang isch halt "strategisch günschtig" durch de Playmobil-Shop g'führt, unn ganz unni Verluschte (an Euros) kummt ma do nit durch... ;-)
Immerhin sinn die Kids im Audo dann ball iig'schloofe, dass ma zumindescht ä ruhigi Heimfahrt g'haa hänn.

So schnell bruch ich do aber nimmi hin, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 27. Oktober 2011

Fernweh

Fernweh isch ä Krankheit. Nit unbedingt ä ansteckendi, aber ziemlich sicher ä unheilbari...
Bii uns isch, glaub ich, so ziemlich d'ganz Familie infiziert. D'Sandra unn ich jo sowieso. Des hänn ihr sicher schun alli mit bekumme, wenn Ihr minner Blog regelmäßig lese. Unn de Lukas fangt au schun immer öfter an: "Ich will aber unbedingt mol widder nach Amerika!", "Wänn fahre mir endlich mol in d'Türkei?", "Wu fahre mir am Wocheend hin?" unn so witter.
Nur d'Lea, die isch, schiint's, noch ä weng z'klein fir denne Fernweh-Virus. Die kann sich an vieli vun unsere Urlaube schun gar nimmer erinnere, unn nur unseri Fotobiacher helfe ihr, sich an bestimmti Sache z'erinnere, die mir erlebt hänn. So het sie, zum Beispiel, vun ihrem dritte Geburtstag in Florida nur noch im Kopf, dass sie dert drey Kerze uff'eme Donut g'haa unn ä Winni Puuh-Stofftier g'schenkt bekumme het. Genau des halt, was in unserem Urlaubs-Fotobüach vun dem Dag z'sähne isch.
Aber bii uns andere drey, do düürt's immer höchstens a baar Woche, wenn mir vun 'ere Reise heim kumme, bis mir widder unruhig werre unn uns nooch 'eme neje Ziel umlüäge....
Verstehn des nit falsch! Mir sinn gern daheim unn fühle uns do au richtig wohl. Aber friäjer oder später wird uns des kleine Bischem eifach z'eng, unn dann miän mir uns widder Luft mache unn uns de "Reisewind" um d'Nas wehe lehn.

Ja, Fernweh isch ä Krankheit, aber ä scheeni, findet
De Bischemer

Montag, 24. Oktober 2011

Siegener unn Nicht-Siegener

Ich hab jo, vor ich nach Mainz kumme bin, drey Johr lang in Siegen g'wohnt. Ich schriib bewußt "g'wohnt" unn nit "g'lebt", will sich d'Experte noch stritte, ob ma ä Exischtenz in Siegen tatsächlich als "Lebe" bezeichne kann... ;-)
Aber sey's drum!
Wenn ich eins g'lernt hab in denne drey Johr, dann isch es des: Siegener unn Nicht-Siegener mische sich eifach nit!
Bii uns in de Firma hänn vier Üsswärtigi (unter anderem ich) am selbe Dag ang'fange. Unn als "Züäg'reisti" hämmer uns nadierlich au viel privat mit enander unternomme. Die Siegener Kollege sinn do fascht nie däbii g'sii, die hänn lieber ihr eigener Stiefel g'macht. Ich hab im erschte Monat sogar in 'ere Studente-WG g'wohnt, hab also au Kontakte üsserhalb de Firma g'haa. Aber au do ware eigentlich nur Nicht-Siegener z'sämme. Siegerländer het ma do irgendwie nie 'troffe. Die sinn doch lieber unter sich bliibe. Sie hänn halt irgendwie so ä verschlosseni Mentalität, mit denne isch schwer üssz'kumme, find ich.
So het's dann eigentlich au nit verwundert, dass de erschte vun uns vier "Züäg'reisti" nach güät zwei Johr widder "g'flüchtet" isch. Unn die andere drey sinn dann im Quartalsrhythmus g'folgt. (Ich hab's mit drey Johr sogar noch am längschte üssg'halte!). Unn wie ich g'heert hab will die Firma inzwische au nur noch Siegerländer iistelle. Die bliibe wenigschtens im Land...

Soll mir recht sii, grinst
De Bischemer

Donnerstag, 20. Oktober 2011

D'Ortenau vun wittem (12)

De Storcheturm in Lohr het Risse!
Basse bloß ufff, der Eych nit kabütt geht!
De Storcheturm isch jo DES Wahrzeiche vun Lohr! Wenn ich nur dran denk, wie g'miätlich ma do uff'em Platz vor'm Turm sitze unn Iis esse kann... Unn wänn ich 's letschte Mol von obbe de Blick ibber d'Lohrer Innestadt genosse hab kann ich Eych gar nit sage. Des müäß wohl zu Kinderzitte g'sii sii!


Also noch emol: Der Turm isch jetzt fascht niinhundert Johr alt, so ä Denkmal müäß g'hegt unn g'pflegt werre! Des miän aber Ihr dert vor Ort in de Heimat mache, ich bin jo do däfiir viel z'witt weg ;-)

Ich zähl uff Eych, appelliert
De Bischemer

Montag, 17. Oktober 2011

Stallhase

Als Kind hab ich jo ä ganzi Zitt lang Stallhase g'haa. Z'erscht, als mir in Oberschopfe noch unser alt's Hüüs g'haa (aber schun im Neybaugebiet g'wohnt) hänn, do ware die Haseställ im Schopf vum alte Hüüs.
Unser Mieter dert, ä Italiener, het selber Hase g'halte unn het nooch minnene mit g'schaut. So hab ich nit jede Dag zum füttere oder üssmischte hin miän. Ich glaub, zu beschte Zitte hab ich do an die sech, siebe Stallhase g'haa. Unn ä baar Mol hänn die Hase sogar Jungi bekumme. Des isch ebbis Toll's, kann ich Eych sage! Ebbis Süßeres als Hasekinder git's jo echt nit, oder??

Später dann hämmer aber ä kleiner Stall direkt bii unserem Hüüs g'haa. Unn do hämmer dann immer nur maximal ein, zwei Hase g'haa, will gar nit mehr Platz in dem Stall war. Unn min Babba het die Hase nie ibber de Winter halte welle, will's ihne wohl z'kalt worre wär.
Also isch jedes Johr im Herbscht de Dag 'kumme, wu die Hase g'schlachtet worre sin... Was ä Drama! Rotz unn Wasser hänn mir Kinder dann briält, aber g'holfe het's nix!
Unn ganz schlimm war's nadierlich, wenn dann so ä Has (mit Name!) zum Mittagesse inn de Schüssel uff'em Disch g'stande isch! Do sinn mir alli Kinder plötzlich zum Vegetarier worre! Unn de Baba het meischtens so ä ganzer Hasebroote ällei esse derfe...
Irgendwann het's dann im Friäjjohr eifach kei jungi Häsli mehr gää. Wahrschiins war des au besser so... fir unseri Nerve unn fir die vum Baba ;-)


Unn falls minni Kinder mol Häsli haa sotte, dann sterbe die an Altersschwäche, verspricht
De Bischemer

Donnerstag, 13. Oktober 2011

Süachbegriffe zum Blog (6)

Also je meh Litt denne Blog im Internet finde unn lese, umso spannender wird fir mich die Übersicht, ibber welchi Süachbegriffe des bassiert. Schaue nur emol die aktuell' Sammlung an:

10. familie wocheend scharzwald (... ä weng meh Konzentration, bitte...!)
9. sparkässli (des brücht jeder!)
8. negerli (... nig ganz politisch korrekt, däd ich sage...!)
7. Badnertest A-Klasse Produktion (... was het des jetzt mit enander z'düe???)
6. ich bin miäd (... dann frog mich erschmol...!)
5. Wunderlied II (... ich wär froh, ich däd EINS dävun kenne...)
4. wu diplom (... in Offeburg, unn Dü??)
3. lach mich schlapp badisch (... scheen fir Dich!)
2. gedicht über Istanbul (...miäßt ich eigentlich mol schriibe, stimmt!)
1. echte Giraffen (...??? Git's au unechte???)

Echt schräg, findet wengschtens
De Bischemer

Dienstag, 11. Oktober 2011

Lissabon

Die Woch bin ich in Lissabon. Uff Konferenz. Nadierlich isch do einiges an (ang'nehmem) Stress däbii, aber die Stadt, des Ambiente unn des scheene Wetter macht des mehr als wett!
Selbscht wenn ma de ganze Dag in de Konferenzsäle rumsitzt, so isch dann doch irgendwann Fiirobend, unn do in Lissabon isch's noch so spätsummerlich, dass mir geschern obend bis fascht um Mitternacht in de Altstadt drusse g'sesse sinn bii'm Obendesse...


Hit obend isch sogar ä Event uff'eme Pferdehof geplant, do wird sich die IBM sicher au nit lumpe lehn, denk ich.
Wie Ihr sähne geht's mir ganz güät!

Aber des hab ich jo verdient, grinst
De Bischemer

Donnerstag, 6. Oktober 2011

Klassetreffe

Ibber des verlängerte Wocheeend ware mir mol widder in Oberschopfe uff "Heimaturlaub". Allerdings isch mir widder mol uffg'falle, dass "Heimat" fir mich inzwische halt immer mehr Bischem isch, unn Oberschopfe halt Erinnerung bliibt.
Dies Mol hab ich au noch 25-jährig's Abi-Klassetreffe g'haa, unn do isch nadierlich de Blick z'ruck erscht recht im Vordergrund g'stande!
B'sunders scheen isch aber g'sii, dass ma sich nach 25 Johr noch (oder besser: widder) so viel z'verzehle het! Vun mittags am zwei bis nachts am drey hämmer's üüsg'halte.


Okay, de Abifilm mit unserem Feschtprogramm isch in derre Zitt au noch zeigt worre, des ware schun fascht anderthalb Stunde... (witzig, dass der so ganz üss minnere Erinnerung g'löscht g'sii isch...) An dem Obnd hämmer halt echt intensivscht g'fiirt, do kann 's Gedächtnis au ä weng leide, oder??
Unn vun "het sich gar nit verändert...!" bis zu "den hätt ich im Lebe nimmer erkennt...!" war bii denne Schüälkamerade au alles däbii... Aber im Große unn Ganze hämmer uns güät g'halte, müäß ich sage!

Unn bis zum nägschte Treffe wird's kei 25 Johr düüre, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 29. September 2011

Süderbrarup

Weiß vun Eych irgendeiner, wu Süderbrarup leyt?? Ich kann's Eych sage: Des isch ä Kaff zwische Kiel unn Flensburg, also kurz vor de dänische Grenz (was ma am Name jo schun het ahne kinne...). In de Region Angeln, um genau z'sii, do wu au de Ursprung vunn de "Angelsachse" in England isch!
Sowitt 's mich betrifft isch 's einzig Erwähnenswerte an Süderbrarup de Bahnhof, un zwar will er in de nähere Umgebung de einzige isch. Unn ich bin offensichtlich nit ällei mit derre Meinung: Selbscht die offiziell Websytt vun Süderbrarup fokussiert sich uff de Bahnhof, gugge do:


Als ich Zivi war, do hab ich ä Freundin in Kappeln an de Schley (quasi an de Oschtsee) g'haa. Unn will ich dann dert obbe minner Erschtwohnsitz ang'meldet hab, hab ich mit de Bahn koschtelos durch ganz Ditschland dert nuff fahre kinne.
So bin ich dann alli zwei, drey Woche fir ä verlängert's Wocheend an d'Oschtsee g'fahre. Erscht im Liegewage (het nur 8 Mark Uffschlag g'koscht, dertmols) bis nach Hamburg. Des war immer richtig faszinierend fir mich, wenn de Zug morgens zum Uffwache am Hafe lang nach Altona g'fahre isch! "Hamburg, Welthafen", wie's bi'm Janosch inn'ere G'schicht' so scheen heißt.
Vun dert dann mit'm Regionalzug nach Kiel, unn dann nochmol umstiige in d'Bummelbahn Richtung Flensburg, mit Ziel: Süderbrarup!
Sowitt ich mich erinnere kann bin ich in der ganze Zitt nit ein einzig's Mol in Süderbrarup selber g'sii. Ich bin immer abg'holt unn direkt nach Kappeln g'fahre worre. Unn wenn ich mir die Name vun de Dörfer in de Großg'meynd Süderbrarup so anschau, dann bin ich au ganz froh drum: Dollrottfeld, Saustrup, Ulsnis, Wagersrott, Scheggerott...

SEHR exotisch, findet
De Bischemer

Montag, 26. September 2011

D'Ortenau vun wittem (11)

's Herbschte isch in Oberschopfe jo in vollem Gang. Unn wenn ich des Foto in dem Zittungsartikel sieh...


... dann fallt mir widder ii, wie ich als Büä nooch de Schüäl oft in de Annahmestell vun de Winzerg'nosseschaft mit g'holfe hab, die Bottich mit de Triibel vun de Winzer-Bulldogs üss- unn widder uff die Laschtwage uff z'lade, die wu die ganze Bottich dann nach Breisach in d'Zentralkellerei g'fahre hänn.
Manchmol war des ä ganz scheeni Schufterei, vor allem, wenn's an einem Dag viel Bottich ang'liefert worre sinn unn nit gnüä Laschtwage rechtzittig zum Furtfahre do ware. Dann hämmer die ganze Bottich uff Palette in de Hall verteilt, um sie dann später wieder mit'm Hubwage z'hole unn uffz'lade, wenn de nägschde Laschter endlich üss Breisach z'ruck war. Mir hänn sie also statt zweimol viermol rumwuchte miän.

Aber Spaß het's trotzdem g'macht, meynt
De Bischemer

Freitag, 23. September 2011

Summer adé!

So, des hesch Dü jetzt dävun,
Allzu lang hesch Dü Dich ziert,
Wochelang wart ich jetzt schun,
Dass mit Dir des noch was wird!

Geschtern ging's mit Dir zu End,
Richtig toll bisch eh nit g'sii.
Dass ma Dich noch "Summer" nennt
Isch jo fascht schun Ironie!

Ja, okay, des Badewetter
Isch jetzt nit Di'n einz'ges Maß,
Aber so ä klei 'weng netter
Wär schun scheen g'sii, so zum Spaß!

Viel z' oft Rääge isch zwar schade,
Unn "nur" nervig, aber die
Ganz vergammelten Tomate
Die verzeih ich Dir ECHT NIE!

Schau der Herbscht, wie der jetzt startet,
Richtig "golden" kummt er her
Des hätt ich vun Dir erwartet...
Abgehakt, es fällt nit schwer!


Isch jo aber au wohr, grantelt
De Bischemer

Donnerstag, 22. September 2011

IAA unn InterBack

Geschtern ware Sandra unn Lukas uff de IAA. Zum Glück hänn sie ä Fahrer dert hin g'funde, sunscht wäre mir wahrschiins morge mit de ganze Familie hin 'gange. So aber ware sie mit Luki's Freund unn dem sinnem Vatter in Frankfurt, unn ich hab mir des erspare kinne.
Ich bin do jo wohl echt ä Üssnahm unter de Männer. Des ganze Brimborium um die Blechkischte interessiert mich kei Stück! Ich hab sogar (scherzhaft) g'sayt, dass ich dann als Ersatz mit de Lea zu de "InterBack" gehn wirr (de "Fachmesse für Backtechnologien und neue Rezepte")... Falls es die irgendwann mol echt gää sott. Ansonschte halt zur "Anuga" (isch demnägscht eh in Köln) oder zur "Grüne Woche" nach Berlin...
Unn wie erwartet hänn die vier eh nit viel g'sähne uff de IAA. Lukas unn Julius hänn in alli Audos nii hocke welle, unn entsprechend langsam sinn sie durch die Halle kumme. Do hätt's wahrschiins au g'langt, wenn mir mit'm Lukas zu 'nem Gebrauchtwagehändler g'fahre wäre... Aber wenigschtens het er Spaß g'haa!

Aber frooge nit, wie miäd er hitt isch, stüümt
De Bischemer

Montag, 19. September 2011

Wenn's doch nur so eifach wär...

Kürzlich simma am Frühstücksdisch z'sämme g'hockt, unn irgendwie isch 's Thema uff "Libyen" kumme. Folgender Wortwechsel het sich ergää (allerdings nit komplett uff badisch ...):

Lu: "Jetzt miän ma nur noch in Libyen denne Ghaddafi loswerre!"
Ich: "Ja, aber erscht müäß ma ihn mol finde..."
Lu: "Ich glaub, der versteckt sich irgendwo in denne große Halle, wu die ganze Audos rumstehn. Unn wenn ma ihn g'funde het, dann kann ma ihm nit dem Erdöl vollspritze, do git's nämlich ganz viel in Libyen!"
Le: "Ja, oder ma kann ihn einfach mit Gras bewerfe, dann kann er au nix meh mache!"

Ja, so eifach isch die Welt wohl in Kinderauge!

Kinder an die Macht, sayt nit nur de Grönemeyer, sondern hitt au
De Bischemer

Montag, 12. September 2011

De erscht isch druss!

Endlich! Fascht zwei Woche lang het's düürt. Aber am Samschdig isch 'em Lukas de erschte Milchzahn rüss g'keyt! D'ganz Zitt het er g'wackelt, het sich fascht waagrecht biege lehn, aber üssfalle het er nit welle. Unn am Saschdig morge, kurz nooch'em Uffstehn, isch er quasi sang- unn klanglos rüss kumme.
Wenn ich mich richtig erinner, dann war des au de allererschte Zahn, den de Lu vor fascht fünf e'halb Johr bekumme het. Bii de Oma Irene isch's g'sii, wu ma bi'm Trinke 's erschte Mol des Zähnli am Wasserglas klinge g'heert hänn! Bis do hin het er jo immer nur uff de weiche "Felge" g'kaut ;-)
Jetzt sieht de Lu mit dere Zahnlück üss wie so ä kleiner Seeräuber, aber in dem Alter isch des jo normal. Unn de zweite Zahn wackelt au schun.

Er wird groß, unser Büä, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 8. September 2011

Nordischi Rapsfelder

Ich hab jo mol etwa ä Johr lang in Nordditschland g'lebt. In Schleswig-Holstein unn Hamburg. Die Zitt, wu ich in Hamburg Praktikum g'macht hab, die war jo eh phänomenal! Zum eine isch Hamburg eh minni Lieblingsstadt in Ditschland, unn zum andere hab ich in dem halbe Johr enorm viel Zitt g'haa, umm so güät wie jeden Winkel in Hamburg z'erkunde!
's Einzige, womit ich als sunneverwöhnter Badener nit z'recht kumme bin, des isch's Wetter... So frisch, unn immer widder Rääge... des isch nix fir mich! Ich hab (im Spaß) immer g'sayt: Wenn de Klimawandel mol so witt isch, dass in Hamburg Palme wachse kinne, dann ziäg ich do hin! ;-)
Was mir aber am meischte im Sinn bliebe isch, des isch ä anders Bild vun Nordditschland: Wenn ich nämlich im Summer mit minnere Ent' so vun Hamburg nach Kappeln oder z'ruck "g'floge" bin, dann hänn sich oft unter dem sattblaue Himmel kilometerwitt die gääle Rapsfelder g'spannt! DES is ä Farbkombination, kann ich Eych sage! Des wirkt halt au nur mit dem nordisch Licht so richtig!
Aber wenn dann im nägschde Moment die graue Rägewolke übber de Felder hänge, dann isch's widder lätz mit Farbe...

Ma müäß halt de Moment genieße, weiß
De Bischemer

Montag, 5. September 2011

Shakira unn's Goldmuseum

Anno zweitausend war ich jo in Ecuador. Abstand vun minnem "alte Lebe" g'winne. Unn uff'em Rückflug hab ich ä knapper Dag lang Zwischestop in Bogota g'haa.
Was hab ich dertmols Schiss vor Kolumbien g'haa... Ma het jo au nix üsser Kokain, Drogekartell unn Kriminalität dävun g'heert! Entsprechend hab ich au gar nit vorg'haa, an dem Dag viel z'mache.
's einzig Güäte, was ich mit Kolumbien in Verbindung broocht hab, des war d'Shakira. Unn zwar lang schun, bevor sie bii uns mit englische Lieder populär worre isch. Dertmols war sie in Südamerika schun ä Star mit ihre spanische Lieder, unn die g'falle mir au hit noch besser als die neye, englische Sache...

Aber in Ecuador hab ich dann ä Frau üss England troffe, die het mir so vun Bogota vorg'schwärmt unn mir güäti Tips fir Ibbernachtung unn Sightseeing gää. Also bin ich in Bogota mit'm Taxi direkt ins Platypus-Hostel g'fahre (obwohl, wie vorherg'sayt, de Fahrer mich zu 'eme andere Hotel het lotse welle), unn hab d'Nacht zwische koksende unn kiffende Rucksackler verbroocht.
Am Morge dann bin ich direkt in's Zentrum vun Bogota g'laufe (echt scheen, die Stadt!) unn ins Goldmuseum nii!
BOAH! Unglaublich faszinierend, was do vum alte Inka-Gold noch rumleyt! Als Höhepunkt wird ma am End einzeln in ä dunkler Raum g'führt, unn nooch unn nooch gehn immer meh Lichter an, bis ma am End mitte in 'eme Lichtermeer inmitte vun unvorstellbare Goldschätz steht! Ebbis Scheener's kann ma sich küüm vorstelle, kann ich Eych sage!


Was war ich froh, dass ich denn Tip bekumme hab, des war nämlich einer vun de Höhepunkte uff minnere ganze Reise!

Ach, was isch die Welt so scheen, findet
De Bischemer

Freitag, 2. September 2011

D'Arche lebt!

Do schau her...!
Hab ich hitt doch tatsächlich ä email kriegt, dass ebber minni Websitt ibber d'Arche g'funde het. Unn die het mir verzehlt, dass es tatsächlich ä Facebook-Sitt "In Memory of Arche Waldkirch" gitt!


Unseri güät, alt Arche isch tatsächlich im Web 2.0 ang'kumme, däd ich mol sage...!

Des isch doch ä güäti Noochricht zum Wocheeend, findet
De Bischemer

Montag, 29. August 2011

Projektdag

Was sich alles ändert, wenn ma ä Schüälkind het...
Am Samschdig, zum Beispiel, war an de Grundschüäl Schüälfescht. Oder g'nauer g'sayt Präsentationsdag vun de Projekte, die wu d'Schüler in de Däg dävor g'macht hänn.
Vier Stunde hämmer Zitt g'haa, uns des alles anz'schaue (scheeni Sache ware däbii), mit andere Eltere z'schwätze (war fascht schun ä Dorffescht), vum Büffet z'esse (Schinkehörnli hänn mir 'bache) unn mit de Kinder z'spiele.
D'Erschtklässler, also au unser Lu, hänn des Thema "Zahlenraum" g'haa. Jedes Kind oder Kinderpärli het ei Zahl in'eme Schüäkartong präsentiert. Des isch die "Acht" vum Lu:

Ich bin jo mol g'spann, wänn er des Kunschtwerk mit heim bekummt, damit's bii uns rumsteht...

Mir miän irgendwänn anbaue, fürchtet
De Bischemer

Donnerstag, 25. August 2011

Froh...!

Sither achtzehn Johr hab ich jo immer de selbe Anhänger an 'eme Lederbändel um de Hals. Es isch ä Modell vum aztekische Kalenderstein, den ich mir dertmols üss Mexico mitbroocht hab.
Unn geschtern obend merk ich plötzlich, dass der Anhänger weg isch! Panik! Hab ich ihn bi'm Jogge oder bi'm Radfahre verlore??? Jedefalls war er nimmi uffz'finde! :-(((
Ich hab mich richtig nackig g'fühlt, so unni des Ding!
Hit morge aber kummt de Lukas strahlend zu mir unn meynt: "Babba, schau mol, was ich do fir Dich g'funde hab!" unn hebt mir denne Anhänger samt Lederbändel hin. De Bändel war wohl g'risse, unn des Ding isch bii ihm im Zimmer zwische de Kuscheltiere g'läge!
Was bin ich froh!!!

Unn damit Ihr ä Vorstellung hänn, wie der Kalenderstein üssieht, hab ich do gliich noch ä passender Cartoon fir Eych (au wenn der zwische Maya unn Azteke ebbis durchenander broocht het...):


Genieße den Dag so wie ich, wünscht Eych
De Bischemer