Montag, 31. Dezember 2012

Silvester uff Sardinie

Es isch schun komisch, am letschte Dag im Johr uff Sardinie z'sii... Bii Sunneschiin unn siebzeh Grad.
Aber ma kinnt sich dran g'wöhne, s'Johr bii Pizza, Tiramisu unn Spumanti z'beende!

Ä güäter Rutsch wünscht Eych
De Bischemer

Samstag, 29. Dezember 2012

Badisch uff'em Android

Ich bin jo widder mol unterwegs.Unn dämit Ihr trotzdem ebbis vun mir z'lese hänn, schrieb ich jetzt denne Artikel ebbe uff'em Smartphone. Des geht jo eigentlich ganz güät, so mit wische nun tippe. Aber 's Problem isch die Texterkennung. 's git halt uff Android noch kei badisch's Wörterbüach... oder hab ich do ebbis verpasst?
Do bliibt' s halt ä Geduldsspiel, unn fascht jedes Wort müäß ich kontrolliere... Aber Android lernt schnell, ball kann's au badisch :-)

Ä scheen's Wocheend wünscht
De Bischemer

Mittwoch, 26. Dezember 2012

Wiihnachte im Web-Zittalter

Mir hänn dies Johr jo zum erschte Mol sither langem widder Wiihnachte daheim in Bischem g'fiirt. D'Bescherung hämmer via Skype im Internet zu Oma nun Opa nooch Öschtrich ibbertrage.
D'Le het diesmol ä Tablet-Computer bekumme, do sinn allzu schun ganz begeischtert dävun.
Unni Bits unn Bytes geht's hitz'dag nimmi, scheint's!
Aber de Lu, der het sin Lego bekumme nun isch sither mit nix anderem meh b'schäftigt... Do isch d'Welt also noch wie friäjer!

Scheeni Wiihnachte wünscht Eych
De Bischemer

Donnerstag, 20. Dezember 2012

Weltuntergang

Sicher hänn Ihr's alli g'lese
(Hoffentlich isch Eych nit bang):
D'Welt, so isch die Maya-These
Steht vor'm Untergang!

Morge, sayt ma, soll es g'schähne
Im Kalender steht des drin,
Des hänn die Experte g'sähne...
Aber macht des Sinn?

Nai, ich kann's nit wirklich glaube,
Bin däfiir viel z'rational,
Des wird mir de Schloof nit raube:
Alles bliib normal.

Es wird alles witter laufe,
Heiligobend kummt gewiss,
Gehn noch schnell die G'schenkli kaufe,
Hänn jetzt bloß kei Schiss!

Freye Eych uff all die Feschte
Die so kurz schun vor uns stehn,
Des isch sicher 's Allerbeschte
Unn wird richtig scheen!


Morge obend werre alli lache ibber des Thema, glaubt
De Bischemer

Montag, 17. Dezember 2012

Irischi Impressione (5)

Vun minnem Irland-Urlaub mit'em Ralf hab ich Eych schun so einigi G'schichtli verzehlt. Aber ibber d'Finanze hab ich noch nix g'schriebe. Darum bassiert des jetzt:
Die gröschte Poschte in de Reisekass ware d'Fährtickets (do kann ma leider nit viel dran mache) unn 's Diesel fir de alte Benz. Do hämmer aber noch ziemlich Potential zum Optimiere g'funde. Zum eine, will sich de Benz durch des g'miätliche Fahre mit'em Spritschlucke z'ruck g'halte. De Ralf het sogar angeblich noch nie so wenig Sprit uff hundert Kilometer 'brucht wie in Irland.
De zweite Spargrund war, dass mir öfters des steuer-reduzierte Landwirtschaftsdiesel ("red diesel") tankt hänn! Het ma zwar eigentlich nit derfe, aber d'meischte Tankwarte hänn gar kei Problem dämit g'haa, uns des z'verkaufe. Nur eimol, do het einer Skrupel g'haa. Aber nooch'em Motto "was ich nit weiß, macht mich mit heiß" het er uns zwei alti Plaschtikkanischter g'schenkt, in die er uns dann "red diesel" iig'füllt het. Mir sinn dann um d'Eck g'fahre unn hänn des Diesel selber in de Benz g'schittet... Echt kreativ, die Ire!
Des g'sparte Geld hämmer dann in de dritte Poschte, in "Sprit fir uns", investiert. Meischtens in Cider oder Guinness üss'm Supermarkt, oder obends direkt im Pub (oder alles z'sämme)... Des isch ganz scheen ins Geld gange, aber do het uns jo de Benz g'holfe :-]

Scheen war's, erinnert sich
De Bischemer

Donnerstag, 13. Dezember 2012

De erschte Triathlon

's isch jo inzwische ä baar Johr her, dass ich 's letschte Mol bi'eme Triathlon mitg'macht hab. Aber 's erschte Mol, des wirr ich sicher nit vergesse.
Es war im Johr 1999, minni (ex-)Freundin het grad mit mir Schluß g'macht g'haa, unn do hänn de Kai unn ich entschiede, dass de Triathlon in Eberbach grad d'recht Ablenkund wär. Also ang'meldet, trainiert unn am erschte September-Wocheend nooch Eberbach g'fahre!
De Kai isch mit'em alte VW-Bulli 'kumme, do hämmer drin schloofe kinne. Mir hänn ihm uff'em Schwimmbad-Parkplatz abg'stellt, so ware am nägschde Morge gliich mitte im G'schähne.
D'Nacht war in dem alte Bus ganz okay, noochdem mir ä Baar Bierli 'trunke hänn. Aber aber am Morge, wu mir uffg'wacht sinn, het's wie üss Eimer g'schittet! Unn leider isch des au d'ganz Zitt während 'em Wettbewerb so bliibe. Okay, vum Schwimme war ma eh nass, aber 's Fahrradfahre het uff nasse Strooße an denne steile Buckel vum Odenwald nit wirklich Spaß g'macht...
Aber hinterher, bii de Siegerehrung vom Skiclub "Grummer Stegge", do simmer uns fascht vorkumme wie in'ere große Familie.
Des het dann au noch lang ang'halte, darum simmer au jedes Johr widder hin g'fahre. Mit immer mehr Litt. Aber wie's halt so isch im Lebe: Irgendwänn isch au des iig'schloofe..

Aber do däfiir hämmer jo 's Bigge-Revival ins Lebe g'rüäfe, weiß
De Bischemer

Montag, 10. Dezember 2012

Matze unn die Graffiti im Heft

Mit 'em Matze hab ich erscht in de zwölfte Schüälklass z'düe bekumme, will er bis derthin in 'ere Parallelklass uff'em "Scheffel" g'sii isch. In de zwölfte ware ma dann aber z'sämme in einige Johrgangs-Kurse, unn do hämmer uns uff Anhieb güät verstande, was sich au in de Schüälstunde 'zeigt het.
B'sunders an G'schichte/G'meynschaftskunde kann ich mich noch güät erinnere. Do isch de Matze nämlich näbe mir g'sesse. Unn üss Langwiil hämmer irgendwänn ang'fange, uns gegesyttig heimlich kleini Sprüchli, Bilder unn ähnlich's ins Heft z'mole. Immer irgendwo unde ins Eckli, wänn de Andere grad nit uffbasst het... Darum sinn ball so einigi Sytte in unsere Hefte verkritzelt g'sii.
Also hämmer irgendwänn entschiede, dass jeder im Heft vum andere d'letscht Sytt het frey bemole derfe, um die Kreativität z'kanalisiere. Ich kann Eych sage, do sinn in dem Unterricht echt wildi, bunti unn künschtlerischi Graffiti entstande! Hauptthema war immer, dass mir uns gegesyttig uffzoge hänn. Üss unsrem Name sinn nämlich irgendwänn d'Spitznäme "Dr. Jeckyll" unn "Mr. Hyde" entstande, unn die Charaktere sinn kräftig in die Kunschtwerke mit iig'schafft worre!
Es isch eigentlich schad, dass ich des Blatt (es war jo 's Kunschtwerk vum Matze druff, do in minnem Heft) nit uffg'hobe hab. Wahrschiins leyt des aber au do dran, dass uns des "Heft bemole" irgendwänn nimme g'langt het, unn mir zu ganz neye kreative Maßnahme 'griffe hänn, um uns gegesyttig z'ärgere...

Aber die G'schicht verzehl ich ä anders Mol, verspricht
De Bischemer

Donnerstag, 6. Dezember 2012

Süachbegriffe zum Blog (11)

Ma sott echt nit glaube, nooch was alles im Internet g'süacht wurd... Unn noch weniger, dass mit so "krumme" Süachbegriffe ibberhaupt irgend ebber uff minner Blog findet...
Aber schaue selber, jetzt git's widder die Highlights:

10. krippenbild von vorn (...also IHR hänn Idee...!?!)
9. stoß mal uff mein schatz badisch (... Proscht, oder was??)
8. pfirschiche (... lecker, hänn jetzt aber grad kei Saison!)
7. masterkappe (... hä??)
6. siegen hässlich (... sag ich doch!)
5. herbstwetter bilder (... do git's doch eh nur "grau in grau", oder??)
4. badische gedichte für angler (... nit grad min Spezialgebiet, aber warum nit??)
3. alte räuber schatzkarten (...wenn die echt wäre, däd ich au eini nemme!)
2. wie mache ich selbst eine schatzkarte (... am beschte erscht mol ä Schatz verstecke???)
1. spitzname der badischen armee (... hm... ob do wohl d'Gäälfiäßler g'meynt sinn??)


Mache nur witter so, grinst
De Bischemer

Montag, 3. Dezember 2012

Banu unn Elçin

Bi'm erschte Mol, wu ich uff Interrail in Istanbul war, do war ich mit'eme Amerikaner unterwegs. Unn im Topkapi-Palast, do simmer vun zwei einheimische Maidli ang'wätzt worre. Sie hänn g'meyt, ich wär ä Franzos, darum hänn sie uns uff französisch anbabbelt. (Isch des jetzt eigentlich ä Kompliment oder ä Beleidigung??)
Banu unn Elçin hänn die zwei g'heiße. Unn mir hänn uns so güät verstande, dass mir drey Dag lang mit ihne in Istanbul unn Umgebung unterwegs ware. Sie hänn uns ganz viel Stelle 'zeigt, wu sunscht kei Tourischt hin kummt. Sey's am Bosporus lang die kleine Dörfli, d'Berg' hinter Instanbul uff de asiatische Sitt, oder versteckti Winkel in de Innestadt. Sogar mit heim hänn sie uns g'numme... (aber ällei mit ihne hämmer dert nit sii derfe, es ware immer ä baar Brüder unn Cousins däbii - was okay fir uns war).
De Ami unn ich sinn dann ä baar Dag lang durch Anatolie g'reist, unn wu mir z'ruck kumme sinn nooch Istanbul, do hämmer nochmol zwei kompletti Dag mit ihne verbroocht. Richtig toll war des!
Die nägschde bar Mol, wu ich in Istanbul war, hämmer uns noch 'troffe, aber de Kontakt isch dann leider iig'schoofe. Isch halt au schwierig, wenn ma sich nur alli baar Johr mol trifft, ansunschte aber in 'eme komplett andere Lebe lebt, gell?
Glücklicherwiis git's aber 's Internet, unn so hab ich d'Elçin in Facebook widder g'funde! Unnn jetzt werre mir uns nit ä zweit's Mol verliere, do bin ich sicher!
Ich frey mich schun druf, mol widder nooch Istanbul z'kumme, damit ich sie endlich widder mol "in echt" treffe kann!

Echt scheen, so ebbis, findet
De Bischemer

Donnerstag, 29. November 2012

Schüähdrama

Hänn Ihr Kinder? Dann kenne Ihr sicher des Thema:
Küüm hesch ihne neyi Schüäh g'kauft, dann git's nur zwei Optione: Meischtens bassierts, dass sie gliich noch ein oder zwei Däg die Schüäh irgendwo uffg'schlurbt hänn, so dass sie gliich widder alt unn kabütt üsssähne. Ganz beliebt sinn do däfiir nadierlich Bobbycars, aber inzwische sott jeder mit Kinder wisse, dass die nur mit de allerälteschte Schlabbe benutzt werre sotte. Aber au Spielplatz, Kletterbaum oder Fahrrad sinn gern g'numme, um denne neje Schüäh de richtige "Vintage-Look" z'gää.
Unn in dem seltene Fall, wu so Schüäh mol länger als ä Woch noch vernünftig üssähne, do macht des Kind dann garantiert demnägscht ä Wachstums-Schuß, unn die Schüäh sinn gliich widder z'klein! Darum fahrt ma als verantwortungsvolli Eltern ebbe alleritt widder zum Schüähg'schäft, kämpft mit ibberzogene Design- (bii de Kinder) unn Priis- (bii de Verkäufer) Vorstellunge, unn isch heilfroh, wenn ma denne Üssflug heil unn erfolgriich widder hinter sich broocht het...

Aber kümm daheim, geht des Drama widder vun vorne los, weiß
De Bischemer

Montag, 26. November 2012

De Hermann Hesse

Hänn Ihr ä Lieblingsautor?? Minner isch jo schun sither Schüälzitte de Hermann Hesse. Klar, inzwische git's einigi anderi Schriiberling, die wu ich gern lies. Aber nur vum Hermann Hesse hab ich (so güät wie) alles g'läse, was er g'schriebe het.
Mit "Unter'm Rad" het's ang'fange, des war in de siebte Klass. Durch des Büach
hab ich mich noch meh schlecht als recht durch g'quält. Aber in de elfte dann, bi'm "Steppewolf", do het's mich 'packt! De "Demian", de "Siddhartha" unn die ganze andere hab ich quasi verschlunge, unn nur am "Glasperlespiel" hab ich länger z'kaue, äh, z'lese g'haa.
Min absolut's Lieblingsbüach isch jo immer noch de "Demian", denne hab ich mehrmols g'lese, quasi vorwärts unn ruckwärts, ich hab 'ne quasi verschlunge!
De "Steppewolf" het durch des Analysiere in de Schüäl ä weng vun sinnere Faszination verlore, aber mit de Zitt (unn mit'em Abstand vum Ditsch Grundkurs) isch au die widder z'ruck g'kumme.


Kürzlich hab ich au ä Reportage im Fernseh g'sähne, wu sie zeigt hänn, wie de Hesse bii de Hippies in Amerika als Idol verehrt worre isch, unn irgendwie hänn die Schüälkamerade üssem Ditsch-Leistungskurs au immer ä weng abschätzig uff uns Hesse-Fans nab g'schaut, hab ich in Erinnerung... War mir aber egal!
Sinni g'sammelte Werke stehn hit noch bii mir daheim im Regal, unn ab unn züe schau ich ganz gern widder mol nii unn lies ä weng drin.

Lese meh Hesse, appelliert
De Bischemer

Freitag, 23. November 2012

Was war denn des??

Ihr liebi Litt, ich hab grad mol uff de B'süacherzähler vun dem Blog g'schaut, unn mich het's jo ball vum Stüähl g'lupft:


Was war denn des? Ma kinnt jo meyne, do het ebber ä "virtueller Flashmob" g'macht?!? Hänn Ihr Eych abg'sproche?
Wie auch immer, mich freyt's... Ihr kinne gern so witter mache!

Ä scheener Dag noch, wünscht
De Bischemer


Noochtrag am 5. Dezember:

Flashmob... Ganz klar ä Flashmob ;-)


Donnerstag, 22. November 2012

D'Laufgrupp

Hit geht's endlich widder mit de Kollege laufe!
Sither knapp zwei Johr hämmer in de Firma ä Laufgrupp, wu etwa acht bis zehn Kollege (in wechselnder B'setzung) immer mol widder däbii sinn, je nooch Termin. Des scheene isch, dass ma uns obends am fünfi direkt uff'em Büro-Parkplatz treffe unn ä güädi Stund z'sämme jogge. 's git nadierlich schnelleri unn langsameri Läufer, aber entweder bilde sich entsprechendi Grüppli bi'm Laufe, oder d'Schnelle bremse sich ä weng, dass alli z'sämme bliibe.
Vier Monat lang hab ich im Summer pausiert, aber jetzt sinn minni Sehne widder so fit, dass ich mich trau, widder mit z'laufe. Die Strecki isch zwar länger als des, was ich bisher widder trainiert hab, aber denne Muskelkater morge müäß ich halt akzeptiere. Unn in drey, vier Woche, wenn's güät lauft, halt ich denne Lauf au widder problemlos durch, bin ich ibberzeugt!

Frisch ans Werk, rüäft
De Bischemer

Montag, 19. November 2012

Déjà vu im Hallebad

Geschtern war ich mit Familie unn minnene zwei Neffe plus Freund im Lohrer Hallebad. Do war ich garantiert sither nienzehn Johr nimmi drin! Nooch de Schüäl-Pflichtschwimm-Termine hab ich nämlich kei Grund meh g'haa, in so ä lüüsig's Hallebad z'gehn!
Unn trotzdem, oder viellicht au grad drum, sinn mir geschtern widder so ä baar Erinnerunge hoch g'kumme. Ällei schun der Iigangsbereich, wu's schun nooch Chlor schmeckt, unn wu's rechts ab geht in d'Umkleidekabine vun de Turnhall. Grüüsig!
Dann obe, d'"Milchbar"... Mir schiint's, des sinn immer noch d'selbe Besitzer wie friäjer...
Ich gib jo züe, dass wenigschtens d'Umkleide jetzt scheen üsssieht, aber 's Bad selber, mit de drey Becke, isch noch genauso troschtlos wie eh unn je.
's Nichtschwimmerbecke, in dem ich am Anfang noch mit de Kippener Zwilling' als einzigi Nichtschwimmer rumplanscht hab, isch jetzt nadierlich voll g'sii mit Babys, Kinder unn Eltern.
's Schwimmerbecke sieht iiberall gliich üss, do kammer wohl nix sage. So viel wie geschtern bin ich do drin aber minni Lebdag noch nit g'schwumme :-) Ich hab jo au nit mit Baumwoll-Jack um min Lebe schwimme miän, wie's mir vun friäjer noch grüüsig in Erinnerung bliibe isch!
Unn's Springerbecke war friäjer im Sportunterricht jo Tabu, do hämmer jetzt wenigschtens Spaß g'haa.
Alles in allem hab ich also in denne nienzehn nit wirklich ebbis verpasst, unn vun mir üss kann's gern nochmol nienzehn Johr düüre, bis ich 's nägschde Mol in des Bad nii kumm.

Do git's Dutzend scheeneri Bäder, findet
De Bischemer

Donnerstag, 15. November 2012

Wuanderscht g'lese(2)

Hit will ich Eych ä Blog ans Herz lege, wu's immer widder amüsanti G'schichtli z'lese git: Des sinn die "Herzdamengeschichten" vum Herrn Buddenbohm üss Hamburg. Es isch eifach scheen, wie er ibber's Familielebe, mit sinnene alltägliche Kämpfli, aber au mit denne b'sundere Sternstunde, schriibt. (Unn um ehrlich z'sii, het er mich mich au uff die Idee broocht mit'em "wuanderscht g'lese"...)

Im Moment het er grad so ä "Mini-Serie" mit Artikel (wenn au vun Gascht-Schriiber) ibber d'Hamburger Stadtteile ang'fange. Do isch er bii mir als bekennendem Hamburg-Fän nadierlich an de richtige Adress... Schaue Eych, zum Beyspiel, mol des Stimmungsbild an, wu er vun Blankenese moolt.. Ich sieh's förmlich vor mir, wie mir im März genau dert rumg'stiefelt sinn.. Eifach herrlich! Des isch genau de Stil vum Buddenbohm... Ich hät gar nit g'merkt, dass es nit vun ihm isch, wenn's nit däbii stehn däd!

http://www.herzdamengeschichten.de/2012/11/15/der-rest-von-hamburg-3-blankenese/

Bii dem Kerli kann ma echt regelmäßig mitlese, findet
De Bischemer

Montag, 12. November 2012

Zuckerrohr

Hänn Ihr schun mol Zuckerrohr g'esse?? Ich hab des jo zum erschte Mol uff Sansibar probiert.
Do kann ma des Zuckerrohr in kleine Stückli kaufe, etwa so groß wie Praline. Koscht jo au fascht nix, also müäß ma 's mol versüache: Dü stecksch also des Stückli in de Mund unn bisch druff. Ma glaubt nit, wie viel Zuckersaft üss so 'eme Stückli Zuckerrohr rüss kummt! Also kausch widder, will der Saft jo schmeckt, als dädsch Kandiszucker schlotze. Zuckerwässerli halt... (aber nit des vun de Lendersbachhütti!).
Aber dann merksch ziemlich schnell, dass die Zuckerrohrfasere immer mehr werde im Mund. Fascht kinntsch meyne, des komisch Ziigs däd witter wachse, während da druf rum kausch. Unn ziemlich schnell kumt au kei Zuckersaft mehr rüss, unn dü hesch nur noch des Stroh im Mund! Also üsspucke, aber schnell... Solang's noch geht, bevor de ganze Mund voll isch ;-)
Aber gliich widder hesch Luscht, des nägschte Stückli in de Mund z'nemme, will der Saft so siäß isch. Unn 's Spiel geht grad widder vun vorne los!

Probiere's üss, wenn ihr d'Chance bekumme, appelliert
De Bischemer

Donnerstag, 8. November 2012

Uff Klassefahrt

Hit noochmittag geh ich mit minnene Litt uff ä Abteilungsüssflug. Des kummt mir so ä weng vor wie friäjer, wenn ma in de Schüäl ä Klassefahrt g'macht hänn. Z'erscht werre ma ä Burg am Rhiin besichtige, unn dänooch welle mir noch in ä Restaurant zum Schnitzel-esse gehn.
Friäjer, do het ma sich als Schüäler jo eifach z'ruck lehne kinne, will der oder die Lehrer d'ganz Verantwortung g'haa hänn. mir hänn nur unseri Dasche däbii g'haa, damit mir nit verhungert unn verdurschtet sinn, unn hänn de ganze Dag lang Bleedsinn g'macht. Grad, wenn's dann uff so ä Burg wie 's Geroldseck gange isch, do hänn die Lehrer alli Händ voll z'düe g'haa, uns im Zaum z'halte... Ich müäß sage, beneidet hab ich si do drum nie!
Aber jetzt bin ich jo quasi de Lehrer. Unn obwohl alles erwachseni Litt sinn (oftmols sogar älter als wie ich) schaue alli widder uff mich, dass des klappt.
Uff Burgspiele, Schnitzeljagd unn so ebbis verzichte ma diesmol ganz. Ich hab nur, wie bii'eme Kindergeburtsdag, ä baar kleini Schatztütli mit Schokolad g'macht. Die wirr ich dann fir ä "Schatzsüach" in de Burg versteckle, damit dann jeder ebbis z'schnaige het.
Aber ansunschte will ich gar nit so arg de "Vortänzer" spiele, sondern selber ä scheener Dag haa.

Wird schun klappe, hofft de Bischemer

Montag, 5. November 2012

Wocheends in Trier

So, de Winter kann kumme! Ich war am Wocheeend widder mol in Trier, bii de "Generalimmunisierer"... Wer sie kennt, der weiß B'scheid!
Zwei Dag unn zwei Nächt in dere Wohnung, des isch effektiver als jedi Grippe-, MMR-, Tetanus- unn Hepatitis-Impfung z'sämme ;-)
Unn nadierlich isch's mol widder scheen g'sii, mit viel esse (alles g'kocht uff'em Infektionsherd), noch meh trinke (zum desinfiziere...) unn ä Hüffe Käs babble! Damit's nit ganz so ung'sund isch, simmer am Sunndig morge sogar noch ä Stund lang jogge g'sii! Mir hänn also echt noch ebbis fir d'G'sundheit g'macht!
Schad nur, dass es Wetter so grüüslig war, sunscht wär de samschdägliche Üssflug ins "Städtli" noch länger, vor allem aber ang'nehmer g'sii. So isch er quasi komplett ins Wasser g'falle...

Aber ma kann jo nit alles ha, weiß
De Bischemer

Freitag, 2. November 2012

Bananeweize

Gitt's eigentlich noch ebber, der wu in de hittige Zitt Bananeweize trinkt? Ich glaub, ich hab des Getränk schun sither Johre nimmi g'sähne. Aber in derre Zitt, wu mir regelmäßig ins Milieu nooch Hausach g'fahre sinn, do war es gang unn gäbe, sich in's Weizebier ä Schuß Bananesaft nii mache z'lehn.
Ich glaub jo, des war immer des Getränk fir Bier-Anfänger, denn 's Weize unni de Bananesaft z'bitter war.
Genau es selbe also, warum hit Grapefruit-, Drachefrucht- oder anderer Saft däzüe gää wird...

Nix fir echti Männer halt, findet
De Bischemer

Montag, 29. Oktober 2012

De Hafer- unn Banane-Blues

Ja, ich gib's züe: 's Äffli unn's Pferdli sinn eigentlich nit wirklich badisch, sondern schwäbisch. Aber trotzdem sinn die zwei Kerli fir mich ä wichtig's Stück vun minnere badische Erinnerung. Schließlich het's friäjer jo noch nit so viel Programme im Fernseh gää wie hit, unn do isch ma halt oft bii de ARD hänge bliibe. Unn wenn dert Werbung kumme isch, dann sinn ebbe au immer 's Äffli unn 's Pferdli mit däbii g'sii.
Genau g'numme sinn die jo au de einzige Grund g'sii, warum ma sich Werbung ang'schaut het, aber des war sicher au d'Absicht vun denne Fernsehmacher.
Unn ab unn züe, so ganz selte, sinn dann halt au die ä weng längere Filmli vum Äffli unn 'em Pferdli g'loofe. De bekannteschte war sicher "De Hafer- unn Banane-Blues". Der het uns Kinder so güet g'falle, dass mir 'ne ball schun üsswendig g'kennt hänn, unn umso mehr hämmer uns g'frayt, wenn er widder mol g'loffe isch.
Unn wie ma's vum Internet wohl au nit anderscht erwartet däd, es git des Filmli au im Internet..:




Viel Spaß bii de Erinnerung wünscht
De Bischemer

Donnerstag, 25. Oktober 2012

Bunker 17

In de siebte Klass, do simmer im Landschulheim in Titisee-Neustadt g'sii. Unn wu mir uns uff die Sechser-Zimmer verteile hänn solle, do war klar, dass mir fünf Oberschopfener uns z'sämme düen, unn unser beschter Kumpel, de Ebse üss Friesene, isch noch däzüe g'kumme.
Ihr kinne Eych viellicht vorstelle, was do los war uff dem Zimmer, mit sechs Siebtklässler... Mir hänn d'Zimmernummer 17 g'haa, unn schun ball het sich in dere Jugendherberg de Begriff "Bunker 17" etabliert. B'sunders obends, wenn mir uff'em Zimmer hänn bliibe solle, sinn mir zu Beschtform uffg'loffe.
In de Maidli-Bereich het's uns dert noch nit ernschthaft triibe (im Gegesatz zu unserem Noochberzimmer, wu ehnder die "Casanovas" üss de Klass g'sii sin). Mir hänn däfiir richtig Spaß uff'em Zimmer g'haa. Mit Lieder dichte (b'sunders gern gege / ibber de Doni), Fress-Orgie, Kisseschlachte, heimliche Üssflüg unn viel Bleedsinn mache.
Bii manche Sache simmer froh, dass sie nit rüss g'kumme sin. ("What happens in Bunker 17, stays in Bunker 17", umm des Sprichwort vun Las Vegas z'verwende...) 
Eimol hämmer de Ebse sogar g'fesselt unn g'knebelt, will er nachts eifach kei Rüäh gää het, während mir andere endlich hänn schloofe welle. Er het sich aber frey g'kämpft unn wie ä Furie uff uns g'stürzt. Ällei gege uns fünf, aber er war so in Rage, dass ma ihn nit het stoppe kinne! Ä ganz scheeni Tracht hämmer vun ihm kassiert... (Viellicht hätte ma ihm doch nit denn alte Socke in de Mund stopfe solle???) ;-)
Anderi G'schichtli (Zahnpasta am Türgriff unn ähnlichi Sabotage-Aktione) het nadierlich jeder mit bekumme.

Es war ä toll's Landschulheim, erinnert sich
De Bischemer

Montag, 22. Oktober 2012

D'Ortenau vun wittem (22)

Unn gliich noch mol ebbis üss de Ortenau:
Do schau her, de Herbert Söllner isch 70 worre...!
Der war min allererschter Müssig-Lehrer am "Scheffel", unn witzigerwiis au noch unser Klasselehrer in dem Schüäljohr. Ich kann mich noch erinnere, dass er schun dertmols echt ä begnadeter Müssiger war. Aber als Fünftklässler hänn mir mit ihm als Lehrer so unseri Problemli g'haa. Wenn ich nur dran denk, dass er uns ä Konzert vom Stockhausen het analysiere lehn - ich glaub, mit dem Komponischte kinne selbscht hit noch d'wenigschte vun uns ebbis anfange... ;-)
Uff de andere Sitt war's schun ebbis b'sunders, wenn ma zum Unterricht endlich in dem Müssig-Saal hinter de Aula g'sesse isch. Der het jo immer vum Lehrer ersch uffg'schlosse werre miän, wege dem wertvolle Flügel drin. Unn wenn de Herr Söllner dann an ebbe dem Flügel g'sesse isch un uns Melodie vorzauber het, des war schun einmalig!
Unn ich glaub, dass des stückliwiise Anhöre unn Entdecke vun de "Moldau" mit verantwortlich däfiir isch, dass fascht alli vun uns des Stück vum Smetana so gern hänn!
(Näbebey bemerkt war des au 's einzig Johr, wu ich ä "Einser" in Müssig g'haa hab, sowitt's mir denkt...)

Also, herzliche Glückwunsch, rüäft
De Bischemer

Freitag, 19. Oktober 2012

D'Ortenau vun wittem (21)

Ä kleiner Tipp vun mir, falls Ihr fir morge obend noch nix vor hänn: Gehn doch uff des Konzert in Oberschopfe, do kinne Ihr (unter andere nadierlich) au minner Babba singe heere...
Unn De Peter Kupfer isch sowieso ä "Institution" in de Oberschopfener Müssig. Des war er schun zu minnere Zitt, unn des het sich, so schiint's, in de letschte Johrzehnte nit g'ändert!

Nix wie hin, appelliert
De Bischemer

Donnerstag, 18. Oktober 2012

Süachbegriffe zum Blog (10)

So, 's isch mol widder Zitt für Eyer Ziigs. Des, mit dem Ihr uff minni Sytt kumme sinn, um g'nau z'sii. De Countdown lauft:

10. whirlpool stadion (ich weiß au nit, was der meynt...!)
9. musketiere namen (D'Artagnant fallt mir noch ii, aber die andere??)
8. ilwedritsche jagd 2012 (... Wänn geht's los? Ich bin däbii!)
7. wunderlied ("Tschutschutschu, die Eisenbahn"... zumindescht bi de Lea)
6. badisch hebe (... unn lupfe, do hab ich's erklärt!)
5. curly wurly früher 3 musketiere (... lecker!)
4. mirde kinne (... hä?? Also badisch isch's nit, unn Google Translate kennt's au nit... )
3. ich hab ä kleini (... ä kleine WAS?)
2. naddi kauft amsterdamrad (... .scheen zu wisse...)
1. bischemer woistandtour (... wow, Bischem isch endlich bi minnem Blog ang'kumme...!)


... unn immer scheen witter süache, appelliert
De Bischemer

Montag, 15. Oktober 2012

Mol widder Sardinie!

Ich hab jetz schun ä Wiili ibberlegt, ob ich gliich ä Fotogalerie do in de Blog setzt soll, um Eych all die scheene Impressione von Sardinie z'präsentiere. Aber ich glaub, des isch nit 's Richtige.
Stattdesse gib ich Eych die Iidrück vun unserem Urlaub lieber in Worte, dann kinne Ihr Eyer "Kopfkino" laufe lehn...
Also, los geht's:

Wysser Sand, türkises Wasser, Schwimme im Meer, sibbe verschiedeni Stränd, Mortadella, Prosciutto, Pasta, Pizza, Cannoneau & Ichnusa (sardischer Wiin unn Bier), Schleck-Iis, Lungomare, Altstadt, engi Gäßli, flaniere, Sunneuntergang im Meer, Balkon mit Meerblick, Palme, Bougainvillea, Oleander, Feige, Pfirschich, Kaktusfeige, unn, unn, unn...!

Aber EIN Foto, des müäß ich Eych uff jede Fall zeige, damit Ihr wisse, warum min Herz so an Sardinie hängt...
Do ischer, de wahrschiins scheenschte Strand vun de Welt:


Unn do dämit meld ich mich widder z'ruck im Alltag, stüümt
De Bischemer

Mittwoch, 10. Oktober 2012

T'schuldigung!

Ja, ich weiß... Ich hab Eych unn denne Blog eifach ällai g'lehn. Aber 's isch eifach nit anderscht gange. Mir ware zehn Dag uff Sardinie, unn konsequent offline! Aber jetzt bin ich widder do, unn ball verzehl ich Eych mehr...

Versproche, schwört
De Bischemer

Donnerstag, 27. September 2012

Wuanderscht g'lese (1)

D'Welt isch jo kei Dorf (unn schun gar nit so ä klein's wie Bischem). Unn au 's Internet besteht nit nur üss'em "badische Bischemer". Do bißt die Müüs kei Fade ab...
Darum hab ich b'schlosse, Eych ab unn züe do in minnem Blog ä weng ebbis vun andere Sytte im Internet z'zeige, was ich grad int'ressant find.
Anfange will ich hit mit'eme Artikel vun 'eme Blog, bii dem ich ganz gern immer mol widder nii lüäg. Unn zwar schriib dert "die liebe Nessy" ibber alles, was ihr so ibber de Weg lauft.
Schaue Eych nur mol denne Artikel an, dann sehne Ihr wahrschiins, wie kurzweilig des sii kann...

Viel Spaß bii'm Entdecke wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 24. September 2012

D'Ortenau vun wittem (20)

Es isch jo echt trüürig, wie's am End vun de Lohrer Märktstrooß im Moment üsssieht... Unn 's soll jo noch ä Johr düüre, bis es alte KK widder uffmacht.
C & A unn de New Yorker solle do nii ziäge.
Immerhin, müäß ma sage...! Wenn ich denk, was friäjer 's Kaufhaus Krauss fir ä Name g'haa het in Lohr... Do hesch eifach ALLES bekumme; ä besserer Ort zum "Rumschlämple" het's in Lohr eigentlich nit gää! (Unn die Plaschtikgugge mit dem dunkelblaue KK-Muschter het ma dertmols au iiberall in Lohr g'sähne, wenn ich so noochdenk...)
Wenn bii uns in de Schüäl mol d'letscht Stund üssg'falle isch, dann bin ich ab unn züä in d'Märktstrooß g'loffe unn hab im KK Biacher, Schallplatte oder sunscht ebbis ang'schaut. B'sunders dann, wu 's ibber d'Strooß nibber au noch de Sport-Krauss gää het, isch d'Zitt schnell rum 'gange. Unn g'funde zum kaufe het ma eigentlich immer ebbis!
Dänooch bin dann dert irgendwo in de Bus nach Oberschopfe iig'stiege. Will der Bus am Schlüssel losg'fahre isch, het ma so wenigschtens noch ä Sitzplatz bekumme, was dann in Dinglinge in de Mittagszitt jo ziemlich unwahrschiinlich war...
's het also drey Vorteile g'haa, der Üssflug ins KK: D'Zitt isch rumgange, ma het ebbis z'lüäge g'haa, unn bequem heim fahre het ma au noch kinne...


's KK war halt ä Lohrer Institution, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 20. September 2012

Friddigs im Pub

Es gitt so ä baar Tradizione, die schätzt ma erscht dann richtig, wenn's sie nimmi gitt.
So isch's zum Beispiel mit unserem friäjere Friddig-Obend g'sii. Es war ganz egal, ob d'Litt im Lohrer Umland g'wohnt hänn oder nur zum Wocheend heim g'fahre sin: Am Friddig obend het sich d'ganz Korona im Pub in Lohr 'troffe. Also im ehemalige Grünspan-Pub (was aber irgendwänn de Grünspan verlore het)...
Ä b'sunders Hallo het's immer dann gää, wenn ebber vun denne uff'taucht isch, die witter weg wohne (Lübeck, Hamburg unn so), unn die sich deshalb nur alli baar Woche im Pub 'zeigt hänn...
So wie ich: In minnere Siegener Zitt bin ich jo meischtens alli zwei, drey Woche heim g'fahre. Unn dann hab ich mir kei Gedanke mache miän, was am Wocheend uff'em Programm steht. Ich bin eifach ins Pub, hab die ganze Litt 'troffe, unn dann hämmer besproche, was an dem Obend unn am Wocheend noch abgeht.
Bis ma sich mit allene "relevante" Litt üssdüscht het isch's ä baar Stunde 'gange, unn oftmols isch des im Hinterzimmer am Kickertisch bassiert. Des Zimmer war dann rammelvoll, reihum isch in wechselnde Teams gegenander g'spielt worre, unn jeder hett sin Spaß g'haa. Unn nebeher isch g'nüä Zitt zum Schwätze unn Dummbabble g'sii...
So um Mitternacht rum het sich die Grupp dann langsam g'spalte, will einige noch in ä Disco hänn gehn welle, anderi aber lieber noch bii ä baar Bierli witter g'schwätz hänn.
Also sinn ein, zwei Audos voll'packt worre, unn ab isch's 'gange ins Milieu, ins Atlantis oder in d'Arche.
De Rescht isch dann meischtens hocke bliibe, bis 'es Pub züä g'macht het, het noch ein oder zwei ibberbackeni Baguette 'gesse unn isch heim g'wackelt. Unn bis derthin war de Samschdig meischtens au schun verplant.
Nadierlich isch mir der immer gliiche Ablauf au ab unn züe uff d'Nerve 'gange, aber erst später, wu ma niemänds bekanntes mehr im Pub 'troffe het, do isch mir bewußt worre, wie ang'nehm des doch eigentlich war...

Kenne Ihr des au?, froogt Eych
De Bischemer

Montag, 17. September 2012

Immer die bleed Rüefbereitschaft...!

Oh Mann, was hab ich fir ä Wocheend hinter mir...!
Ich war widder mol dran mit Rüefbereitschaft, unn schun am Friddig obend isch's los'gange. Bii 'ere große Bank in Frankfurt het's wohl brennt, unn do däbii sin im Rechenzentrum au ä baar Maschine vun uns üssg'falle.
Also war ä riesigi Mannschaft vun Manager unn technische Fachlitt dran, die Maschine widder an's Laufe z'bekumme unn die Situation in de Griff z'bekumme. Was nit so eifach war.
Im Endeffekt hab ich fascht de ganze Samschdig dran g'schafft (mit zweistündliche Telefonkonferenze mit de Chefs vum Kunde-Rechenzentrum unn lange Diskussione mit unsere Entwickler in China unn USA). Vun dem herrliche Spootsummer hab ich also grad gar nix g'haa.
Am Sunndig war's nit ganz so schlimm, aber au do het immer mol widder 's Telefon 'klingelt, unn die Telefonkonferenze sinn au noch däzüe 'kumme.
Wenigschten hämmer dann obends noch ä kleini Radtour zum Spielplatz g'macht, dass ich au mol an d'Luft kumm.
Unn neyi Fälle sinn ibber d'Nacht zum Glück au nimmi 'kumme...

Aber jetzt bin ich die Rüefbereitschaft widder los, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 13. September 2012

Sancho & Pancho

Wer vun Eych kenn noch die zwei witzige Frösch, die wu als Comic-Figure friäjer im Fernseh kumme sinn?


Sancho isch de Dicke, unn Pancho de Dünne g'sii. Aber b'sunders hell ware sie eigentlich beidi nit... Unn eigentlich isch's immer nur drum 'gange, ob sie ebbis z'fresse finde, oder ob sie selber g'fresse werre solle...
Kürzlich hab ich do im Internet sogar ä Fan-Sytt zu denne zwei g'funde, unn uff Youtube kann ma die ganze Episode anschaue... wenn au nur in schlechter Ufflösung. Aber des isch bii so altem Material eigentlich au kei Wunder, oder?

Viel Spaß bi'm Erinnere wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 10. September 2012

Badisch's Esse

Isch Eych eigentlich klar, in was fir'eme g'segnete Land die Badner wohne? Nit nur, dass es ung'loge "'s scheenschte Land in Ditschlands Gaun" isch, es git jo au echt einzigartig's Esse. Mir lauft jetzt schun 's Wasser im Mund z'sämme, wenn ich nur dran denk... Ang'fange bi de Schwarzwälder Kirschtort oder bi'm Mahlberger Schlossküache, dann witter zu de herzhafte Sache wie Schiifili mit Kartoffelsalat oder Ritscherli mit Kracherli...
Es git nadierlich au einigi "bodeständigi" Sache z'esse, aber sogar do het d'badisch Sprooch eifach ä tolli Art, des ribber z'bringe! Denke mol an frischer Bibbiliskäs, brägelti Nudle oder Bubespitzli. Vun Spätzli, Hechtklößli unn Bodesee-Saibling gar nit z'rede!
Als Dessert dann ä Ofeschlupfer, unn zum Abschluß ä Kirschwässerli.
Dann versteht sicher jeder, dass es nit "lebe wie Gott in Frankrich", sondern "lebe wie Gott in Baden" heiße sott...

Oder was meyne Ihr?, froogt
De Bischemer

Freitag, 7. September 2012

D'Ortenau vun wittem (19)

In Oberschopfe bereite sich alli uff's große Jubiläum vor.
Ich find's au richtig scheen, dass d'Zittung so viel do dribber berichtet unn jetzt schun d'Spannung uffbaut. Aber ibber die alt Boschtkart, die wu hitt in de Zittung drin isch, müäß ich schun ä weng schmunzle:


Liebi Oberschopfener (au wenn die Verantwortliche fir die Boschtkart viellicht schun gar nimmi unter uns sin...)! Het's in Oberschopfe kei besseri Gebäude z'fotografiere gää als üssg'rechent d'STINKI???
Des Anwese do an de B3 isch jo schun scheen, zumindescht sither de Schornstein weg isch. Unn minni Frau draimt immer, wenn mir dran durchfahre, vun so viel Platz im unn um's Hüüs...
Aber 's isch unn bliibt halt d'Stinki! Warum nit d'Kirch, 's alte Roothüüs, de Dreyangel oder so ebbis?

De Kopf ibber d'Vorfahre schittelt hitt
De Bischemer

Donnerstag, 6. September 2012

Gedichtli schriibe

Mensch, wu isch die Zitt bloß bliibe?
Was hab ich nur g'haa?
Lang schun kei Gedicht meh g'schriebe,
Wu fang ich bloß aa?

Ibber was soll ich nur dichte,
Was isch wirklich "echt"?
So ä baar Familieg'schichte
Wäre echt nit schlecht!

Oder ebbis ibber's Läbe
Drusse in de Welt,
Wenn's doch nur ä Hochzitt gäbe,
Die käm jetzt wie b'stellt!

Au des Wetter macht sich immer
Wirklich b'sunders güät.
Eventuell ä Sturm, ä schlimmer.
Der erweckt die Wüät.

Mensch, jetzt fang ich echt an z'bruddle,
Mir fallt gar nix ii!
Schließlich will ich nit nur huddle,
Ebbis G'scheyt's soll's sii!

Was nit isch, därfsch nit erzwinge
Kannsch nit alles haa,
Wenn sie kumme, solchi Dinge,
Fang ich widder aa!


Also dann, bis bald, sayt
De Bischemer

Montag, 3. September 2012

Dunderwedder, de Donnersberg!

Geschtern hämmer mol ä Üssflug zum Donnerberg g'macht. Der isch jo so ebbis wie de Kilimandscharo vun Rheinhesse bzw. de Pfalz, wie er so unvermittelt üss de Ebeni rüss ragt... Bii klarem Wetter kann ma ihn sogar vum Mittelberg in Bischem üss sähne, obwohl er ibber vierzig Kilometer witt weg isch.

De Lu het jo unbedingt emol 's gröschte Windrad anschaue welle, we vor kurzem do obbe uff'baut worre isch. Schun viehmäßig, wenn ma unter dem fascht 200 Meter hohe Ding steht! Wenn ma nuff schaut, fehlt zwar de Maßstab, aber sogar im Vergliich zu denn dänebe stehende "normale" Windräder sieht ma schun, wie riesig des isch!

Dänooch hämmer eigentlich zur Burg Falkenstein welle, aber grad die Züäfahrtsstrooß dert hin war g'sperrt. Unn dann müäß ma komplett um de Donnersberg rum fahre, will's kei Strooß obbe dribber ibber denne alte Vukankegel gitt...
Unn des war unser Glück: Irgendwänn (in Steinbach) hämmer dann nämlich ä Schild "zum Keltendorf" g'sähne, was uns nadierlich gliich interessiert het:


Es war au richtig klasse dort. Ä großi, noochbauti Keltesiedlung, wu's e richtig interessanti Führung gää het. Dann het de Lu noch ä echter Pfeil baue derfe, unn d'Le het mit de Sandra g'filzt. Stundelang simmer dert hänge bliibe...!

Am End simmer dann aber doch noch zu de Falkenstein g'fahre, sodass ma dann de Donnersberg eimol komplett umrundet g'haa hänn. Vor allem hänn mir's au mol widder genosse, durch Wälder z'fahre unn z'laufe, was bii uns in Rheinhesse jo echt schwierig z'mache isch...

De Donnersberg kann ma nur empfehle, weiß
De Bischemer

Freitag, 31. August 2012

Zwetschgeküache

Jetzt geht sie widder los, die Zwetschgezitt! Ich hab die Woch schun de erschte Zwetschgeküache g'macht. Nadierlich mit Hefedaia, wie sich's g'heert.
Wenn ma zu dem Küache dann noch ä weng Schlagsahne bekummt, dann gitt's doch schier nix Besser's, oder? Do däfiir loss ich jedi Sahnetort stehn!
Uff de andere Sitt het frischer Hefedaig mit Zwetschge au sinni Noochteile... Oh Mann, was het's mich vorgeschtern durchg'risse! So Büchgrummle hab ich jo schun lang nimmi g'haa! Ich hab jo echt denkt, 's isch irgendebbis Ernschtes. Aber so kummt's halt, wenn ma sich selber nit im Griff het bii dem leckere Küache!

Unn trotzdem wirr ich bii'm nägschde Mol widder genau so nii haue, weiß
De Bischemer

Montag, 27. August 2012

Bigge-Revival

Des war widder ä Wocheend, ich kann Eych sage...!
Mir ware zelte, will mir des alljährliche "Bigge-Revival" abg'halte hänn. Unn dies Johr simmer tatsächlich widder uff'em selbe Campingplatz an de Bigge g'sii wie vor zwei Johr.
So güät wie alli ware däbii: 's Graßmanns, beidi Mutzels, Holger, Anne, Iris, unn mir nadierlich... Nur de Björn, der het sich 'druckt, obwohl er (gege alli Plän) gar nit uff großer Bulli-Tour isch...

Fir's vorherg'sayte Rägewetter hämmer eigentlich noch Glück g'haa. Am Friddig hämmer d'Zelt uffbaut, 'grillt, 'gesse unn einiges 'trunke g'haa, bis es dann irgendwänn spätobends doch noch anfange het z'rägle. Aber do simmer bii uns ins Vorzelt z'sämme g'ruckt, des het schun basst.
Genau so fir's Frühstück, des war halt ziemlich "g'miätlich" do drin. Däfir war dann de ganze Samschdig traumhaft's Wetter, sogar in de Bigge schwimme gehn hämmer kinne!
Nachts het's dann ang'fange, richtig z'rägle, sodass mir bis zum Frühstück küüm üssem Zelt rüss sin.
Wenigschtens het's dänooch uffg'heert, damit mir alles nit au noch im Räge hänn abbaue unn verstaue miän. D'Zelte sinn zwar nass, aber die trockne au widder.

Alles in allem war's echt widder lohnenswert, will die ganze Litt eifach so klasse sinn. So ä Wocheend isch de ganze Schloofmangel unn de Huddel wert, den ma fir so ä Campingwocheend in Kauf nemme müäß.

Nägschdes Johr widder, des isch klar, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 23. August 2012

Jürgens Bolizischteflirt

In unsere wilde Johr, do war ich jo viel mit'm Jürgen unterwegs. Unn dertmols (ob sich des inzwische g'ändert hett, weiß ich nit) war de Jürgen bekannt däfir, dass er unni Hemmunge alle Fraue, die ihn interessiere, in jedere Situation anbaggert unn züägetextet het. (Ich kenn sogar zwei Fraue, die in de Disco immer schnell uff's Fraueklo verschwunde sinn, wenn sie ihn kumme sähne hänn...)
An dem eine Obend, vun dem ich Eych jetzt verzehle will, simmer z'sämme in de Arche g'sii. Also in unsere Rockdisco, die wu dertmols quasi unseri zweit Heimat g'sii isch. Ich hab grad ä neji "Eroberung" g'macht g'haa unn de ganz Obend mit ihr g'schwätzt. Morgens gege drey, wu d'Arche dann züe g'macht het, hämmer sie dann noch heim g'fahre. Will sie in Kollnau g'wohnt het, war's jo eh nur ä Katzesprung quer durch Waldkirch.
Euphorisch, wie ich grad war, bin ich wohl "ä weng" z'schnell durch's Städtli g'heizt. Unn prompt isch hinter mir s'Blaulicht an'gange, unn ich bin vun de Bolizey kontrolliert worre. 's volle Programm, mit Üssstiege unn Koordinationstescht, zwecks Alkoholkontroll. Zum Glück war ich stocknüchtern, unn so isch's dann au bii 'ere mündliche Ermahnung bliibe.
Des eigentlich Spannende (oder fir mich Irritierende) war aber, dass de Jürgen vum Beifahrersitz üss während dere ganze Prozedur die Bolizischtin an'baggert het! Vun wege "Ey, ich kenn Dich, ich hab Dich doch vor kurzem schun mol troffe...", "echt ä cooli Jacke hesch do an...", "welle mir nit mol z'sämme uff Tour gehn..." unn so...
Der het ECHT kei Skrupel g'haa... Mich hätte die fascht verhaftet, unn er het nur an 's nägschde Abenteuer denkt...

Was war ich froh, wu die widder weg ware, erinnert sich
De Bischemer

Donnerstag, 16. August 2012

D'Ortenau vun wittem (18)

Wie scheen isch des denn?!? Do het Radio Ohr ä Wettbewerb zum Badnerlied g'macht, unn so viel Strophe ibber's scheene Badnerland sinn rüss'kumme! Aber ein Ort fehlt nadierlich noch... In dem Sinn:

Min Herz, des hängt an einem Ort,
Will immer widder hii,
Unn wer mich kennt, der weiß sofort,
Des kann nur Oberschopfe sii!

Immer scheen lütt mitsinge, die Hymne, appelliert
De Bischemer

Dienstag, 14. August 2012

Genau gliich...

Geschtern war jo bii uns widder de erschte Schüäldag. Mit Biacher in d'Schüäl schleppe, Hefte unn Arbeitssache kontrolliere unn so witter. Viel meh isch nit bassiert... Noch nit mol de Stundeplan het's gää, des düürt noch ä baar Dääg.
Aber geschtern obend het de Lu schun ä wichtigi Erkenntnis parat g'haa: "Also eigentlich isch in de zweite Klass gar nix anders als in de erscht", het er bi'm Obendesse sinniert...

Mol schaue, ob des noch acht, zehn Johr anhaltet, grinst
De Bischemer

Montag, 13. August 2012

E.T. unn sin Raumschiff

De E.T. hab ich eigentlich bi'm Kicker-Spiele im Grünspan-Pub in Lohr kenne g'leert. Mir hänn uns schnell so güät verstande, dass er mich regelmäßig in Siegen b'süacht het, unn dass mir sogar zwei Rucksack-Urlaube (nooch Chile / Argentinie, unn mit'em Kai nooch Malaysia) z'sämme g'macht hänn.
Wie sich's bii dem Spitzname g'heert (des sinn sinni Initiale) het de E.T. nadierlich au ä Raumschiff g'haa. Es war ä Audi 100 Coupé, mit allem Pi, Pa, Po. Zu derre Zitt, wu mir andere Käfer, Ent' oder irgendwelchi alte Kuschte g'fahre hänn, do war 'em E.T. sin Audo echt einmalig. Unn will de E.T. au noch gern Audo g'fahre isch, simmer dann halt ziemlich oft "in vollem Komfort" durch d'Gegend g'fahre.
Ich wirr nie vergesse, wie mir eimol im tiefschte Winter im "Milieu" in Hausach ware. Drusse het's g'schneyt, aber de E.T. war ganz entspannt. Wu mir dann am End 'nüss uff de Parkplatz 'kumme sinn, do hämmer au g'wißt, warum: Dank Standheizung mit Funkfernbedienung isch do, zwische all denne iig'schneyte Audos, des Raumschiff g'stande, schneefrey unn uff 20 Grad vorg'heizt!
Ihr kinne Eych denke, wie mir 'glotzt hänn...

Schad, dass unser Kontakt iig'schloofe isch, findet
De Bischemer

Donnerstag, 9. August 2012

's erschte Euro-Päckli in Tucson

Dass de Euro am 1. Januar 2002 iig'führt worre isch, wisse Ihr sicher alli noch. Unn als "Vorbereitung" het's jo ä baar Woche vorher schun so Päckli mit Euro-Münz gää, damit sich d'Litt an des neye Geld hänn g'wähne kinne.
In derre Zitt war ich aber grad ä baar Monat lang in Tucson in Amerika. Während in Europa also alli Litt die neje Geldschiin unn Münze üssprobiert hänn, hab ich de bekannte Huddel mit de Dollar-Note g'haa, die wu alli so verflixt ähnlich üssähne unn au noch glichlig groß sinn...

D'Sandra het dann, wu sie uff B'süach kumme isch, so ä Euro-Päckli mitbroocht. Do simmer dann also im Hotel g'hockt unn hänn die neye Münze uff uns wirke lehn. Mol ganz ehrlich, ä "Liebe uff de erschte Blick" isch's sicher nit g'sii...!
Unn dann erscht, wu ich im Februar heim 'kumme bin... Iiberall het ma mit Euro zahle miän, ich hab (bis uff des Probe-Kleigeld) nur D-Mark in de Dasch g'haa. Unn die komische Geldschiin hab ich ersch mol kenne lerne miän. Als erschtes hab ich, soweit ich weiß, am Bahnhofskiosk ä Ziddung g'kauft, unn hab die Zwanziger- unn Fünfer-Schiin g'hörig durchänander broocht.

Unn hitz'dag, in de Euro-Krise, wird ma jo fascht widder nostalgisch, wenn ma an die alte D-Mark-Geldschiin denkt.



Oder wie geht's Eych däbii?, froogt
De Bischemer

Montag, 6. August 2012

Endspurt...!

So, ball hab ich's g'schafft! Noch ei Dag ällei, dann sinn die zwei Woche rum!
Morge hol ich die drey widder vum Flughafe ab. Ich bin mol g'spannt, ob die Kids denne Abschied vun de Oma güät verkrafte. Geschtern allerdings, do hämmer g'skyped, unn do het d'Lea schun ganz scheen de Moralische g'haa... "Ich will zu minnem Babba", "ich find des bled, dass mir getrennt sinn" etc... Also DIE freyt sich sicher, wenn sie widder daheim isch!
Unn ich sowieso! Es isch zwar scheen, wenn ma mol ebbis g'schafft bekummt unn selber bestimme kann, was ma so mache will. Aber vor allem so ä Wocheende unni "Ansprooch" vun sinnene Liebschte isch schun ganz scheen lang...!

Ich bin halt ä Familiemensch, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 2. August 2012

De 3. Oktober 1990

So manchi Däg, die vergißt ma eifach nit. Do kamma sich ans Datum erinnere, unn au genau sage, was ma an dem Dag g'macht het. De 11. September 2001 isch nadierlich so einer, do simmer sicher einig. Do dävun will ich jetzt aber gar nit rede.

Jetzt geht's nämlich um de 3. Oktober 1990... Klar, Wiedervereinigung, werre Ihr jetzt sage. Aber ich hab die Berichte vun de ganze Fiir an dem Dag nur im Radio g'heert. Unn zwar im Bus in Brisbane, Australie. De Kai unn ich ware sechs Woche lang dert unte unterwegs, unn an dem Dag hämmer ebbe in Brisbane ä Känguruh- unn Koala-Park b'süacht.
Ich weiß noch g'nau, wie die Australier alli so interessiert an unserer Wiedervereinigung ware, es uns aber ziemlich kalt g'loo het. Fir mich war's jo au kei WIEDER-, sondern nur ä Vereinigung. Dass es in Ditschland zwei Staate git, des war fir mich normal. Ich hab 's ganze Lebe nix anderes 'kennt.

Uff de andere Sitt weiß ich noch, wie ich, so um de Jahrtausendwechsel, mol in Bonn im "Haus der Geschichte" war, unn ä Mann sinnem Kind verzehlt het, dass es friäjer "zwei Ditschland" gää het. Der Teenager het DI Zitt gar nimmi selber erlebt, isch mir dert ersch mol klar worre. Fir ihn war 's vereinigte Ditschland de Normalzüestand...

Ihr sähne, ich bin längscht "Zeitzeuge", grinst
De Bischemer

Montag, 30. Juli 2012

Süachbegriffe zum Blog (9)

So, es isch widder mol so witt, jetzt's git's widder die Top Ten vun Eyre Süachbegriffe:

10. schloofe em siegerland (... was soll ma dert sunscht au mache??)
9. nach der schreibe sprechen (... mir kinne alles, üsser hochditsch!)
8. flamme herz (... soll ich mol kreativ werre?)
7. triathlon kids (...ächz!)
6. eulen im ortenau (... froge mich nit, was er will)
5. schmetterlingsunterschlupf (... ä güäti Idee fir's Insektehotel!)
4. insektehotel (...sag ich doch..!)
3. kleine verwucherte insel in spanien (... kenn ich leider au keini!)
2. längschte berge (... sither wänn isch denn d'LÄNGE relevant??)
1. komische dorfnamen (... wie wär's mit "Katzenelnbogen" oder "Weiten-Gesäß"??)

Scheen, dass Ihr/mir so kreativ sinn, strahlt
De Bischemer

Donnerstag, 26. Juli 2012

Doppelt ällei

Sither geschtern bin ich widder mol Strohwitwer. Also ganz ällei daheim. Ich versorg de Garde, während die andere sich in Öschtrich verwöhne lehn...
Unn hit hab ich gliich ä Dienschtreise nach Böblingen uff'druckt bekumme. Als einziger Badener unter so viel Schwoobe im "Feindesland"...
Aber zur Unterstützung kumme noch ä baar Amerikaner däzüe, do werre mir denne Württemberger schun Contra gää...!

Unn üsserdem sinn jo alles Kollege, grinst
De Bischemer

Mittwoch, 25. Juli 2012

Dreydausend!

Schaue mol, was ich grad g'sähne hab...: Mir (oder genauer g'sayt: IHR) hänn die Dreydausender-Marke g'knackt:



Immer witter so, strahlt
De Bischemer

Montag, 23. Juli 2012

Kalesche, d'Büüredisco

Vun minnere Zitt an de Oschtsee hab ich Eych jo schun ä weng verzehlt. Ich hab dert jo ä Wiili bii de Familie vun minnere Freundin g'wohnt, unn die het au ä Brüäder g'haa, mit dem ich mich güet verstande hab. Irgendwie ware mir uns gegesittig so ebbis wie de Brüäder, den mir beidi nie g'haa hänn. Also simmer ab unn züe au mol z'sämme uff Tour 'gange. Quasi zum Männerobend...
Eimol, do hämmer schun daheim kräftig g'fiirt (er war ä begnadeter Cocktail-Mixer), unn spätobends hämmer beschlosse, noch kurz in d'Dorfdisco nii z'lüege.
"Kalesche" het die g'heiße. D'einzig Disco, wu ich kenn, wu d'leere Biergläser nit uff de Disch g'stellt, sondern hing'legt werre. So kinne sie zwar, wenn d'Büüre danze, nit umkeye, aber die ganze Bierreschte laufe uff de Disch unn de Bode. Entsprechend sott ma do au nur mit alte Klamotte hin gehn ;-)
Nadierlich simmer z'Füäß hin g'loffe, will keiner meh fahrtüchtig war. 's werre so vielleicht zwei Kilometer durch d'Felder g'sii sii.
In de Kalesche hämmer dann also noch ä baar Bierli noochg'lade unn brav unseri Gläser abg'legt. Unn als mir dann g'nüä g'haa hän, do hämmer beschlosse, fir de Heimweg ä Abkürzung ibber d'Küä-Weid z'nemme. Unn ich kann Eych sage, des war ä Spaß! Im Stockdunkle im Rüsch ibber ä uffg'weichti Wies z'laufe, möglichscht kei Küäflade erwische, unn däbii d'Richtung halte... was hänn mir g'lacht!
De Höhepunkt war, als mir plötzlich de Schüä in'eme Matschloch stecke bliebe isch, unn ich uff einem Bein versüacht hab, ihn widder z'finde... im dritte oder vierte Matschloch hab ich ihn dann g'funde...
Ihr kinne Eych sicher vorstelle, wie unseri Schüä unn Hose üssg'sähne hänn. Mir hänn die zwar, so güät's gange isch, im Hüüsflur üsszoge, aber am nägschde Morge het's trotzdem ä kräftig's Donnerwetter gää, unn de Hüüsbutz war fällig...

Aber de Spaß war des allemol wert, erinnert sich
De Bischemer

Donnerstag, 19. Juli 2012

Kartoffelkäfer-Doni

De Doni, des isch einer vunn minnene Schüälkamerade üss Oberschopfe g'sii. Eigentlich heißt er jo Ralf, aber will des in derre Zitt so ä Modename war, unn mir mehreri Ralfs in de Klass g'haa hänn, isch er wege sinnem Noochname halt nur "Doni" g'rüäfe worre.
Mit'em Doni hab ich so einigi Sache erlebt... Mir falle uff Anhieb ä baar G'schichte ii, die ich Eych emol verzehle müäß. Des isch d'erscht:

Dertmols het's unter uns Klassekamerade zwei Gruppe vun Kinder gää: Die, wu daheim im Garde, uff'em Feld unn in de Landwirtschaft mithelfe hänn miän, unn die andere, die mit de Eltere in de Stadt g'wohnt oder kei Landwirtschaft g'haa hänn. De Doni het, wie ich au, zu de erschte Sort g'heert. Also war er au immer widder mol "zwangsverpfichtet", im Garde z'schafft.
Iich find's jo richtig unn wichtig, dass d'Kinder daheim mithelfe. Aber des eine Mol war's schun ziemlich "speziell", wu ich (mit'eme zweite Ralf, wenn ich mich richtig erinner) bi'm Doni vorbey g'schaut hab. Mir hänn ihn zum "Stroomere" abhole welle. Do isch er, mit Gummihändschig an, im Garde g'stande, will er im Kartoffelfeld d'Kartoffelkäfer absammle het miän. Unn will 'e ihm wohl z'uffwändig war, die ganze Käfer unn Larve in de Eimer z'sammle, het er die Viecher eifach an de Blätter verdruckt...!
Ihr kinne Eych viellicht vorstelle, was fir ä Iidruck des g'macht het, wenn ä Büä im Kartoffelfeld steht unn Käfer quetscht... Sinnen Spitzname (siehe Titel) het er nadierlich fir ä g'hörigi Zitt lang weg g'haa. Aber 's het dann mit de Zitt au widder g'nüä anderi G'schichte gää, die d'Kartoffelkäfer widder verdrängt hänn...

Biibe g'spannt druff, appelliert
De Bischemer

Montag, 16. Juli 2012

Brummi

Derf ich vorstelle? Des isch de Brummi:


Der isch so alt wie ich! Ich hab ihn nämlich zu minnem ("nullte") Geburtsdag bekumme! Am Anfang het minne groß Schwester noch mit ihm g'spielt, will ich halt noch z'klei war. 's git sogar ä Portrait-Serie vun ihr, do isch de Brummi in sinnem ganze Glanz (unn mit voller Fellpracht) mit druff.
Aber in de folgende Johr het er dann bii mir nadierlich so einiges mitg'macht, nit umsunscht war er halt min Lieblingsbär! Irgendwänn het er uffg'heert z'brummle - ich glaub, er het bi'm Wäsche in de Wäschmaschin d'Stimm verlore... Unn abg'wetzt het's ihn au immer meh, sodass ich (!) ihm dann mol ä Strampleanzug g'strickt hab. In rosa! Ihr sähne den uff'em Bild noch unter'm Jackett rüsslüäge...
Des Jackett isch übrigens nur de eine Teil vun'eme Anzug, den ihm dann minni Oma irgendwänn g'naajt het. Leider hab ich die Hos dann irgendwänn, schient's, verbummelt, so dass er jetzt halt in'ere ä weng "exotischere" Klamottekombination ufftritt...

Hänn Ihr au noch solchi alte Freunde?, froogt
De Bischemer