Donnerstag, 8. Mai 2014

D'Ortenau vun wittem (35)

D'Offeburger Hochschüäl macht jetzt sogar ä IT-Museum uff, mit'eme historische Zuse-Rechner als Hauptattraktion!

Denne Zuse Z23 hab ich nadierlich nimmi in Betrieb erlebt. So alt bin ich dann doch widder nit!
Aber de HP-Zentralrechner, denne hab ich mit minnene selberg'schriebene Progrämmli (dertmols noch in "Fortran") noch zum Schwitze broocht. Obwohl - wahrschiins ehnder nit! Do däfiir het mir dann doch d'Kreativität oder de Ehrgeiz g'fehlt...
Mensch, was ware des noch fir Zitte, als ma in dem zentrale Rechenraum an eins vun denne etwa drißig Terminals hocke het miän, wenn ma programmiere oder ä Progrämmli laufe lehn het welle...

Unn die erschte Schritte vun de Hochschüäl ins Internet, die hab ich live mit erlebt. Minner Studiekolleg, mit dem ich nooch 'em letschte Semester uff Interrail-Tour 'gange bin, der het sinni Diplomarbeit nämlich ibber 's Internet g'schriibe. So war er einer vun de erschte, wu ins World Wide Web nii kumme isch.
Unn will ich minni Diplomarbeit grad zwei Zimmer witter programmiert hab, bin ich nadierlich au regelmäßig bii im däbii g'hockt unn hab staunend g'lernt, was do so alles bassiert!

Dertols war des alles noch viel spannender als hitt, findet
De Bischemer

Montag, 5. Mai 2014

Jo, vun wege...!

T'schuldigung, wenn ich jetzt ä weng knodderig ribber kumm. Aber nooch dem Wocheend müäß ich echt mol ä weng bruddle! B'sunders im Hinblick uff min Gedicht vum Dunnerschdig:
Eigentlich war 's Wetter jo gar nit so schlecht. Aber mir hänn uns bii unsere Planung uff de Wetterbericht verlosse, unn do dämit war unser Programm, sage ma mol, "sub-optimal":

Dass am erschte Mai kei Wanderdagswetter isch, hämmer schun bii de Fahrt nooch Oberschopfe g'sähne. D'meischt Zitt war jo quasi Weltuntergang ang'sayt, au wenn's dann bii Stroßburg widder ufg'heert het z'rägle. Mir wäre jo gern zu 'me Pferdehof g'wandert, aber do wäre d'Kinder wahrschiins im Matsch versunke. Darum simmer ebbe bii minnere Schwester daheim bliibe. D'Kinder hänn sich g'freyt, hänn sie wenigschtens mit Couseng unn Cousine spiele kinne...

Am Friddig hämmer dann de Dag in Offeburg bii Spielplatz unn Stadtbummel verbroocht, unn 's Wetter war eigentlich ganz in Ordnung.

Aber unseri "groß Elsass-Rundfahrt" hämmer jo fir de Samschdig plant, will dert 's Wetter noch besser het sii solle... Unn was war? An de Hochkönigsburg hämmer bii drey Grad unn Nebel unser Picknick IM Audo g'halte, in Ribeauvillé hämmer uns kalti Fiäß g'holt, unn in Riquewihr sinn d'Kinder gliich im Audo hocke bliibe, während mir ä Rundi drillt hänn! Mir sinn richtig durchg'frore widder heim kumme, unn hänn uns nur uff ä warmer Tee g'freyt!

Richtig gemein war dann aber, dass am Sundig morge widder strahlender Sunneschiin g'sii isch! DES wär's Wetter fir so ä Üssflug g'sii! Stattdesse simmer bii de Konfirmation vun minnem Patekind d'meischt Zitt in de Kirch unn in de Wirtschaft g'hockt...
Uff de andere Sitt gönnn ich ihm nadierlich fir sinner Feschtdag au 's entsprechende Feschtdagswetter!


Unn de Summer kummt jo erscht noch, weiß
De Bischemer


Donnerstag, 1. Mai 2014

Erschter Mai

Endlich de April vergange,
Es isch widder erschter Mai!
Uff den Dag wart ich schun lange...
Hoffentlich bliibt's rege-frei.

Widder geht de Blick nach obe,
Hoffentlich wird's Wetter scheen!
Schnell noch mol de Petrus lobe,
Denn mir welle Wandern gehn!

B'sunders rund um Oberschopfe
Hätt ich gern ä Wolke-Loch.
Höchschtens ä baar Regetropfe
Ibber'n Dag, die ginge noch!

Wenn mir schun in d'Heimat fahre
(Selte g'nüe, so isch es halt...)
Däd ich uns jo gern erspare
Dass de Dag ins Wasser fallt.

Doch ich schimpf nit ibber's Wetter
's isch nit immer, wie ma's mag.
Wenn ma lacht wirkt alles netter!
Wenigschtens isch Feierdag!


Ä scheener 1. Mai wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 28. April 2014

So ä scheeni Sprooch!

Grad ebe hab ich mir mol widder minni Notize ang'schaut, in denne ich d'Ideeä fir "De badische Bischemer" uffschriib. Mir falle jo immer mol widder Themi ii, zu denni ich ebbis schriibe will, unn wenn grad Zytt isch, dann knöpf ich mir ä Stichwort vor unn schriib ä weng ebbis.

Unter anderem hab ich mir ä Lischte g'macht mit "scheene badische Wörter". Unn do isch mir jetzt grad ebe widder uffg'falle, was fir ä scheeni Sprooch des Badisch doch isch! Wenn ma sie wirklich noch schwätzt. Bii mir isch des nadierlich schwer, will do in Bischem mich jo keiner meh versteht, wenn ich "echt badisch" babbel... Un däbii git's doch so scheeni Begriffe!
Denke doch nur mol an "G'stellaschi". Also Sache, die irgendwo rum stehn... Oder an "Hopsandlitt". Ä klein's Kind, was d'Große nit in Rüäh losst. Oder an "Bibbili". Ä richtig bildlicher (oder besser: tonlicher) Begriff fir kleini Küken... Schließlich dann noch de "Scheesewage", den 's hit fascht nimmi git, will alli Babies im Joggster, Quinny oder was weiß ich denn rumg'fahre werre...

Verstehn Ihr, was ich meyn? Also, dann schwätze mol widder badisch, wu immer's geht!


Mache's fir mich, bittet Eych
De Bischemer

Donnerstag, 24. April 2014

Trag mi ä weng

Die Le isch jo so ä Hopsandlitt... Alli Nas lang hängt sie sich an mich dran, oder klettert an mir nuff, wenn ich irgendwo hock... Manchmol hab ich schun Angscht, dass sie mir 's G'nick verrenkt, wenn sie sich mit Schwung an minner Hals dran hängt!

Aber was soll ich sage, wahrschiins het sie des vun mir g'erbt!
Wu ich noch ä kleiner Büe war, so viellicht vier, fünf Johr alt, do hab ich mich nämlich au immer am liebschte rumtrage lehn. B'sunders bii'm wandere hab ich ziemlich viel rum g'quengelt. Zu derre Zitt hab ich bii Bekannte vun uns sogar de Spitzname "Trag mi 'weng" g'haa, will des, schiint's, minner Lieblingssatz g'sii isch.

Ich kann mich also nit wirklich beschwere, wenn ich des so oder so ähnlich jetzt öfters vun de Le z'heere krieg!

Au des g'heert halt zun Vatter sii, weiss
De Bischemer

Montag, 21. April 2014

Whirlpool unn Langer-Insel-Tee

Ich bin grad mol ä baar Monat mit de Sandra z'sämme g'sii, do bin ich fir zehn Woche zum Schaffe nooch Tucson, Arizona g'floge.

Des Güete war, dass d'Firma bii so n'ere lange Zytt ä Heimflug oder B'süach zahlt, also isch d'Sandra nooch de halbe Zytt fir vier Woche zu mir 'kumme. Nadierlich hab ich tagsüber g'schafft, aber trotzdem hämmer denne "Winter" in Arizona genosse. Ich hab de Sandra d'Gegend zeigt, unn dänooch simmer zu de Happy Hour z'ruck ins Appartment-Hotel.
Obends het's do nämlich Bier, Cocktails unn Snacks fir umesunscht gää, unn so simmer manche Obend im Whirlpool g'lege unn hänn Long Island Icetea trunke. Wer denne Cocktail kennt, der weiß, wie luschtig's spätestens nooch 'em zweite Glas wird :-)

Apropos Whirlpool: Während ich g'schafft hab, het d'Sandra sich am Pool in de Sunn vergnügt, fir sie ware des jo quasi vier Woche koschteloser Urlaub!
Ibber Wiihnachte simmer dann noch zum Grand Canyon unn nooch Las Vegas g'fahre, aber des isch schun widder ä neji G'schicht...

So langsam kinnt ich widder mol nooch Tucson, findet
De Bischemer

Donnerstag, 17. April 2014

Wuanderscht g'lese (12)

Ich bin sicher, dass mancher vun Eych inzwische ä "Thermomix" daheim het. 

Bii uns git's so ä Maschin jo nit, unn zum Glück isch d'Sandra mit mir einig, dass mir so ä Ding au nit brüche. Es kummt zwar manchmol so ä liicht begehrlicher Anflug in ihri Stimm, wenn sie vun denne Thermomix-Projekte vun ihre Freundinne verzehlt - aber im Grund will sie eigentlich gar kei so Maschine, glaub ich immer noch!

Im 'Techniktagebuch' hab ich hitt ä Artikel zum Thermomix g'lese, der ziemlich güät beschriibt, warum.
Des Techniktagebuch isch eigentlich ä üsserg'wöhnlicher Blog, will do etwa zwanzig Litt ihri G'schichtli ablege. Entsprechend unterschiedlich sinn nadierlich au die Artikel, aber grad des macht irgendwie de Reiz üss, find ich...

Viel Spaß bii'm Stöbere wünscht
De Bischemer

Montag, 14. April 2014

Karwoch

Es isch Karwoch.Do kann ich nadierlich kei 08/15-Text schriibe.
Uff derre Woch baut jo unseri ganz G'sellschaft uff! De Jesus isch fir uns g'storbe!
Unn was mache Ihr fir anderi? Gänn Ihr ihne wenigschtens ä freundlich's Lächeln, ä offe's Ohr oder ä helfendi Hand?
Ich wünsch uns alle, dass ma die Woch mol "im wahrschte Sinn vum Wort" zur Besinnung kumme...

Also dann, ä stilli Karwoch wünscht
De Bischemer

Donnerstag, 10. April 2014

Has unn Igel!

Es isch Frühling! Des heißt nadierlich au: Gardezitt!
Wer, so wie mir, ä großer Garde het, der sieht nadierlich im Moment an alle Ecke ebbis, wu ma dran gehn sott: Rase mähe, Unkrütt jäte, Sträucher stutze, unn, unn, unn...

Manchmol kumm ich mir jo vor wie de Has in dem Märchen vom Has un'em Igel: Egal, wu ich im Garde hinkumm, die Ärbet grinst mich an unn rüäft: "Ich bin schun do!"
So schnell kann ma gar nit 's Unkrütt zupfe, wie's noochwachst! Wenn ich nur dran denk, wie viel gääli Löwezahn-Blüte ich schun widder g'sähne hab... Vun Quecke, Brennnessle unn Gras im Gemüsegarde gar nit z'rede!


Wenn's nit so scheen wär im Garde, ma kinnt z'viel kriege, stüümt
De Bischemer

Montag, 7. April 2014

Busfahre im Senegal

Eins müäß ma wisse, wenn ma im Senegal Bus fahrt: Ä Bus fahrt erscht ab, wenn er voll unn jeder Sitzplatz besetzt isch. Des kann ä halbi Stund düüre (wenn ma uff'ere Hauptroute reist), aber au ä halber Dag, wenn's wenig Bedarf uff derre Strecke git.
Wenn ma des weiß, dann kann ma sich jo sogar noch druf iirichte. Au wenn's nit grad scheen isch. Aber trotzdem hämmer bii unsere erschte Fahrt uff'em Busbahnhof in Dakar Lehrgeld zahlt:

Wenn's, wie in Dakar, verschiedeni Busse in d'selb Richtung git, dann schaut nadierlich jeder, dass er in denne Bus kummt, wu als nägschdes abfahrt. Also stiigt ma do i, wu schun d'meischte Passagiere drin hocke.
Hämmer g'macht. Hänn 's Ticket bezahlt unn g'wartet. Uff eimol aber stiige fascht alli Fahrgäscht üss unserem Bus üss unn laufe furt!
Was war bassiert? Des ware bezahlti Lockvögel, um d'Litt in de Buss z'lotse! Unn do simmer dann in'eme fascht leere Bus g'hockt, der wahrschiins an dem Dag gar nimmi voll worre wär!
Zum Glück het uns de Fahrer vun'eme "Konkurrenzbus" bii'm Stunk mache g'holfe, mir hänn unser Geld z'ruck bekumme unn sinn kurz dänooch mit dem andere Bus furt kumme!
Was hämmer d'rüss g'leert? Nit uff d'Litt kummt's an, die im Bus sitze unn warte, sondern uff's Gepäck uff'em Dach. Wenn dert nix leyt, dann isch ebbis faul...

Des Wisse hilft aber nix, wenn ma irgendwo weg fahre will, de Bus aber partout nit voll wird:
Wu mir nämlich mit de Fähre ibber de Gambia-Fluss g'fahre sinn (was dann logischerwiis in Gambia war, des macht aber do jetzt kei Unterschied...), isch uns folgendes bassiert: Mir sinn uff de andere Sitt in'e Bus iig'stiege, wu zwei(!) lätzi Plätz noch frey ware. Wege denne zwei Plätz isch de Bus dann halt nol widder nit abg'fahre. Die nägschd Fähre aber, die Passagiere het bringe kinne, isch erscht vier Stunde später ang'kumme!
Unn so lang simmer dann hat am Gambia-Fluss g'hockt unn hänn g'wartet, bis ma ENDLICH witter kumme sinn...
Verstehn Ihr jetzt, was ich meyn?


Wahrschiins schun, meynt
De Bischemer

Donnerstag, 3. April 2014

Senegal

Drey Woche Rucksachurlaub im Senegal unn in Gambia. Die kinne ganz scheen lang sii! In minnem Fall ware sie sogar so lang, dass ich mich am End richtig uff de Heimflug g'freyt hab. So ebbis het's noch nie gää, unn es isch au 's einzige Mol bliibe, wu ich so ebbis erlebt hat!

's het schun kurz nooch de Ankunft in Dakar ang'fange. Am erschte Obend, mir sinn grad durch d'Stadt flaniert, do sinn ä baar Einheimische handgreiflich worre unn hänn mir de Geldbittel klaue welle! Einer isch mir zur Ablenkung am Hosebei' g'hängt, unn de andere het im selbe Moment schun sinni Hand in minnere Hosedasch g'haa! Hätt ich nit grad vorher im Reiseführer ibber denne Trick g'lese, de Geldbittel wär furt g'sii...!

Ganz allgemein sinn die Lytt im Senegal ziemlich uffdringlich g'sii. Ich find's jo scheen, wenn Einheimische Interesse an de B'süacher hänn (umgekehrt isch's jo genau so...), aber im Senegal hämmer wirklich NIT EI Mensch kenne g'leert, der nit uff irgend ei Art Geld vun uns welle het! Sogar die, wu am Anfang noch g'sayt hänn: "Ich will kei Geld vun Eych, ich möcht nur ebbis ibber Eych erfahre!", hänn am End Geld welle. Entweder für Bleystifte in de Schüäl, d'Heimfahrt mit'em Bus, 's Obendesse oder am End sogar ä Iiladung nooch Ditschland!

Des war so nervig, dass mir uns fir ä baar Dag sogar in'eme Luxusressort am Strand iiquartiert hänn, wu ä Wächter am Iigangstor steht. Nur, damit ma mol unseri Rüäh hänn! Wie verruckt isch des denn?!?
Jetzt hab ich mich schun widder ä weng in Rage ibber de Senegal g'schriibe, un däbii hab ich Eych noch gar nix vum Busfahre dert verzehlt..


Aber des isch Material fir d'nägschd G'schicht, findet
De Bischemer

Montag, 31. März 2014

Nairobi

's isch inzwische mehr als fuffzehn Johr her, aber an des bleede G'fühl kann ich mich immer noch erinnere:

In de zweite Woch vun unserem Mombasa-Strandurlaub simmer dann mit'em Bus nooch Nairobi g'fahre. Mir hänn's Busticket schun 'kauft g'haa, do simmer in Mombasa noch schnell in d'Tourist-Info, um ä weng Material ibber Nairobi z'hole. Do het die Frau schier d'Händ ibber'em Kopf z'sämme g'schlage, wie mir so naiv sii kinne, eifach so nach Nairobi z'fahre! Des wär jo lebensgefährlich!
Sie het dann arrangiert, dass mir am Busbahnhof in Nairobi vun ihrem Kolleg abg'holt unn ins Hotel broocht werre.

Morgens friäj, wu mir in Nairobi ankumme sinn, het uns dann ä Baum vun'eme Mann empfange. (Ich müäß immer an denne Schwarze üss "The green mile" denke, wenn ich dribber noochdenk...):



De Busbahnhof leyt nit wirklich in de beschte Wohngegend vun Nairobi, darum ware mir au ziemlich froh, dass er bii uns war. Vor allem aber, will er uns immer widder uff ä baar Lytt um uns rum uffmerksam g'macht het: "Der do, des isch ä stadtbekannter Krimineller..." oder "Die dert dribbe hänn schun mehereri Lytt ibberfalle" oder "Die do hätte Eych jetzt sicher schun üssg'raubt, wenn ich nit däbii wär"!

Ihr kinne Eych vorstelle, wie mir uns g'fühlt hänn. Dagsüber ware ma jo ziemlich entspannt, aber wu's dunkel worre isch, hämmer uns eigentlich nimmi uff d'Strooß traut...
Unn jetzt stelle Eych vor, dass mir am nägschde Obend widder z'ruck zum Busbahnhof hänn miän - aber diesmol ällei!
Minni Freundin isch mit'em üssklappte Daschemesser in de Hand rumg'loffe unn het immer nur g'sayt: "Wenn mich einer dumm anmacht, ich stich ihn ab, ich stich ihn ab!" Ich glaub, des war (g'fühlt) de längschte Spaziergang in minnem Lebe...


Aber im Endeffekt isch uns nix bassiert, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 27. März 2014

Sansibar

So, des isch d'erscht vun de versprochene Afrika-G'schichte:

Ich bin mit minnere dertmolige Freundin "eigentlich" in Mombasa in'eme Strandhotel mit "All inclusive" g'sii. Aber fir uns als Rucksackler war des nadierlich untypisch, unn uff Dauer z'langwiilig. Also hämmer in denne zwei Woche zwei Mol fir ä baar Däg unser Zimmer ällei g'loo unn sinn furt.

Z'erscht also nooch Sansibar.
Was fir ä Erlebnis! Allei schun im Bus die 500 Kilometer hin unn widder z'ruck. Do versteht ma, was die Afrikaner mit "Hakuna matata" meyne - was jo so viel heißt wie "mach Dir doch kei Sorge...!" Egal ob de Bus ibberfüllt isch, ob's nix z'esse unn z'trinke git, d'Strooße g'sperrt sinn oder sunscht ebbis schief geht... Hakuna matata... Des wird schun!
Als Mitteleuropäer kriegsch jo die Krise, wenn de geplante Bus ä halber Dag lang eifach nit kummt, will de Mechaniker de Motor nit rechtzittig ans Laufe bekummt. Aber in Afrika? Kumm i hit nit, kumm i morge! Hakuna matata!
Dann hockt ma halt am Busbahnhof, schwätzt mit de Litt, schaut sich d'Gegend an, organisiert sich ebbis z'esse oder schlooft eifach ä weng... Irgendwänn wird ma schun weg kumme...

Unn Sansibar war des alles wert! Nit nur, dass die Insel immer schun so ä Traum vun mich war, sither ich in de Schüäl "Sansibar oder der letschte Grund" g'lese hab...
Die Altstadt mit ihre verwinkelte Gässli, wu mir 's trotz aller Anstrengung nit g'schafft hänn, zwei Mol genau de gliiche Weg heim z'laufe... De Strand, wu ma obends im'e historische Kolonialhotel mit'eme iiskalte Bier in Hand de Sunneuntergang beobachtet hänn... Oder die Gewürz-Tour, wu mir do mitg'macht hänn - Vanille, Muskat, Nelke, unn was weiß ich noch fir exotischi Sache mir do ang'schaut hänn... Vor allem aber die Litt, die so ganz anderscht als die Feschtland-Afrikaner sinn, dass ma sich gliich wohl fühlt bii ihne...

Unn wu ma grad däbii sinn: Hänn Ihr eigentlich g'wisst, dass de Freddie Mercury uff Sansibar gebore isch? Au ebbis, was fir die Insel spricht, gell?
Sansibar isch wirklich ä Insel, wu ich sofort widder hin geh däd. Unn falls Ihr mol in d'Nähdi kumme:


Nutze die Chance, plädiert
De Bischemer

Montag, 24. März 2014

Afrika

Will's in minnem "eigentliche" Verantwortungbereich im Büro immer ruhiger wird, hab ich kürzlich ä neji Uffgab däzüe bekumme. Ich soll mich fir unseri Organisation um Afrika kümmere.
Also nit um de ganze Kontinent. Zum Glück.
Obwohl - wenn ich mir denne Bereich anschau, wu bii uns "CEWA" heißt, dann isch's eigentlich grad immer noch g'nüe: "Central, East and West Africa". Also ei Mol quer durch, alles zwische Sahara unn 'em südliche Afrika...
Was do uff mich züe kummt, wird erscht in de nägschde Woche richtig klar werre. Uff jede Fall war ich vor kurzem schun im Trope-Institut unn hab de Impfschutz kontrolliere lehn. Wahrschiins wirr ich nämlich demnägschd im Flieger hocke unn do nunder fliege...

In minnem "friäjere Lebe" war ich jo au schun zwei Mol uff Urlaub in dem "CEWA": 's eine Mol in Kenia unn uff Sansibar, unn 's andere Mol im Senegal unn in Gambia.
Beidi Urlaube ware ebbis b'sunders, unn 's git so viel dribber z'verzehle, dass ich mindeschtens zwei, drey eigeni Blogartikel däzüe schriibe kann.
Ich verroot Eych jetzt nur so viel: 's eine war de erschte unn bisher einzige Urlaub, wu ich widder froh war, dass ich endlich widder heimfliege hab derfe. Unn de andere war ä Mischung üss Pauschalurlaub, Angscht unn "ä Traum wird wohr"...


Ball verzehl ich Eych mehr, verspricht
De Bischemer

Donnerstag, 20. März 2014

Matze unn die "Jeckyll & Hyde"-Briäf

Dass de Matze unn ich uns ä Wiili immer gegesittig d'Schüälhefte voll g'molt hänn, hab ich Eych jo schun verzehlt. Dr. Jeckyll an Mr. Hyde unn umgekehrt...
Aber irgendwänn isch des dann nimm g'nüe g'sii, um unseri Kreativität rüss z'lo.

Also hämmer ang'fange, uns gegesittig Briefli z'schriibe. Möglichscht frech, luschtig unn kreativ hänn sie sii miän, des war klar.
Die erschte Briefli hämmer noch ganz "formell" mit de Boscht g'schickt, aber mir sinn dann ball däzüe ibber gange, uns sie Briefli eifach in de Schüäl z'ibbergää. Des isch so witt gange, dass sogar unseri Kumpels schun druff g'wartet hänn, dass endlich widder so ä Brief ufftaucht isch...
Was hämmer doch fir vverruckti Ideeä g'haa: Geheimschrift, Klobabier, Puzzlestickli, Morsestreife, Zittungsformat, graviert's Blech, Papyrusrolle, unn was weiß ich nit noch alles...! Wenn ich mir des ibberleg, dann hämmer dertmols echt noch z'viel Zitt g'haa, müäß ich sage...

Unn hitt? Hitt git's "Krims & Krams". Aber wie so oft: Des isch ä anderi G'schicht, unn wird au ä ander's G'schichtli in dem Blog werre!


Ä scheeni Woch wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 17. März 2014

D'Ortenau vun wittem (34)

Im Lohrer Stadtpark git's a neji Attraktion: Ä Streifespiegel isch uffg'stellt worre.

's schiint, der Spiegel isch im Irrgarte däzüe kumme. Was de Stadtpark (unn de Irrgarte) nadierlich noch interessanter macht. Unn mit de Zitt solle noch meh so Irrgarte-Statione däzüe kumme.
Do werre sich minni Kinder freye, wenn mir 's nägschde Mol in de Stadtpark geht... Die sinn eh schun so begeischter vun 'em Park, unn in dem Irrgarte näben'em Spielplatz sinn sie immer fir ä Wiili b'schäftigt. Aber sie gehn au gern mit uns durch die G'wächshiiser oder laufe um de Enteteich rum.
Nur wenn d'Sandra mol widder all z'lang im Rosegarte hänge bliibt, dann werre sie zappelig ;-)

Unn ich? Ich bin jo schun in de Schüälzitt, wenn d'letscht Stund üssg'falle isch, gern mol in de Staftpark nibber g'loffe unn hab ä Rundi drillt. Wobei ich zu sellere Zitt lieber bii de Wellesittich unn andere Tiere g'hockt bin, aber 's B'sundere am Lohrer Stadtpark isch jo eh de Gesamtiidruck mit denne viele verschiedene Impressione!

Also wenn Ihr schun länger nimmi im Stadtpark ware: Nutze de Frühling, wenn er jetzt endlich kummt, unn gehn mol widder hin!


Viellicht sähne ma uns jo sogar?, spekuliert
De Bischemer

Donnerstag, 13. März 2014

D'Hyäne

Währende 'em Studium, do hab ich ä b'sunderi Freundschaft mit fünf Freundinne g'haa. (Alles ganz platonisch, unn ich hab die fünf au schun vor'em Studium kennt...).

Alli ware sie Singles, mehr oder weniger uff Männerfang, unn sinn immer nur im Rudel uff'trete. Darum hänn sie bii uns in de Clique au de Spitzname "d'Hyäne" g'haa!
Oh Mann, was hänn die Wiiber läschtere kinne! Die hänn jeden Mann, wenn er nit iffbasst het, in de Luft zerrisse, darum war ihr Spitzname au mehr als g'rechtfertigt!
Allerdings hab ich, schiint's, nit in ihr "Beuteschema" basst (obwohl, do war jo noch... aber des g'heert jetzt nit do her!).
Mir hänn uns eifach nur güät vertrage, unn so hämmer immer echt viel Spaß mit'enander g'haa. Mir sinn au manches Mol mit'enander in d'Disco oder in ä Kneip 'gange, wu mir uns dann gegesittig Tips fir 's jeweils andere G'schlecht gää hänn.

Ich glaub, so mancher Mann isch neidisch g'sii, wenn ich do ällei mit fünf Fraue unterwegs war - bis er sie dann nähder kenne g'leert het, hihi! De eine oder andere vun minnene Kumpels het ibber die Johre au versüacht, mit de eine oder andere vun de Hyäne anz'bändele, aber ebbis Dauerhaft's het sich do drüss nie ergää.

Unn wie's so isch, sinn dann mit de Zitt au bii ihne anderi Männer in's Spiel 'kumme, unn des Rudel het sich immer witter üffg'löst. Unn mir isch's ähnlich 'gange: Nur noch mit zwei vun denne bin ich immer noch in lockerem Kontakt, die andere drey sinn sither Johrzehnte vun minnem Radar verschwunde.


Aber den Name "d'Hyäne", den werre sie wohl ihr Lebdag nimmi los, lacht
De Bischemer

Montag, 10. März 2014

Was ä komischer Geburtsdag!

Geschtern isch d'Le jo sibbe worre. Aber ich müäß sage, es war ä ziemlich komischer Geburtsdag...

's het schun dämit ang'fange, dass ma am Samschdig bii Bekannte ware, wu ma bis spoot in d'Nacht bliibe sin. Also hänn dann pünktlich um Mitternacht alli "Happy Birthday" g'sunge. Fir d'Le het des aber gar nit basst, will in ihrem Kopf de Geburtsdag erscht nooch'em Schloofe unn Uffwache anfangt. Also hämmer erscht mol uff's Gratuliere verzichtet.

Dann isch au noch de Lu krank g'sii - Darmgripp! Schun nachts unn morgens het er mehrmols "Meggili babbelt", unn entsprechend schlapp isch er rum g'hängt. Au ich hab zitwiis Büchweh g'haa, aber bii mir het sich's wengschtens in Grenze g'halte.
Uff de frisch 'backene Geburtsdagsküache unn die leckere Schnitzel, die's zum Mittagesse gää het, het aber geschtern fascht keiner Appetit g'haa...

Däzüe isch au noch kumme, dass d'Le noochmittags mit ihrere Danzgrupp ä Ufftritt bii'm "Tanzfieber" g'haa het. Um halber zwei hab ich sie schun zum Schminke unn Probe furt broocht, unn vun kurz nooch drey bis halb sechs war d'Sandra mit ihre in de Hall g'hockt.
Mit g'miätlichem Geburtsdagskaffee unn Sunneschiin war also nit viel. Aber 's war de Le ihr Wunsch, die alli Danzgruppe noch anz'schaue, unn des soll jo an so 'eme Dag au priorität haa, gell?

Wenigschtens hab ich morgens schun mit de Le ä Runde uff'em Radweg zum Verkehrsübungsplatz drillt. Sie het nämlich fir ihri Bubb ä Sturzhelm unn Kindersitz fir's Fahrrad bekumme, unn die hämmer nadierlich üssprobiere miän!

Obends hämmer denne Dag dann mit "Schweinchen Babe" üssklinge lehn, unn dann ware mir au alli widder ziemlich z'friede mit dem Sunndig.
Unn noochher steht dann noch de Kindergeburtsdag an - falls sich de Lea ihr Büüchweh vun hitt morge widder verzoge het.


Genieße denne sunnige Määndig, appelliert
De Bischemer

Donnerstag, 6. März 2014

De "Dealer" Martin

Minner erschte Computer war ä Atari 520 ST. Mit hoch ufflösendem Schwarzwiss-Display unn 3 1/2 Zoll Floppy. Manchi vun minnene Kumpels hänn zu derr Zitt a Commodore 128 oder Amiga g'haa, aber ich war mit dem Atari ganz z'friede.

Des het nadierlich ziemlich viel mit de Programme z'düe g'haa, die's fir so ä Computer gää het. Unn ich war immer güät versorgt, will ich de Martin g'haa hab. Minner Dealer!
Eigentlich war er jo gar kein "Dealer", sondern ehnder ä "Distributor". Er het nämlich die Progrämmli gar nit verkauft, sondern sie mir umesunscht gää. Was, wenn ma's genau nimmt, ganz scheen uneigenützig war. Ich hab ihm nämlich im Gegezug fascht nie ebbis mitbringe kinne. Ich hab nur ein einziger Studiekolleg 'kennt, wu au ä Atari g'haa het. Unn wenn ich vun dem mol ä nej's Programm bekumme unn des dann 'em Martin mit broocht hab, dann het er's fascht immer schun selber uff de Feschtplatt g'haa.
Apropos Feschtplatt: Des war dertmols noch ä kleini Sensation. Ich hab mit denne Floppy Disks rum jongliert, was nadierlich die Menge vun neje Programme pro B'süach ziemlich beschränkt het. Meischtens hab ich so ä Handvoll vun alte Diskette mitbroocht, wu ich die Programme g'löscht hab, die ich am wenigschte bruucht hab.

De Martin aber, der isch mit sinnere 20 MB Feschtplatt do g'hockt unn het eifach Programm um Programm g'lade... Lösche?? Mache ma nit! ... Programm XY?? Hab ich schun! ... Was süachsch?? Do isch es!
Egal ob's Zak McKracken, King's Quest, Degas Elite, Vermeer, WordPerfect, Campus CAD oder sunscht ebbis war - vum Martin hab ich's bekumme! Er war dertmols quasi Google unn NSA im Kleine: ä lokali Datenkrake :-)

Irgendwänn hab ich denne Atari dann an ä Bekannter quasi verschenkt, kann ich mich erinnere.

Eigentlich schad, findet jetzt
De Bischemer

Dienstag, 4. März 2014

Z'spoot!

Ja, ich weiß. Eigentlich kummt de erschte Blogartikel in de Woch am Määndig, unn jetzt isch's schun Zischdig... Aber Ihr wisse sicher au, wie nooht Bischem bii Mainz leyt. Also kinne Ihr Eych au vorstelle, dass ich am Rosemontag ebbis anders (ich hab nit g'sayt: bessers!) z'düe hab, als am Computer z'hocke unn z'schriibe...!

Die Bischemer sinn geschtern mit'em Zug zum Zug - was schwieriger war, als es sich anheert! Am Bodeheimer Bahnhof sinn nämlich drey (!) Züg durchg'fahre, unni ebber mitz'nemme. Sie ware nämlich schun rappelvoll, do hätt küüm noch ebber nii basst.
Zum Glück isch nooch'em dritte gliich ä Sonderzug iig'setzt worre, unn der war so leer, dass ma nooch'ere Stund Wartezitt wenigschtes im sitze nooch Mainz g'fahre sinn.

Bis mir dann also an de Kaiserstrooß (fascht bii minnere alte Wohnung) g'stande sinn, isch schun d'Zugnummer 68 dran g'sii. Was au heißt, dass ma de Bischemer KMV knapp verpasst hänn. Schad... Aber bis dann irgendwänn d'Zug-Ent kumme isch, hämmer noch grad g'nüe z'schau, Helau schreye unn Kamelle fange g'haa.
Nit nur d'Kinder ware dann miäd, sondern mir alli. 's het dann au widder g'langt mit dem ganze Müll, denne Glasscherbe unn B'soffene... Also hämmer noch ä weng ebbis g'esse unn sinn z'ruck zum Bahnhof g'wackelt. Schnell noch ä baar frische Kreppel fir daheim 'kauft, unn dann nix wie ab ins beschauliche Bischem!

Ma glaubt nit, wie anstrengend Zug-schaue isch, stüümt
De Bischemer

Donnerstag, 27. Februar 2014

Elf Uhr elf!

Elf Uhr elf, die magisch Zitt!
Es geht los, es isch so witt!
Dert in Mainz, uff uns're "Lu"
Git hit keiner mehr ä Ruh!

Alti, Jungi, Mann unn Frau,
Eifach jeder weiß genau:
Jetzt geht's widder richtig rund!
Alli trage vierfarbbunt!

Alles schunkelt, singt unn lacht,
's isch nur ein Mol Fassenacht!
So, ich glaub, Ihr sinn im Bild:
D'nägschde Däg, die werre wild!

Wenn ich uff die Uhrzitt schau,
Git's nur eins: Ich rüäf HELAU!


Also dann: "HELAU!" rüäft
De Bischemer

Montag, 24. Februar 2014

Mengelehre

Hänn Ihr in de Grundschüäl au noch mit "logische Blöcke" g'schafft? Wenn ich mich richtig erinnere kann, dann isch des bii uns in Oberschopfe iig'führt worre, kurz bevor ich in d'Schüäl kumme bin.
Es het also jeder so ä Kaschte mit denne logische Blöcke kaufe miän, damit ma an dem Beispiel d'Mengelehre het übe kinne:


Komischerwiis isch der Trend dann ziemlich schnell rum g'sii, unn daheim isch der Kaschte dann johrelang rumg'lege. Mit denne dinne unn dicke, verschiedfarbige Dreyecke, Quadrate, Rechtecke unn Kreisschiibe het ma zum Spiele jo nit b'sunders viel anfange kinne. Also sinn sie au ziemlich schnell widder vergesse worre.

Aber ich bin mir fascht sicher, dass die bii minnene Eltere noch daheim in de Eckbank drin leye. Wenn ich demnägscht widder in Oberschopfe bin, dann müäß ich direkt mol dänooch süache.


Lerne d'Kinder hitz'dag in de Schüäl eigentlich kei Mengelehre meh?, frogt sich
De Bischemer

Donnerstag, 20. Februar 2014

Alti Liebe roschtet (nit)!

Dass d'Waltraud minn erschtes Audo war, wisse Ihr. Unn dass ich sie, wu sie zehn Johr alt war, mit Motorschade verkauft hab, viellicht au noch. Aber wie sehr ich sie hinterher vermisst hab, verzehl ich Eych jetzt:

's müäß so etwa zwei, drey Johr nooch de Zitt g'sii sii, wu ich D'Waltraud verkauft hab. Ich hab inzwische ä ander's Audo (ä wisser Corsa) g'haa, hab mich aber immer noch nooch alle Ente ummdrillt. Unn irgendwänn, ich hab's fascht nit glaub kinne, isch d'Waltraud uff'eme Parkplatz an de große Bleiche in Mainz g'stande!
Sie war ziemlich verroschtet unn runterkumme, aber ich hab sie uff de erschte Blick erkännt! D'hinter Stoßstang het noch de selbe Delle g'haa, wu ich emol bii'm Iiparke hänge bliibe bin unn d'Stoßstang mit de Hand widder z'recht boge hab. Unter 'em "2CV6"-Logo am Kofferraum het noch de "...macht neidisch"-Uffkleber bäbbt, ibber denne sich so viel amüsiert hänn. Unn sogar die Sitzbezüg, wu mir d'Mama dertmols maßg'niidert het, ware noch drin!
Min Herz het echt ä Hopser g'macht! Am liebschte hätt ich sie abg'knutscht!

Kurzfrischtig hab ich mir ä Zettel g'schnappt, hab d'ruff g'schriebe, dass ich minni alt Ent gern widder z'ruck kaufe däd (Preis egal), unn hab denne Zettel an de Schiibewischer klemmt!
Ich hab g'wartet, g'wartet, g'wartet, aber 's het sich niemänds g'meldet :-(

Wahrschiins het d'Waltraud eifach ä nejer Liebhaber g'funde g'haa, glaubt
De Bischemer

Montag, 17. Februar 2014

Bulverblättli oder Ringe?

Jetzt kunn jo widder die Fasent-Zitt, unn d'Kinder werre kreativ mit ihre Verkleidunge. Do git's jo alles vun Darth Vader ibber Spider Man bis zu 'me Hobbit...

Wenn ich do an minni Kinderzitt denk - do ware d'Büabe eigentlich fascht immer als Cowboys oder Indianer verkleidet. Oder Sheriff, wenn ma so ä Sheriff-Stern g'haa het. Des war schun ebbis b'sunders! Unn was hänn Cowboys unn Indianer bruucht? Nadierlich ä Bischtol!

Schun dertmols het's jo zwei Versione vun Bischtole gää, mit unterschielicher Knall-technologie:
Uff de eine Sitt die Bulverblättli, die uff so 'eme rötliche Babierband druff ware. Die hänn zwar nit so lütt 'knallt, aber däfiir ware uff denne Rolle halt ziemlich viel Schuss.
Uff de andere Sitt dann die Ringe, die entweder acht oder zwölf Schuss g'haa hänn. Do dämit het ma lütter schiäße kinne, aber es war hat au viel schneller Schluss, unn ma het denne Ring wechsle miän. Bii de Bulverblättli hett ma eifach obe 's verbruuchte Babier abg'risse, wenn's eine g'stört het.

Ach ja, unn des Scheene an de Bulverblättli war au, dass ma sie sogar unni Bischtol het knalle lehn kinne, indem ma mit'eme Stein druff g'haue oder gliich quer ibber mehreri dribber 'kratzt het!

Do krieg ich grad Luscht, des mol widder z'probiere, gesteht
De Bischemer

Donnerstag, 13. Februar 2014

Thermalbad in Chile

Wenn ich an minner Rucksackurlaub in Chile / Argentinie denk, dann kummt mir immer au der Üssflug in de Sinn, wu mir (de E.T., de Bart üss Belgie unn ich) bii Osorno ins Bergland g'macht hänn:
Mir sinn mit'em Bus nooch Entre Lagos g'fahre (was wirklich zwische zwei Seeä leyt) unn vun dert nooch Aguas Calientes g'wandert. Wenn Ihr ä weng Spanisch verstehe, dann kinne Ihr Eych denke, dass es dert Thermalquelle git...

Des Dorf (unn die ehemalig Badeanstalt) het allerdings schun mol bessere Zitte g'sähne, es het nämlich gar kei funktionierend's Thermalbad mehr gää.
Allerdings hänn mir am Fluss, wu durch de Ort fließt, noch Betonsockel vun alte Pools entdeckt. Unn an dere Stell isch's Flusswasser nit iiskalt, sondern lauwarm g'sii!
Darum hämmer uns sofort dran g'macht, mit Wackerstei' ä kleiner Pool vum Fluss abz'trenne. Grad so groß, dass ma z'dritt niileye hänn kinne.
Unn schun hämmer unser privates Thermalwasser-Sanatorium g'haa: 's Wasser, was üss'em Bode in denne Pool g'strömt isch, war richtig heiß. So heiß, dass es in dem Pool ibber vierzig Grad warm g'sii isch, obwohl dert vun alle Sitte iisig's Flusswasser zwische de Stei' nii g'loffe isch!
So simmer also in denne Pool nii g'läge, bis ma's nimmi üssg'halte het. Dann schnell ä baar Schritt nibber ins Flussbett, unn runter ins iiskalte Bergwasser! Des hesch aber nur ä baar Sekunde lang ertrage, bis d'Kälti die inner Hitz verdrängt het. Also nix wie z'ruck in de Wärmepool!

De halbe Noochmittag hämmer so verbroocht, bis es dann Zitt zum Z'ruckwandere war. Ihr kinne Eych sicher vorstelle, dass ma an dem Obend richtig güät g'schloofe hänn, oder?

Frischi Luft unn heißes Wasser, des düet güet, weiß
De Bischemer

Montag, 10. Februar 2014

Call of Wellness

Was ä Wocheend!
Mit unsere iig'schworen "Biggecamping"-Mannschaft simmer am vergangene Wocheend im'e Feriepark in de Eifel g'sii. Mir hänn vier Hiiser im'e LandalPark g'mietet g'haa. Die Trierer unn Münschteraner sinn schun am Dunnerschdig ang'reist, die Mainzer unn Wiesbadener erscht am Friddig, will d'Kinder halt morgens noch in de Schüäl ware.

Jedes vun denne vier Hiiser het ä eigeni Sauna, Solarium unn offener Kamin g'haa. Fir Wellness-Feeling war also g'sorgt.
Wie sich's g'heert isch im Trierer Hüüs gliich 's Basislager etabliert worre, dert war nämlich d'bescht Versorgung mit Bier. Des hämmer au nit anderscht erwartet...
Trotzdem het jedi Familie / Grupp au noch g'nüe Zitt fir sich selber g'haa. D'Kinder sinn in d'Spielgrotte unn ins Schwimmbad, d'Erwachsene in d'Sauna, unn zwischedurch (unn immer widder) het ma sich bii de Trierer zum schwätze, esse unn trinke troffe.

Ich hät jo nie 'glaubt, dass des so güet funktioniert. Aber mir sinn inzwische halt schun so ä iig'schworeni G'meynschaft, dass es gar kei Streß gää kann, schiint's!
Nur dodurch, dass in dem Park fascht kei Telefonempfang war, isch d'Koordination manchmol ä weng schwieriger worre. Im Zweifelsfall hänn sich dann aber alli widder im "Leberzentrum" iig'funde, unn so het's schun widder basst.

Ä echti Alternative / Ergänzung zum Bigge-Camping, freyt sich
De Bischemer

Donnerstag, 6. Februar 2014

Lichtmess

Endlich wird's mol widder heller,
's wurd jo wirklich langsam Zitt!
Geht des nit ä klei' weng schneller?
Ich hab's eilig, liäbi Litt...!

Schaue nur in de Kalender:
Mar'ja Lichtmess isch vorbey!
(Oder, wie in and're Länder:
Celebrating Groundhog day)

Winter, kannsch Dich noch so wehre,
Jetzt gehsch aber wirklich z'End!
Keinem müäß ma des erkläre,
der Maria Lichtmess kennt!


Oder, wie's im Badische so scheen heißt:
"Maria Lichtmess: Spinne vergess, bii Dag z'Nacht ess!"


Freye Eych uff die helle Däg, rüäft
De Bischemer

Montag, 3. Februar 2014

D'Ortenau vun wittem (33)

Soso, jetzt war in Lohr also Narretreffe...
Wenn ich so ebbis lies, dann bin ich immer widder hin un her g'risse.
Uff de eine Sitt kann so ä Narre-Umzug in Lohr nadierlich 'em Mainzer Rosemontagszug nit 's Wasser reiche... Aber uff de andere Sitt het die alemannisch Fasent halt doch ä ganz anderi Qualität wie die Meenzer Fassenacht.
Sogar minni Frau unn Kinder hänn des inzwische iig'sähne: Egal, wie wild in Mainz g'fiirt wird, unn wie viel Güütseli unn Schokolädli die Kinder bii'm Umzug sammle, 's scheenschte Fasent sither langem war fir uns alli halt, wu mir vor zwei Johr 's Wocheend in Oberschopfe verbroocht unn bii de Umzüg in Ichene unn Biberach däbii g'sii sin!
B'sunders die Biber vun Biberach hänn bii de Kinder ä bliibender Iidruck hinterlo', aber au die ganze andere Hästräger unn Hexe mache halt de Unterschied zu de Meenzer Fassenacht üss!

Aber ma nimmt halt, was es git, weiß
De Bischemer

Donnerstag, 30. Januar 2014

Shakin' Stevens

Ich hab eigentlich erscht so in de siebte, achte Klass ang'fange, mich "richtig" fir Müssig z'interessiere. Unn will ich zu derre Zitt noch kei Stereoanlag oder Plattespieler, sondern nur so ä Stereo-Radiorecorder g'haa hab, do hab ich mir so einigi Platte vun Kumpels unn Schüälkamerade uff Kassett uffnemme lehn.

Eigentlich ware minni erschte Lieblingsgruppe jo Saga, Police unn Styx, aber d' allererscht Kassett, wu von Schallplatte ibberspielt worre isch, war vum Shakin' Stevens.
Ich sieh's noch vor mir, wie ich ganz uffg'regt vun de Schüäl heim kumme bin, will ich's kümm verwarte hab kinne, endlich die Kassett anz'heere... Ich hab mir de Radiorekorder uff de Kuchidisch g'holt unn während 'me Esse Shakin Stevens g'heert. (In derre Zitt bin ich immer erscht gege halb zwei heim kumme, unn darum hab ich meischtens ällei 'gesse, will d'andere schun längst fertig ware. So hab ich also wengschtens Unterhaltung bii'm Esse g'haa...)
Mit de Zitt isch die Begeischterung fir de Shakin' Stevens dann widder abg'flaut, unn ich bin ziemlich sicher, dass die Kassett au irgendwänn mit ebbis Aktuellerem ibberspielt worre isch...

Aber ich kinnt jo trotzdem mol im Keller in de Kassettekischt süache, sinniert
De Bischemer

Donnerstag, 23. Januar 2014

Esse im Urlaub (7)

Wenn Ihr mich frooge, dann sag ich: 's beschte Esse ibberhaupt uff de Welt git's in Thailand! Nit nur des frische und leckere Obst, sondern au des Esse üss'em Wok isch unschlagbar!

De optimale Dag in Thailand sieht (von Esse her) in etwa so üss:
Zum Frühstück Banana Pancakes satt. Däzüe Kaffee unn äbunter Obstsalat.
Vormittags irgendwu ä Fruchtshake, bunt g'mixt üss allem, was grad do isch.
Mittags brägelti Nudel üss'em Wok, entweder mit Singha-Bier oder 'eme Fruchtshake.
Noochmittags widder ä Fruchtshake, oder frisches Obst. Viellicht ä Kokosnuss (Milch unn Fruchtfleisch) als Snack.
Obends frisch g'fangener unn 'grillter Fisch, mit G'miäs unn Riis. Singha-Bier bis zum Abwinke.

Nur ei Mol, do war ich schon ziemlich irritiert. Do war ich in Bangkok im Chinese-Viertel (also kinn die Thai nit wirklich ebbis däviir..) an 'eme Garkuchi-Stand. 's het leckeri Supp gää, aber wu der Koch mir Schweynsohre in d'Supp lege het welle, do hab heftig interveniere miän...

Unn jetzt hab ich richtig Appetit uff Wok, grummelt
De Bischemer

Montag, 20. Januar 2014

Unseri DO-X

Als Kind hab ich richtig gern mit Fischer-Technik g'spielt. Mir hänn do dävun einigi Kischte voll daheim g'haa, mit alle mögliche Komponente drin: Motore, Zahnräder, Grundplatte, unn beliebig viel verschiedeni Kleinteile.
Zittwiis ware minni Kumpels unn ich do richtig kreativ. B'sunders mit'em Jürgen hab ich dertmols die wildeschte Konstruktione baut.
Ei Mol, do hämmer ä Flugzeyg baue welle. Unn will mir in derre Zitt so begeischter ware vun de Dornier DO-X, hämmer ebbe des Wasserflugzeyg mit Fischer-Technik baut.
Falls Eych des jetzt nix sayt: Do isch ä Foto dävun:


Unser Kunschtwerk het sicher ä halber Meter Spannwitt g'haa unn het wahrschiins so einigi Pfund g'woge.
Min Babba war vun dem Flugzeyg so begeischtert, dass er 's ins Spielzeygg'schäft in Friesene mitg'numme het. Unn dert isch's tatsächlich als Werbung mehreri Woche lang im Schaufenschter üssg'stellt worre!
Aber irgendwänn isch's dann halt doch widder zerlegt worre, will ma d'Einzelteile fir 's nägschde Projekt brucht hänn.

Eigentlich schad, dass ma's nit vorher fotografiert hänn, findet
De Bischemer

Donnerstag, 16. Januar 2014

Bii de Vernissage

Wu mir noch kinderlos ware, sinn d'Sandra unn ich mol durch Nordspanie 'kurvt. Es war im Vorfrühling, also absoluti Nebesaison. Entsprechend üssg'storbe sinn die Städtli g'sii.

Eines Obends, ich glaub, 's war in Rosas, hämmer nirgends ä Kneipe, Restaurant oder ähnlich's g'funde, wu ma ebbis hätte esse kinne. Däbii hämmer so ä Hunger g'haa!
Uff eimol het d'Sandra ä Schild an'ere Kunschtgalerie entdeckt, dass an genau DEM Obend ä Vernissage stattfinde däd. "Nix wie hin, do git's immer ebbis z'esse!", het sie g'meynt. Also simmer in die Galerie g'schliche unn hänn versüacht, wie iig'ladeni Gäscht üssz'sähne. Des war nadierlich nit liicht, schließlich simmer in unsere Urlaubsklamotte unterwegs g'sii, mit denne mir in dere G'sellschaft schun ziemlich uffg'falle sin. So mancher het uns krumm ang'lüegt, aber egal!
Unn tatsächlich, do sinn Kellner mit Tabletts voll Wiin unn Sekt rumg'loffe! Schnell hämmer uns zwei Gläser g'schnappt - Mut antrinke, locker werre! Des het so güät 'klappt, dass ma gliich nochmol züeg'langt hänn... (Oh, nit vergesse... Immer scheen interessiert uff d'Bilder schaue, unn öfters de Standort wechsle, bevor ebber dummi Frooge stellt...!)
Irgendwänn sinn dann sogar Tabletts mit Tapas broocht worre. 's isch au Zitt worre, der Wiin unn Sekt isch uns ganz scheen in de Kopf g'stiege! Also fescht züeg'langt!
Es müeß ä wichtiger Künschtler g'sii sii - die hänn nämlich so viel z'esse unn z'trinke serviert, dass sogar mir irgendwänn uffgäää hänn!
An dem Obend sinn mir beidi ziemlich ang'heitert heim g'wackelt unn ganz scheen vollg'fresse ins Bett 'keyt!

So ä Vernissage kann ich nur empfehle, grinst
De Bischemer

Montag, 13. Januar 2014

Güät g'nüe oder nit?

Wie kinne zwei G'schwischter nur so unterschiedlich sii...!
Minni Kinder hänn jetzt jo unbestritte de gliiche Gen-Pool mitbekumme. Unn trotzdem sinn sie vun de Mentalität her komplett verschiede.
De Lu, der isch schun immer ä Bequemer g'sii. Sich anstrenge, des isch nit sin Ding. Wenn ma mol vum Lego-baue absieht, dann het er eigentlich selte d'Motivation, sin Beschtes z'gää.
D'Le dägege, die will immer am liebschte alles 150-prozentig mache. Ganz oder gar nit, het ma de Iidruck.

Zum Beispiel bii'm Schwimme: Wenn mir ins Schwimmbad gehn, dann däd de Lu jo am liebschte immer nur im warme Whirlpool rumleye. Bahne schwimme isch gar nit sin's! Mit Ach unn Krach het er's g'schafft, 's Seepferdli-Abzeiche z'mache. Unn selbscht des erscht, noochdem d'Le 's ihm vorg'macht het. Do het er nadierlich nit hintenooch bliibe kinne.
D'Le, im Gegesatz däzüe, het inzwische schun drey Schwimm-Abzeiche g'macht!
Wu sie g'heert het, dass ma fir's Bronzene Jugendschwimmabzeiche 200 Meter schwimme müäß (was sie noch nie vorher g'macht het), do het sie g'meynt: "Des schaff ich!", isch in's Wasser g'hopst unn isch die acht Bahne g'schwumme. Unni mit de Wimper z'zucke!
Des Abzeiche het sie sich dann nadierlich au voller Stolz an de Badeanzug nähe lehn.

Uff de andere Sitt setzt sich d'Le au bii allem, was sie macht, g'hörig unter Druck. Immer will sie alles schun kinne, iberall will sie d'Bescht' sii, unn wenn ebbis nit uff Anhieb klappt, dann isch sie ganz verzwiifelt.
Des däd's bii'm Lu nie gää. Er vertritt meh' denne Minimax-Standpunkt - "Ímmer nur 's Nötigschte" isch ihm meischtens güät g'nüe. Mol schaue, ob sich des mit de Zitt noch ändert...


Viellicht schaue sie sich jo gegesittig 's Güete vun enander ab, hofft
De Bischemer

Donnerstag, 9. Januar 2014

Güäti Vorsätz!?

Küüm fangt's an, des neje Johr,
Herrscht de Alltag, kummt mir vor.

Wu sinn nur die Vorsätz hii?
Pfiffedeckel! Lätz isch g'sii...

Endlich widder g'sünder esse?
Kannsch vun Anfang an vergesse.

Zigarette?? Alkohol??
Unni isch's uns au nit wohl!

Fahrrad statt mit'm Audo fahre?
Jetzt, im Winter, au nit 's Wahre!

Wer het vor g'haa, Sport zu triibe,
Statt im Sessel hocke z'bliibe?

Doch stattdesse glüht die Glotze!
Immer 's Gliiche! Ich kinnt ...

Aber lehn ma des! Es verlangt keiner vun Eych, dass Ihr perfekt sii miän... Versüache eifach, immer ä klei weng besser z'were, Eyere Ziele in kleine Schrittli nähder z'kumme, unn wenn Ihr sie erreich hänn, Eych widder neji Ziele z'setze. Dann wird's au klappe mit 'em Z'friedesii in 2014!


Also seye nit so streng mit Eych, appelliert
De Bischemer

Montag, 6. Januar 2014

Musicbox

Wer vun Eych kann sich noch an die Zitt erinnere, wu de einzig wohre Radiosender SWF3 g'heiße het?
Irgendwänn hänn de SWF unn de SDR jo zum SWR fusioniert, wie Ihr Eych viellicht entsinne kinnt. Dertmols isch einem des "SWR3" jo gar nit liicht vun de Lippe kumme, aber hitz'dag isch's grad umg'kehrt - SWF3 heert sich irgendwie komisch an, oder??

Bii SWF3 jedefalls, do het's mittags um eins immer d' "Musicbox" gää. Do het ma als Grupp (Schüälklass, Kollege, was au immer) ä Wunschzettel mit mindeschtens fuffzig Lieder hinschicke kinne, unn üss dere Lischt isch dann fir ei Stund lang 's Programm g'macht worre. Däzüe het's dann noch ä kurzes Telefonat mit de Grupp gää, was dann live ins SWF3-Land g'sendet worre isch.

Bii unserem Landschüälheim-Uffenthalt in de achte Klass hänn mir beschlosse, au so ä Lischt hin z'schicke. Jeder het zwei Lieder rüsssüache derfe, sodass ma die fuffzig au erreicht hänn. Ich weiß noch, dass ich mir "Johnny and Mary" vum Robert Palmer unn irgendebbis vum Cougar-Mellencamp g'wünscht hab. Aber ob mir ibberhaupt uff Sendung 'gange sinn, unn ob minni Lieder g'spielt worre sinn, des kann ich Eych bi'm beschte Wille nimmi sage...

Wenn ma bedenkt, dass zu derre Zitt Lieder üss'em Radio noch uff Kassette uffg'numme worre sinn, dann war so ä "Wunschkonzert" noch ä richtig's Ereignis! Hit horcht ma sich die Lieder, wu ma heere will, jo eifach uff Youtube, Spotify oder sunscht wu an...

Do war die Musicbox doch echt noch uffregend, findet
De Bischemer

Freitag, 3. Januar 2014

De Hüüsmeischter Meier

In denne ganze niin Johr, wu ich im Scheffelgymnasium g'sii bin, do het die Schüäl zwei güäti Seele g'haa. Des ware de Hüüsmeischter Meier unn sinni Frau.

Während ma d'Frau Meier eigentlich nur in de große Paus 'troffe het, wenn sie üss'em Hüüsmeischterzimmer z'sämme mit ihrem Mann Bretschle, Weckli unn Kakao verkauft het, so war de Herr Meier eigenlich immer präsent. Er het so ä ruhigi Autorität g'haa, dass jeder noch so wilde Racker g'spurt het, sobald er ufftaucht isch.
Nadierlich het er mit uns kei liicht's Lebe g'haa, bii allem, was mir do ine Schüäl ang'stellt hänn. Aber ma het g'merkt, dass er vun Grund uff ä herzensgüäter unn kinderliäber Mensch isch! Au wenn er dir de Balle wegg'numme het, mit dem dü in de Aula rumbolzt hesch: Am nägschde Morge hesch 'ne immer widder bekumme!
Unn nadierlich au sunscht: Hesch Kriid oder ä nejer Schwamm bruucht: De Meier het's g'haa. Wenn ebbis kabütt 'gange isch: De Meier het's repariert. Hesch Stritt mit Größere g'haa: De Meier het sie z'sämme g'schisse.

Ä Zitt lang nooch'em Abi, do hab ich mich mit'em Ralf noch manchmol obends im Scheffel 'troffe, um ä weng in de Aula mit'eme Tennisball uff zwei Betonpfeiler z'erbse (wie verruckt kann ma eigentlich sii, freiwillig in d'Schüäl z'kumme??). Do hämmer dann ab und züe de Meier bii sinnem obendliche Rundgang 'troffe. Unn obwohl er g'wisst het, dass mir do längscht nix mehr z'süache hänn, het er uns nie rüss g'schisse, sondern noch ä Schwätzli mit uns g'halte - Dank' scheen, Herr Meier!

Zur Johrtausendwend' isch dann in Rente 'gange, hab ich g'lese. So manchi Abi-Generation het ihn also schun nimmi erlebt!


Ich bin sicher, er wird 'em Scheffel fehle, meynt
De Bischemer

Dienstag, 31. Dezember 2013

Silveschter

Es isch Johresend. Silveschter!
Unn so mancher ziägt Bilanz:
"War ich immer Schnellschter, Beschter?"
Doch was soll der Affetanz??

Denn was zähle die Pokale?
Wichtig isch, was wirklich bliibt...
Kumm zum Kern, vergiss die Schale!
Wichtig isch: Hesch g'lebt? Hesch g'liebt??

Nur nooch dem sollsch wirklich strebe!
Schau nach vorn unn ziäg ä Strich.
Leb es ganz bewußt, Din Lebe!
Denn am End geht's nur um Dich!


Ä güäter Rutsch ins neje Johr wünscht Eych
De Bischemer

Freitag, 27. Dezember 2013

Urlaubsimpressione, öschterreichisch

Geschtern war jo Stefanidag. Unn denne hämmer widder mol so typisch öschterreichisch-verwandschaftlich verbroocht:

Zum Frühstück mit Weckerl unn Marilleschleckli het's Milchkaffee gää (was uff'em lange 'ee' betont wird). Dänooch simmer in de Schnee g'fahre, wu d'Kinder ä weng Ski g'fahre unn uff'em Anfängerhang g'liftelt sinn.
Z'Mittag simmer in de Jausenstation iig'kehrt, dert het's Fritattensupp unn Topfenstrudel gää. Unn nadierlich minni geliebt Kaaspressknödelsupp!

Alsbald hämmer uns dann widder uff de Heimweg g'macht, zu Oma unn Opa.
D'Vierschanzetournee het noch nit ang'fange, sunscht wär de Fernseher uff Dauerbetrieb g'stellt g'sii... So aber hänn d'Kinder wenigschtens d'Chance g'haa, ihr Wiihnachtsg'schenk, ä DVD, anz'schaue.
Schnell war widder Zitt für noch ä Kaffee (... Ihr wisse, wie's üssg'sproche wird...) mit Mahlberger Schlossküache (vun mir) unn Kipferl (vun de Oma).

Im Wintergarde war grad noch hell g'nüe zum lese, aber nooch'eme Wiili war schun alles bereit fir's Fondue. Bis uff de Mage nadierlich - will Hunger hämmer noch nit wirklich g'haa... Aber egal, esse geht immer, schiint's!

Obends simmer - wie immer - zum Kartespiele zwangsverpflichtet worre - 'Stich ansage', wie üblich... Unn wie immer simmer vun "de Einheimische" abzoge worre. Was het sich de Opa g'freyt!

Alles also, wie sich's gheert, stüümt
De Bischemer

Montag, 23. Dezember 2013

Wuanderscht g'lese (11)

Ach, Sardinie! Lieblingsinsel, fascht schun zweiti Heimät... !
Es wär mol widder an de Zitt, Dich z' b'süache! Nit nur ich, au d'Sandra unn die Kids stüüme sehnsüchtig, wenn sie an die Strände, Städtli unn all des andere denke!
De Wiihnachtsurlaub isch jo schun verplant, aber vielleicht finde mir an Oschtere noch ä Möglichkeit, endlich widder mol nooch Algero z'fliäge!?!

Unn in de Zwischezitt kann ich wenigschtens vun Sardinie draime! Uff de Websitt Pecora Nera ("Schwarzes Schoof") git's wunderbari Berichte vun de Insel: Vum Lebe, vun de Litt, vun de Landschafte...

Ich bin dann mol weg, z'mindescht im Kopf, verkündet
De Bischemer

Donnerstag, 19. Dezember 2013

Jubiläum

Ich hab grad bemerkt, dass der Blog am Mändig schun widder ä (gar nit mol so) klein's Jubiläum g'haa het:

De letschte Beytrag war de fünfhundertschte Artikel, wu ich g'schriebe unn veröffentlicht hab!
's het jo langsam ang'fange, aber in den letztsche vier Johr hab ich's tatsächlich g'schafft, im Schnitt jedi Woch zwei Artikel z'produziere. Unn wenn ich minni Notize so anschau, üss denne ich dann immer widder die Beyträg entwickel, dann sott au fir 2014 noch g'nüe Material iibrig sii!

Frohes Mitlese wünscht Eych
De Bischemer

Montag, 16. Dezember 2013

D'Ortenau vun wittem (32)

Wie de Orkan Lothar an Wiihnachte '99 ibber de Schwarzwald g'fegt isch, des hab ich in Oberschopfe "live" mit erlebt. Eigentlich hätt ich an dem Dag ä Skikurs g'haa, aber der isch vorsichtshalber rechtzittig abg'sayt worre.
So bin ich an dem Morge mit minnene Eltere am Stubbe-Fenschter g'stande unn hab beobachtet, wie Äscht g'floge, Baim g'schittelt unn sogar Dächer abdeckt worre sin! Wenn mol de erschte Ziegel üss'eme Dach furt bloose war, dann het's fir de Lothar nadierlich kei Halte meh gää, unn des Loch im Dach isch immer größer worre.
Bii unserem Hüüs isch glücklicherwiis nix Gravierend's bassiert.

Uff de andere Sitt vom Hüss, üss'em Kuchifenschter nüss, het ma aber erscht recht die G'walt vum Lothar beobachte kinne. Dert sieht ma nämlich uff de Oberschopfener Wald. Uff eimol het ma g'sähne, wie sich d'Struktur vum Wald verändert, obbe uff de Ebene plötzlich die g'wohnt' Silhouette verschwindet unn wie statt Baim nur noch abg'risseni Baumstümpf stehn bliibe!
In de nägschde Däg hab ich dann ä Spaziergang in de Wald g'macht, unn do isch die Katastroph erscht richtig sichtbar worre! Ganzi Waldfläche ware umg'risse, d'Stämm ware wie vun'eme Riese in de Mitte abg'knickt, unn die Krone sinn krizz unn quer rum g'lege!

In de Zwischezitt ich des nadierlich uffg'rüümt, unn an den meische Stelle sinn neiji Baim 'pflanzt worre. Grad jetzt het de Förderverein berichtet, dass die Uffforscht-Aktione abg'schlosse sinn.
Aber trotzdem wird's noch manches Johr düüre, bis ma die Folge vum Lothar nimmi sieht.
De Lu wundert sich immer noch jedes Mol, wenn mir im Oberschopfener Wald jogge, dass an manche Stelle ä einzelner Baum dem Orkan 'trotzt het unn stehn bliibe isch. Do dävun (unn vun de Orkang'walt, die wu de Rescht vum Wald abg'holzt het) isch er jedes Mol schwer beiidruckt!


Sither dem Lothar hab ich au gröschter Respekt vor Sturm, bekennt
De Bischemer

Donnerstag, 12. Dezember 2013

Hit...

... uff de Dag g'nau vor zehn Johr hämmer g'hirotet!
Ich bin jo immer noch felsefescht ibberzeugt, dass des d'bescht Entscheidung vun minnem ganze Lebe war! Jederzitt däd ich's sofort widder so mache!

Aber dass es so witt kumme isch, war nadierlich erscht mol ebbis anders nötig: De Antrag nämlich...
Unn hitt präsentier ich Eych zu erschte Mol, wie des üssg'sähne het. So nämlich:


Ich hab mir extra ä halber Dag frey g'numme, denne Küache backe, verziert unn alles vorbereitet, bis d'Sandra obends heim kumme isch.
Ihr kinne Eych vorstelle, was des fir ä Iiberraschung war, wu ich die Tort präsentiert hab...

Dass sie z'erescht "oh, nei!", g'rüefe het, war nur dem Schreck g'schuldet. Do däfiir war 's "JA!" dann umso klarer!
Oder, wie de Janosch's in sinnere G'schicht "D'Tigerent unn de Frosch" verzehlt:


"FREILICH! Oh, sie hat FREILICH JA gesagt"

Do d'ribber frey ich mich hit, am zehnte Johrestag, b'sunders, weiß
De Bischemer

Montag, 9. Dezember 2013

Bischemer Wiihnachtsmärkt

Jedes Johr am zweit' Advent
Merk ich, wie die Zitt verrennt:
Woran hab ich des bemerkt?
's war schun widder Wiihnachtsmärkt!

Mittedrin im Unterhof
Steht ä Kripp - mit echte Schof!
Rundherum die ganze Ständ,
Wie ma's halt vun Bischem kennt!

Gliich am Eck de Brootwurscht-Stand!
Also schnell ä Wurscht uff d'Hand!
Mit dem Wunsch bisch nit ällei -
Darum stellsch Dich brav in d'Reih!

Vorher müäß ä Glühwiin her,
Dann fallt 's Warte nit so schwer!
Iiberall "halli!" - "hallo",
's halbe Dorf isch widder do.

D'Kinder schleppe Nippes aa -
"G'wunne! In de Tombola!"
Endlich spielt de KMV...
Sag, wu isch denn minni Frau?

Klar, sie hockt am Grundschüälstand,
Selbschtgebaschtelt's in de Hand.
Sternli, Glöckli, Wiihnachtsschmuck...
's Portemonnaie sitzt widder luck'!

Schwätzli hier unn Schwätzli dert,
Wie es sich in Bischem g'heert.
Mit so viele nette Litt,
Do verfliegt ganz schnell die Zitt.

"Ah, Herr Noochber, au mol do!?"
"Lang isch's her, wie geht's denn so?"
Also: Hoch die Glühwiin-Tass,
Dann macht's erscht so richtig Spaß!

Irgendwänn, mit letschter Kraft
Hämmer noch de Abflug g'schafft,
Unn de Märkt geht langsam z'End...
So gehört de zweit' Advent!

Uff'em Weg zum Wiihnachtsfescht
Isch DER Wiihnachtmärkt die bescht
Iistimmung, die's fir mich git!
Chrischtkind, kumm! Ich bin so witt!



Noch ä scheeni Adventszitt wünscht Eych
De Bischemer

Donnerstag, 5. Dezember 2013

Käs unn Baguette

Immer, wenn mir nooch Oberschopfe fahre, dann kumme mir jo durch's Elsaß. Zum eine isch des eifach ä g'miätlicheri Strecke als ibber d'A5, unn zum andere kann ma do so scheen ä Zwischestopp iilege.

Des isch inzwische schun ä richtige Tradition worre: Sobald ma 's Grenzschild unn die Zollhiisli passiere, rüefe d'Kinder vun hinte: "Kinne ma im 'Super U' widder Baguette unn Käs kaufe?"
Nadierlich kinne ma des, unn will der Supermarkt gliich an de erschte elsässer Üssfahrt leyt, simmer au schnell dert. Also nix wie nii in de 'Super U'!
D'Kinder wisse schun de Weg zum Brotregal, wu ich mir ä frisch's Baguette unter de Arm klemmt. 's isch besser, wenn ich des Brot heb... (D'Kinder schlenkere sunscht so viel mit rum, dass in dere Brotgugg nur noch Brösel unn Baguett-Deig iibrig bliibe).
Also witter, in de nägschde Gang zum Käs. Mir wisse genau, was mir welle, es müäß de "Tomme d'Alsace" sii. Gern probiere ma dann immer noch ä anderi Sort däzüe, aber unni unsren Tomme geht gar nix!

Schnell an d'Kass zum zahle, z'ruck ins Audo unn los!
Küüm simmer durch de Kreisverkehr durch unn widder uff de Audobahn, schun müäß de Beyfahrer 's Baguett in Stückli risse un verteile. Vor lütter Gier däd jeder am liebschte vum Käs grad so abbisse, aber damit au jeder sinner Anteil bekummt, wird er vum Beyfahrer rationiert unn verteilt.

Bis mir gege Stroßburg kumme, isch der Proviant schun mit Stumpf unn Stiel verschlunge! Zum Glück isch's dann meischtens schun dunkel, damit ma nit sieht, was fir ä Chaos die Baguette-Brösel (b'sunders uff de Rückbank) anrichte...
Aber au des g'heer däzüe!


Unn d'Oma wundert sich dann, dass mir obends kei Hunger hänn, grinst
De Bischemer

Montag, 2. Dezember 2013

Wuanderscht g'lese(10)

Achtung, bevor Ihr witter lese, will ich noch ä Warnung los werre: Falls Ihr schun vum Reisefieber ang'steckt sinn oder Angscht hänn, dass Ihr Eych anstecke kinnte, dann sotte Ihr besser nit uff de folgende Link klicke!

Bii www.reisedepeschen.de sinn nämlich zwei Sache ziemlich wahrschiinlich: Erschtens, dass Ihr ä g'hörige Zitt lang nimmi vum Bildschirm, vum Lese unn Bilder schaue, vum Draime unn vun derre Websitt wegkumme werre. Unn zweitens, dass Ihr möglichscht ball Urlaub nemme, ä Rucksack packe, ä Flug möglichscht witt weg buche unn abhaue welle!

Es isch echt unglaublich, was fir viehmäßig scheeni Reiseberichte do z'finde sinn! Nit nur die Reiseerlebnisse an sich, au de Schriibstil vun denne Autore isch sagenhaft!
Bii ä baar vun denne G'schichte (zum Beispiel Tanah Rata in Malaysia, Gibraltar oder Ushuaia uff Feuerland) bin ich noch länger hänge bliibe als sunscht schun, will die Berichte so viel Erinnerung hoch broocht hänn - ziemlich genau d'selbe Erfahrunge unn Iidrück hab ich nämlich dert selber g'macht!

Wie viel ma doch mit de Zitt vergisst, wenn man nit dribber redet!?!
Also dann, nemme Eych a baar Stunde Zitt unn fange an!


Aber sag nit, ich hätt Eych nit g'warnt, rüäft
De Bischemer

Donnerstag, 28. November 2013

Vorfreyd!

Morge isch es widder so witt! Es geht widder mol uff B'süach nooch Oberschopfe!

Aber diesmol isch (wie übrigens bii jedem jährliche Advents-B'süach) nit Oberschopfe d'Hauptsach, sondern Gengebach!
Mir hänn nämlich im Gengebacher Rothüüs - nai, genauer g'sayt im weltgröschte Adventskalender - g'hiirotet! Ich kann übrigens immer noch küüm glaube, dass des schun widder zehn Johr her isch!

Unn sitheer isch's nadierlich ä scheeni Tradition, dass mir jedes Johr im Advent de Gengebacher Wiihnachtsmärkt b'süache unn zumindescht ei Mol bii'm Fenschter-öffne däbii sin!
Des war übrigens 'es Fenschter an unserem Hochzittsdag:


Jetzt bin ich ganz ehrlich g'spannt, was fir ä Adventskalenderbild dies Mol uff uns wartet (au wenn mir's mol widder nit am zwölfte schaffe werre, dert z'sii)...
Im Internet hab ich g'lese, dass in dem Johr Kinderbüachfigure dran sin...


Ich wirr Eych berichte, verspricht
De Bischemer

Montag, 25. November 2013

Johresend

Jedes Johr, so schiint's, wird's schlimmer!
Wahnsinn, wie die Zitt verrennt.
Schun erahnsch' ä liichter Schimmer
Vun de Kerz am erscht' Advent...!

Oh, wie schnell die Woche fliäge,
Es isch eigentlich ä Graus!
Fascht kinntsch "de Moralisch" kriäge,
Denn schun ball isch Nikolaus...!

's düürt gefühlt doch längscht kei Woche
Bii de Kerze zwei unn drey,
Schnell noch schmücke, backe, koche,
Schun isch de Advent vorbey!

"Hosianna, Chrischt gebore!"
Freye sich dann alli Litt.
Aber "zwische denne Johre",
Do verfliägt erscht recht die Zitt!

Darum halte au mol inne,
Bliibe stehn unn schaue hin.
Werre still, im Herze drinne,
Au wenn d'And're hektisch sinn!


Viel Vor-Freyd uff de Advent wünscht Eych
De Bischemer

Mittwoch, 20. November 2013

Esse im Urlaub (6)

Hmm... so langsam sott ich die Kategorie in "Esse unterwegs" umbenenne, so oft wie 's do um G'schäftsreise geht... Wie jetzt widder, zum Beispiel:

Uff 'ere Dienschtreis hab ich mol fir ä Woch nooch Südafrika fliege miän (oder derfe). Z'erscht nooch Johannesburg, was eigentlich nur ä g'wöhnliche Großstadt mit ung'wöhnlich hoher Kriminalitätsrate isch. Do bin ich dementsprechend nur in Begleitung vun de einheimische Kollege uff Tour 'gange, unn au dann nur in "sicheri" Gegende.
Des krasseschte war aber, dass mit de Kolleg am Sunndig noochmittag, wu ich grad g'landet war, uff ä "ditsches Folklorefeschtival" mitg'numme het... Ihr kinne Eych nit vorstelle, wie deplaziert Bloosmüssig unn Dirndl zwische denne alle denne Zulu-G'wänder üsssähne!
Aber 's Bier war güt, müäß ich züegää...

Dänooch bin ich aber nooch Kapstadt g'floge, wu's deutlich entspannter war. Ich bin durch d'Stadt flaniert, unn mit'eme befreundete Kolleg üss England unn sinnere Frau hämmer am Wocheend Üssflüg uff de Tafelberg unn zum Kap der güete Hoffnung g'macht.
Aber 's soll jezt jo nit um's Sightseeing, sondern um 's Esse gehn. Alla:
An einem Obend simmer vun de lokale Kollege zum Esse in ä Spezialitäte-Restaurant iig'lade worre. Do het ma quasi alles vum Büffet versüache kinne, was in Südafrika rennt, kriecht oder fliägt...
Ganz b'sunders lecker ware nadierlich Antilope-Steaks, wie ihr Eych viellicht vorstelle kinne. Superzart unn würzig.
Straußefleisch git's inzwische jo sogar bii uns, aber dertmols war des schun ebbis b'sunders, so g'räucherter Riesevogel z'probiere.
Ganz exotisch war's nadierlich, Krokodill z'versüache. Het irgendwie g'schmeckt wie ä Mischung üss Hähnchen unn Fisch. Nit schlecht, aber nit wirklich hervorragend.

Ich ess zwar schun gern Fleisch, aber an dem Obend isch's mir am End mit dem ganze "do mol" unn "dert mol" versüache echt z'viel worre... Aber mit dem leckere Rotwiin, den sie üssg'schenkt hänn, het ma's jo doch noch runter spüle kinne - grins!

Unn im Endeffekt schmeckt 's meischte Unbekannte wie Hähnchen, resümmiert
De Bischemer

Montag, 18. November 2013

Noch cool!

Am Samschdig obend, mir ware grad mit'em Obendesse fertig, do het d'Sandra Luscht bekumme, mol widder z'danze. Am liäbschte uff lütti Rockmüssig. Also hab ich zwei alti, selber brennti CD's rüss 'kramt unn d'Anlag uff'drillt. Vun Deep Purple ibber Billy Idol, Metallica unn Gary Moore bis zu de Sisters of Mercy war alles däbii, was güät unn lütt isch!

D'Kinder hämmer obbe am Fernseher 's Kinderprogramm schaue lehn, unn mir sinn im Wohnzimmer zwei Stunde lang abg'rockt wie in beschte Arche-Zitte. De Lu isch sogar eimol runter kumme unn het g'froogt, ob mir nit ä weng leiser mache kinne, damit sie's Fernseh' verstehn, aber in dem Moment ware ma egoistisch, do het er kei Chance g'haa!

Etwa nooch'ere Stund isch d'Le dann däzüe kumme unn het ä Wiili mit'danzt. Ich hätt jo nie 'glaubt, dass sie sich fir "Temple of love" oder "Rebel yell" begeischtere kann, aber sie het halt doch einig's an güetem G'schmack vun uns mit bekumme, schiint's!

Irgendwänn het sie dann zu mir g'sayt: "Baba, ich bin aber gar nit cool!" ... "Fir Din Alter bisch Dü cool g'nüe, unn üsserdem müäsch Dü noch gar nit cool sii!", hab ich g'antwortet. Do druff meynt sie: "Warum sinn Ihr eigentlich so cool?" ... 's Beschte, was mir als Antwort do iig'falle isch, war: "Mir hänn halt schun viel meh' Zitt g'haa, um 's Coolsii z'übe!"
Isch des nit herrlich, wenn ma vun sinnere eigene Tochter als cool ang'sähne wird??


Ich bin mol g'spannt, wänn "cool" sich zu "peinlich" wandelt, sinniert
De Bischemer

Donnerstag, 14. November 2013

D'Oberschopfener Äcker

Gitt's eigentlich fir "Gewann" au ä badischer Begriff?? Mir fallt jedefalls im Moment keiner ii...
Fir de hittig' Rückblick in minni Kindheit däd ich denne Begriff aber brüche, also bliibt's halt bii "Gewann"!

Wu ich noch klein war, do hänn mir (oder eigentlich: Het minner Babba) Äcker in verschiedene Gewanne vun Oberschopfe g'haa. Unn zwar folgendi:

- Uff dem Feld mit de beschte Üssicht uff Oberschopfe, uff de Obereck, stehn sither ich denke kann, unn bis hitt noch, d'Rebe. Güeter badischer Spätburgunder, wie sich's g'heert!
- In de Hälden, do wu immer min Lieblings-Feld g'sii isch, do hab ich als kleiner Büe schun g'holfe bii'm Bau vun de Hütti. Sie steht au hit noch dert, wird aber fascht nimmi g'nutzt. Wie mir dert friäjer mänches Mol ibbernachtet hänn, hab ich Eych jo schun verzehlt, gell?
- Grad güäti hundert Meter witter unte, do war immer de lange, schmale Acker in de Weyermatt. Ei einziger Epfelbaum isch do druf g'stande, unn will der Acker eigentlich immer verpachtet unn mit "Fruucht" b'stellt war, isch der Baum au immer 'em Mähdrescher im Weg g'sii.
- Vum Weyerberg hab ich Eych kürzlich verzehlt, des war de Kartoffelacker. Unn z'güeter Letscht bliibt noch des Feld im Balzerstal, wu de Babba au Rebe ang'legt het.

GANZ friäjer, wu sogar minner Babba noch ä kleiner Büe war, do war noch ä Feld im Unterwässer däbii. Do devun git's hit aber nur noch die G'schicht, dass eini vun de Küh' ihm mit ihrem Hintere in de Wassergrabe g'schuckt het. Unn wenn ihn nit d'Oma an de Hoor rechtzittig rüss zoge hätt, dann däd ich Eych hitt denne Blog nit schriibe...!

Inzwischen sinn d'meischte Äcker verkauft, 's Bewirtschafte lohnt sich halt in dere Größe nimmi. Eigentlich schad - friäjer het de Babba immer nur sage miän: "Ich geh uff d'Hälde" oder "... ins Balzerstal", dann hänn mir immer schun g'wisst, was Sache isch.


So witt wird's bii mir in Bischem nie kumme, befürchtet
De Bischemer