Ma sott jo mol... Ich däd mol gern widder... Eigentlich miäßt ich endlich widder mol...
Ihr kenne alli die Sprüchli. Wahrschiins geht's de meischte vun Eych au so, dass im Alldag viel z'wenig Zitt bliibt, um sich um Uffgabe z'kümmere, wu nit dringend unn wichtig, aber eigentlich scheen wäre. So wie mehr Sport, Müssig mache, lese, koche unn so witter.
Bii mir isch's oft so, dass mir entweder Termine in de Weg kumme, oder dass ich die Sache ganz bewusst hinte dran stell, will's mir wichtiger isch, Zitt mit minnere Frau unn/oder minnene Kinder z'verbringe.
Aber jetzt!
Sither hitt bin ich (mol widder) Strohwitwer, will minni drey fir knapp zwei Woche in Öscht'rich sinn!
Endlich kann ich regelmäßig jogge, mol widder 's Saxophon in d'Hand nemme, die frisch üssg'liehene Biacher lese, unn was mir sunscht noch so in de Sinn kummt.
Ich hoff jo nur, dass es nit so lauft wie mänches Mol, wu ich ällei dahei war: Erscht mol de Garde versorge, Obst unn G'miäs iikoche, im Hüüs alles mögliche richte, unn obends g'schafft in's Bett keye...
Nei! Dies mol mäaß au g'nüä Zitt fir mich selber übrig bliibe! Die letschte Woche ware so voll mit "Verpflichtunge", ich hab mir jetzt au mol Zitt fir mich selber verdient!
Des gönn ich mir!, rüäft
De Bischemer
Montag, 27. Juli 2015
Donnerstag, 23. Juli 2015
Breakout
Minner erschte Computer war ä Atari. Der het zwar nur ä schwarzwisser Bildschirm g'haa, trotzdem hab ich denne aber besser g'funde wie de Commodore C64 oder 128, wu dertmols so berühmt war.
Bii de Spiele unn Progrämmli fir denne Computer war ich echt "Sammler unn Jäger", zum Glück hab ich ä Bekannter g'haa, wu ich fascht alles bekumme hab kinne.
Nur ein einig's Mol (glaub ich) hab ich ä Programm selber üss'em Atari-Heftli abbtippt unn compiliert. Ich weiß noch g'nau, des war "Breakout".
Kinne Ihr Eych vorstelle, wie ich g'lüägt hab, wu ich entdeckt hab, dass ma des jetzt sogar uff Google spiele kann??? Schaue do:
https://www.google.com/search?q=atari+breakout&tbm=isch
Ich find's klasse, nickt
De Bischemer
Bii de Spiele unn Progrämmli fir denne Computer war ich echt "Sammler unn Jäger", zum Glück hab ich ä Bekannter g'haa, wu ich fascht alles bekumme hab kinne.
Nur ein einig's Mol (glaub ich) hab ich ä Programm selber üss'em Atari-Heftli abbtippt unn compiliert. Ich weiß noch g'nau, des war "Breakout".
Kinne Ihr Eych vorstelle, wie ich g'lüägt hab, wu ich entdeckt hab, dass ma des jetzt sogar uff Google spiele kann??? Schaue do:
https://www.google.com/search?q=atari+breakout&tbm=isch
Ich find's klasse, nickt
De Bischemer
Montag, 20. Juli 2015
Hochzittsfiir
So, jetzt isch de Ralf au unter de Haub...
Am Friddig het er sinni Katja (endlich?) g'hiirotet, unn am Samschdig war großi Hochzittsfiir.
Sie hänn sich ä toller Ort fir die Fiir rüssg'süacht: 's Schloss Saarstein bii Saarburg. Des leyt am Hang hoch ibber de Saar, unn vun dert het ma ä herrlicher Üssblick ibber 's Saartal. 's Schlössli selber isch au traumhaft scheen unn leyt mitte im Wald.
Ang'fange het's am Noochmittag mit'ere "freye Trauung", wu beidi sich vor alle Gäscht noch emol 's Eheverspreche gää hänn. Dänooch war Umtrunk unn Häppli-esse ang'sayt, unn gege Obend sinn mir in de "Wintergarde" (was bii Sunneschiin unn schwüler Luft mehr ä Backofe war) umzoge. Dert het's (schun widder) z'esse gää, unn dänooch hämmer alti Bilder uff'e Beamer g'schaut, 'danzt unn mit de Litt g'schwätzt.
Apropos Litt: Zwei b'sunderi Höhepunkte het des Fescht fir mich g'haa:
1. Es isch unn war klar, des des Brautpaar fir enander b'stimmt isch unn die Verbindung fir d'Ewigkeit g'macht isch. Unn will ich ibberzeugt bin, dass es bii de Sandra unn mir genauso isch, hab ich mich umso meh' fir die zwei g'freyt!
2. Es ware so viel Gäscht däbii, wu ich sither zehn oder zwanzig Johr nimmi g'sähne hab. Abikollege, Archegänger unn Kumpels üss alte Zitte. Vor allem: Wie ich's bii'ere Fiir vum Ralf nit anderscht erwartet hätt, nadierlich nur die herzliche, liäbe, interessante Kamerade vun friäjer (unn noch unbekannti Freunde vun ihne zum Kennelerne)! Es war so scheen, die alli (widder mol) z'treffe unn z'schwätze!
Wenn ich's z'sämmefasse sott: D'scheenscht Hochzittsfiir im Johrzehnt! ('s weiß jo schließlich niemänds, was im nägschde Johrzehnt noch kummt, wenn unseri Kinder erwachse sinn...)!
So macht ä Hochzitt Spaß, findet
De Bischemer
Am Friddig het er sinni Katja (endlich?) g'hiirotet, unn am Samschdig war großi Hochzittsfiir.
Sie hänn sich ä toller Ort fir die Fiir rüssg'süacht: 's Schloss Saarstein bii Saarburg. Des leyt am Hang hoch ibber de Saar, unn vun dert het ma ä herrlicher Üssblick ibber 's Saartal. 's Schlössli selber isch au traumhaft scheen unn leyt mitte im Wald.
Ang'fange het's am Noochmittag mit'ere "freye Trauung", wu beidi sich vor alle Gäscht noch emol 's Eheverspreche gää hänn. Dänooch war Umtrunk unn Häppli-esse ang'sayt, unn gege Obend sinn mir in de "Wintergarde" (was bii Sunneschiin unn schwüler Luft mehr ä Backofe war) umzoge. Dert het's (schun widder) z'esse gää, unn dänooch hämmer alti Bilder uff'e Beamer g'schaut, 'danzt unn mit de Litt g'schwätzt.
Apropos Litt: Zwei b'sunderi Höhepunkte het des Fescht fir mich g'haa:
1. Es isch unn war klar, des des Brautpaar fir enander b'stimmt isch unn die Verbindung fir d'Ewigkeit g'macht isch. Unn will ich ibberzeugt bin, dass es bii de Sandra unn mir genauso isch, hab ich mich umso meh' fir die zwei g'freyt!
2. Es ware so viel Gäscht däbii, wu ich sither zehn oder zwanzig Johr nimmi g'sähne hab. Abikollege, Archegänger unn Kumpels üss alte Zitte. Vor allem: Wie ich's bii'ere Fiir vum Ralf nit anderscht erwartet hätt, nadierlich nur die herzliche, liäbe, interessante Kamerade vun friäjer (unn noch unbekannti Freunde vun ihne zum Kennelerne)! Es war so scheen, die alli (widder mol) z'treffe unn z'schwätze!
Wenn ich's z'sämmefasse sott: D'scheenscht Hochzittsfiir im Johrzehnt! ('s weiß jo schließlich niemänds, was im nägschde Johrzehnt noch kummt, wenn unseri Kinder erwachse sinn...)!
So macht ä Hochzitt Spaß, findet
De Bischemer
Donnerstag, 16. Juli 2015
SwinGolf
Im Moment geht's echt Schlag uff Schlag mit de Veranstaltunge... Ma merkt, dass es uff d'Feriezitt züegeht, unn jeder will irgendwo noch sinni Aktivitäte unterbringe, schiint's.
Geschtern, zum Beispiel, war ich mit de Abteilung zum SwinGolf. Ä Teamevent, wie ma so scheen uff englisch sayt.
SwinGolf, des isch ä vereinfachti Art vun Golf, wu ma ä größerer Balle, däfiir aber nur ein einziger Schläger mit drey verschiedene Sitte het. Eini fir de Abschlag, eini fir mittelwitti Schläg, unn eini zum Iiloche.
Im Prinzip hämmer alli des Spiel schnell verstande g'haa, aber uff de Bahn isch's dann immer wieder schwierig g'sii, die Theorie in d'Praxis umz'setzt. Entweder isch de Ball rechts oder links nüss, oder ma het nit stark g'nüä troffe, oder ma het dann, wenn ma's nit erwartet het, b'sunders güät troffe, unn de Balle isch witt ibber's Ziel nüss g'floge...
Ä hüffe Spaß hämmer g'haa, au wenn's irgendwänn uff denne niin Bahne fascht schun langwiilig worre isch. 's het halt die Abwechslung vum normale Golf (Sandbunker, Wasserlächer, Hügel etc.) g'fehlt, so dass jedi Bahn halt irgendwo gliich war...
Dänooch ware ma noch richtig lecker esse unn trinke, unn (wie einer vun de Kollege g'sayt het), ma hänn so güät wie nit ibber d'Ärbet g'schwätzt!
So soll's sii, findet
De Bischemer
Geschtern, zum Beispiel, war ich mit de Abteilung zum SwinGolf. Ä Teamevent, wie ma so scheen uff englisch sayt.
SwinGolf, des isch ä vereinfachti Art vun Golf, wu ma ä größerer Balle, däfiir aber nur ein einziger Schläger mit drey verschiedene Sitte het. Eini fir de Abschlag, eini fir mittelwitti Schläg, unn eini zum Iiloche.
Im Prinzip hämmer alli des Spiel schnell verstande g'haa, aber uff de Bahn isch's dann immer wieder schwierig g'sii, die Theorie in d'Praxis umz'setzt. Entweder isch de Ball rechts oder links nüss, oder ma het nit stark g'nüä troffe, oder ma het dann, wenn ma's nit erwartet het, b'sunders güät troffe, unn de Balle isch witt ibber's Ziel nüss g'floge...
Ä hüffe Spaß hämmer g'haa, au wenn's irgendwänn uff denne niin Bahne fascht schun langwiilig worre isch. 's het halt die Abwechslung vum normale Golf (Sandbunker, Wasserlächer, Hügel etc.) g'fehlt, so dass jedi Bahn halt irgendwo gliich war...
Dänooch ware ma noch richtig lecker esse unn trinke, unn (wie einer vun de Kollege g'sayt het), ma hänn so güät wie nit ibber d'Ärbet g'schwätzt!
So soll's sii, findet
De Bischemer
Montag, 13. Juli 2015
What happens in Dublin...
... stays in Dublin! (um mol de bekannte Spruch vun Las Vegas z'verwende...
Entsprechend wirr ich Eych au nit im Detail verzehle, was ich am Wocheend bii'm Junggeselleabschied vun minnem beschte Freund in Dublin so alles erlebt hab. Nur so viel: Guinness satt nadierlich!
Aber am Sunndig noochmittag, do hämmer ä ganz b'sunder's Erlebnis g'haa. So ab de zwölfi sinn nämlich immer mehr Litt in blaue Trikots an uns vorbey in ei Richtung g'loffe. Also hämmer g'frogt, was los isch, unn hänn erfahre, dass ä großes "Gaelic Football"-Spiel stattfindet. (Inzwische weiß ich, dass des 'es Provinz-Finale war, unn dass de G'winner im Halbfinale um d' "All Ireland Chanpionship" antrete därf...)
Mir hänn kurz ibberlegt, ware uns aber schnell einig, dass mir uns des nadierlich nit entgehe lehn kinne! Schnell noch Tickets kaufe, kurz mit'em (noochg'machte) Pokal fotografiere lehn...
... unn nix wie nii ins Stadion!
Ich müäß ehrlich sage, do kannsch de ditsche Füäßball aber glatt vergesse! Gaelic Football isch schnell, kernig, spannend, unn mit viel meh Torszene!
Es war ä Riese-Spaß - b'sunders, will au die Fans vun denne zwei Vereine friedlich mitenander g'fiirt hänn. Kei Streß, kei getrennti Bereiche im Stadion, kei Ärger hinterher...
Nooch'em Spiel hämmer sogar Probleme g'haa, noch ebbis z'trinke z'bekumme, will all die Rote unn Blaue friedlich mitenander in d'Pubs 'gange unn Bier trunke hänn..
So ebbis däd ich in de Bundesliga mol gern sähne...!
's war echt ä einmalig's Erlebnis, weiß
De Bischemer
Entsprechend wirr ich Eych au nit im Detail verzehle, was ich am Wocheend bii'm Junggeselleabschied vun minnem beschte Freund in Dublin so alles erlebt hab. Nur so viel: Guinness satt nadierlich!
Aber am Sunndig noochmittag, do hämmer ä ganz b'sunder's Erlebnis g'haa. So ab de zwölfi sinn nämlich immer mehr Litt in blaue Trikots an uns vorbey in ei Richtung g'loffe. Also hämmer g'frogt, was los isch, unn hänn erfahre, dass ä großes "Gaelic Football"-Spiel stattfindet. (Inzwische weiß ich, dass des 'es Provinz-Finale war, unn dass de G'winner im Halbfinale um d' "All Ireland Chanpionship" antrete därf...)
Mir hänn kurz ibberlegt, ware uns aber schnell einig, dass mir uns des nadierlich nit entgehe lehn kinne! Schnell noch Tickets kaufe, kurz mit'em (noochg'machte) Pokal fotografiere lehn...
... unn nix wie nii ins Stadion!
Ich müäß ehrlich sage, do kannsch de ditsche Füäßball aber glatt vergesse! Gaelic Football isch schnell, kernig, spannend, unn mit viel meh Torszene!
Es war ä Riese-Spaß - b'sunders, will au die Fans vun denne zwei Vereine friedlich mitenander g'fiirt hänn. Kei Streß, kei getrennti Bereiche im Stadion, kei Ärger hinterher...
Nooch'em Spiel hämmer sogar Probleme g'haa, noch ebbis z'trinke z'bekumme, will all die Rote unn Blaue friedlich mitenander in d'Pubs 'gange unn Bier trunke hänn..
So ebbis däd ich in de Bundesliga mol gern sähne...!
's war echt ä einmalig's Erlebnis, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 9. Juli 2015
Drusse schloofe
Ich müäß noch emol uff unser wunderbarer Epfelbaum z'ruck kumme:
Am vergangene Samschdig hänn d'Sandra unn ich b'schlosse, dass mir drusse im Garde unter ebbe dem Epfelbaum ibbernachte welle. 's war jo warm g'nüe, unn trocke het's au bliibe solle.
Also hab ich d'groß Campingluftmatratz uffbumpt, 's Moskitonetz vum Asie-Urlaub im Epfelbaum feschtbunde unn zwei dünni Schlofsäck nii g'legt.
Wu's dann dunkel war, so gege elfi, simmer nuff in de Garde 'gange unn hänn's uns bequem g'macht.
Z'erscht war's gar nit so still, wie mir's uns erhofft hänn (damit ma mol die Natur genieße kinne), will ma üss'em Dorf d'Müssig vun "Trinkgeld" (vum Livekonzert im Unterhof) unn 'eme private Fescht am Sportplatz g'heert het.
Aber nooch Mitternacht war dann iiberall Fiirobend, schiint's, unn 's isch still worre.
FASCHT still... Plötzlich hämmer nämlich an alle Ecke d'Schnooge surre g'heert! Rechts, links, obe, unte - vun alle Sitte sinn sie uns um d'Ohre g'schwirrt. Eini, ä b'sunders uffdringlichi, isch sogar IM Moskitonetz g'sii un het uns gliich steche welle!
Aber selbscht, wenn sie alli nur usse am Zelt g'lauert hätte wie d'Raubtiere vor'em Köder... psychologisch isch des gar nit gange! Vor allem, will ich bii minnere Größi nadierlich au mit Kopf, Ärm oder Fiäß immer irgendwo am Netz ang'lege bin, wu mich die Viecher sofort g'stoche hätte!
Also hämmer dann irgendwänn, wu ma g'nüäg Sternli g'schaut g'haa hänn, des Experiment beendet unn sinn doch widder zum Schloofe in de Keller 'zoge. Eigentlich schad, aber effektiver...
Unn trotzdem müäß ich sage, dass 'es ä toll's Erlebnis war, mol so (fascht) ganz unni schützendi Hülle drusse z'nächtige!
Viellicht probiere ma's biim nägschde Mol uff de Terrass, ibberlegt
De Bischemer
Am vergangene Samschdig hänn d'Sandra unn ich b'schlosse, dass mir drusse im Garde unter ebbe dem Epfelbaum ibbernachte welle. 's war jo warm g'nüe, unn trocke het's au bliibe solle.
Also hab ich d'groß Campingluftmatratz uffbumpt, 's Moskitonetz vum Asie-Urlaub im Epfelbaum feschtbunde unn zwei dünni Schlofsäck nii g'legt.
Wu's dann dunkel war, so gege elfi, simmer nuff in de Garde 'gange unn hänn's uns bequem g'macht.
Z'erscht war's gar nit so still, wie mir's uns erhofft hänn (damit ma mol die Natur genieße kinne), will ma üss'em Dorf d'Müssig vun "Trinkgeld" (vum Livekonzert im Unterhof) unn 'eme private Fescht am Sportplatz g'heert het.
Aber nooch Mitternacht war dann iiberall Fiirobend, schiint's, unn 's isch still worre.
FASCHT still... Plötzlich hämmer nämlich an alle Ecke d'Schnooge surre g'heert! Rechts, links, obe, unte - vun alle Sitte sinn sie uns um d'Ohre g'schwirrt. Eini, ä b'sunders uffdringlichi, isch sogar IM Moskitonetz g'sii un het uns gliich steche welle!
Aber selbscht, wenn sie alli nur usse am Zelt g'lauert hätte wie d'Raubtiere vor'em Köder... psychologisch isch des gar nit gange! Vor allem, will ich bii minnere Größi nadierlich au mit Kopf, Ärm oder Fiäß immer irgendwo am Netz ang'lege bin, wu mich die Viecher sofort g'stoche hätte!
Also hämmer dann irgendwänn, wu ma g'nüäg Sternli g'schaut g'haa hänn, des Experiment beendet unn sinn doch widder zum Schloofe in de Keller 'zoge. Eigentlich schad, aber effektiver...
Unn trotzdem müäß ich sage, dass 'es ä toll's Erlebnis war, mol so (fascht) ganz unni schützendi Hülle drusse z'nächtige!
Viellicht probiere ma's biim nägschde Mol uff de Terrass, ibberlegt
De Bischemer
Montag, 6. Juli 2015
Epfelbaum
Oh, Dü scheener Epfelbaum,
Momentan bisch echt ä Traum!
Unter dir, do kann ich sitze,
Unni iibermäßig z'schwitze.
Denn Dü schenksch mir Dinner Schätte,
Wu die and're jetzt gern hätte...
D'Blätter raschle liicht im Wind.
Dass des kühlt weiß jedes Kind!
Jetzt kinnt's glatt noch heißer werre,
Denn ich kann mich nit beschwere.
Lehn mich z'ruck unn hab mi' Rüäh,
Unn schau Dir bii'm wachse züe!

So isch es, weiß
De Bischemer
Momentan bisch echt ä Traum!
Unter dir, do kann ich sitze,
Unni iibermäßig z'schwitze.
Denn Dü schenksch mir Dinner Schätte,
Wu die and're jetzt gern hätte...
D'Blätter raschle liicht im Wind.
Dass des kühlt weiß jedes Kind!
Jetzt kinnt's glatt noch heißer werre,
Denn ich kann mich nit beschwere.
Lehn mich z'ruck unn hab mi' Rüäh,
Unn schau Dir bii'm wachse züe!

So isch es, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 2. Juli 2015
Wuanderscht g'lese(22)
Hit hab ich mol widder ebbis üss'em Internet rüssg'süacht:
Inzwische bin ich zwar üss dem Alter rüss, aber so manchi von denne Fehler, wu Anfänger-Eltern mache, hänn echt ä wohrer Kern...
Unn im Fall vun derre Spaß-Websitt isch des alles au noch so passend illuschtriert unn animiert, dass es doppelt so luschtig isch (so lang's eine nimmi selber trifft).
Minner persönlicher Favorit: Nummer elf - lecker!
Viel Spaß wünscht Eych
De Bischemer
Inzwische bin ich zwar üss dem Alter rüss, aber so manchi von denne Fehler, wu Anfänger-Eltern mache, hänn echt ä wohrer Kern...
Unn im Fall vun derre Spaß-Websitt isch des alles au noch so passend illuschtriert unn animiert, dass es doppelt so luschtig isch (so lang's eine nimmi selber trifft).
Minner persönlicher Favorit: Nummer elf - lecker!
Viel Spaß wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 29. Juni 2015
Kerb
Mensch, wie die Zitt vergeht...!
Am Samschdig bin ich mit de Sandra im Unterhof g'hockt, unn do isch uns iig'falle, dass unser Kerbeufftritt doch tatsächlich schun widder ä Johr her isch...! So lang isch's uns gar nit vorkumme, aber inzwische hab ich schun Probleme, min üsswendig g'lehrter Vortrag au nur ansatzwiis z'sämme z'bringe, unn d'Sandra singt de "Kuhtuttenjodler" sither langem au nur noch bii ganz intensivem Bitte unn Bettle.
Ma kann also mit güetem G'wisse sage, dass unser Ufftritt verjährt isch.
Jetzt am Samschdig hämmer also ganz entspannt mit de andere im Hof hocke kinne, um uns "Dalli Dalli" anz'schaue. Wie erwartet isch die Show widder voll mit Ibberraschunge g'sii, het aber au widder bis witt nooch Mitternach düürt! Unn selbsch dann hab ich de Lu küüm däzüe bewege kinne, dass ma endlich heim geht. Der isch ä echt Bischemer Kerbebüe worre!
Aber geschtern obend (unn hitt morge) het ma d'Üsswirkunge g'sähne: Beidi Kinder ware miäd, uffdrillt unn voll durch de Wind. Fascht zwei Stunde hab ich z'süe g'haa, bis die beide endlich Rüäh gää unn g'schloofe hänn! Entsprechend verschloofe sinn sie hit morge üss de Neschter 'kroche!
Jetzt nur noch hit noochmittag ä weng Schiffschaukle, unn wenn sie hit obend pünktlich im Bett sinn, dann dürft morge d'Kerb fir dies Johr widder abg'hookt sii.
Aber nooch de Kerb isch vor de Kerb, weiß
De Bischemer
Am Samschdig bin ich mit de Sandra im Unterhof g'hockt, unn do isch uns iig'falle, dass unser Kerbeufftritt doch tatsächlich schun widder ä Johr her isch...! So lang isch's uns gar nit vorkumme, aber inzwische hab ich schun Probleme, min üsswendig g'lehrter Vortrag au nur ansatzwiis z'sämme z'bringe, unn d'Sandra singt de "Kuhtuttenjodler" sither langem au nur noch bii ganz intensivem Bitte unn Bettle.
Ma kann also mit güetem G'wisse sage, dass unser Ufftritt verjährt isch.
Jetzt am Samschdig hämmer also ganz entspannt mit de andere im Hof hocke kinne, um uns "Dalli Dalli" anz'schaue. Wie erwartet isch die Show widder voll mit Ibberraschunge g'sii, het aber au widder bis witt nooch Mitternach düürt! Unn selbsch dann hab ich de Lu küüm däzüe bewege kinne, dass ma endlich heim geht. Der isch ä echt Bischemer Kerbebüe worre!
Aber geschtern obend (unn hitt morge) het ma d'Üsswirkunge g'sähne: Beidi Kinder ware miäd, uffdrillt unn voll durch de Wind. Fascht zwei Stunde hab ich z'süe g'haa, bis die beide endlich Rüäh gää unn g'schloofe hänn! Entsprechend verschloofe sinn sie hit morge üss de Neschter 'kroche!
Jetzt nur noch hit noochmittag ä weng Schiffschaukle, unn wenn sie hit obend pünktlich im Bett sinn, dann dürft morge d'Kerb fir dies Johr widder abg'hookt sii.
Aber nooch de Kerb isch vor de Kerb, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 25. Juni 2015
Grenze
Grenze sinn fir uns in Europa hitz'dag quasi kei Thema meh... Üsser, wenn ma in d'Schwyz fahrt, viellicht. Do wird ma nämlich noch kontrolliert...
Wenn mir vun Bischem nooch Oberschopfe fahre, dann nemme mir fascht immer de Weg ibber's Elsaß, will des am schnellschte (un ang'nehmschte) isch. Die uffene Grenze bii Lauterbourg unn Stroßburg sinn fir uns schun so selbstverständlich, dass mir oft schun nit emol meh ä Üsswiis uff d'Fahrt mitnemme...
Des war friäjer jo ganz anderscht. Wenn mir am Sunndig middag nooch Barr zum Flammeküache-esse g'fahre sinn, dann hänn Babba unn Mamma immer ihri kleine, graue Personalüsswiis iipackt. An de Grenz het ma die au regelmäßig vorzeige miähn! Unn irgendwie het ma bii so 'ere Grenzkontroll immer ä schlecht's G'wisse g'haa, au wenn ma im Elsaß nit z'viel iig'kauft g'haa het.
's het aber au Grenze gää, die wu viel schlimmer ware wie die an de Kappeler Rhiinfähre oder uff de Kehler Europabruck:
Wu ich mit'm Ralf in Irland war, do hämmer au ä Abstecher nooch Nordirland g'macht. Was fir ä komisch's G'fühl, dert ibber d'Grenz z'fahre. Des war sogar noch viel beeindruckender als d'DDR-Grenz. Mit Beton-Wachtürm, Grenzer mit Maschineg'wehr unn so. Durch die Sicherheitsanlage het ma nur in Schrittg'schwindigkeit unn im Slalom um die Panzersperre fahre derfe!
Uns als iig'fleischti U2-Fans isch do nadierlich "Sunday, bloody Sunday" im Kopf rum g'schwirrt - b'sunders, wu mir durch Londonderry g'fahre sinn. Üss lütter Angscht vor Autobombe hämmer in dem Städtli nit emol ang'halte, sondern sinn nur eimol quer durchg'fahre.
Au in Belfast hämmer uns dertmols nit wirklich wohl g'fühlt, kann ich mich erinnere. Unn irgendwie ware mir froh, wu mir ä Dag später widder (uff de andere Sitt vun Nordirland) ibber die stark bewacht Grenz z'ruck in d'Republik Irland g'fahre sinn...
Ob des hit wohl noch genau so isch??, frogt sich
De Bischemer
Wenn mir vun Bischem nooch Oberschopfe fahre, dann nemme mir fascht immer de Weg ibber's Elsaß, will des am schnellschte (un ang'nehmschte) isch. Die uffene Grenze bii Lauterbourg unn Stroßburg sinn fir uns schun so selbstverständlich, dass mir oft schun nit emol meh ä Üsswiis uff d'Fahrt mitnemme...
Des war friäjer jo ganz anderscht. Wenn mir am Sunndig middag nooch Barr zum Flammeküache-esse g'fahre sinn, dann hänn Babba unn Mamma immer ihri kleine, graue Personalüsswiis iipackt. An de Grenz het ma die au regelmäßig vorzeige miähn! Unn irgendwie het ma bii so 'ere Grenzkontroll immer ä schlecht's G'wisse g'haa, au wenn ma im Elsaß nit z'viel iig'kauft g'haa het.
's het aber au Grenze gää, die wu viel schlimmer ware wie die an de Kappeler Rhiinfähre oder uff de Kehler Europabruck:
Wu ich mit'm Ralf in Irland war, do hämmer au ä Abstecher nooch Nordirland g'macht. Was fir ä komisch's G'fühl, dert ibber d'Grenz z'fahre. Des war sogar noch viel beeindruckender als d'DDR-Grenz. Mit Beton-Wachtürm, Grenzer mit Maschineg'wehr unn so. Durch die Sicherheitsanlage het ma nur in Schrittg'schwindigkeit unn im Slalom um die Panzersperre fahre derfe!
Uns als iig'fleischti U2-Fans isch do nadierlich "Sunday, bloody Sunday" im Kopf rum g'schwirrt - b'sunders, wu mir durch Londonderry g'fahre sinn. Üss lütter Angscht vor Autobombe hämmer in dem Städtli nit emol ang'halte, sondern sinn nur eimol quer durchg'fahre.
Au in Belfast hämmer uns dertmols nit wirklich wohl g'fühlt, kann ich mich erinnere. Unn irgendwie ware mir froh, wu mir ä Dag später widder (uff de andere Sitt vun Nordirland) ibber die stark bewacht Grenz z'ruck in d'Republik Irland g'fahre sinn...
Ob des hit wohl noch genau so isch??, frogt sich
De Bischemer
Dienstag, 23. Juni 2015
Bostalsee
Ja, ich weiß, dass ich hit ä Dag z'spät dran bin... Aber ich bin momentan sooo miäd...!
Am Wocheend war unser traditionell's "Bigge-Revival"-Zeltwocheend, und wie immer bii denne Treffe hab ich viel z'wenig g'schloofe. Mir ware dies Mol allerdings nit an de Bigge, sundern am Bostalsee im Saarland.
Do däfiir, dass d' Wettervorhersag' so liädrig war, hämmer eigentlich ziemlich güät's Wetter g'haa. Üsser ein, zwei kurze Schauer isch's am Friddig unn Samschdig quasi trocke bliibe.
Bloß am Sunndig, do het morgens friäj, wu noch alli im Schloofsack g'lege sinn, so ä fieser Nieselrege ang'fange. Darum hänn mir dann au unter de Zeltplan' g'frühstückt, die wu mir in weiser Vorüsssicht schun am Friddig vor unserem Großzelt uffg'spannt hänn.
Diesmol ware übrigens nit nur die "übliche Verdächtige" däbii g'sii, sundern au noch drey Familie üss Bischem. Entsprechend groß war am Friddig obend die Runde bii Bowle, Bier, Grill unn Fiirkorb, unn alli hänn so viel Spaß unn Sitzfleisch g'haa, dass erscht nooch de einse Rüäh 'worre isch uff unserem Platz.
De Samschdig hämmer mit Jogge, Spazierelaufe, Babble, Esse unn Trinke verbummelt, bis dann obends die Bischemer widder uffbroche sinn. De Rescht (also die "übliche Verdächtige") het dann wie g'wohnt widder g'macht, au wenn's nimmi ganz so spät worre isch.
Sunndigs, unn au des isch fascht schun Tradition, hämmer dann nooch 'em Frühstück halt mol widder die nasse Zelte iipackt, unn daheim alles noch emol üsspackt zum Trockne. Aber des g'heert, schiint's, zu unserem Bigge-Revival halt däzüe.
Jedefalls hänn mir alli in denne zwei Zeltnächt nur wenig g'schloofe, unn entsprechend viel Noochholbedarf hab ich im Moment.
Unn trotzdem frey ich mich schun uff's nägschde Treffe, weiß
De Bischemer
Am Wocheend war unser traditionell's "Bigge-Revival"-Zeltwocheend, und wie immer bii denne Treffe hab ich viel z'wenig g'schloofe. Mir ware dies Mol allerdings nit an de Bigge, sundern am Bostalsee im Saarland.
Do däfiir, dass d' Wettervorhersag' so liädrig war, hämmer eigentlich ziemlich güät's Wetter g'haa. Üsser ein, zwei kurze Schauer isch's am Friddig unn Samschdig quasi trocke bliibe.
Bloß am Sunndig, do het morgens friäj, wu noch alli im Schloofsack g'lege sinn, so ä fieser Nieselrege ang'fange. Darum hänn mir dann au unter de Zeltplan' g'frühstückt, die wu mir in weiser Vorüsssicht schun am Friddig vor unserem Großzelt uffg'spannt hänn.
Diesmol ware übrigens nit nur die "übliche Verdächtige" däbii g'sii, sundern au noch drey Familie üss Bischem. Entsprechend groß war am Friddig obend die Runde bii Bowle, Bier, Grill unn Fiirkorb, unn alli hänn so viel Spaß unn Sitzfleisch g'haa, dass erscht nooch de einse Rüäh 'worre isch uff unserem Platz.
De Samschdig hämmer mit Jogge, Spazierelaufe, Babble, Esse unn Trinke verbummelt, bis dann obends die Bischemer widder uffbroche sinn. De Rescht (also die "übliche Verdächtige") het dann wie g'wohnt widder g'macht, au wenn's nimmi ganz so spät worre isch.
Sunndigs, unn au des isch fascht schun Tradition, hämmer dann nooch 'em Frühstück halt mol widder die nasse Zelte iipackt, unn daheim alles noch emol üsspackt zum Trockne. Aber des g'heert, schiint's, zu unserem Bigge-Revival halt däzüe.
Jedefalls hänn mir alli in denne zwei Zeltnächt nur wenig g'schloofe, unn entsprechend viel Noochholbedarf hab ich im Moment.
Unn trotzdem frey ich mich schun uff's nägschde Treffe, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 18. Juni 2015
Schriibschutz
Kinne Ihr Eych noch dran erinnere, wie's friäjer war, wu ma Müssig noch uff Kassette kauft het?
So ä Kauf-Kassett het jo dertmols schun 20 Mark 'koscht, unn wenn's bled g'loffe isch, dann het ma nooch 'eme Wiili Bandsalat g'haa, unn des scheene Müssig-Erlebnis war futsch!
Viel öfter het ma aber sinni eige Müssig üss'em Radio uff Kassette uffg'numme.
Wisse Ihr noch, wie ma die Kassette g'schützt het, damit ma b'sunders scheeni Liäder nit üss Versähne ibberspielt het? Do het's am obere End vun de Kassett die zwei "Näsli" üss Plaschdig gää, wu ma abbreche het kinne. Ä Kleiner Knacks, unn schun war die Kassett schriibg'schützt!
Wenn ma sich's dann später anderscht ibberlegt het, dann het ma eifach ä Streife Tesa dribber bäbbt, unn schun het ma widder uffnemme kinne.
Wenn ich mich richtig entsinn, dann war do au noch ä Loch, was fir d'Bandsorteerkennung (normal, Chromdioxid, Iise) war, aber so richtig hab ich des eh nie verstande...
Des ware noch Zitte, sinniert
De Bischemer
So ä Kauf-Kassett het jo dertmols schun 20 Mark 'koscht, unn wenn's bled g'loffe isch, dann het ma nooch 'eme Wiili Bandsalat g'haa, unn des scheene Müssig-Erlebnis war futsch!
Viel öfter het ma aber sinni eige Müssig üss'em Radio uff Kassette uffg'numme.
Wisse Ihr noch, wie ma die Kassette g'schützt het, damit ma b'sunders scheeni Liäder nit üss Versähne ibberspielt het? Do het's am obere End vun de Kassett die zwei "Näsli" üss Plaschdig gää, wu ma abbreche het kinne. Ä Kleiner Knacks, unn schun war die Kassett schriibg'schützt!
Wenn ma sich's dann später anderscht ibberlegt het, dann het ma eifach ä Streife Tesa dribber bäbbt, unn schun het ma widder uffnemme kinne.
Wenn ich mich richtig entsinn, dann war do au noch ä Loch, was fir d'Bandsorteerkennung (normal, Chromdioxid, Iise) war, aber so richtig hab ich des eh nie verstande...
Des ware noch Zitte, sinniert
De Bischemer
Montag, 15. Juni 2015
Uffregung in Oberschopfe
Am vergangene Wocheend, wu mir uff "Heimatb'süach" in Oberschopfe ware, isch's am Friddig Obend jo richtig uffregend worre.
Mir sinn uff'em Balkong bii minnene Eltere g'sesse, vun wu üss ma ä güäter Blick ibber Oberschopfe unn d'Rebe drumrum het. Unn mit einem Mol isch do de Bolizeyhubschrauber rum'kurvt, Feuerwehr unn Bolizey sinn mit Blauliacht durch de Ort g'fahre , unn ibberall (sogar im Grasgarte nebe uns) sinn Litt mit Daschelampe unn Süachhund' rumg'loffe.
Z'erscht hämmer uns nadierlich Sorge g'macht, dass die ä Verbrecher süache kinnte (unseri Hüüsdiir isch wege de Hitz au noch wagewitt uffg'stande...), aber dann hätt d'Bolizey sicher kei so Raudau bii'm Süache g'macht.
Inzwische wisse mir au, dass der ganze Huddel wegen'ere verwirrte Frau üss'em Emmaus g'sii isch, die dann am End au g'funde worre isch...
Güät, wenn so ebbis glimpflich üssgeht, findet
De Bischemer
Mir sinn uff'em Balkong bii minnene Eltere g'sesse, vun wu üss ma ä güäter Blick ibber Oberschopfe unn d'Rebe drumrum het. Unn mit einem Mol isch do de Bolizeyhubschrauber rum'kurvt, Feuerwehr unn Bolizey sinn mit Blauliacht durch de Ort g'fahre , unn ibberall (sogar im Grasgarte nebe uns) sinn Litt mit Daschelampe unn Süachhund' rumg'loffe.
Z'erscht hämmer uns nadierlich Sorge g'macht, dass die ä Verbrecher süache kinnte (unseri Hüüsdiir isch wege de Hitz au noch wagewitt uffg'stande...), aber dann hätt d'Bolizey sicher kei so Raudau bii'm Süache g'macht.
Inzwische wisse mir au, dass der ganze Huddel wegen'ere verwirrte Frau üss'em Emmaus g'sii isch, die dann am End au g'funde worre isch...
Güät, wenn so ebbis glimpflich üssgeht, findet
De Bischemer
Donnerstag, 11. Juni 2015
Landschüälheim
Unser Lu isch zum erschte Mol im Landschüälheim. Unn des in de verte Klass!
Mir sinn dertmols zum erschte Mol in de achte Klass ins Landschüälheim g'fahre. Nooch Titisee-Neustadt. Oh Mann, des war ä wildi Zitt...
Nit nur die Üssflüg unn Aktione, die mir in derre Woch g'macht hänn, ware wild. B'sunders unser Schloofzimmer war ä einziger Chaote-hüffe. Nit ummesunscht het unser Zimmer de Spitzname "Bunker 17" bekumme. Unter zwei oder drey Ermahnunge unn Lehrerb'süache am Obend isch's do eigentlich nie still worre, unn die kreative Liäder, wu mir do erfunde hänn, sinn Johre später noch zitiert worre!
Wenn ich nur dran denk, wie mir de Baba vum Doni veralbert hänn, will des Liäd "Theo, wir fahrn nach Lodz" sich so güät het umdichte lehn...
Aber in de vierte Klass wird's hoffentlich ä weng zivilisierter züägehn, hoff ich. Üsserdem sinn die Kids jo nur zwei Nächt lang furt. (Unn trotzdem hänn manchi Mama's sich ang'stellt, als däde ihri Kinder uff de Russlandfeldzüeg uffbreche...)
De nägschde Schritt zum Großwerre, weiß
De Bischemer
Mir sinn dertmols zum erschte Mol in de achte Klass ins Landschüälheim g'fahre. Nooch Titisee-Neustadt. Oh Mann, des war ä wildi Zitt...
Nit nur die Üssflüg unn Aktione, die mir in derre Woch g'macht hänn, ware wild. B'sunders unser Schloofzimmer war ä einziger Chaote-hüffe. Nit ummesunscht het unser Zimmer de Spitzname "Bunker 17" bekumme. Unter zwei oder drey Ermahnunge unn Lehrerb'süache am Obend isch's do eigentlich nie still worre, unn die kreative Liäder, wu mir do erfunde hänn, sinn Johre später noch zitiert worre!
Wenn ich nur dran denk, wie mir de Baba vum Doni veralbert hänn, will des Liäd "Theo, wir fahrn nach Lodz" sich so güät het umdichte lehn...
Aber in de vierte Klass wird's hoffentlich ä weng zivilisierter züägehn, hoff ich. Üsserdem sinn die Kids jo nur zwei Nächt lang furt. (Unn trotzdem hänn manchi Mama's sich ang'stellt, als däde ihri Kinder uff de Russlandfeldzüeg uffbreche...)
De nägschde Schritt zum Großwerre, weiß
De Bischemer
Montag, 8. Juni 2015
Stockbrot
Als Büe in Oberschopfe bin ich immer viel mit minnene Eltere unn Schwestere im Wald g'sii. D'Mama isch unter de Woch regelmäßig mit uns uff de Spielplatz nooch Dierschburg g'loffe, unn ziemlich oft simmer am Sunndig im Oberschopfener Wald g'wandert. Dann isch's zum Krokodilstei', zum alte Steibruch oder sogar noch witter gange. Regelmäßig hämmer dann (oft irgendwo mitte uff'em Weg) ä Fiirli g'macht unn hänn Würschtli broote.
Aber Stockbrot??
Ich kann mich nit entsinne, dass mir friäjer jemols Stockbrot 'grillt hätte.
Spätenstens mit de Kindergartezitt isch aber des Stockbrot aktuell worre. Kei Fescht mit Lagerfiir, wu nit irgendebber so ä labberiger Hefedaig mitbringt. 's isch quasi Gruppezwang, dass ma sich denne Daig um ä Stock wickelt, ibber'em Fiir schwarz räuchert unn des usse verbrännte, inni noch daigige Brot isst...
Ihr heere schun, ich bin kei Stockbrot-Fan.
Aber geschtern! Do simmer zu de Oberschopfener Lendersbachhütti g'wandert unn hänn ä klein's Fiirli g'macht.
D'Cori het Hefedaig däbii g'haa, unn diesmol hab ich gabelförmigi Stock g'schnitzt, ibber die ma denne Daig wickle / flechte het kinne. Somit isch 's Stockbrot vun alle Sitte gliichmäßig 'gritt worre. Schau do:
Ich kann Eych sage, DES Stockbrot het sogar mir g'schmeckt!
Manchmol kummt's halt vor allem uff d'Technik an, grinst
De Bischemer
Aber Stockbrot??
Ich kann mich nit entsinne, dass mir friäjer jemols Stockbrot 'grillt hätte.
Spätenstens mit de Kindergartezitt isch aber des Stockbrot aktuell worre. Kei Fescht mit Lagerfiir, wu nit irgendebber so ä labberiger Hefedaig mitbringt. 's isch quasi Gruppezwang, dass ma sich denne Daig um ä Stock wickelt, ibber'em Fiir schwarz räuchert unn des usse verbrännte, inni noch daigige Brot isst...
Ihr heere schun, ich bin kei Stockbrot-Fan.
Aber geschtern! Do simmer zu de Oberschopfener Lendersbachhütti g'wandert unn hänn ä klein's Fiirli g'macht.
D'Cori het Hefedaig däbii g'haa, unn diesmol hab ich gabelförmigi Stock g'schnitzt, ibber die ma denne Daig wickle / flechte het kinne. Somit isch 's Stockbrot vun alle Sitte gliichmäßig 'gritt worre. Schau do:
Ich kann Eych sage, DES Stockbrot het sogar mir g'schmeckt!
Manchmol kummt's halt vor allem uff d'Technik an, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 4. Juni 2015
Fronleichnam
Jedes Johr an Fronleichnam müäß ich an denne Fiirdig vor zehn Johr denke, wu de Lu uff d'Welt kumme isch.
Was war des fir ä G'fühl, denne kleine Büä endlich im Arm z'haa unn ihn anschaue z'kinne, noochdem ma sich niin Monät lang "durch de Büüchnabel" mit ihm unterhalte het, während ma sich vorstellt, wi er wohl "in echt" üsssähne wird...
Am Obend dävor war ich mit de Sandra nooch im neje Star Wars-Film, während de Lu sich schun mehr als ä Woch ibber de Termin nüss Zitt g'loo het. Aber, also ob er's g'heert het, isch's au kurz dänooch los 'gange.
Unn am Fronleichnamsmorge hab ich dann endlich die berühmte Worte zu unserem junge Skywalker sage kinne: "Lu, ich bin Dein Vater!"
So scheen, findet Darth Werner, äh,
De Bischemer
Was war des fir ä G'fühl, denne kleine Büä endlich im Arm z'haa unn ihn anschaue z'kinne, noochdem ma sich niin Monät lang "durch de Büüchnabel" mit ihm unterhalte het, während ma sich vorstellt, wi er wohl "in echt" üsssähne wird...
Am Obend dävor war ich mit de Sandra nooch im neje Star Wars-Film, während de Lu sich schun mehr als ä Woch ibber de Termin nüss Zitt g'loo het. Aber, also ob er's g'heert het, isch's au kurz dänooch los 'gange.
Unn am Fronleichnamsmorge hab ich dann endlich die berühmte Worte zu unserem junge Skywalker sage kinne: "Lu, ich bin Dein Vater!"
So scheen, findet Darth Werner, äh,
De Bischemer
Montag, 1. Juni 2015
Kuscheltierli
Wenn ich in d'Zimmer vun unsere Kinder lüäg, dann wunder ich mich immer, wie viel Stofftiere do rumleye. Vor 'eme Wiili hab ich beide Kinder ä schmal's Holzregal ibber's Hochbett g'schrüübt, wu sie die ganze Kuscheltierli druff setze kinne. Sunscht hätte sie fir sich selber gar kei Platz meh' im Bett g'haa...
Unn die Regale sinn inzwische mehr wie voll.
B'sunders bii'm Lu hocke Bäre näbe Ratte, Häsli drucke sich an Löwe, Schlange leye ibber Schildkröte, unn Fantasietiere (wie Glubschies unn Angry Birds) mache sich breit. Däbii hätt ich denkt, dass die Kuscheltier-Zitt bii ihm längscht vorbey isch, aber er däd freiwillig kei einzig's vun denne Viecher hergää.
's isch nadierlich au fir mich scheen, obends bii'm Ins-Bett-bringe noch mit'em Fellfrosch (der, wu min b'sunders Lieblingstier isch) ä weng Quatsch mit ihm z'mache. Unn sinni Riese-Schildkröt "Schildi" müäß jo sogar in jeder Urlaub mit fahre! 's isch halt au echt goldig, wie der große Büe, wu ibber de Dag am liäbschte alles selber b'stimme däd, obends mit derre große Schildkröt im Arm iischlooft...
Bii de Le isch's, witzigerwiis, gar nit so die Menge vun de Kuscheltiere. Sie het nur so etwa ä Handvoll Tierli, wu ganz speziell wichtig sinn. Friäjer war des nadierlich ihri Elli (wu mir irgendwänn sicherheitshalber noch ä Elli 2 kauft hänn, falls d'erscht verlore geht), aber inzwische git's eigentlich nur noch d'Ala.
Wer hätt denkt, dass DES Hundebaby mol so wichtig werre wird, wu sie's im IKEA ang'schleppt het.
Unni Ala geht echt nix!
Ich kann's jo versteht... Wie hab ich als Kind minner Brummi g'liebt; unn sogar hit noch, wenn ich ihn abg'wetzt unn kabütt im Schloofzimmer sitze sieh, geht mir 's Herz uff!
Git's ebbis scheeners?, froogt
De Bischemer
Unn die Regale sinn inzwische mehr wie voll.
B'sunders bii'm Lu hocke Bäre näbe Ratte, Häsli drucke sich an Löwe, Schlange leye ibber Schildkröte, unn Fantasietiere (wie Glubschies unn Angry Birds) mache sich breit. Däbii hätt ich denkt, dass die Kuscheltier-Zitt bii ihm längscht vorbey isch, aber er däd freiwillig kei einzig's vun denne Viecher hergää.
's isch nadierlich au fir mich scheen, obends bii'm Ins-Bett-bringe noch mit'em Fellfrosch (der, wu min b'sunders Lieblingstier isch) ä weng Quatsch mit ihm z'mache. Unn sinni Riese-Schildkröt "Schildi" müäß jo sogar in jeder Urlaub mit fahre! 's isch halt au echt goldig, wie der große Büe, wu ibber de Dag am liäbschte alles selber b'stimme däd, obends mit derre große Schildkröt im Arm iischlooft...
Bii de Le isch's, witzigerwiis, gar nit so die Menge vun de Kuscheltiere. Sie het nur so etwa ä Handvoll Tierli, wu ganz speziell wichtig sinn. Friäjer war des nadierlich ihri Elli (wu mir irgendwänn sicherheitshalber noch ä Elli 2 kauft hänn, falls d'erscht verlore geht), aber inzwische git's eigentlich nur noch d'Ala.
Wer hätt denkt, dass DES Hundebaby mol so wichtig werre wird, wu sie's im IKEA ang'schleppt het.
Unni Ala geht echt nix!
Ich kann's jo versteht... Wie hab ich als Kind minner Brummi g'liebt; unn sogar hit noch, wenn ich ihn abg'wetzt unn kabütt im Schloofzimmer sitze sieh, geht mir 's Herz uff!
Git's ebbis scheeners?, froogt
De Bischemer
Donnerstag, 28. Mai 2015
Ritsch-ratsch-klick
Manchmol denk ich jo dribber nooch, wie sich b'stimmti Technologie mit de Zitt verändert hänn.
Zu denne Apparate, wu ich hit d'ribber schriibe will, git's inzwische schun mindestens drey Noochfolger, däd ich sage:
De erschte Noochfolger ware d'analoge Spiegelreflexkameras. Also die, wu ma des Film-röllili uffe de eine Sitt niie g'legt unn de Film uff de andere Sitt iig'fädelt het.
De nägschde Noochfolger ware d'Digitalkameras, wu ma dann schun gar kei Film meh' bruucht het.
Unn inzwische het jo quasi jeder ä Handy mit so güäter Kamera in de Hosedasch, dass d' "normal" Digitalkamera nur noch bii b'sunders wichtige Anläss mit g'numme wird...
Aber friäjer, do het ma an alle Ecke unn Ende (unn b'sunders bii Tourischte) die "Ritsch-ratsch-klick"-kameras g'sähne. (Wenn Ihr alt g'nüe sinn, dann hänn Ihr sicher schun bii dem Titel g'wisst, worum 's geht, gell??)...
Die kleine, rechteckige Kameras hänn fascht immer so ä dicker, roter Punkt als Üsslöser g'haa, do dran het ma sie au erkenne kinne.
Allerdings war der Film' nit so groß wie die Filmrolle vun de Spiegelreflex-Kameras, unn darum ware die Negative au viel kleiner. So ä richtig's güät's Poschter het ma vun denne Bilder eigentlich nimmi mache kinne.
Unn trotzdem hab ich mir lang so ä Ritsch-ratsch-klick g'wünscht. Aber dann hab ich mir erscht ä Kleinbildkamera, unn später ä Spiegelreflexkamera kauft. Die leyt übrigens hit noch im Schrank, aber fotografiert wird nimmi dämit...
Alles het halt sinni Zitt, findet
De Bischemer
Zu denne Apparate, wu ich hit d'ribber schriibe will, git's inzwische schun mindestens drey Noochfolger, däd ich sage:
De erschte Noochfolger ware d'analoge Spiegelreflexkameras. Also die, wu ma des Film-röllili uffe de eine Sitt niie g'legt unn de Film uff de andere Sitt iig'fädelt het.
De nägschde Noochfolger ware d'Digitalkameras, wu ma dann schun gar kei Film meh' bruucht het.
Unn inzwische het jo quasi jeder ä Handy mit so güäter Kamera in de Hosedasch, dass d' "normal" Digitalkamera nur noch bii b'sunders wichtige Anläss mit g'numme wird...
Aber friäjer, do het ma an alle Ecke unn Ende (unn b'sunders bii Tourischte) die "Ritsch-ratsch-klick"-kameras g'sähne. (Wenn Ihr alt g'nüe sinn, dann hänn Ihr sicher schun bii dem Titel g'wisst, worum 's geht, gell??)...
Die kleine, rechteckige Kameras hänn fascht immer so ä dicker, roter Punkt als Üsslöser g'haa, do dran het ma sie au erkenne kinne.
Allerdings war der Film' nit so groß wie die Filmrolle vun de Spiegelreflex-Kameras, unn darum ware die Negative au viel kleiner. So ä richtig's güät's Poschter het ma vun denne Bilder eigentlich nimmi mache kinne.
Unn trotzdem hab ich mir lang so ä Ritsch-ratsch-klick g'wünscht. Aber dann hab ich mir erscht ä Kleinbildkamera, unn später ä Spiegelreflexkamera kauft. Die leyt übrigens hit noch im Schrank, aber fotografiert wird nimmi dämit...
Alles het halt sinni Zitt, findet
De Bischemer
Dienstag, 26. Mai 2015
Abg'stiege
Des war echt ä schweri Woch fir min' badisch's Herz.
Z'erscht verlosst mich minni Lieblingskollegin, unn dann stiigt am Samschdig au noch de SC Freyburg üss de Bundesliga ab!
Eigentlich het's fir de SC vor 'em letschte Spieldag gar nit schlecht üssg'sähne, noochdem sie sogar gege d'Bayern g'wunne hänn. Aber am Samschdig hänn irgendwie alli gege de SC g'spielt, hätt ma meyne kinne. Stuttgart g'winnt, de HSV g'winnt, unn Hannover schlägt d'Freyburger.
Aber 's isch halt so, jetzt spiele sie halt in de nägschde Saison in de 2. Liga. Fir de Christian Streich isch des viellicht gar nit so schlecht, dann het er wahrschiins nit ganz so viel Stress. So manches Mol hab ich jo Angscht g'ha, er däd am Spielfeldrand dod umfliäge, so het der sich uffg'regt unn engagiert...
Unn obwohl ich jo so gar kei KSC-Fan bin, wirr ich de Karlsrüäher in de Relegationsspiele gege de HSV kräftig d'Düüme drucke. Schließlich sinn's au Badener!
Zeige's denne Fischköpp, rüäft
De Bischemer
Z'erscht verlosst mich minni Lieblingskollegin, unn dann stiigt am Samschdig au noch de SC Freyburg üss de Bundesliga ab!
Eigentlich het's fir de SC vor 'em letschte Spieldag gar nit schlecht üssg'sähne, noochdem sie sogar gege d'Bayern g'wunne hänn. Aber am Samschdig hänn irgendwie alli gege de SC g'spielt, hätt ma meyne kinne. Stuttgart g'winnt, de HSV g'winnt, unn Hannover schlägt d'Freyburger.
Aber 's isch halt so, jetzt spiele sie halt in de nägschde Saison in de 2. Liga. Fir de Christian Streich isch des viellicht gar nit so schlecht, dann het er wahrschiins nit ganz so viel Stress. So manches Mol hab ich jo Angscht g'ha, er däd am Spielfeldrand dod umfliäge, so het der sich uffg'regt unn engagiert...
Unn obwohl ich jo so gar kei KSC-Fan bin, wirr ich de Karlsrüäher in de Relegationsspiele gege de HSV kräftig d'Düüme drucke. Schließlich sinn's au Badener!
Zeige's denne Fischköpp, rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 21. Mai 2015
Verlosse!
< Drama-Modus iig'schalte >
Ma sott's jo küüm glaube...!
Do sieh ich vor Johre uff'em Firme-parkplatz ä nett's Maidli, wu üss'eme Audo mit Freyburger Kennzeige üssstiigt. Sie verzehlt mir, dass sie vum Schluchsee kummt unn au bii IBM schafft.
Dann wechselt sie irgendwänn sogar in de selbe Bereich wie ich, unn vor zwei Johr wechsel ich in ihri Abteilung unn ziäg sogar in ihr Büro mit ii. BADENER UNITED!
Quasi jede Morge hab ich mich g'freyt, wenn ich an ihrere Pinwand denne rote Mini-Bollehüät g'sähne hab...
Endlich ebber, mit dem ma vum Schwarzwald schwärme kann. Ebber, mit dem ma am Määndig z'sämme grinse kann, wenn de SC widder mol g'wunne (oder schmolle, wenn er verlore) het. Ebber, wu 's Freyburger Bächli kennt...
Unn vorgeschtern verkündet sie, dass sie 'kündigt het unn zu 'nere andere Firma wechselt! Des geht doch nit?
Mit wem soll ich denn jetzt bii'm Kaffee badisch schwätze??? Jetzt bin ich ganz verlosse unn ällei!!
De Bollehüät het jetzt ä Trauerflor!
< Drama-Modus üssg'schalte >
Uff de andere Sitt: Wahrschiins bin ich jo selber schuld! Schließlich hab jo ICH vor zwei Monat' ä anderi Uffgab ibbernumme, unn bin quasi freywillig üss ihrem Büro widder üsszoge...
Aber isch des etwa ä Grund, gliich komplett abz'haue??
Schad, schad, schad, findet
De Bischmer
Ma sott's jo küüm glaube...!
Do sieh ich vor Johre uff'em Firme-parkplatz ä nett's Maidli, wu üss'eme Audo mit Freyburger Kennzeige üssstiigt. Sie verzehlt mir, dass sie vum Schluchsee kummt unn au bii IBM schafft.
Dann wechselt sie irgendwänn sogar in de selbe Bereich wie ich, unn vor zwei Johr wechsel ich in ihri Abteilung unn ziäg sogar in ihr Büro mit ii. BADENER UNITED!
Quasi jede Morge hab ich mich g'freyt, wenn ich an ihrere Pinwand denne rote Mini-Bollehüät g'sähne hab...
Endlich ebber, mit dem ma vum Schwarzwald schwärme kann. Ebber, mit dem ma am Määndig z'sämme grinse kann, wenn de SC widder mol g'wunne (oder schmolle, wenn er verlore) het. Ebber, wu 's Freyburger Bächli kennt...
Unn vorgeschtern verkündet sie, dass sie 'kündigt het unn zu 'nere andere Firma wechselt! Des geht doch nit?
Mit wem soll ich denn jetzt bii'm Kaffee badisch schwätze??? Jetzt bin ich ganz verlosse unn ällei!!
De Bollehüät het jetzt ä Trauerflor!
< Drama-Modus üssg'schalte >
Uff de andere Sitt: Wahrschiins bin ich jo selber schuld! Schließlich hab jo ICH vor zwei Monat' ä anderi Uffgab ibbernumme, unn bin quasi freywillig üss ihrem Büro widder üsszoge...
Aber isch des etwa ä Grund, gliich komplett abz'haue??
Schad, schad, schad, findet
De Bischmer
Montag, 18. Mai 2015
Moin, moin!
Eigentlich hätt ich's mir jo denke kinne, aber hitt morge war ich trotzdem ibberrascht, dass ich vum Sightseeing Muskelkater bekumme hab...
Wenn ich mir aber durch de Kopf gehn loss, wie viel Kilometer mir g'loffe sinn, wie viel U-Bahn-Treppe mir nuff unn nunder g'stiege, unn wie witt ich immer widder die Le uff'em Buckel 'trage hab, dann isch's eigentlich kei Wunder, dass minni Bein' so k.o. sinn.
So isch's halt im Stadturlaub: Wege einere Station fahrt ma halt doch kei U- oder S-Bahn, au wenn die Statione halt viellicht 500 Meter üssenander sinn. Ebbis sähne vun de Stadt will ma nadierlich au, unn grad in Hamburg, wu mir ware, git's halt b'sunders viel z'sähne...
Am scheenschte het uns widder mol de Hafe mit de Landungsbrücke g'falle. Dert hämmer ällei schun so mancher Kilometer abg'spult, denk ich...
Däzüe noch quer durch d'Speicherstadt, durch Planten unn Bloomen, übber d'Mönckebergstrooß zum Rothüüs, ann de Alter lang, zum Kreuzfahrtterminal nooch Altona, unn am Sunndig morge ibber de Fischmärkt.
Ihr sähne, ich hab aller Grund fir Muskelkater!
Unn denne genieß ich hitt mit de Bilder vun Hamburg im Kopf, strahlt
De Bischemer
Wenn ich mir aber durch de Kopf gehn loss, wie viel Kilometer mir g'loffe sinn, wie viel U-Bahn-Treppe mir nuff unn nunder g'stiege, unn wie witt ich immer widder die Le uff'em Buckel 'trage hab, dann isch's eigentlich kei Wunder, dass minni Bein' so k.o. sinn.
So isch's halt im Stadturlaub: Wege einere Station fahrt ma halt doch kei U- oder S-Bahn, au wenn die Statione halt viellicht 500 Meter üssenander sinn. Ebbis sähne vun de Stadt will ma nadierlich au, unn grad in Hamburg, wu mir ware, git's halt b'sunders viel z'sähne...
Am scheenschte het uns widder mol de Hafe mit de Landungsbrücke g'falle. Dert hämmer ällei schun so mancher Kilometer abg'spult, denk ich...
Däzüe noch quer durch d'Speicherstadt, durch Planten unn Bloomen, übber d'Mönckebergstrooß zum Rothüüs, ann de Alter lang, zum Kreuzfahrtterminal nooch Altona, unn am Sunndig morge ibber de Fischmärkt.
Ihr sähne, ich hab aller Grund fir Muskelkater!
Unn denne genieß ich hitt mit de Bilder vun Hamburg im Kopf, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 14. Mai 2015
Hamburg
Endlich kumm ich widder mol nooch Hamburg. 's isch unn bliibt eifach minni Lieblingsstadt in Ditschland!
Hitt fahre ma zum erschte Mol mit de Kinder hin. Nooch'em Friähstück geht's los!
Ich bin jo mol g'spannt, wie 's denne beide in de Hansestadt g'falle wird...
Fir hit obend hämmer eh schun zwei "Highlights" plant. Z'erscht werre ma ä Haferundfahrt mache, unn dänooch geht's in's Miniaturwunderland, Zügli unn Landschafte schaue.
Morge unn am Samschdig werre sicher au noch g'nüe z'düe finde, was au de Kinder Spaß macht. 's Problem wird ehnder sii, dass ma die Kinder nit mit z'viel Stadturlaub ibbersättige. Aber sicherheitshalber nemme ma au ihri zwei Roller mit, damit ma nit nur uff d'S-Bahn unn Busse ang'wiise sinn, sondern au z'Füäß mobil sinn.
Fir de Sunndig hämmer uns dann nur noch de Fischmarkt am friähje Morge vorg'numme, damit ma dann au noch g'miätlich heim fahre kinne.
Elbphilharmonie, Michel, Alster, Planten unn Bloomen, Landungsbrücke, St. Pauli & Co., mir kumme!
Moin, moin, rüäft dann widder
De Bischemer
Hitt fahre ma zum erschte Mol mit de Kinder hin. Nooch'em Friähstück geht's los!
Ich bin jo mol g'spannt, wie 's denne beide in de Hansestadt g'falle wird...
Fir hit obend hämmer eh schun zwei "Highlights" plant. Z'erscht werre ma ä Haferundfahrt mache, unn dänooch geht's in's Miniaturwunderland, Zügli unn Landschafte schaue.
Morge unn am Samschdig werre sicher au noch g'nüe z'düe finde, was au de Kinder Spaß macht. 's Problem wird ehnder sii, dass ma die Kinder nit mit z'viel Stadturlaub ibbersättige. Aber sicherheitshalber nemme ma au ihri zwei Roller mit, damit ma nit nur uff d'S-Bahn unn Busse ang'wiise sinn, sondern au z'Füäß mobil sinn.
Fir de Sunndig hämmer uns dann nur noch de Fischmarkt am friähje Morge vorg'numme, damit ma dann au noch g'miätlich heim fahre kinne.
Elbphilharmonie, Michel, Alster, Planten unn Bloomen, Landungsbrücke, St. Pauli & Co., mir kumme!
Moin, moin, rüäft dann widder
De Bischemer
Montag, 11. Mai 2015
Urlaub in St. Andreasberg
Wu mir noch Kinder ware, do simmer friäjer einigi Mol in de Harz in Urlaub g'fahre. Nooch Sankt Andreasberg, genauer g'sayt.
Üss denne Urlaube isch bii mir noch so manches Bild im Kopf hänge bliibe. Vor allem, will so ä Harz-Üssflug fir uns immer au ziemlich abenteuerlich g'sii isch.
Sey's, will's entlang denne Waldweg', wu mir so oft g'wandert sinn, die dunkle, ibber ä Meter diäfe Wasserkanäl gää het, in denn 's Wasser so ä viehmäßigi Strömung g'haa het? Ei Mol, wu de Baba erfolglos probiert het, mit sinnem Wanderstock de Bode vun so'eme Kanal z'erreiche, do isch ihm im selbe Moment d'Sonnebrill uff Nimmerwiedersehe in de Kanal g'keyt. Spätestens sither dert hänn mir ä Heide-Respekt vor denne Kanäl g'haa...
Oder sey's, will im Wald hinter unsere Feriewohnung des alte, verlossene Hüüs war, wu mir bii 'm Stroomere sogar unter de Tapete noch alti Vorkriägs-Geldschiin g'funde hänn? Do hämmer immer so scheeni Räuber- oder G'spenschter-G'schichte erfinde kinne...
Oder sey's, will näbe dem verlossene Hüüs ä kleiner See war, uff dem mir mit'eme selbschtbaute Floß üss alte Bretter rumpaddelt (unn meh' als ein Mol fascht abg'soffe) sinn? De Baba, wu jo dertmols noch nit schwimme het kinne, het immer am meischte Angscht däbii g'haa...
Warum au immer, die Urlaube in St. Andreasberg ware immer spannend, unn mir hänn eigentlich nie g'nüe dävun bekumme kinne.
Scheen war unseri Kinderzitt, findet
De Bischemer
Üss denne Urlaube isch bii mir noch so manches Bild im Kopf hänge bliibe. Vor allem, will so ä Harz-Üssflug fir uns immer au ziemlich abenteuerlich g'sii isch.
Sey's, will's entlang denne Waldweg', wu mir so oft g'wandert sinn, die dunkle, ibber ä Meter diäfe Wasserkanäl gää het, in denn 's Wasser so ä viehmäßigi Strömung g'haa het? Ei Mol, wu de Baba erfolglos probiert het, mit sinnem Wanderstock de Bode vun so'eme Kanal z'erreiche, do isch ihm im selbe Moment d'Sonnebrill uff Nimmerwiedersehe in de Kanal g'keyt. Spätestens sither dert hänn mir ä Heide-Respekt vor denne Kanäl g'haa...
Oder sey's, will im Wald hinter unsere Feriewohnung des alte, verlossene Hüüs war, wu mir bii 'm Stroomere sogar unter de Tapete noch alti Vorkriägs-Geldschiin g'funde hänn? Do hämmer immer so scheeni Räuber- oder G'spenschter-G'schichte erfinde kinne...
Oder sey's, will näbe dem verlossene Hüüs ä kleiner See war, uff dem mir mit'eme selbschtbaute Floß üss alte Bretter rumpaddelt (unn meh' als ein Mol fascht abg'soffe) sinn? De Baba, wu jo dertmols noch nit schwimme het kinne, het immer am meischte Angscht däbii g'haa...
Warum au immer, die Urlaube in St. Andreasberg ware immer spannend, unn mir hänn eigentlich nie g'nüe dävun bekumme kinne.
Scheen war unseri Kinderzitt, findet
De Bischemer
Donnerstag, 7. Mai 2015
GDL
He, Weselsky / GDL,
Stopp den Quatsch jetzt, aber schnell!
Ich fahr zwar so selte Bahn,
Dass mir's fascht egal sii kann.
Doch der ganze Bahnstreik-Stau,
Der trifft MICH als Pendler au!
Schließlich stehn jetzt, des isch dumm,
Noch meh' Audos sinnlos rum:
Uff de Landstrooß, in de Stadt...
Ich hab JETZT den Streik schun satt.
Aber uff de and're Sitt:
Bis in's G'schäft hab ich's nit witt.
Wenn's mir stinkt (wie ebe' grad),
Fahr ich eifach mit 'em Rad!
So isch's nämlich, weiß
De Bischemer
Stopp den Quatsch jetzt, aber schnell!
Ich fahr zwar so selte Bahn,
Dass mir's fascht egal sii kann.
Doch der ganze Bahnstreik-Stau,
Der trifft MICH als Pendler au!
Schließlich stehn jetzt, des isch dumm,
Noch meh' Audos sinnlos rum:
Uff de Landstrooß, in de Stadt...
Ich hab JETZT den Streik schun satt.
Aber uff de and're Sitt:
Bis in's G'schäft hab ich's nit witt.
Wenn's mir stinkt (wie ebe' grad),
Fahr ich eifach mit 'em Rad!
So isch's nämlich, weiß
De Bischemer
Montag, 4. Mai 2015
A5
Letschthin simmer sither langem mol widder ibber d' A5 vun Oberschopfe heim g'fahre.
Normalerwiis nutze mir eigentlich immer d'Elsässer Audobahn vun Stroßburg Richtung Lauterbourg unn dann d' Audobahn durch d'Pfalz, um heim z'fahre.
Erfahrunggemäß isch dert nämlich immer viel weniger los als uff de A5.
Diesmol hämmer uns aber anderscht entschiede, damit ma mol widder ebbis ander's sähne uff de Heimfahrt. Unn was soll ich sage? 's isch uns nit nur kurzwiiliger vorkumme (was d'Kinder b'stätigt hänn), sondern tatsächlich au schneller g'sii.
Des kinnt also echt ä Alternative sii, um am Sunndig heim z'fahre, wenn kei LKW's uff de Strooß sinn...
Apropos A5: Friäjer war die Strooß eigentlich unseri Standard-Audobahn. Ganz klar, ä anderi isch halt au nit in de Nähdi vun Oberschopfe.
Egal, ob ma in d'Schwyz, an de Frankfurter Flughafe, nooch Münche oder sunscht wu hin het welle, immer isch ma entweder in Lohr oder in Offeburg uff d'A5 uffg'fahre.
Des war nadierlich au de Grund, warum ich des Audobahnstück zwische Offeburg unn Lohr quasi gar nit kennt hab. 's het schließlich au kei Grund gää, uff dem Stück z'fahre. Des het sich dann erscht g'ändert, als ich ä Freundin in Waldkirch g'haa hab, zu derre ich dann vun Siegen regelmäßig hin g'fahre bin.
Do bin ich dann an Oberschopfe durch g'fahre, hab links vun mir de Oberschopfener Wald unn d'Rebe g'sähne, hab aber noch fascht ä dreyviertel Stund lang witter fahre miähn.
Unn jetzt bin ich also sither langem widder mol an Rastatt, Karlsrüäh unn Heidelberg durchg'fahre unn hab im Geischt 's Badnerlied vor mich hin g'sunge...
Trotzdem fahr ich eigentlich lieber ibber d'Pfalz, will dert alles g'miätlicher isch, denkt sich
De Bischemer
Normalerwiis nutze mir eigentlich immer d'Elsässer Audobahn vun Stroßburg Richtung Lauterbourg unn dann d' Audobahn durch d'Pfalz, um heim z'fahre.
Erfahrunggemäß isch dert nämlich immer viel weniger los als uff de A5.
Diesmol hämmer uns aber anderscht entschiede, damit ma mol widder ebbis ander's sähne uff de Heimfahrt. Unn was soll ich sage? 's isch uns nit nur kurzwiiliger vorkumme (was d'Kinder b'stätigt hänn), sondern tatsächlich au schneller g'sii.
Des kinnt also echt ä Alternative sii, um am Sunndig heim z'fahre, wenn kei LKW's uff de Strooß sinn...
Apropos A5: Friäjer war die Strooß eigentlich unseri Standard-Audobahn. Ganz klar, ä anderi isch halt au nit in de Nähdi vun Oberschopfe.
Egal, ob ma in d'Schwyz, an de Frankfurter Flughafe, nooch Münche oder sunscht wu hin het welle, immer isch ma entweder in Lohr oder in Offeburg uff d'A5 uffg'fahre.
Des war nadierlich au de Grund, warum ich des Audobahnstück zwische Offeburg unn Lohr quasi gar nit kennt hab. 's het schließlich au kei Grund gää, uff dem Stück z'fahre. Des het sich dann erscht g'ändert, als ich ä Freundin in Waldkirch g'haa hab, zu derre ich dann vun Siegen regelmäßig hin g'fahre bin.
Do bin ich dann an Oberschopfe durch g'fahre, hab links vun mir de Oberschopfener Wald unn d'Rebe g'sähne, hab aber noch fascht ä dreyviertel Stund lang witter fahre miähn.
Unn jetzt bin ich also sither langem widder mol an Rastatt, Karlsrüäh unn Heidelberg durchg'fahre unn hab im Geischt 's Badnerlied vor mich hin g'sunge...
Trotzdem fahr ich eigentlich lieber ibber d'Pfalz, will dert alles g'miätlicher isch, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 30. April 2015
D'Ortenau vun wittem (42)
De Kanadaring in Lohr soll jo komplett sanier unn umg'staltet werre.
Nit umesunscht heißt der Strooßezug jo so. Friäjer, wu de Lohrer Flugplatz noch vun de Kanadier belegt war, do hänn in derre Gegend nämlich ziemlich viel Kanadier g'wohnt. Ich bin ehnder selte dert hin kumme, aber will unser Scheffelgymnasium ganz in de Nähdi isch, simmer halt doch ab unn züe mol dert durch g'loffe. Des war dann irgendwie immer ä weng so wie im Üssland sii. Oder so, wie mir uns 's Üssland vorgstellt hänn. Üsser 'em Elsass, de Schwyz unn Öschtrich hänn mir jo gar kei Üssland kennt. Umso spannender war darum au de Kanadaring.
Aber noch ebbis het uns fasziniert an dem Viertel: Die drey runde, etwa achtstöckige Hochhiiser. Ich glaub, des sinn bis hitt fascht immer noch die einzige runde Hochhiiser, wu ich kenn.
Uff jede Fall hänn mir unbedingt emol in eins vun denne Hiiser nii welle. Sähne, wie's drin üsssieht, unn am liebschte au gliich noch vun obbe d'Üssicht ibber Lohr genieße.
Uff ei Mol, wu mir widder dert rum g'schliche sinn, het sich tatsächlich die Chance ergää: Eini vun denne Hüüsdiire isch uff g'stande. Also simmer flink nii g'flitzt unn mit'em Fahrstüähl in de oberschte Stoch g'fahre.
Was war des fir ä Enttäuschung! Ä stinknormaler Hüüsflur, unn ä Fenschter zum nüsslüege het's au nit gää!
Mir hänn uns dann g'schwind au widder üss'em Staub g'macht, will mir Angscht g'haa hänn, 's kinnt uns irgendebber verwische. Aber sither dem Dag war de Kanadaring mit sinnene Hochhiiser nur noch halb so spannend.
Schad, wenn d'Realität einen so iiholt, findet
De Bischemer
Nit umesunscht heißt der Strooßezug jo so. Friäjer, wu de Lohrer Flugplatz noch vun de Kanadier belegt war, do hänn in derre Gegend nämlich ziemlich viel Kanadier g'wohnt. Ich bin ehnder selte dert hin kumme, aber will unser Scheffelgymnasium ganz in de Nähdi isch, simmer halt doch ab unn züe mol dert durch g'loffe. Des war dann irgendwie immer ä weng so wie im Üssland sii. Oder so, wie mir uns 's Üssland vorgstellt hänn. Üsser 'em Elsass, de Schwyz unn Öschtrich hänn mir jo gar kei Üssland kennt. Umso spannender war darum au de Kanadaring.
Aber noch ebbis het uns fasziniert an dem Viertel: Die drey runde, etwa achtstöckige Hochhiiser. Ich glaub, des sinn bis hitt fascht immer noch die einzige runde Hochhiiser, wu ich kenn.
Uff jede Fall hänn mir unbedingt emol in eins vun denne Hiiser nii welle. Sähne, wie's drin üsssieht, unn am liebschte au gliich noch vun obbe d'Üssicht ibber Lohr genieße.
Uff ei Mol, wu mir widder dert rum g'schliche sinn, het sich tatsächlich die Chance ergää: Eini vun denne Hüüsdiire isch uff g'stande. Also simmer flink nii g'flitzt unn mit'em Fahrstüähl in de oberschte Stoch g'fahre.
Was war des fir ä Enttäuschung! Ä stinknormaler Hüüsflur, unn ä Fenschter zum nüsslüege het's au nit gää!
Mir hänn uns dann g'schwind au widder üss'em Staub g'macht, will mir Angscht g'haa hänn, 's kinnt uns irgendebber verwische. Aber sither dem Dag war de Kanadaring mit sinnene Hochhiiser nur noch halb so spannend.
Schad, wenn d'Realität einen so iiholt, findet
De Bischemer
Montag, 27. April 2015
Elternobend
Letsch' Woch war ich widder bii'm Elternobend in de Klass vum Lu.
Als stellvertretender Elternsprecher kann ich so ä Termin nadierlich nit schwänze. Au dann nit, wenn am selbe Obend grad d'Bayern in de Champions League ä wichtig's Spiel hänn. Do mäüß de Elternobend halt eifach pünktlich unn unni Verzögerung absolviert werre.
Ab unn züe werre an so 'eme Obend sogar interessanti Theme b'sproche. Was mich aber immer widder fertig macht, des sinn die Müttere, wu jedes Problemli vun ihrem Kind in de ganze Grupp bespreche unn üssdiskutiere welle.
Als ob des irgend ebber anderscht int'ressiert, wie lang ein Kind immer an de Mathe-Hüüsuffgabe hängt, oder warum die Betreuung an dem unn dem konkrete Dag fir des Kind so schlimm war. Wär der Blog ä Video, Ihr däde mich jetzt mit de Auge rolle sähne...
Als Schüälbüe, do war fir mich friäjer so ä Elternobendtermin immer au ä weng Stress: Was wird de Lehrer 'em Babba ibber mich verzehle, kummt irgendebbis uff de Disch, was mir ang'stellt hänn, unn wie wird de Babba am nägschde Morge bii'm Frühstück wohl druff sii?
Normalerwiis war die Reaktion aber eh ganz entspannt, unn üsser dem regelmäßge "Dü sollsch meh mündlich mitarbeite" isch so güät wie nie ebbis kumme.
Dann war ich widder beruhigt, bis zum nägschde Mol, erinnert sich
De Bischemer
Als stellvertretender Elternsprecher kann ich so ä Termin nadierlich nit schwänze. Au dann nit, wenn am selbe Obend grad d'Bayern in de Champions League ä wichtig's Spiel hänn. Do mäüß de Elternobend halt eifach pünktlich unn unni Verzögerung absolviert werre.
Ab unn züe werre an so 'eme Obend sogar interessanti Theme b'sproche. Was mich aber immer widder fertig macht, des sinn die Müttere, wu jedes Problemli vun ihrem Kind in de ganze Grupp bespreche unn üssdiskutiere welle.
Als ob des irgend ebber anderscht int'ressiert, wie lang ein Kind immer an de Mathe-Hüüsuffgabe hängt, oder warum die Betreuung an dem unn dem konkrete Dag fir des Kind so schlimm war. Wär der Blog ä Video, Ihr däde mich jetzt mit de Auge rolle sähne...
Als Schüälbüe, do war fir mich friäjer so ä Elternobendtermin immer au ä weng Stress: Was wird de Lehrer 'em Babba ibber mich verzehle, kummt irgendebbis uff de Disch, was mir ang'stellt hänn, unn wie wird de Babba am nägschde Morge bii'm Frühstück wohl druff sii?
Normalerwiis war die Reaktion aber eh ganz entspannt, unn üsser dem regelmäßge "Dü sollsch meh mündlich mitarbeite" isch so güät wie nie ebbis kumme.
Dann war ich widder beruhigt, bis zum nägschde Mol, erinnert sich
De Bischemer
Donnerstag, 23. April 2015
Wuanderscht g'lese(21)
Im Grund g'numme sinn mir doch alli Kinder. Innedrin. Des hoff ich wenigschtens fir Eych...
Unn darum hab ich Eych hit emol ä Websitt rüssg'süacht, wu Ihr mit Eyere (hoffentlich) kindliche Neygier ebbis G'scheyt's anfange kinne. Sie heißt "The kid should see this", unn do finde Ihr kleini Filmli zu alle mögliche interessante Theme.
Okay, 's isch schun widder nix badisch's, nitmol ebbis ditsches, aber ich glaub, als Kommentar unn Erklärung vun denne informative Filmi sotte Ihr alli au mit de englische Sprooch z'recht kumme, oder?
Schaue Eych nur mol an, wie de Falke durch ä Loch fliägt, oder wie wichtig de Litt in Havanni ihri Fahrräder sinn...
Wenn's nooch mir geht, dann kinnt ich Stund ibber Stund uff dere Sitt verbringe. Ich erfahr immer widder ebbis Ney's, was spannend, int'ressant oder eifach nur scheen isch.
Geht's Eych au so?, froogt
De Bischemer
Unn darum hab ich Eych hit emol ä Websitt rüssg'süacht, wu Ihr mit Eyere (hoffentlich) kindliche Neygier ebbis G'scheyt's anfange kinne. Sie heißt "The kid should see this", unn do finde Ihr kleini Filmli zu alle mögliche interessante Theme.
Okay, 's isch schun widder nix badisch's, nitmol ebbis ditsches, aber ich glaub, als Kommentar unn Erklärung vun denne informative Filmi sotte Ihr alli au mit de englische Sprooch z'recht kumme, oder?
Schaue Eych nur mol an, wie de Falke durch ä Loch fliägt, oder wie wichtig de Litt in Havanni ihri Fahrräder sinn...
Wenn's nooch mir geht, dann kinnt ich Stund ibber Stund uff dere Sitt verbringe. Ich erfahr immer widder ebbis Ney's, was spannend, int'ressant oder eifach nur scheen isch.
Geht's Eych au so?, froogt
De Bischemer
Montag, 20. April 2015
Z'alt fir d'Arche?
D'Arche in Waldkirch war jo johrelang unseri Stammdisco. Des hänn Ihr sicher inzwische mitbekumme.
Ob Mittwoch oder Samschdig, mir ware quasi jedi Woch dert. Manchmol sogar am Dunnerschdig oder am Friddig. Ma kinnt also fascht sage, dass mir mit de Arche g'altert sinn - wenn d'Arche nit schun viel älter g'sii wär als mir selber...
Wu ich zum erschte Mol in d'Arche g'kumme bin ('s dürft so etwa 1988 g'sii sii), do isch d'erscht Generation vun Arche-gänger wahrschiins schun widder rüssg'wachse g'sii.
Trotzdem (oder sogar grad deshalb) hänn mir uns in derre ganze Zitt als d' "legitime" Arche-B'süacher g'fühlt. Dass mir emol z'alt fir d'Arche sii kinnte, oder dass nooch uns Jüngeri kumme, wu d'Arche fir sich beanspruche, des hämmer uns gar nit vorstelle inne.
Kinne Ihr Eych vorstelle, was des dann fir ä G'fühl war, wu ich zum erschte Mol in de Arche g'siezt worre bin? Ich bin neben 'eme hübsche Maidli g'hockt, wu sie mich uff eimol frogt: "Kinne Sie mir sage, wie spät's isch?" Ich war so baff, dass ich ihre nur d'Zitt g'sayt, uff denne Spruch aber gar nit ii'gange bin.
Aber 's war mir irgendwie klar, dass minni Däg in de Arche 'zählt ware.
Dass sie dann aber ball züe macht, des hätt nit sii miän, findet
De Bischemer
Ob Mittwoch oder Samschdig, mir ware quasi jedi Woch dert. Manchmol sogar am Dunnerschdig oder am Friddig. Ma kinnt also fascht sage, dass mir mit de Arche g'altert sinn - wenn d'Arche nit schun viel älter g'sii wär als mir selber...
Wu ich zum erschte Mol in d'Arche g'kumme bin ('s dürft so etwa 1988 g'sii sii), do isch d'erscht Generation vun Arche-gänger wahrschiins schun widder rüssg'wachse g'sii.
Trotzdem (oder sogar grad deshalb) hänn mir uns in derre ganze Zitt als d' "legitime" Arche-B'süacher g'fühlt. Dass mir emol z'alt fir d'Arche sii kinnte, oder dass nooch uns Jüngeri kumme, wu d'Arche fir sich beanspruche, des hämmer uns gar nit vorstelle inne.
Kinne Ihr Eych vorstelle, was des dann fir ä G'fühl war, wu ich zum erschte Mol in de Arche g'siezt worre bin? Ich bin neben 'eme hübsche Maidli g'hockt, wu sie mich uff eimol frogt: "Kinne Sie mir sage, wie spät's isch?" Ich war so baff, dass ich ihre nur d'Zitt g'sayt, uff denne Spruch aber gar nit ii'gange bin.
Aber 's war mir irgendwie klar, dass minni Däg in de Arche 'zählt ware.
Dass sie dann aber ball züe macht, des hätt nit sii miän, findet
De Bischemer
Donnerstag, 16. April 2015
Zug fahre
Wu ich in Siegen g'wohnt hab, do bin ich regelmäßig nooch Oberschopfe heim g'fahre. So etwa alli zwei bis drey Woche.
Am Anfang bin ich noch oft mit minnere Ent' ibber d'Audobahn g'floge, aber vier Stund hin unn vier Stunde retour war mir irgendwänn eifach z'stressig. Also hab ich ang'fange, mit'em Zug z'fahre. S'erschte Stück mit'em Bummelzug vun Siegen nooch Frankfurt, unn vun dert üss mit'em IC oder ICE nooch Offeburg.
Nadierlich hab ich in derre Zitt ziemlich viel g'lese. Büach ibber Büach hab ich uff denne Fahrte verschlunge. Kürzlich hab in sogar in'eme Büach, wu ich üss'em Regal zoge hab, ä Zugfahrkart üss derre Zitt als Lesezeiche g'funde...
Ganz oft hab ich aber gar kei Luscht g'haa, ebbis z'lese, sondern hab eifach nur üss'em Fenschter g'lüegt. B'sundern in dem Bummelzug war's echt int'ressant, die Dörfer, Wälder, Felder, Induschtriegebiete unn was sunscht noch z'beobachte. Im ICE dägege, do fliägt die Landschaft jo so an einem vorbey, dass ma gar kei Details meh mitbekummt.
Unn trotzdem hab ich die Fahrt mit de Zitt quasi anhand vun de Fixpunkte sortiert: De Wilhelmsturm in Dillenburg, de alte Bahnhof in Gießen, d'Iifahrt in de Frankfurter Kopfbahnhof an de Wolkekratzer vorbey, die ganze viele Burgruine im Odewald, de zugige Mannemer Bahnhof, de Brillux-Turm hinter Karlsrüäh, unn vun dert üss hab ich endlich bis Offeburg die Städtli, durch die de Zug g'flitzt isch, üsswendig g'wisst, bis ich endlich widder daheim war!
So entspannt des Zugfahre au immer war, in derre Zitt hänn d'Bahnhöf fir mich allerdings au de Charme vun "großer, wytter Welt" verlore, den sie vorher üss Interrail-Zitte immer g'haa hänn.
Schad eigentlich, findet
De Bischemer
Am Anfang bin ich noch oft mit minnere Ent' ibber d'Audobahn g'floge, aber vier Stund hin unn vier Stunde retour war mir irgendwänn eifach z'stressig. Also hab ich ang'fange, mit'em Zug z'fahre. S'erschte Stück mit'em Bummelzug vun Siegen nooch Frankfurt, unn vun dert üss mit'em IC oder ICE nooch Offeburg.
Nadierlich hab ich in derre Zitt ziemlich viel g'lese. Büach ibber Büach hab ich uff denne Fahrte verschlunge. Kürzlich hab in sogar in'eme Büach, wu ich üss'em Regal zoge hab, ä Zugfahrkart üss derre Zitt als Lesezeiche g'funde...
Ganz oft hab ich aber gar kei Luscht g'haa, ebbis z'lese, sondern hab eifach nur üss'em Fenschter g'lüegt. B'sundern in dem Bummelzug war's echt int'ressant, die Dörfer, Wälder, Felder, Induschtriegebiete unn was sunscht noch z'beobachte. Im ICE dägege, do fliägt die Landschaft jo so an einem vorbey, dass ma gar kei Details meh mitbekummt.
Unn trotzdem hab ich die Fahrt mit de Zitt quasi anhand vun de Fixpunkte sortiert: De Wilhelmsturm in Dillenburg, de alte Bahnhof in Gießen, d'Iifahrt in de Frankfurter Kopfbahnhof an de Wolkekratzer vorbey, die ganze viele Burgruine im Odewald, de zugige Mannemer Bahnhof, de Brillux-Turm hinter Karlsrüäh, unn vun dert üss hab ich endlich bis Offeburg die Städtli, durch die de Zug g'flitzt isch, üsswendig g'wisst, bis ich endlich widder daheim war!
So entspannt des Zugfahre au immer war, in derre Zitt hänn d'Bahnhöf fir mich allerdings au de Charme vun "großer, wytter Welt" verlore, den sie vorher üss Interrail-Zitte immer g'haa hänn.
Schad eigentlich, findet
De Bischemer
Montag, 13. April 2015
Zivildienschtg'schichte (8)
Bii minnere Hüüswirtschaftslehrerin, wu ich als Zivi betreut hab, do hab ich noochmittags am fünfi schun Fiirobend g'haa. Aber die Frau het sich jo obends trotzdem noch b'schäftige miän, au wenn ich sie um die Zitt schun ins Bett broocht hab.
Will sie ä ganz patenti Frau war, het sie sich ganz güät z'helfe g'wisst:
Zum eine het sie dann ganz gern Radio g'heert. Do däfiir het sie so ä kleiner Radiowecker am Bett stehn g'haa, denne het sie selber bediene kinne.
Zum andere (unn des isch ihr noch lieber g'sii) het sie immer Hörbüacher vun de Blinde-Mission uff Kassette g'haa.
Pro Büach ware des meischtens so fünf bis sechs Müssig-Kassette, wu in'ere oraschige, viellicht 20 x 20 cm große Plaschtikbox verpackt g'sii sinn. D'erscht Kassett hab ich ihr obends schun immer in de Kassetterekorder neben 'em Bett g'steckt, unn sie het dann entsprechend g'wechselt, wenn sie sie fertig g'heert g'haa het.
Des Biacher-Wechsle isch richtig güät organiert g'sii: Sobald so ä Büach fertig "üssg'lese" war, het ma eifach 's Addresskärtli uff dere oraschig Box umdrillt, hint druff isch nämlich d'Address vun de Blinde-Mission g'stande. Also het ma die Box bloß in de nägschde Briäfkaschte g'worfe, unn schun isch sie automatisch an d'Blinde-Mission z'ruck g'schickt worre.
So etwa alli halb Johr simmer z'sämme de Katalog durch'gange unn hänn neyi Biacher üssg'süacht. Vun Romane ibber Dokumentatione bis zu Krimis het sie sich fir alles int'ressiert. Unn entsprechend isch sie au immer uff'em Laufende g'sii, wenn mir ibber ä Thema diskutiert hänn.
Unn trotzdem war's jedesmol komisch, wenn sie als Blindi g'meynt het: "Do dribbe hab ich erscht kürzlich ebbis g'lese..."!
Wer hätt au dertmols schun denkt, dass Hörbiacher mol so populär werre, sinniert
De Bischemer
Will sie ä ganz patenti Frau war, het sie sich ganz güät z'helfe g'wisst:
Zum eine het sie dann ganz gern Radio g'heert. Do däfiir het sie so ä kleiner Radiowecker am Bett stehn g'haa, denne het sie selber bediene kinne.
Zum andere (unn des isch ihr noch lieber g'sii) het sie immer Hörbüacher vun de Blinde-Mission uff Kassette g'haa.
Pro Büach ware des meischtens so fünf bis sechs Müssig-Kassette, wu in'ere oraschige, viellicht 20 x 20 cm große Plaschtikbox verpackt g'sii sinn. D'erscht Kassett hab ich ihr obends schun immer in de Kassetterekorder neben 'em Bett g'steckt, unn sie het dann entsprechend g'wechselt, wenn sie sie fertig g'heert g'haa het.
Des Biacher-Wechsle isch richtig güät organiert g'sii: Sobald so ä Büach fertig "üssg'lese" war, het ma eifach 's Addresskärtli uff dere oraschig Box umdrillt, hint druff isch nämlich d'Address vun de Blinde-Mission g'stande. Also het ma die Box bloß in de nägschde Briäfkaschte g'worfe, unn schun isch sie automatisch an d'Blinde-Mission z'ruck g'schickt worre.
So etwa alli halb Johr simmer z'sämme de Katalog durch'gange unn hänn neyi Biacher üssg'süacht. Vun Romane ibber Dokumentatione bis zu Krimis het sie sich fir alles int'ressiert. Unn entsprechend isch sie au immer uff'em Laufende g'sii, wenn mir ibber ä Thema diskutiert hänn.
Unn trotzdem war's jedesmol komisch, wenn sie als Blindi g'meynt het: "Do dribbe hab ich erscht kürzlich ebbis g'lese..."!
Wer hätt au dertmols schun denkt, dass Hörbiacher mol so populär werre, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 9. April 2015
D'Ortenau vun wittem (41)
Jetzt wird also in Oberschopfe ibberlegt, was mit'em Pfarrhüüs bassiere soll.
Wu ich des Foto züe dem Artikel g'sehen hab, do hab ich mich erscht emol g'wundert, üss was fir'e Perschpektive des uffg'numme isch. So groß hab ich des Pfarrhüüs nämlich gar nit in Erinnerung g'haa.
Unn wu ich dann au noch g'lese hab, dass des Hüüs zweistöckig isch, do war ich richtig verwirrt. Ich hab 's Pfarrhüüs immer als niedriger Bungalow im Kopf g'haa.
Des leyt wahrschiins do dran, dass des Hüüs obbe uff dem Pfarrbuckel leyt, unn zu minnere Kinderzitt immer vun Hecke unn Baim iig'wachse war. Unte am Iigang war jo au immer ä Hofdoor, unn so sinn mir Kinder jo nie nuff zum eigentliche Hüüs kumme. Ma het 's Pfarrhüüs jo immer nur entweder vum Kirchplatz oder vun unterhalb vun dere hoche Stützmüür an de Strooß üss g'sähne.
Wahrschiins hab ich als Kind immer nur 's obere Stück mut'em Dach g'sähne, unn darum isch's mir als Bungalow im Sinn bliibe.
Jetzt steht 's Pfarrhüüs also leer, unn keiner weiß, wie ma's sinnvoll nutze kann. Ob Flüchtlingsheim, Verwaltungshüüs oder Alterssitz fir ä pensionierter Pfarrer, alles wird ibberdenkt.
Ich bin jo mol g'spannt, wie ma sich entscheidet, denkt sich
De Bischemer
Wu ich des Foto züe dem Artikel g'sehen hab, do hab ich mich erscht emol g'wundert, üss was fir'e Perschpektive des uffg'numme isch. So groß hab ich des Pfarrhüüs nämlich gar nit in Erinnerung g'haa.
Unn wu ich dann au noch g'lese hab, dass des Hüüs zweistöckig isch, do war ich richtig verwirrt. Ich hab 's Pfarrhüüs immer als niedriger Bungalow im Kopf g'haa.
Des leyt wahrschiins do dran, dass des Hüüs obbe uff dem Pfarrbuckel leyt, unn zu minnere Kinderzitt immer vun Hecke unn Baim iig'wachse war. Unte am Iigang war jo au immer ä Hofdoor, unn so sinn mir Kinder jo nie nuff zum eigentliche Hüüs kumme. Ma het 's Pfarrhüüs jo immer nur entweder vum Kirchplatz oder vun unterhalb vun dere hoche Stützmüür an de Strooß üss g'sähne.
Wahrschiins hab ich als Kind immer nur 's obere Stück mut'em Dach g'sähne, unn darum isch's mir als Bungalow im Sinn bliibe.
Jetzt steht 's Pfarrhüüs also leer, unn keiner weiß, wie ma's sinnvoll nutze kann. Ob Flüchtlingsheim, Verwaltungshüüs oder Alterssitz fir ä pensionierter Pfarrer, alles wird ibberdenkt.
Ich bin jo mol g'spannt, wie ma sich entscheidet, denkt sich
De Bischemer
Dienstag, 7. April 2015
Déjà-vu zum zweite!
Jetzt isch's an de Zitt, 's zweite Déjà-vu rüss z'lehn:
Vor güät achtzehn Johr hab ich bii de IBM als Support-Ingenieur fir Bandlaufwerke ang'fange. Unn hit bin ich nooch viele andere Statione unn Uffgabe in die Abteilung z'ruck kumme. Aber nit als Mitarbeiter, sundern als Chef. Ich hab die Abteilung ibbernumme!
Minner ehemalige Chef, wu die Abteilung bisher g'führt het, isch nämlich in Rente 'gange. Unn do het ma mich g'frogt, ob ich nit sinni Stell ibbernemme will. Also hab ich dribber nooch denkt unn hab dann "ja" g'sayt.
D'Uffgabe kenn ich jo güät g'nüäh, unn minni ehemalige Kollege sinn au noch fascht alli do. Zum Glück aber keiner meh', wu vor mir in derre Abteilung war.
Wu 's verzehlt worre isch, dass ich de neje Chef wirr, het de Patrick sogar g'meynt: "Mist, dann bin ich jo gar nimmi de Dienschtälteschte do!". Wumit er ganz unn gar recht het :-)
Jetzt loss ich des Ganze erschtmol uff mich züe kumme...
Back to the roots, denkt sich
De Bischemer
Vor güät achtzehn Johr hab ich bii de IBM als Support-Ingenieur fir Bandlaufwerke ang'fange. Unn hit bin ich nooch viele andere Statione unn Uffgabe in die Abteilung z'ruck kumme. Aber nit als Mitarbeiter, sundern als Chef. Ich hab die Abteilung ibbernumme!
Minner ehemalige Chef, wu die Abteilung bisher g'führt het, isch nämlich in Rente 'gange. Unn do het ma mich g'frogt, ob ich nit sinni Stell ibbernemme will. Also hab ich dribber nooch denkt unn hab dann "ja" g'sayt.
D'Uffgabe kenn ich jo güät g'nüäh, unn minni ehemalige Kollege sinn au noch fascht alli do. Zum Glück aber keiner meh', wu vor mir in derre Abteilung war.
Wu 's verzehlt worre isch, dass ich de neje Chef wirr, het de Patrick sogar g'meynt: "Mist, dann bin ich jo gar nimmi de Dienschtälteschte do!". Wumit er ganz unn gar recht het :-)
Jetzt loss ich des Ganze erschtmol uff mich züe kumme...
Back to the roots, denkt sich
De Bischemer
Montag, 30. März 2015
Déjà-vu zum erschte...
Wenn alles klappt (unn an ebbis ander's will ich im Moment gar nit denke), dann stehn mir hitt noochmittag widder in Alghero am Meer unn schaue im Sunneschiin uff 's Cabo Caccia!
Die fascht zweihunder Meter hohe, wysse Felse, wu do üss'em blaue Meer rüss stiige, die lehn jedes Mol min Herz widder höher schlage!
Bii unserm erschte B'süach in Alghero sinn d'Sandra unn ich jo sogar mit'em Fahrrad zum Cabo g'fahre, aber bequemer isch's halt schun mit'em Audo.
Ich bin mir zwar nit ganz sicher, aber wahrschiins simmer bii jedem Uffenthalt in Alghero au mindeschtens ein Mol dert hin g'fahre, um vun obe de Blick uff Alghero z'genieße, an denne steile Felse nunder unn nibber zu de Isola Foradada z'schaue, unn die schier endlos lang Trepp zu de Neptunsgrott' nunder (unn au widder hoch) z'laufe...
's Cabo Caccia isch halt eifach (nebe all denne Stränd) ä echter Höhepunkt im Alghero-Urlaub!

Unn des scheenschte: Dies' Mol hämmer ä Appartment am Stadtrand vun Alghero mit Meerblick, wu ma eigentlich vun de Terrass' üss 's Cabo Caccia sähne miäßt... Ich bin echt g'spannt!
Unn ibber des zweite "Déjà-vu" verzehl ich Eych wahrschiins nägschd Woch, verspricht
De Bischemer
Die fascht zweihunder Meter hohe, wysse Felse, wu do üss'em blaue Meer rüss stiige, die lehn jedes Mol min Herz widder höher schlage!
Bii unserm erschte B'süach in Alghero sinn d'Sandra unn ich jo sogar mit'em Fahrrad zum Cabo g'fahre, aber bequemer isch's halt schun mit'em Audo.
Ich bin mir zwar nit ganz sicher, aber wahrschiins simmer bii jedem Uffenthalt in Alghero au mindeschtens ein Mol dert hin g'fahre, um vun obe de Blick uff Alghero z'genieße, an denne steile Felse nunder unn nibber zu de Isola Foradada z'schaue, unn die schier endlos lang Trepp zu de Neptunsgrott' nunder (unn au widder hoch) z'laufe...
's Cabo Caccia isch halt eifach (nebe all denne Stränd) ä echter Höhepunkt im Alghero-Urlaub!
Unn des scheenschte: Dies' Mol hämmer ä Appartment am Stadtrand vun Alghero mit Meerblick, wu ma eigentlich vun de Terrass' üss 's Cabo Caccia sähne miäßt... Ich bin echt g'spannt!
Unn ibber des zweite "Déjà-vu" verzehl ich Eych wahrschiins nägschd Woch, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 26. März 2015
Die Drey vun de T(r)ankstell
Dass minni zwei Kumpels unn ich uns mit "Frosch unn Borg" güät verstande hänn, des hab ich Eych schun verzehlt. Aber wie mir dann sogar ä Hörspiel fir sie g'schriebe unn produziert hänn, des verzehl ich Eych jetzt:
In unserem Malaysia-Urlaub ware ma jo nur ä baar Däg mit denne zwei Maidli z'sämme g'sii. Unn trotzdem hänn sich bii ihne wohl so ä baar Sache vun uns ii'prägt. Zumindescht hänn sie uns des dänooch immer mol widder so verzehlt. Unter anderem, dass bii'm Kai "de Mage wie züe" isch, wenn er viel esse soll, unn dass de E.T. oft "an Gotha in Thüringe" denke müäß. Ich glaub, bii mir war's b'sunders de Begriff "des isch", was fir sie ä richtiger Zungebrecher war. Irgendwie hänn sie nämlich fascht immer "Desch iss" g'sayt, wenn sie unseri badisch' Sprooch imitiere hänn welle.
So simmer dann üss Langwiil irgendwänn uff d'Idee kumme, dass mir ä Hörspiel mit denne Sprüch fir sie uffnemme kinnte. De Titel war schnell g'funde: "Die Drey vun de Trankstell"!
's het uns ä ganzer Sunndig Noochmittag koscht, die G'schicht z'schriibe unn mit'em alte Kassetterecorder stückliswiis uffz'nemme. B'sunders, will mir au Frosch unn Borg in de G'schicht mit drin g'haa hänn, unn sobald einer vun uns die Maidli-Stimme imitiert het (Frosch het logischwiis immer "Quaack" sage miän), hänn d'andere beide sofort z'lache ang'fange. Was hänn mir fir ä Spaß g'haa!
Sowitt ich mich erinnere kann isch des Kunschtwerk dann aber au entsprechend wohlwollend uffg'numme worre, wu mir's bii'm nägschde B'süach in Hamburg präsentiert hänn!
Irgendwu hab ich daheim sogar noch die Müssig-Kassett mit derre Uffnahm rumleye. Eigentlich miäßt ich die jo endlich mol digitalisiere (unn fir d'Zukunft archiviere), aber ich trau mich gar nit so richtig, do noch emol dran z'gehn. Uff de andere Sitt isch's wahrschiins so schlecht, dass es eigentlich schun widder kultig isch...
Echt ä schweri Entscheidung, findet
De Bischemer
In unserem Malaysia-Urlaub ware ma jo nur ä baar Däg mit denne zwei Maidli z'sämme g'sii. Unn trotzdem hänn sich bii ihne wohl so ä baar Sache vun uns ii'prägt. Zumindescht hänn sie uns des dänooch immer mol widder so verzehlt. Unter anderem, dass bii'm Kai "de Mage wie züe" isch, wenn er viel esse soll, unn dass de E.T. oft "an Gotha in Thüringe" denke müäß. Ich glaub, bii mir war's b'sunders de Begriff "des isch", was fir sie ä richtiger Zungebrecher war. Irgendwie hänn sie nämlich fascht immer "Desch iss" g'sayt, wenn sie unseri badisch' Sprooch imitiere hänn welle.
So simmer dann üss Langwiil irgendwänn uff d'Idee kumme, dass mir ä Hörspiel mit denne Sprüch fir sie uffnemme kinnte. De Titel war schnell g'funde: "Die Drey vun de Trankstell"!
's het uns ä ganzer Sunndig Noochmittag koscht, die G'schicht z'schriibe unn mit'em alte Kassetterecorder stückliswiis uffz'nemme. B'sunders, will mir au Frosch unn Borg in de G'schicht mit drin g'haa hänn, unn sobald einer vun uns die Maidli-Stimme imitiert het (Frosch het logischwiis immer "Quaack" sage miän), hänn d'andere beide sofort z'lache ang'fange. Was hänn mir fir ä Spaß g'haa!
Sowitt ich mich erinnere kann isch des Kunschtwerk dann aber au entsprechend wohlwollend uffg'numme worre, wu mir's bii'm nägschde B'süach in Hamburg präsentiert hänn!
Irgendwu hab ich daheim sogar noch die Müssig-Kassett mit derre Uffnahm rumleye. Eigentlich miäßt ich die jo endlich mol digitalisiere (unn fir d'Zukunft archiviere), aber ich trau mich gar nit so richtig, do noch emol dran z'gehn. Uff de andere Sitt isch's wahrschiins so schlecht, dass es eigentlich schun widder kultig isch...
Echt ä schweri Entscheidung, findet
De Bischemer
Montag, 23. März 2015
Esse im Urlaub (10)
D'USA sinn jetzt jo nit grad ä so klein's Land, dass ma 's ibber ei Kamm schere kinnt. Landschaftlich nit, kulturell nit, unn kulinarisch schun gar nit.
Ma kann zwar des "klassische amerikanische" Fastfood iberall bekumme, aber so richtig typisch amerikanisch isch des nit, find ich.
Darum konzentrier ich mich jetzt emol uff Arizona. Dert, oder g'nauer g'sayt in Tucson, hab ich inzwische jo schun ibber ä halb's Johr g'wohnt, wenn ma die ganze Dienschtreise z'sämme zehlt.
Bii'm allererschte Mol, wu ich fir sechs Woche dribbe war, isch ä Kolleg (unn güäter Kumpel) vun mir mit dert g'sii.
Abenteuerluschtig, wie mir g'sii sin, hämmer uns nadierlich so güät wie jede Obend ä neiji "Beiz" g'süacht, wu ma 's Esse probiere kinne. Mir sinn so witt in Tucson rum kumme, dass sogar die einheimische Kollege oft nit g'wisst hänn, wu des Restaurant isch, vun dem mir am nägschde Morge verzehlt hänn.
Nadierlich hämmer uns vun ihne au einigi Tips gää lehn, damit ma die güäte Plätz nit verpasse. De beschte Mexikaner, d'beschte Burger, Sushi nadierlich - mir hänn uns kryzz unn quer durch d'international Speisekart g'futtert.
Drey Plätz aber, die sinn mir vum "untere End vun de Skala" bis hitt im Kopf hänge bliibe:
1. Die Fastfood-Kett namens "Wienerschnitzel", wu's gar kei Schnitzel, sondern nur Hot Dogs git. Unn was fir schlechti!
2. De wahrschiins schlechteschte Mexikaner vun Tucson, mit Plaschtikdisch unn -stiähl an de Hauptstrooß - do het au Tequila nix meh rette kinne!
3. "Greasy Joe's". Ä Italiener, wu entweder als Seriekiller berühmt werre het welle, oder noch nie ä italienisch's Kochbüach uffg'schlage het! Porca miseria!!
Im Große unn Ganze war's aber fascht immer lecker, unn im Zweifelfall hänn ä paar Bierli hinterher am Hotelpool des Ganze widder rüss g'haue!
Ich däd au gern mol widder hin, sinniert
De Bischemer
Ma kann zwar des "klassische amerikanische" Fastfood iberall bekumme, aber so richtig typisch amerikanisch isch des nit, find ich.
Darum konzentrier ich mich jetzt emol uff Arizona. Dert, oder g'nauer g'sayt in Tucson, hab ich inzwische jo schun ibber ä halb's Johr g'wohnt, wenn ma die ganze Dienschtreise z'sämme zehlt.
Bii'm allererschte Mol, wu ich fir sechs Woche dribbe war, isch ä Kolleg (unn güäter Kumpel) vun mir mit dert g'sii.
Abenteuerluschtig, wie mir g'sii sin, hämmer uns nadierlich so güät wie jede Obend ä neiji "Beiz" g'süacht, wu ma 's Esse probiere kinne. Mir sinn so witt in Tucson rum kumme, dass sogar die einheimische Kollege oft nit g'wisst hänn, wu des Restaurant isch, vun dem mir am nägschde Morge verzehlt hänn.
Nadierlich hämmer uns vun ihne au einigi Tips gää lehn, damit ma die güäte Plätz nit verpasse. De beschte Mexikaner, d'beschte Burger, Sushi nadierlich - mir hänn uns kryzz unn quer durch d'international Speisekart g'futtert.
Drey Plätz aber, die sinn mir vum "untere End vun de Skala" bis hitt im Kopf hänge bliibe:
1. Die Fastfood-Kett namens "Wienerschnitzel", wu's gar kei Schnitzel, sondern nur Hot Dogs git. Unn was fir schlechti!
2. De wahrschiins schlechteschte Mexikaner vun Tucson, mit Plaschtikdisch unn -stiähl an de Hauptstrooß - do het au Tequila nix meh rette kinne!
3. "Greasy Joe's". Ä Italiener, wu entweder als Seriekiller berühmt werre het welle, oder noch nie ä italienisch's Kochbüach uffg'schlage het! Porca miseria!!
Im Große unn Ganze war's aber fascht immer lecker, unn im Zweifelfall hänn ä paar Bierli hinterher am Hotelpool des Ganze widder rüss g'haue!
Ich däd au gern mol widder hin, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 19. März 2015
Geha oder Pelikan?
Ganz selte het sich jo friäjer (züe minnere Schüälzitt) d'Welt so in zwei Lager 'teilt wie bii de Froog, welcher Füller ma het. Entweder ma het de Pelikan-Füller im Mäppli g'haa, oder ebbe ä Geha (mit Reservetank!).
Ich selber hab jo nie ä Geha b'sesse, sondern vun Anfang an ä "Pelikano". Darum bin ich jetzt gar nit sicher, ob's bii denne Geha's au die Patrone-Kügili gää het - weiß des einer vun Eych noch??
Die Kügili ware in mancher langwiilige Schüälstund d'Rettung, wenn ma mit'em Disch-Noochber Füäßball mit zwei Geo-dreyecke spiele het kinne. Aber so unufffällig die Kügili au ware, sobald ma sie üss Versähne vum Disch runter g'schosse het, unn des Kügili ibber de Bode g'hopst isch, dann isch's garantiert de halbe Klass (unn 'em Lehrer) uffg'falle, dass ma sich grad mol widder mit ebbis komplett anderem als 'em Unterricht b'schäftigt het...
So etwa in de achte, niinte Klass war dann aber irgendwänn nimmi d'Marke vum Füller relevant, sundern 's Design. Ich kann mich noch d'ran erinnere, dass ich ziemlich lang ä gääler Füller mit schwarzem Fleckemuschter g'haa hab. Ob's jetzt ä Giraffe- oder ä Leoparde-Design war, des kann ich nimmi sage. Aber er war uff jede Fall unverwechselbar!
Info am Rand: Witzigerwiis (unn des war uns friäjer nadierlich nit bewußt, het uns aber au nit interessiert) kumme beide Füllermarke üss de selbe Stadt. Üss Hannover nämlich. Inzwische het Pelikan Geha g'schluckt, aber so wirklich relevant isch des au nimmi, wenn ich mol in d'Mäppli vun minnene Kinder lüäg - Do find ich alles, aber kei Pelikano meh...!
Eigentlich schad, findet
De Bischemer
Ich selber hab jo nie ä Geha b'sesse, sondern vun Anfang an ä "Pelikano". Darum bin ich jetzt gar nit sicher, ob's bii denne Geha's au die Patrone-Kügili gää het - weiß des einer vun Eych noch??
Die Kügili ware in mancher langwiilige Schüälstund d'Rettung, wenn ma mit'em Disch-Noochber Füäßball mit zwei Geo-dreyecke spiele het kinne. Aber so unufffällig die Kügili au ware, sobald ma sie üss Versähne vum Disch runter g'schosse het, unn des Kügili ibber de Bode g'hopst isch, dann isch's garantiert de halbe Klass (unn 'em Lehrer) uffg'falle, dass ma sich grad mol widder mit ebbis komplett anderem als 'em Unterricht b'schäftigt het...
So etwa in de achte, niinte Klass war dann aber irgendwänn nimmi d'Marke vum Füller relevant, sundern 's Design. Ich kann mich noch d'ran erinnere, dass ich ziemlich lang ä gääler Füller mit schwarzem Fleckemuschter g'haa hab. Ob's jetzt ä Giraffe- oder ä Leoparde-Design war, des kann ich nimmi sage. Aber er war uff jede Fall unverwechselbar!
Info am Rand: Witzigerwiis (unn des war uns friäjer nadierlich nit bewußt, het uns aber au nit interessiert) kumme beide Füllermarke üss de selbe Stadt. Üss Hannover nämlich. Inzwische het Pelikan Geha g'schluckt, aber so wirklich relevant isch des au nimmi, wenn ich mol in d'Mäppli vun minnene Kinder lüäg - Do find ich alles, aber kei Pelikano meh...!
Eigentlich schad, findet
De Bischemer
Montag, 16. März 2015
Wuanderscht g'lese(20)
Wie kinnt's au anderscht sii, hit hab ich widder mol ä Websitt zum Thema "Verreise" fir Eych:
Ibber Oschtere fliäge mir dies Johr widder uff unser geliebt's Sardinie, sodass der Urlaub widder mol so ebbis wie "Heimkumme in de Ferne" sii wird.
Unn will mir inzwische schun zum siebte oder achte Mol in Alghero sinn, kenne mir au d'meischte Sehenswürdigkeite in de Umgebung. B'sunders nadierlich d'Strände, obwohl ma sogar bii'm letschte Urlaub noch zwei Stränd' entdeckt hänn, bii denne mir friäjer noch nie g'sii sin.
Ganz b'sunders frey ich mich aber au uff die Städtli, wu's in de Umgebung vun Alghero git, unn zu denne ma so scheeni Üssflüg hin mache kann. Wie Bosa, zum Beyspiel:

Do het sogar kürzlich de Lu g'sayt dass er do mol widder hin will, will's ihm dert 's letschte Mol so güät g'falle het.
Trotzdem süach ich nadierlich immer widder nooch Informatione, was ma uff Sardinie denn noch so mache kann, sähne sott oder eifach erlebt haa müäß. Unn do bin ich uff de Blog Pecora nera g'stoße. Des heißt jo soviel wie "schwarzes Schoof", was fir ä Websitt ibber Sardinie ziemlich passend isch, find ich.
Do git's nit nur Informatione ibber d'verschiedene Regione vun de Insel, sondern au Veranstaltungstips, Hintergrundinformatione unn G'schichtli rund im Sardinie.
Wenn Ihr also an Sardinie interessiert sinn (unn b'sunders, wenn Ihr noch nit an Sardinie interessiert sinn), dann sotte Ihr umgehend die Sitt b'süache!
Dann wird Eych Sardinie au packe, glaubt
De Bischemer
Ibber Oschtere fliäge mir dies Johr widder uff unser geliebt's Sardinie, sodass der Urlaub widder mol so ebbis wie "Heimkumme in de Ferne" sii wird.
Unn will mir inzwische schun zum siebte oder achte Mol in Alghero sinn, kenne mir au d'meischte Sehenswürdigkeite in de Umgebung. B'sunders nadierlich d'Strände, obwohl ma sogar bii'm letschte Urlaub noch zwei Stränd' entdeckt hänn, bii denne mir friäjer noch nie g'sii sin.
Ganz b'sunders frey ich mich aber au uff die Städtli, wu's in de Umgebung vun Alghero git, unn zu denne ma so scheeni Üssflüg hin mache kann. Wie Bosa, zum Beyspiel:
Do het sogar kürzlich de Lu g'sayt dass er do mol widder hin will, will's ihm dert 's letschte Mol so güät g'falle het.
Trotzdem süach ich nadierlich immer widder nooch Informatione, was ma uff Sardinie denn noch so mache kann, sähne sott oder eifach erlebt haa müäß. Unn do bin ich uff de Blog Pecora nera g'stoße. Des heißt jo soviel wie "schwarzes Schoof", was fir ä Websitt ibber Sardinie ziemlich passend isch, find ich.
Do git's nit nur Informatione ibber d'verschiedene Regione vun de Insel, sondern au Veranstaltungstips, Hintergrundinformatione unn G'schichtli rund im Sardinie.
Wenn Ihr also an Sardinie interessiert sinn (unn b'sunders, wenn Ihr noch nit an Sardinie interessiert sinn), dann sotte Ihr umgehend die Sitt b'süache!
Dann wird Eych Sardinie au packe, glaubt
De Bischemer
Donnerstag, 12. März 2015
Kei flotter Dreyer
Wenn ich mit'em Rucksack uff Tour war, dann bin ich eigentlich immer ällei oder z'zweit unterwegs g'sii. Nur ein Mol, do hämmer ä Rucksackurlaub z'dritt g'macht.
's war in derre Zitt, wu ich zwar in Siegen g'schafft hab, aber mindeschtens jedes zweite Wocheende nooch Oberschopfe g'fahre bin unn mich mit minnene Kumpels troffe hab. Meischtens in Lohr im "Pub", des war zu derre Zitt unseri klari Stammkneip.
Unn bii so 'eme Obend im Pub, zwische Bier, Billard unn Kicker, sinn de E.T. unn ich uff die Idee kumme, z'sämme nooch Malaysia z'fliäge. Mit'em E.T. war ich im Johr dävor schun in Chile / Argentinie g'sii, unn des het eigentlich ganz güät harmoniert.
Die Idee mit Malaysia hämmer dann au 'em Kai verzehlt, mit dem ich schun vorher zweimol in Urlaub war - unter anderem sechs Woche lang durch Australie. Er war sofort Fiir unn Flamm fir die Sach! Mir hänn uns alli drey super verstande, also war die Entscheidung liicht, dass ma diesmol z'dritt in Urlaub fliäge.
Schun de Anfang vun dem Urlaub war chaotisch, will ma ä halber Dag lang in Frankfurt uff de Fliäger hänn warte miän. Immerhin hämmer do däbii Frosch unn Borg kenne g'leert (aber die G'schicht hab ich Eych do schun verzehlt...)
Zwei Dag lang simmer dann mit denne zwei Maidli in Singapur z'sämme g'sii, aber schun dert het sich andyttet, dass drey Männer (unn zwei Fraue) kei güäti Mischung isch. Unn bii derre Tour durch Malaysia isch's dann immer öfter bassiert, dass ma in'ere "zwei gege einer"-Situation g'landet sinn.
Strand oder Wandere?? Fast Food oder Garkuchi?? Lang schloofe oder friähj uffstehn?? Rechts rum oder links rum?? Irgend einer het also permanent de Kürzere 'zoge... Unn bleederwiis (so hab ich's wenigschtens noch im Kopf) bin ich dann meischtens derjenige g'sii, wu zwische denne Vorschläg vun de andere zwei het entscheide miän. NERVIG!
Ich will jetzt allerdings au kei falsches Bild mole: Im Große unn Ganze war der Urlaub nadierlich klasse - wie kinnt's au anderscht sii, bii drey so güäte Kumpels... Aber am End ware mir uns alli drey einig, dass ma zwar güät mit enander üsskumme, dass ma aber definitiv nie meh so ä Urlaub z'dritt unternemme werre.
Unn wenn ich jetzt nooch ibber zwanzig Johr dribber räsonnier, dann merk ich, dass in de Zwischezitt keiner vun uns mit 'eme andere vun uns je widder ä längerer Urlaub g'macht het!
Sache git's, wundert sich
De Bischemer
's war in derre Zitt, wu ich zwar in Siegen g'schafft hab, aber mindeschtens jedes zweite Wocheende nooch Oberschopfe g'fahre bin unn mich mit minnene Kumpels troffe hab. Meischtens in Lohr im "Pub", des war zu derre Zitt unseri klari Stammkneip.
Unn bii so 'eme Obend im Pub, zwische Bier, Billard unn Kicker, sinn de E.T. unn ich uff die Idee kumme, z'sämme nooch Malaysia z'fliäge. Mit'em E.T. war ich im Johr dävor schun in Chile / Argentinie g'sii, unn des het eigentlich ganz güät harmoniert.
Die Idee mit Malaysia hämmer dann au 'em Kai verzehlt, mit dem ich schun vorher zweimol in Urlaub war - unter anderem sechs Woche lang durch Australie. Er war sofort Fiir unn Flamm fir die Sach! Mir hänn uns alli drey super verstande, also war die Entscheidung liicht, dass ma diesmol z'dritt in Urlaub fliäge.
Schun de Anfang vun dem Urlaub war chaotisch, will ma ä halber Dag lang in Frankfurt uff de Fliäger hänn warte miän. Immerhin hämmer do däbii Frosch unn Borg kenne g'leert (aber die G'schicht hab ich Eych do schun verzehlt...)
Zwei Dag lang simmer dann mit denne zwei Maidli in Singapur z'sämme g'sii, aber schun dert het sich andyttet, dass drey Männer (unn zwei Fraue) kei güäti Mischung isch. Unn bii derre Tour durch Malaysia isch's dann immer öfter bassiert, dass ma in'ere "zwei gege einer"-Situation g'landet sinn.
Strand oder Wandere?? Fast Food oder Garkuchi?? Lang schloofe oder friähj uffstehn?? Rechts rum oder links rum?? Irgend einer het also permanent de Kürzere 'zoge... Unn bleederwiis (so hab ich's wenigschtens noch im Kopf) bin ich dann meischtens derjenige g'sii, wu zwische denne Vorschläg vun de andere zwei het entscheide miän. NERVIG!
Ich will jetzt allerdings au kei falsches Bild mole: Im Große unn Ganze war der Urlaub nadierlich klasse - wie kinnt's au anderscht sii, bii drey so güäte Kumpels... Aber am End ware mir uns alli drey einig, dass ma zwar güät mit enander üsskumme, dass ma aber definitiv nie meh so ä Urlaub z'dritt unternemme werre.
Unn wenn ich jetzt nooch ibber zwanzig Johr dribber räsonnier, dann merk ich, dass in de Zwischezitt keiner vun uns mit 'eme andere vun uns je widder ä längerer Urlaub g'macht het!
Sache git's, wundert sich
De Bischemer
Montag, 9. März 2015
Acht Johr!
Schun widder Kindergeburtsdag!
Vor acht Johr isch unser kleiner Fisch üss'em Wasser g'schlupft. Allerdings kinnt ma inzwische glaube, dass sie vum Sternzeiche ehnder Widder sii miäßt - so dickschädelig, wie sie isch. Immer mit'em Kopf durch d'Wand, unn wenn ma ihre sayt, dass sie ebbis falsch g'macht het, dann wird sie umso bockiger!
Uff de andere Sitt kann sie jo au so herzlich, charmant unn siäß sii, dass sie jeden (unn b'sunders mich nadierlich) um de Finger wickelt... Vädder unn Döchter halt - wer vun Eych selber ä Dochter het, der weiß wahrschiins, wovun ich red.
Uff jede Fall bin ich froh, dass es sie git. Unni sie wär unseri toll' Familie (oder 'Famüllie', wie die Öschtricher so gern sage) eifach nit komplett!
Alles Güäte zum Geburtsda, Le, singt
De Bischemer
Vor acht Johr isch unser kleiner Fisch üss'em Wasser g'schlupft. Allerdings kinnt ma inzwische glaube, dass sie vum Sternzeiche ehnder Widder sii miäßt - so dickschädelig, wie sie isch. Immer mit'em Kopf durch d'Wand, unn wenn ma ihre sayt, dass sie ebbis falsch g'macht het, dann wird sie umso bockiger!
Uff de andere Sitt kann sie jo au so herzlich, charmant unn siäß sii, dass sie jeden (unn b'sunders mich nadierlich) um de Finger wickelt... Vädder unn Döchter halt - wer vun Eych selber ä Dochter het, der weiß wahrschiins, wovun ich red.
Uff jede Fall bin ich froh, dass es sie git. Unni sie wär unseri toll' Familie (oder 'Famüllie', wie die Öschtricher so gern sage) eifach nit komplett!
Alles Güäte zum Geburtsda, Le, singt
De Bischemer
Donnerstag, 5. März 2015
Wuanderscht g'lese(19)
Einigi vun Eych wisse jo, dass ich emol fir ä halb's Johr in Hamburg g'wohnt hab, wu ich 's Praktikum fir min Studium absolviert hab.
Hamburg isch fir mich eifach d'scheenscht Stadt in Ditschland! Mir isch nur nit so ganz klar, was do Ursache unn was Wirkung war. Also - hab ich dert 's Praktikum g'macht, will's minni Lieblingsstadt isch, oder isch's minni Lieblingsstadt, will ich während 'em Praktikum so viel erlebt hab?? Wahrschiins beides...
Ich hab sogar mol g'sayt: Wenn de Klimawandel so witt isch, dass in Hamburg Freyburger Wetter herrscht, dann ziähg ich endgültig dert hin...!
Uff jede Fall hängt min Herz ziemlich an derre Stadt, unn entsprechend scheen find ich's, Diskussione unn Informatione ibber Hamburg im Internet z'verfolge.
In dem Sinn will ich Eych hit ä Comic ans Herz lege: Hamburg unter sich. Also nit 'Hamburger', sondern 'Hamburg'... Wenn Ihr uff de Link klicke, verstehn Ihr sofort, versproche! Unn fir alli, wu ä weng Noochhilfe vertrage kinne, git's do ä Lischte vun denne ganze Hauptdarsteller :-)
Hanseatisches Schmunzle wünscht Eych
De Bischemer
Hamburg isch fir mich eifach d'scheenscht Stadt in Ditschland! Mir isch nur nit so ganz klar, was do Ursache unn was Wirkung war. Also - hab ich dert 's Praktikum g'macht, will's minni Lieblingsstadt isch, oder isch's minni Lieblingsstadt, will ich während 'em Praktikum so viel erlebt hab?? Wahrschiins beides...
Ich hab sogar mol g'sayt: Wenn de Klimawandel so witt isch, dass in Hamburg Freyburger Wetter herrscht, dann ziähg ich endgültig dert hin...!
Uff jede Fall hängt min Herz ziemlich an derre Stadt, unn entsprechend scheen find ich's, Diskussione unn Informatione ibber Hamburg im Internet z'verfolge.
In dem Sinn will ich Eych hit ä Comic ans Herz lege: Hamburg unter sich. Also nit 'Hamburger', sondern 'Hamburg'... Wenn Ihr uff de Link klicke, verstehn Ihr sofort, versproche! Unn fir alli, wu ä weng Noochhilfe vertrage kinne, git's do ä Lischte vun denne ganze Hauptdarsteller :-)
Hanseatisches Schmunzle wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 2. März 2015
50 Shades of bunt
Im Moment isch Masochismus jo wohl ziemlich g'froogt. B'sunders in de Bücherey unn im Kino. Ich sag nur: Fifty Shades of Grey...
Ich persönlich kenn jo sowohl 's Büach als au de Film nur vum Höresage, aber ich däd Eych hit gern mol minni eigene Maso-Lischte präsentiere:
Es geht drum, wie ma als Vadder (oder Müdder) eigentlich au masochistisch veranlagt sii müäß, um des ganze Theater mitz'mache. Also, hit git's "Fifty Shades of kunterbunt":
- Ma isch Koch, Butzfrau, Animateur, Krankepfleger, Chauffeur, Werkstatt, Sündebock unn noch viel mehr in einem. Unn des au noch freywillig.
- Ma heert de ganze Dag lang nur noch Conny statt The Cure, Bibi Blocksberg statt Beatles , Bob de Baumeischter statt Bob Marley unn Rolf Zuckowski statt Rolling Stones.
- Ma süächt 's Restaurant zum esse gehn nimmi dänooch üss, uff was ma Luscht het, sondern ob d'Kinder dert so lang Rüäh gää werre, damit ma ibberhaupt sin' Esse fertig esse kann.
- Ma git ä Heidegeld fir Klamotte üss, die entweder bii'm erschte Anziehge ä Loch bekumme oder vor 'em zweite Anziehge schun z'klein sin.
- Ma verzichtet johrelang uff Schloof, unn wenn ma obnds mol "frey" het, dann isch friäh ins Bett gehn spannender als Disco oder Kino.
- Ma versüacht, sinni Kinder zu anständige Mensche z'erziehe, wird aber regelmäßig vun ihne provoziert unn in de eigene "güäte Kinderstubb" rüssg'fordert.
- Ma begibt sich freywillig in ä Johrzehnti-langi "kulturfreyi Zitt", will Theater, Kino etc. wege de Babysitterkoschte quasi unbezahlbar isch.
- Ma süacht de Urlaubsort nit nooch kulturelle oder landschaftliche Höhepunkte üss, sondern nooch Familiezimmer unn Spaßbad-Züegang.
- Ma dappt morgens ganz verschloofe unn barfüäß in Lego-Stei' nii, wu ma selber fir viehmäßig viel Geld kauft het.
- Ma verliert de Anspruch uff Privatsphäre im eigene Hüüs.
- Ma erlebt "einsyttiger Sozialismus", wu d'eigene Sache jedem g'heere, d'Kindersache fir einen selber aber tabu sinn.-
Jetzt heer ich lieber uff, bevor ich an minnem eigene Verstand zwiifel... Wer vun Eych Kinder het, der weiß jo eh: Egal, wie arg ma sich am Dag uffregt, ärgert oder wie g'stresst ma isch vun denne Kleine - sobald ma sie im Bett leye unn schloofe sieht, kinnt ma grad noch mol eins produziere...
...wenn ma nit so hundselend miäd wär, gähnt
De Bischemer
Ich persönlich kenn jo sowohl 's Büach als au de Film nur vum Höresage, aber ich däd Eych hit gern mol minni eigene Maso-Lischte präsentiere:
Es geht drum, wie ma als Vadder (oder Müdder) eigentlich au masochistisch veranlagt sii müäß, um des ganze Theater mitz'mache. Also, hit git's "Fifty Shades of kunterbunt":
- Ma isch Koch, Butzfrau, Animateur, Krankepfleger, Chauffeur, Werkstatt, Sündebock unn noch viel mehr in einem. Unn des au noch freywillig.
- Ma heert de ganze Dag lang nur noch Conny statt The Cure, Bibi Blocksberg statt Beatles , Bob de Baumeischter statt Bob Marley unn Rolf Zuckowski statt Rolling Stones.
- Ma süächt 's Restaurant zum esse gehn nimmi dänooch üss, uff was ma Luscht het, sondern ob d'Kinder dert so lang Rüäh gää werre, damit ma ibberhaupt sin' Esse fertig esse kann.
- Ma git ä Heidegeld fir Klamotte üss, die entweder bii'm erschte Anziehge ä Loch bekumme oder vor 'em zweite Anziehge schun z'klein sin.
- Ma verzichtet johrelang uff Schloof, unn wenn ma obnds mol "frey" het, dann isch friäh ins Bett gehn spannender als Disco oder Kino.
- Ma versüacht, sinni Kinder zu anständige Mensche z'erziehe, wird aber regelmäßig vun ihne provoziert unn in de eigene "güäte Kinderstubb" rüssg'fordert.
- Ma begibt sich freywillig in ä Johrzehnti-langi "kulturfreyi Zitt", will Theater, Kino etc. wege de Babysitterkoschte quasi unbezahlbar isch.
- Ma süacht de Urlaubsort nit nooch kulturelle oder landschaftliche Höhepunkte üss, sondern nooch Familiezimmer unn Spaßbad-Züegang.
- Ma dappt morgens ganz verschloofe unn barfüäß in Lego-Stei' nii, wu ma selber fir viehmäßig viel Geld kauft het.
- Ma verliert de Anspruch uff Privatsphäre im eigene Hüüs.
- Ma erlebt "einsyttiger Sozialismus", wu d'eigene Sache jedem g'heere, d'Kindersache fir einen selber aber tabu sinn.-
Jetzt heer ich lieber uff, bevor ich an minnem eigene Verstand zwiifel... Wer vun Eych Kinder het, der weiß jo eh: Egal, wie arg ma sich am Dag uffregt, ärgert oder wie g'stresst ma isch vun denne Kleine - sobald ma sie im Bett leye unn schloofe sieht, kinnt ma grad noch mol eins produziere...
...wenn ma nit so hundselend miäd wär, gähnt
De Bischemer
Donnerstag, 26. Februar 2015
Miami Vice
Hänn Ihr friäjer au so gern "Miami Vice" g'schaut?
Mit Don Johnson alias "Sonny Crockett"... Ich weiss nimmi, wer sinner Kollege "Ricardo Tubbs" g'spielt het, aber unser Lieblingsspruch war langi Zitt "Sonny Crockett unn Corega Tabs"...
Komischerwiis het bii denne "Miami Vice"-Folge d'Handlung immer direkt ang'fange, unn erscht nooch ä baar Minüte isch de Titelsong vum Jan Hammer g'loffe. 's Intro (heißt de bii'ere Serie eigentlich so?) mit Neonfarbe, Meer, Flamingos unn Palme het mir immer Luscht g'macht, au mol nooch Florida z'gehe.
Es war in denne Folge immer b'sunders scheen, die Stränd' unn Architektur vun Miami Beach z'sähne. Aber erscht, wu ich selber mol dert war, hab ich ä richtiger Bezüäg däzüe g'haa. Dann war's richtig spannend, z'roote, wu sich die zwei Bolizischte grad befinde.
Typisch war nadierlich der Klamotte-Stil vun Crockett unn Tubbs, wie sie mit Anzüg unn T-Shirt, Slipper unn Ray Ban Brille rumg'rennt sinn. Wenn's mir nit z'popperhaft g'sii wär, hät ich mir echt iberlege kinne, mit'eme Sakko rumz'laufe, aber des hät dann wahrschiins doch nit zu mir basst, grins...
Irgendwänn später het's au mol ä "Miami Vice"-Kinofilm gää, der het mich dann aber schun längscht nimmi interessiert.
Aber Miami selber schun, weiß
De Bischemer
Mit Don Johnson alias "Sonny Crockett"... Ich weiss nimmi, wer sinner Kollege "Ricardo Tubbs" g'spielt het, aber unser Lieblingsspruch war langi Zitt "Sonny Crockett unn Corega Tabs"...
Komischerwiis het bii denne "Miami Vice"-Folge d'Handlung immer direkt ang'fange, unn erscht nooch ä baar Minüte isch de Titelsong vum Jan Hammer g'loffe. 's Intro (heißt de bii'ere Serie eigentlich so?) mit Neonfarbe, Meer, Flamingos unn Palme het mir immer Luscht g'macht, au mol nooch Florida z'gehe.
Es war in denne Folge immer b'sunders scheen, die Stränd' unn Architektur vun Miami Beach z'sähne. Aber erscht, wu ich selber mol dert war, hab ich ä richtiger Bezüäg däzüe g'haa. Dann war's richtig spannend, z'roote, wu sich die zwei Bolizischte grad befinde.
Typisch war nadierlich der Klamotte-Stil vun Crockett unn Tubbs, wie sie mit Anzüg unn T-Shirt, Slipper unn Ray Ban Brille rumg'rennt sinn. Wenn's mir nit z'popperhaft g'sii wär, hät ich mir echt iberlege kinne, mit'eme Sakko rumz'laufe, aber des hät dann wahrschiins doch nit zu mir basst, grins...
Irgendwänn später het's au mol ä "Miami Vice"-Kinofilm gää, der het mich dann aber schun längscht nimmi interessiert.
Aber Miami selber schun, weiß
De Bischemer
Montag, 23. Februar 2015
Esse im Urlaub (9)
Was ich zum Frühstück esse kann unn will, des hängt jo ziemlich stark dävun ab, wie üssg'schloofe ich bin.
Unter de Woch, zum Beispiel, wenn mich de Wecker (grad jetzt im Winter) noch im Dunkle weckt, dann isch minner Mage am Frühstücksdisch au noch nit wach. Dann geht nur Siäßes an mich. Also Müsli, Schlecklibrot, Hunnig oder Ähnliches.
Wenn ich aber üssg'schlofe bin, wie am Wocheend oder im Urlaub, dann därf's gern au mol herzhafter sii. Obwohl - selbscht dann fang ich eigentlich immer mit ebbis Siäßem an, dänooch ess ich aber au gern ä Wurschtbrot, Eier mit Speck, Lachs oder so ebbis.
Was uns aber in Irland im Urlaub als Frühstück serviert worre isch, des war dann sogar fir minner üssg'schloofene, erholte Urlaubsmage z'viel:
Z'erscht nadierlich Eiern unn Bacon, do war ich jo noch däbii. Aber wissi Bohne mit Tomatesoß unn scharfe Würschtli däzüe, des war schun grenzwertig. Ganz uffg'heert het minner Appetit dann bii'm sog'nannte "Black Pudding". Des issch Blüätwurscht, in Schiibe g'schnitte unn an'broote!
Ich hab noch dann entsprechend an Rührei, Toast unn Schleckli g'halte, während sich d'Sandra umso lebhafter ibber die andere Sache herg'macht het.
De einzige Vorteil an so 'eme Frühstück isch, dass ma de ganze Dag quasi kei Hunger mehr het.
... oder eifach kei Appetit, schmollt
De Bischemer
Unter de Woch, zum Beispiel, wenn mich de Wecker (grad jetzt im Winter) noch im Dunkle weckt, dann isch minner Mage am Frühstücksdisch au noch nit wach. Dann geht nur Siäßes an mich. Also Müsli, Schlecklibrot, Hunnig oder Ähnliches.
Wenn ich aber üssg'schlofe bin, wie am Wocheend oder im Urlaub, dann därf's gern au mol herzhafter sii. Obwohl - selbscht dann fang ich eigentlich immer mit ebbis Siäßem an, dänooch ess ich aber au gern ä Wurschtbrot, Eier mit Speck, Lachs oder so ebbis.
Was uns aber in Irland im Urlaub als Frühstück serviert worre isch, des war dann sogar fir minner üssg'schloofene, erholte Urlaubsmage z'viel:
Z'erscht nadierlich Eiern unn Bacon, do war ich jo noch däbii. Aber wissi Bohne mit Tomatesoß unn scharfe Würschtli däzüe, des war schun grenzwertig. Ganz uffg'heert het minner Appetit dann bii'm sog'nannte "Black Pudding". Des issch Blüätwurscht, in Schiibe g'schnitte unn an'broote!
Ich hab noch dann entsprechend an Rührei, Toast unn Schleckli g'halte, während sich d'Sandra umso lebhafter ibber die andere Sache herg'macht het.
De einzige Vorteil an so 'eme Frühstück isch, dass ma de ganze Dag quasi kei Hunger mehr het.
... oder eifach kei Appetit, schmollt
De Bischemer
Donnerstag, 19. Februar 2015
D'Ortenau vun wittem (40)
Jetzt git's also kei Krampfert-Wurscht meh... Do isch jetzt tatsächlich mol ä Ära z'End gange, kann ma mit Fug unn Recht behaupte!
Fir mich selber isch des eigentlich gar nit so relevant.
Dertmols, wu ich noch in Lohr uff d'Schüäl bin, oder wu ich während'em Zivildienscht in Lohr unterwegs war, do bin ich nämlich nur ab unn züä an die Wurschtbud' uff'em Märktplatz gange.
Wenn ma's g'nau nimmt, dann war die Krampfert-Wurscht fir mich sogar später, wu ich nimmi in Oberschopfe g'wohnt hab, wichtiger als vorher. In de letschte Johre bin ich nämlich mit de Kinder dert immer mol widder ä Wurscht esse gange, eifach so "üss Lohrer Tradition".
Wenn ich im Gegesatz däzüe an de Kai denk...
Der het jo in Lohr g'schafft, unn fir denne ware die Binders im Wurschtstand so ebbis wie de Standard-Mittagesse-Lieferant.
Jedes Mol, wenn ich ihn im Lade b'süacht hab, dann isch er mit mir d'Märktstrooß nunder g'loffe, umm ä Currywurscht, Pommes oder ä Hamburger z'esse. Oder alles z'sämme, wenn er richtig Hunger g'haa het...
Aber au de Kai wohnt jo schun lang nimmi in Lohr. Ich bin gar nit sicher, ob er denne Wechsel im Wurschtstand ibberhaupt mitbekumme het. Viellicht gib ich ihm eifach mol B'scheid (oder er liest denne Artikel...)?
Unn dann schaue ma mol, was de Metzger Lehmann in Zukunft produziert, sinniert
De Bischemer
Fir mich selber isch des eigentlich gar nit so relevant.
Dertmols, wu ich noch in Lohr uff d'Schüäl bin, oder wu ich während'em Zivildienscht in Lohr unterwegs war, do bin ich nämlich nur ab unn züä an die Wurschtbud' uff'em Märktplatz gange.
Wenn ma's g'nau nimmt, dann war die Krampfert-Wurscht fir mich sogar später, wu ich nimmi in Oberschopfe g'wohnt hab, wichtiger als vorher. In de letschte Johre bin ich nämlich mit de Kinder dert immer mol widder ä Wurscht esse gange, eifach so "üss Lohrer Tradition".
Wenn ich im Gegesatz däzüe an de Kai denk...
Der het jo in Lohr g'schafft, unn fir denne ware die Binders im Wurschtstand so ebbis wie de Standard-Mittagesse-Lieferant.
Jedes Mol, wenn ich ihn im Lade b'süacht hab, dann isch er mit mir d'Märktstrooß nunder g'loffe, umm ä Currywurscht, Pommes oder ä Hamburger z'esse. Oder alles z'sämme, wenn er richtig Hunger g'haa het...
Aber au de Kai wohnt jo schun lang nimmi in Lohr. Ich bin gar nit sicher, ob er denne Wechsel im Wurschtstand ibberhaupt mitbekumme het. Viellicht gib ich ihm eifach mol B'scheid (oder er liest denne Artikel...)?
Unn dann schaue ma mol, was de Metzger Lehmann in Zukunft produziert, sinniert
De Bischemer
Montag, 16. Februar 2015
Nix wie furt!
Rosemontag - höchschter Meenzer Fiirdig. Unn wu hockt de Bischemer? In Oberschopfe!
Uns war dies Johr so gar nit nach Meenzer Fassenacht unn Rosemontagszug, darum hämmer beschlosse, dass ma des verlängerte Wocheend zu 'eme Üssflug ins Badnerland nutze.
Nadierlich git's do au die Fasent, aber des isch halt doch ebbis ganz ander's als der Üssnahmezüestand in Rhoihesse.
D'Umzüg sinn drey Nummere kleiner, d'Narregruppe sinn traditioneller, ma sieht iiberall Hexe unn Hääs, unn statt "Helau" rüäft ma mol widder "Narri - Narro".
Wenn ihr mich frooge: Grad de richtige Kompromiss zwische Fasentsverweigerung unn Vollgasfassenacht.
In dem Sinn: "Narri - Narro" rüäft
De Bischemer
Uns war dies Johr so gar nit nach Meenzer Fassenacht unn Rosemontagszug, darum hämmer beschlosse, dass ma des verlängerte Wocheend zu 'eme Üssflug ins Badnerland nutze.
Nadierlich git's do au die Fasent, aber des isch halt doch ebbis ganz ander's als der Üssnahmezüestand in Rhoihesse.
D'Umzüg sinn drey Nummere kleiner, d'Narregruppe sinn traditioneller, ma sieht iiberall Hexe unn Hääs, unn statt "Helau" rüäft ma mol widder "Narri - Narro".
Wenn ihr mich frooge: Grad de richtige Kompromiss zwische Fasentsverweigerung unn Vollgasfassenacht.
In dem Sinn: "Narri - Narro" rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 12. Februar 2015
Werbung
Wu mir noch klein ware, do isch doch sicher weniger Werbung im Fernseh g'loffe, oder?
Uff jede Fall het ma sie aber besser üssblende kinne, will sie in denne baar Programme, wu mir g'haa hänn, immer nur zu feschte Zitte g'loffe isch.
So wie im "Zweite" immer in denne fünf Minüte vor de Noochrichte. Nadierlich scheen mit Mainzelmännli-Spots däzwische. Oder im "Erschte", wu's Äffli un 's Pferdli ihri Streiche g'spielt hänn. Darum hänn mir Kinder jo hauptsächlich nur Werbung g'schaut, gell?
Aber selbscht wenn's friäjer weniger Werbung war, so manchi Sache sinn eifach hänge bliibe:
Wer vun Eych kann sich etwa nimmi an d'Clementine vun Ariel erinnere, wie sie so kumpelhaft in de karierte Latzhos rumg'loffe isch?
Oder an de Herr Kaiser vun de Hamburg-Mannheimer (gaaaanz seriös!)?
Oder an d'Frau Sommer mit ihrer Föhnwelle unn 'em Päckli Jacobs Krönung, was sie immer grad zufällig mit däbii g'haa het?
Do het doch sicher jeder vun Eych gliich die Bilder vun de Litt im Kopf, oder?
Mit am schlimmschte, find ich, war aber die Tilly von Palmolive: "Sie baden grade Ihre Hände drin" - WAS SOLL DENN DER QUATSCH??
Aber au unni Mensche het ma so manches sofort 'kennt:
Denke mol an denne goldige Pillsbury Backboy. Dem hänn sie am End vum Spot immer mit'em Finger in de Büück piekst.
Oder an die riesig Wrigley's Kaugummi-Packung, wu immer ebber irgendwo unter'm Arm trage het...
Der Sunkist-Oraschesaft in Pyramideform müäß jo fir de Transport jo ä Katastroph g'sii sii, aber ich hab ihn g'liebt!
Nur die Werbung fir "Fa"-Seif, die hab ich quasi nie g'sähne... Soll ich Eych sage, warum? In denne Spots sinn nämlich immer die Fraue oben ohne in Zeitlupe am Strand rumg'rennt, unn do hänn mir minni Schwestere immer schnell d'Auge züehebe welle...
Echt gemein, findet
De Bischemer
Uff jede Fall het ma sie aber besser üssblende kinne, will sie in denne baar Programme, wu mir g'haa hänn, immer nur zu feschte Zitte g'loffe isch.
So wie im "Zweite" immer in denne fünf Minüte vor de Noochrichte. Nadierlich scheen mit Mainzelmännli-Spots däzwische. Oder im "Erschte", wu's Äffli un 's Pferdli ihri Streiche g'spielt hänn. Darum hänn mir Kinder jo hauptsächlich nur Werbung g'schaut, gell?
Aber selbscht wenn's friäjer weniger Werbung war, so manchi Sache sinn eifach hänge bliibe:
Wer vun Eych kann sich etwa nimmi an d'Clementine vun Ariel erinnere, wie sie so kumpelhaft in de karierte Latzhos rumg'loffe isch?
Oder an de Herr Kaiser vun de Hamburg-Mannheimer (gaaaanz seriös!)?
Oder an d'Frau Sommer mit ihrer Föhnwelle unn 'em Päckli Jacobs Krönung, was sie immer grad zufällig mit däbii g'haa het?
Do het doch sicher jeder vun Eych gliich die Bilder vun de Litt im Kopf, oder?
Mit am schlimmschte, find ich, war aber die Tilly von Palmolive: "Sie baden grade Ihre Hände drin" - WAS SOLL DENN DER QUATSCH??
Aber au unni Mensche het ma so manches sofort 'kennt:
Denke mol an denne goldige Pillsbury Backboy. Dem hänn sie am End vum Spot immer mit'em Finger in de Büück piekst.
Oder an die riesig Wrigley's Kaugummi-Packung, wu immer ebber irgendwo unter'm Arm trage het...
Der Sunkist-Oraschesaft in Pyramideform müäß jo fir de Transport jo ä Katastroph g'sii sii, aber ich hab ihn g'liebt!
Nur die Werbung fir "Fa"-Seif, die hab ich quasi nie g'sähne... Soll ich Eych sage, warum? In denne Spots sinn nämlich immer die Fraue oben ohne in Zeitlupe am Strand rumg'rennt, unn do hänn mir minni Schwestere immer schnell d'Auge züehebe welle...
Echt gemein, findet
De Bischemer
Montag, 9. Februar 2015
Z'ruck in d'Zukunft
Kürzlich hämmer mit de Kinder alli drey Folge vun "Z'ruck in d'Zukunft" g'schaut.
B'sunders viel Spaß hänn die Kid dran g'haa, wie ma sich vor drießig Johr 's Lebe anno 2015, also hitz'dag, vorstellt:
Do kinne d'Bolizey-Audos fliäge, 's git Fingerabdruckleser statt Türklinke, d'Pizza wird im Miniformat g'liefert unn daheim re-hydriert, unn 's Faxgerät isch 's Standard-Kommunikationsmittel.
D'Klamotte, wu mir "jetzt in de Zukunft" anhaa solle, die sinn nadierlich au b'sunders schick! Selbstschnürende Schüäh wäre fir unseri zwei Bequemlinge grad passend, aber dass sich ä Jack' demnägschd selber trocke fönt, des glaube selbscht Lu unn Le nit!
Nur so ä Hoverboard, des wär genau 's Richtige fir de Lu, denk ich...
Unn ich will de Fluxkompensator, quengelt
De Bischemer
B'sunders viel Spaß hänn die Kid dran g'haa, wie ma sich vor drießig Johr 's Lebe anno 2015, also hitz'dag, vorstellt:
Do kinne d'Bolizey-Audos fliäge, 's git Fingerabdruckleser statt Türklinke, d'Pizza wird im Miniformat g'liefert unn daheim re-hydriert, unn 's Faxgerät isch 's Standard-Kommunikationsmittel.
D'Klamotte, wu mir "jetzt in de Zukunft" anhaa solle, die sinn nadierlich au b'sunders schick! Selbstschnürende Schüäh wäre fir unseri zwei Bequemlinge grad passend, aber dass sich ä Jack' demnägschd selber trocke fönt, des glaube selbscht Lu unn Le nit!
Nur so ä Hoverboard, des wär genau 's Richtige fir de Lu, denk ich...
Unn ich will de Fluxkompensator, quengelt
De Bischemer
Donnerstag, 5. Februar 2015
Noch meh scheeni Wörter
Welle Ihr noch ä baar vun denne scheene badische Wörter sähne? Dann schaue do naa:
- Bohneschäfe - langi, griäni oder gääli Bohne zum Koche.
- Schnittlig unn Peterlig - die Krytter, wu ma in de Kuche am maischte bruucht.
- Haafe - de große Topf (zu Bohneschäfe koche, beispielswiis)...
- lang ma mol - schließlich wird im Badisch nicht "herüber gereicht"
- groddefalsch - aber so ebbis vun falsch au!
- wenn im Fall ebber ebbis g'macht het - klingt doch eifach scheen, oder?
Ihr kinne nadierlich au selber aktiv unn kreativ werre, unn mir mol ä baar vun Eyere Lieblingswörter schicke.
Ich däd mich freye, weiss
De Bischemer
- Bohneschäfe - langi, griäni oder gääli Bohne zum Koche.
- Schnittlig unn Peterlig - die Krytter, wu ma in de Kuche am maischte bruucht.
- Haafe - de große Topf (zu Bohneschäfe koche, beispielswiis)...
- lang ma mol - schließlich wird im Badisch nicht "herüber gereicht"
- groddefalsch - aber so ebbis vun falsch au!
- wenn im Fall ebber ebbis g'macht het - klingt doch eifach scheen, oder?
Ihr kinne nadierlich au selber aktiv unn kreativ werre, unn mir mol ä baar vun Eyere Lieblingswörter schicke.
Ich däd mich freye, weiss
De Bischemer
Montag, 2. Februar 2015
Adé, Dreisamstadion!
Jetzt hänn d'Freyburger also ibber ä ney's Stadion abg'stimmt. Unn mit großer Mehrheit hänn sie entschiede, dass de SC Freiburg ä Neybau bekumme soll.
Fir mich isch des d'richtig Entscheidung g'sii. So kleiner Verein wie de SC brüücht halt eifach meh Züeschauer (unn b'sunders die VIP's, wu ä weng meh Geld springe lehn), damit er in de Bundesliga exischtiere kann.
Witzigerwiis hab ich de SC noch nie in'eme Heimspiel g'säne, sondern immer nur in Üsswärtsspiele. Meischtens nadierlich in Mainz, will ma do vun Bischem halt relativ eifach hinkummt.
Wenn ich 's jetzt noch schaffe will, in minnem Lebe mol den SC im Dreisamstadion z'erlebe, dann müäß ich mich ziemlich ranhalte, schiint's... Die Däg vum Dreisamstadion sinn jetzt jo 'zählt...
Unn sin Spiel g'wunne het de SC am Wocheend au noch, strahlt
De Bischemer
Fir mich isch des d'richtig Entscheidung g'sii. So kleiner Verein wie de SC brüücht halt eifach meh Züeschauer (unn b'sunders die VIP's, wu ä weng meh Geld springe lehn), damit er in de Bundesliga exischtiere kann.
Witzigerwiis hab ich de SC noch nie in'eme Heimspiel g'säne, sondern immer nur in Üsswärtsspiele. Meischtens nadierlich in Mainz, will ma do vun Bischem halt relativ eifach hinkummt.
Wenn ich 's jetzt noch schaffe will, in minnem Lebe mol den SC im Dreisamstadion z'erlebe, dann müäß ich mich ziemlich ranhalte, schiint's... Die Däg vum Dreisamstadion sinn jetzt jo 'zählt...
Unn sin Spiel g'wunne het de SC am Wocheend au noch, strahlt
De Bischemer
Abonnieren
Posts (Atom)



