Montag, 1. Juni 2015
Kuscheltierli
Unn die Regale sinn inzwische mehr wie voll.
B'sunders bii'm Lu hocke Bäre näbe Ratte, Häsli drucke sich an Löwe, Schlange leye ibber Schildkröte, unn Fantasietiere (wie Glubschies unn Angry Birds) mache sich breit. Däbii hätt ich denkt, dass die Kuscheltier-Zitt bii ihm längscht vorbey isch, aber er däd freiwillig kei einzig's vun denne Viecher hergää.
's isch nadierlich au fir mich scheen, obends bii'm Ins-Bett-bringe noch mit'em Fellfrosch (der, wu min b'sunders Lieblingstier isch) ä weng Quatsch mit ihm z'mache. Unn sinni Riese-Schildkröt "Schildi" müäß jo sogar in jeder Urlaub mit fahre! 's isch halt au echt goldig, wie der große Büe, wu ibber de Dag am liäbschte alles selber b'stimme däd, obends mit derre große Schildkröt im Arm iischlooft...
Bii de Le isch's, witzigerwiis, gar nit so die Menge vun de Kuscheltiere. Sie het nur so etwa ä Handvoll Tierli, wu ganz speziell wichtig sinn. Friäjer war des nadierlich ihri Elli (wu mir irgendwänn sicherheitshalber noch ä Elli 2 kauft hänn, falls d'erscht verlore geht), aber inzwische git's eigentlich nur noch d'Ala.
Wer hätt denkt, dass DES Hundebaby mol so wichtig werre wird, wu sie's im IKEA ang'schleppt het.
Unni Ala geht echt nix!
Ich kann's jo versteht... Wie hab ich als Kind minner Brummi g'liebt; unn sogar hit noch, wenn ich ihn abg'wetzt unn kabütt im Schloofzimmer sitze sieh, geht mir 's Herz uff!
Git's ebbis scheeners?, froogt
De Bischemer
Donnerstag, 28. Mai 2015
Ritsch-ratsch-klick
Zu denne Apparate, wu ich hit d'ribber schriibe will, git's inzwische schun mindestens drey Noochfolger, däd ich sage:
De erschte Noochfolger ware d'analoge Spiegelreflexkameras. Also die, wu ma des Film-röllili uffe de eine Sitt niie g'legt unn de Film uff de andere Sitt iig'fädelt het.
De nägschde Noochfolger ware d'Digitalkameras, wu ma dann schun gar kei Film meh' bruucht het.
Unn inzwische het jo quasi jeder ä Handy mit so güäter Kamera in de Hosedasch, dass d' "normal" Digitalkamera nur noch bii b'sunders wichtige Anläss mit g'numme wird...
Aber friäjer, do het ma an alle Ecke unn Ende (unn b'sunders bii Tourischte) die "Ritsch-ratsch-klick"-kameras g'sähne. (Wenn Ihr alt g'nüe sinn, dann hänn Ihr sicher schun bii dem Titel g'wisst, worum 's geht, gell??)...
Die kleine, rechteckige Kameras hänn fascht immer so ä dicker, roter Punkt als Üsslöser g'haa, do dran het ma sie au erkenne kinne.
Allerdings war der Film' nit so groß wie die Filmrolle vun de Spiegelreflex-Kameras, unn darum ware die Negative au viel kleiner. So ä richtig's güät's Poschter het ma vun denne Bilder eigentlich nimmi mache kinne.
Unn trotzdem hab ich mir lang so ä Ritsch-ratsch-klick g'wünscht. Aber dann hab ich mir erscht ä Kleinbildkamera, unn später ä Spiegelreflexkamera kauft. Die leyt übrigens hit noch im Schrank, aber fotografiert wird nimmi dämit...
Alles het halt sinni Zitt, findet
De Bischemer
Dienstag, 26. Mai 2015
Abg'stiege
Z'erscht verlosst mich minni Lieblingskollegin, unn dann stiigt am Samschdig au noch de SC Freyburg üss de Bundesliga ab!
Eigentlich het's fir de SC vor 'em letschte Spieldag gar nit schlecht üssg'sähne, noochdem sie sogar gege d'Bayern g'wunne hänn. Aber am Samschdig hänn irgendwie alli gege de SC g'spielt, hätt ma meyne kinne. Stuttgart g'winnt, de HSV g'winnt, unn Hannover schlägt d'Freyburger.
Aber 's isch halt so, jetzt spiele sie halt in de nägschde Saison in de 2. Liga. Fir de Christian Streich isch des viellicht gar nit so schlecht, dann het er wahrschiins nit ganz so viel Stress. So manches Mol hab ich jo Angscht g'ha, er däd am Spielfeldrand dod umfliäge, so het der sich uffg'regt unn engagiert...
Unn obwohl ich jo so gar kei KSC-Fan bin, wirr ich de Karlsrüäher in de Relegationsspiele gege de HSV kräftig d'Düüme drucke. Schließlich sinn's au Badener!
Zeige's denne Fischköpp, rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 21. Mai 2015
Verlosse!
Ma sott's jo küüm glaube...!
Do sieh ich vor Johre uff'em Firme-parkplatz ä nett's Maidli, wu üss'eme Audo mit Freyburger Kennzeige üssstiigt. Sie verzehlt mir, dass sie vum Schluchsee kummt unn au bii IBM schafft.
Dann wechselt sie irgendwänn sogar in de selbe Bereich wie ich, unn vor zwei Johr wechsel ich in ihri Abteilung unn ziäg sogar in ihr Büro mit ii. BADENER UNITED!
Quasi jede Morge hab ich mich g'freyt, wenn ich an ihrere Pinwand denne rote Mini-Bollehüät g'sähne hab...
Endlich ebber, mit dem ma vum Schwarzwald schwärme kann. Ebber, mit dem ma am Määndig z'sämme grinse kann, wenn de SC widder mol g'wunne (oder schmolle, wenn er verlore) het. Ebber, wu 's Freyburger Bächli kennt...
Unn vorgeschtern verkündet sie, dass sie 'kündigt het unn zu 'nere andere Firma wechselt! Des geht doch nit?
Mit wem soll ich denn jetzt bii'm Kaffee badisch schwätze??? Jetzt bin ich ganz verlosse unn ällei!!
De Bollehüät het jetzt ä Trauerflor!
< Drama-Modus üssg'schalte >
Uff de andere Sitt: Wahrschiins bin ich jo selber schuld! Schließlich hab jo ICH vor zwei Monat' ä anderi Uffgab ibbernumme, unn bin quasi freywillig üss ihrem Büro widder üsszoge...
Aber isch des etwa ä Grund, gliich komplett abz'haue??
Schad, schad, schad, findet
De Bischmer
Montag, 18. Mai 2015
Moin, moin!
Wenn ich mir aber durch de Kopf gehn loss, wie viel Kilometer mir g'loffe sinn, wie viel U-Bahn-Treppe mir nuff unn nunder g'stiege, unn wie witt ich immer widder die Le uff'em Buckel 'trage hab, dann isch's eigentlich kei Wunder, dass minni Bein' so k.o. sinn.
So isch's halt im Stadturlaub: Wege einere Station fahrt ma halt doch kei U- oder S-Bahn, au wenn die Statione halt viellicht 500 Meter üssenander sinn. Ebbis sähne vun de Stadt will ma nadierlich au, unn grad in Hamburg, wu mir ware, git's halt b'sunders viel z'sähne...
Am scheenschte het uns widder mol de Hafe mit de Landungsbrücke g'falle. Dert hämmer ällei schun so mancher Kilometer abg'spult, denk ich...
Däzüe noch quer durch d'Speicherstadt, durch Planten unn Bloomen, übber d'Mönckebergstrooß zum Rothüüs, ann de Alter lang, zum Kreuzfahrtterminal nooch Altona, unn am Sunndig morge ibber de Fischmärkt.
Ihr sähne, ich hab aller Grund fir Muskelkater!
Unn denne genieß ich hitt mit de Bilder vun Hamburg im Kopf, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 14. Mai 2015
Hamburg
Hitt fahre ma zum erschte Mol mit de Kinder hin. Nooch'em Friähstück geht's los!
Ich bin jo mol g'spannt, wie 's denne beide in de Hansestadt g'falle wird...
Fir hit obend hämmer eh schun zwei "Highlights" plant. Z'erscht werre ma ä Haferundfahrt mache, unn dänooch geht's in's Miniaturwunderland, Zügli unn Landschafte schaue.
Morge unn am Samschdig werre sicher au noch g'nüe z'düe finde, was au de Kinder Spaß macht. 's Problem wird ehnder sii, dass ma die Kinder nit mit z'viel Stadturlaub ibbersättige. Aber sicherheitshalber nemme ma au ihri zwei Roller mit, damit ma nit nur uff d'S-Bahn unn Busse ang'wiise sinn, sondern au z'Füäß mobil sinn.
Fir de Sunndig hämmer uns dann nur noch de Fischmarkt am friähje Morge vorg'numme, damit ma dann au noch g'miätlich heim fahre kinne.
Elbphilharmonie, Michel, Alster, Planten unn Bloomen, Landungsbrücke, St. Pauli & Co., mir kumme!
Moin, moin, rüäft dann widder
De Bischemer
Montag, 11. Mai 2015
Urlaub in St. Andreasberg
Üss denne Urlaube isch bii mir noch so manches Bild im Kopf hänge bliibe. Vor allem, will so ä Harz-Üssflug fir uns immer au ziemlich abenteuerlich g'sii isch.
Sey's, will's entlang denne Waldweg', wu mir so oft g'wandert sinn, die dunkle, ibber ä Meter diäfe Wasserkanäl gää het, in denn 's Wasser so ä viehmäßigi Strömung g'haa het? Ei Mol, wu de Baba erfolglos probiert het, mit sinnem Wanderstock de Bode vun so'eme Kanal z'erreiche, do isch ihm im selbe Moment d'Sonnebrill uff Nimmerwiedersehe in de Kanal g'keyt. Spätestens sither dert hänn mir ä Heide-Respekt vor denne Kanäl g'haa...
Oder sey's, will im Wald hinter unsere Feriewohnung des alte, verlossene Hüüs war, wu mir bii 'm Stroomere sogar unter de Tapete noch alti Vorkriägs-Geldschiin g'funde hänn? Do hämmer immer so scheeni Räuber- oder G'spenschter-G'schichte erfinde kinne...
Oder sey's, will näbe dem verlossene Hüüs ä kleiner See war, uff dem mir mit'eme selbschtbaute Floß üss alte Bretter rumpaddelt (unn meh' als ein Mol fascht abg'soffe) sinn? De Baba, wu jo dertmols noch nit schwimme het kinne, het immer am meischte Angscht däbii g'haa...
Warum au immer, die Urlaube in St. Andreasberg ware immer spannend, unn mir hänn eigentlich nie g'nüe dävun bekumme kinne.
Scheen war unseri Kinderzitt, findet
De Bischemer
Donnerstag, 7. Mai 2015
GDL
Stopp den Quatsch jetzt, aber schnell!
Ich fahr zwar so selte Bahn,
Dass mir's fascht egal sii kann.
Doch der ganze Bahnstreik-Stau,
Der trifft MICH als Pendler au!
Schließlich stehn jetzt, des isch dumm,
Noch meh' Audos sinnlos rum:
Uff de Landstrooß, in de Stadt...
Ich hab JETZT den Streik schun satt.
Aber uff de and're Sitt:
Bis in's G'schäft hab ich's nit witt.
Wenn's mir stinkt (wie ebe' grad),
Fahr ich eifach mit 'em Rad!
So isch's nämlich, weiß
De Bischemer
Montag, 4. Mai 2015
A5
Normalerwiis nutze mir eigentlich immer d'Elsässer Audobahn vun Stroßburg Richtung Lauterbourg unn dann d' Audobahn durch d'Pfalz, um heim z'fahre.
Erfahrunggemäß isch dert nämlich immer viel weniger los als uff de A5.
Diesmol hämmer uns aber anderscht entschiede, damit ma mol widder ebbis ander's sähne uff de Heimfahrt. Unn was soll ich sage? 's isch uns nit nur kurzwiiliger vorkumme (was d'Kinder b'stätigt hänn), sondern tatsächlich au schneller g'sii.
Des kinnt also echt ä Alternative sii, um am Sunndig heim z'fahre, wenn kei LKW's uff de Strooß sinn...
Apropos A5: Friäjer war die Strooß eigentlich unseri Standard-Audobahn. Ganz klar, ä anderi isch halt au nit in de Nähdi vun Oberschopfe.
Egal, ob ma in d'Schwyz, an de Frankfurter Flughafe, nooch Münche oder sunscht wu hin het welle, immer isch ma entweder in Lohr oder in Offeburg uff d'A5 uffg'fahre.
Des war nadierlich au de Grund, warum ich des Audobahnstück zwische Offeburg unn Lohr quasi gar nit kennt hab. 's het schließlich au kei Grund gää, uff dem Stück z'fahre. Des het sich dann erscht g'ändert, als ich ä Freundin in Waldkirch g'haa hab, zu derre ich dann vun Siegen regelmäßig hin g'fahre bin.
Do bin ich dann an Oberschopfe durch g'fahre, hab links vun mir de Oberschopfener Wald unn d'Rebe g'sähne, hab aber noch fascht ä dreyviertel Stund lang witter fahre miähn.
Unn jetzt bin ich also sither langem widder mol an Rastatt, Karlsrüäh unn Heidelberg durchg'fahre unn hab im Geischt 's Badnerlied vor mich hin g'sunge...
Trotzdem fahr ich eigentlich lieber ibber d'Pfalz, will dert alles g'miätlicher isch, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 30. April 2015
D'Ortenau vun wittem (42)
Nit umesunscht heißt der Strooßezug jo so. Friäjer, wu de Lohrer Flugplatz noch vun de Kanadier belegt war, do hänn in derre Gegend nämlich ziemlich viel Kanadier g'wohnt. Ich bin ehnder selte dert hin kumme, aber will unser Scheffelgymnasium ganz in de Nähdi isch, simmer halt doch ab unn züe mol dert durch g'loffe. Des war dann irgendwie immer ä weng so wie im Üssland sii. Oder so, wie mir uns 's Üssland vorgstellt hänn. Üsser 'em Elsass, de Schwyz unn Öschtrich hänn mir jo gar kei Üssland kennt. Umso spannender war darum au de Kanadaring.
Aber noch ebbis het uns fasziniert an dem Viertel: Die drey runde, etwa achtstöckige Hochhiiser. Ich glaub, des sinn bis hitt fascht immer noch die einzige runde Hochhiiser, wu ich kenn.
Uff jede Fall hänn mir unbedingt emol in eins vun denne Hiiser nii welle. Sähne, wie's drin üsssieht, unn am liebschte au gliich noch vun obbe d'Üssicht ibber Lohr genieße.
Uff ei Mol, wu mir widder dert rum g'schliche sinn, het sich tatsächlich die Chance ergää: Eini vun denne Hüüsdiire isch uff g'stande. Also simmer flink nii g'flitzt unn mit'em Fahrstüähl in de oberschte Stoch g'fahre.
Was war des fir ä Enttäuschung! Ä stinknormaler Hüüsflur, unn ä Fenschter zum nüsslüege het's au nit gää!
Mir hänn uns dann g'schwind au widder üss'em Staub g'macht, will mir Angscht g'haa hänn, 's kinnt uns irgendebber verwische. Aber sither dem Dag war de Kanadaring mit sinnene Hochhiiser nur noch halb so spannend.
Schad, wenn d'Realität einen so iiholt, findet
De Bischemer
Montag, 27. April 2015
Elternobend
Als stellvertretender Elternsprecher kann ich so ä Termin nadierlich nit schwänze. Au dann nit, wenn am selbe Obend grad d'Bayern in de Champions League ä wichtig's Spiel hänn. Do mäüß de Elternobend halt eifach pünktlich unn unni Verzögerung absolviert werre.
Ab unn züe werre an so 'eme Obend sogar interessanti Theme b'sproche. Was mich aber immer widder fertig macht, des sinn die Müttere, wu jedes Problemli vun ihrem Kind in de ganze Grupp bespreche unn üssdiskutiere welle.
Als ob des irgend ebber anderscht int'ressiert, wie lang ein Kind immer an de Mathe-Hüüsuffgabe hängt, oder warum die Betreuung an dem unn dem konkrete Dag fir des Kind so schlimm war. Wär der Blog ä Video, Ihr däde mich jetzt mit de Auge rolle sähne...
Als Schüälbüe, do war fir mich friäjer so ä Elternobendtermin immer au ä weng Stress: Was wird de Lehrer 'em Babba ibber mich verzehle, kummt irgendebbis uff de Disch, was mir ang'stellt hänn, unn wie wird de Babba am nägschde Morge bii'm Frühstück wohl druff sii?
Normalerwiis war die Reaktion aber eh ganz entspannt, unn üsser dem regelmäßge "Dü sollsch meh mündlich mitarbeite" isch so güät wie nie ebbis kumme.
Dann war ich widder beruhigt, bis zum nägschde Mol, erinnert sich
De Bischemer
Donnerstag, 23. April 2015
Wuanderscht g'lese(21)
Unn darum hab ich Eych hit emol ä Websitt rüssg'süacht, wu Ihr mit Eyere (hoffentlich) kindliche Neygier ebbis G'scheyt's anfange kinne. Sie heißt "The kid should see this", unn do finde Ihr kleini Filmli zu alle mögliche interessante Theme.
Okay, 's isch schun widder nix badisch's, nitmol ebbis ditsches, aber ich glaub, als Kommentar unn Erklärung vun denne informative Filmi sotte Ihr alli au mit de englische Sprooch z'recht kumme, oder?
Schaue Eych nur mol an, wie de Falke durch ä Loch fliägt, oder wie wichtig de Litt in Havanni ihri Fahrräder sinn...
Wenn's nooch mir geht, dann kinnt ich Stund ibber Stund uff dere Sitt verbringe. Ich erfahr immer widder ebbis Ney's, was spannend, int'ressant oder eifach nur scheen isch.
Geht's Eych au so?, froogt
De Bischemer
Montag, 20. April 2015
Z'alt fir d'Arche?
Ob Mittwoch oder Samschdig, mir ware quasi jedi Woch dert. Manchmol sogar am Dunnerschdig oder am Friddig. Ma kinnt also fascht sage, dass mir mit de Arche g'altert sinn - wenn d'Arche nit schun viel älter g'sii wär als mir selber...
Wu ich zum erschte Mol in d'Arche g'kumme bin ('s dürft so etwa 1988 g'sii sii), do isch d'erscht Generation vun Arche-gänger wahrschiins schun widder rüssg'wachse g'sii.
Trotzdem (oder sogar grad deshalb) hänn mir uns in derre ganze Zitt als d' "legitime" Arche-B'süacher g'fühlt. Dass mir emol z'alt fir d'Arche sii kinnte, oder dass nooch uns Jüngeri kumme, wu d'Arche fir sich beanspruche, des hämmer uns gar nit vorstelle inne.
Kinne Ihr Eych vorstelle, was des dann fir ä G'fühl war, wu ich zum erschte Mol in de Arche g'siezt worre bin? Ich bin neben 'eme hübsche Maidli g'hockt, wu sie mich uff eimol frogt: "Kinne Sie mir sage, wie spät's isch?" Ich war so baff, dass ich ihre nur d'Zitt g'sayt, uff denne Spruch aber gar nit ii'gange bin.
Aber 's war mir irgendwie klar, dass minni Däg in de Arche 'zählt ware.
Dass sie dann aber ball züe macht, des hätt nit sii miän, findet
De Bischemer
Donnerstag, 16. April 2015
Zug fahre
Am Anfang bin ich noch oft mit minnere Ent' ibber d'Audobahn g'floge, aber vier Stund hin unn vier Stunde retour war mir irgendwänn eifach z'stressig. Also hab ich ang'fange, mit'em Zug z'fahre. S'erschte Stück mit'em Bummelzug vun Siegen nooch Frankfurt, unn vun dert üss mit'em IC oder ICE nooch Offeburg.
Nadierlich hab ich in derre Zitt ziemlich viel g'lese. Büach ibber Büach hab ich uff denne Fahrte verschlunge. Kürzlich hab in sogar in'eme Büach, wu ich üss'em Regal zoge hab, ä Zugfahrkart üss derre Zitt als Lesezeiche g'funde...
Ganz oft hab ich aber gar kei Luscht g'haa, ebbis z'lese, sondern hab eifach nur üss'em Fenschter g'lüegt. B'sundern in dem Bummelzug war's echt int'ressant, die Dörfer, Wälder, Felder, Induschtriegebiete unn was sunscht noch z'beobachte. Im ICE dägege, do fliägt die Landschaft jo so an einem vorbey, dass ma gar kei Details meh mitbekummt.
Unn trotzdem hab ich die Fahrt mit de Zitt quasi anhand vun de Fixpunkte sortiert: De Wilhelmsturm in Dillenburg, de alte Bahnhof in Gießen, d'Iifahrt in de Frankfurter Kopfbahnhof an de Wolkekratzer vorbey, die ganze viele Burgruine im Odewald, de zugige Mannemer Bahnhof, de Brillux-Turm hinter Karlsrüäh, unn vun dert üss hab ich endlich bis Offeburg die Städtli, durch die de Zug g'flitzt isch, üsswendig g'wisst, bis ich endlich widder daheim war!
So entspannt des Zugfahre au immer war, in derre Zitt hänn d'Bahnhöf fir mich allerdings au de Charme vun "großer, wytter Welt" verlore, den sie vorher üss Interrail-Zitte immer g'haa hänn.
Schad eigentlich, findet
De Bischemer
Montag, 13. April 2015
Zivildienschtg'schichte (8)
Will sie ä ganz patenti Frau war, het sie sich ganz güät z'helfe g'wisst:
Zum eine het sie dann ganz gern Radio g'heert. Do däfiir het sie so ä kleiner Radiowecker am Bett stehn g'haa, denne het sie selber bediene kinne.
Zum andere (unn des isch ihr noch lieber g'sii) het sie immer Hörbüacher vun de Blinde-Mission uff Kassette g'haa.
Pro Büach ware des meischtens so fünf bis sechs Müssig-Kassette, wu in'ere oraschige, viellicht 20 x 20 cm große Plaschtikbox verpackt g'sii sinn. D'erscht Kassett hab ich ihr obends schun immer in de Kassetterekorder neben 'em Bett g'steckt, unn sie het dann entsprechend g'wechselt, wenn sie sie fertig g'heert g'haa het.
Des Biacher-Wechsle isch richtig güät organiert g'sii: Sobald so ä Büach fertig "üssg'lese" war, het ma eifach 's Addresskärtli uff dere oraschig Box umdrillt, hint druff isch nämlich d'Address vun de Blinde-Mission g'stande. Also het ma die Box bloß in de nägschde Briäfkaschte g'worfe, unn schun isch sie automatisch an d'Blinde-Mission z'ruck g'schickt worre.
So etwa alli halb Johr simmer z'sämme de Katalog durch'gange unn hänn neyi Biacher üssg'süacht. Vun Romane ibber Dokumentatione bis zu Krimis het sie sich fir alles int'ressiert. Unn entsprechend isch sie au immer uff'em Laufende g'sii, wenn mir ibber ä Thema diskutiert hänn.
Unn trotzdem war's jedesmol komisch, wenn sie als Blindi g'meynt het: "Do dribbe hab ich erscht kürzlich ebbis g'lese..."!
Wer hätt au dertmols schun denkt, dass Hörbiacher mol so populär werre, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 9. April 2015
D'Ortenau vun wittem (41)
Wu ich des Foto züe dem Artikel g'sehen hab, do hab ich mich erscht emol g'wundert, üss was fir'e Perschpektive des uffg'numme isch. So groß hab ich des Pfarrhüüs nämlich gar nit in Erinnerung g'haa.
Unn wu ich dann au noch g'lese hab, dass des Hüüs zweistöckig isch, do war ich richtig verwirrt. Ich hab 's Pfarrhüüs immer als niedriger Bungalow im Kopf g'haa.
Des leyt wahrschiins do dran, dass des Hüüs obbe uff dem Pfarrbuckel leyt, unn zu minnere Kinderzitt immer vun Hecke unn Baim iig'wachse war. Unte am Iigang war jo au immer ä Hofdoor, unn so sinn mir Kinder jo nie nuff zum eigentliche Hüüs kumme. Ma het 's Pfarrhüüs jo immer nur entweder vum Kirchplatz oder vun unterhalb vun dere hoche Stützmüür an de Strooß üss g'sähne.
Wahrschiins hab ich als Kind immer nur 's obere Stück mut'em Dach g'sähne, unn darum isch's mir als Bungalow im Sinn bliibe.
Jetzt steht 's Pfarrhüüs also leer, unn keiner weiß, wie ma's sinnvoll nutze kann. Ob Flüchtlingsheim, Verwaltungshüüs oder Alterssitz fir ä pensionierter Pfarrer, alles wird ibberdenkt.
Ich bin jo mol g'spannt, wie ma sich entscheidet, denkt sich
De Bischemer
Dienstag, 7. April 2015
Déjà-vu zum zweite!
Vor güät achtzehn Johr hab ich bii de IBM als Support-Ingenieur fir Bandlaufwerke ang'fange. Unn hit bin ich nooch viele andere Statione unn Uffgabe in die Abteilung z'ruck kumme. Aber nit als Mitarbeiter, sundern als Chef. Ich hab die Abteilung ibbernumme!
Minner ehemalige Chef, wu die Abteilung bisher g'führt het, isch nämlich in Rente 'gange. Unn do het ma mich g'frogt, ob ich nit sinni Stell ibbernemme will. Also hab ich dribber nooch denkt unn hab dann "ja" g'sayt.
D'Uffgabe kenn ich jo güät g'nüäh, unn minni ehemalige Kollege sinn au noch fascht alli do. Zum Glück aber keiner meh', wu vor mir in derre Abteilung war.
Wu 's verzehlt worre isch, dass ich de neje Chef wirr, het de Patrick sogar g'meynt: "Mist, dann bin ich jo gar nimmi de Dienschtälteschte do!". Wumit er ganz unn gar recht het :-)
Jetzt loss ich des Ganze erschtmol uff mich züe kumme...
Back to the roots, denkt sich
De Bischemer
Montag, 30. März 2015
Déjà-vu zum erschte...
Die fascht zweihunder Meter hohe, wysse Felse, wu do üss'em blaue Meer rüss stiige, die lehn jedes Mol min Herz widder höher schlage!
Bii unserm erschte B'süach in Alghero sinn d'Sandra unn ich jo sogar mit'em Fahrrad zum Cabo g'fahre, aber bequemer isch's halt schun mit'em Audo.
Ich bin mir zwar nit ganz sicher, aber wahrschiins simmer bii jedem Uffenthalt in Alghero au mindeschtens ein Mol dert hin g'fahre, um vun obe de Blick uff Alghero z'genieße, an denne steile Felse nunder unn nibber zu de Isola Foradada z'schaue, unn die schier endlos lang Trepp zu de Neptunsgrott' nunder (unn au widder hoch) z'laufe...
's Cabo Caccia isch halt eifach (nebe all denne Stränd) ä echter Höhepunkt im Alghero-Urlaub!
Unn des scheenschte: Dies' Mol hämmer ä Appartment am Stadtrand vun Alghero mit Meerblick, wu ma eigentlich vun de Terrass' üss 's Cabo Caccia sähne miäßt... Ich bin echt g'spannt!
Unn ibber des zweite "Déjà-vu" verzehl ich Eych wahrschiins nägschd Woch, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 26. März 2015
Die Drey vun de T(r)ankstell
In unserem Malaysia-Urlaub ware ma jo nur ä baar Däg mit denne zwei Maidli z'sämme g'sii. Unn trotzdem hänn sich bii ihne wohl so ä baar Sache vun uns ii'prägt. Zumindescht hänn sie uns des dänooch immer mol widder so verzehlt. Unter anderem, dass bii'm Kai "de Mage wie züe" isch, wenn er viel esse soll, unn dass de E.T. oft "an Gotha in Thüringe" denke müäß. Ich glaub, bii mir war's b'sunders de Begriff "des isch", was fir sie ä richtiger Zungebrecher war. Irgendwie hänn sie nämlich fascht immer "Desch iss" g'sayt, wenn sie unseri badisch' Sprooch imitiere hänn welle.
So simmer dann üss Langwiil irgendwänn uff d'Idee kumme, dass mir ä Hörspiel mit denne Sprüch fir sie uffnemme kinnte. De Titel war schnell g'funde: "Die Drey vun de Trankstell"!
's het uns ä ganzer Sunndig Noochmittag koscht, die G'schicht z'schriibe unn mit'em alte Kassetterecorder stückliswiis uffz'nemme. B'sunders, will mir au Frosch unn Borg in de G'schicht mit drin g'haa hänn, unn sobald einer vun uns die Maidli-Stimme imitiert het (Frosch het logischwiis immer "Quaack" sage miän), hänn d'andere beide sofort z'lache ang'fange. Was hänn mir fir ä Spaß g'haa!
Sowitt ich mich erinnere kann isch des Kunschtwerk dann aber au entsprechend wohlwollend uffg'numme worre, wu mir's bii'm nägschde B'süach in Hamburg präsentiert hänn!
Irgendwu hab ich daheim sogar noch die Müssig-Kassett mit derre Uffnahm rumleye. Eigentlich miäßt ich die jo endlich mol digitalisiere (unn fir d'Zukunft archiviere), aber ich trau mich gar nit so richtig, do noch emol dran z'gehn. Uff de andere Sitt isch's wahrschiins so schlecht, dass es eigentlich schun widder kultig isch...
Echt ä schweri Entscheidung, findet
De Bischemer
Montag, 23. März 2015
Esse im Urlaub (10)
Ma kann zwar des "klassische amerikanische" Fastfood iberall bekumme, aber so richtig typisch amerikanisch isch des nit, find ich.
Darum konzentrier ich mich jetzt emol uff Arizona. Dert, oder g'nauer g'sayt in Tucson, hab ich inzwische jo schun ibber ä halb's Johr g'wohnt, wenn ma die ganze Dienschtreise z'sämme zehlt.
Bii'm allererschte Mol, wu ich fir sechs Woche dribbe war, isch ä Kolleg (unn güäter Kumpel) vun mir mit dert g'sii.
Abenteuerluschtig, wie mir g'sii sin, hämmer uns nadierlich so güät wie jede Obend ä neiji "Beiz" g'süacht, wu ma 's Esse probiere kinne. Mir sinn so witt in Tucson rum kumme, dass sogar die einheimische Kollege oft nit g'wisst hänn, wu des Restaurant isch, vun dem mir am nägschde Morge verzehlt hänn.
Nadierlich hämmer uns vun ihne au einigi Tips gää lehn, damit ma die güäte Plätz nit verpasse. De beschte Mexikaner, d'beschte Burger, Sushi nadierlich - mir hänn uns kryzz unn quer durch d'international Speisekart g'futtert.
Drey Plätz aber, die sinn mir vum "untere End vun de Skala" bis hitt im Kopf hänge bliibe:
1. Die Fastfood-Kett namens "Wienerschnitzel", wu's gar kei Schnitzel, sondern nur Hot Dogs git. Unn was fir schlechti!
2. De wahrschiins schlechteschte Mexikaner vun Tucson, mit Plaschtikdisch unn -stiähl an de Hauptstrooß - do het au Tequila nix meh rette kinne!
3. "Greasy Joe's". Ä Italiener, wu entweder als Seriekiller berühmt werre het welle, oder noch nie ä italienisch's Kochbüach uffg'schlage het! Porca miseria!!
Im Große unn Ganze war's aber fascht immer lecker, unn im Zweifelfall hänn ä paar Bierli hinterher am Hotelpool des Ganze widder rüss g'haue!
Ich däd au gern mol widder hin, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 19. März 2015
Geha oder Pelikan?
Ich selber hab jo nie ä Geha b'sesse, sondern vun Anfang an ä "Pelikano". Darum bin ich jetzt gar nit sicher, ob's bii denne Geha's au die Patrone-Kügili gää het - weiß des einer vun Eych noch??
Die Kügili ware in mancher langwiilige Schüälstund d'Rettung, wenn ma mit'em Disch-Noochber Füäßball mit zwei Geo-dreyecke spiele het kinne. Aber so unufffällig die Kügili au ware, sobald ma sie üss Versähne vum Disch runter g'schosse het, unn des Kügili ibber de Bode g'hopst isch, dann isch's garantiert de halbe Klass (unn 'em Lehrer) uffg'falle, dass ma sich grad mol widder mit ebbis komplett anderem als 'em Unterricht b'schäftigt het...
So etwa in de achte, niinte Klass war dann aber irgendwänn nimmi d'Marke vum Füller relevant, sundern 's Design. Ich kann mich noch d'ran erinnere, dass ich ziemlich lang ä gääler Füller mit schwarzem Fleckemuschter g'haa hab. Ob's jetzt ä Giraffe- oder ä Leoparde-Design war, des kann ich nimmi sage. Aber er war uff jede Fall unverwechselbar!
Info am Rand: Witzigerwiis (unn des war uns friäjer nadierlich nit bewußt, het uns aber au nit interessiert) kumme beide Füllermarke üss de selbe Stadt. Üss Hannover nämlich. Inzwische het Pelikan Geha g'schluckt, aber so wirklich relevant isch des au nimmi, wenn ich mol in d'Mäppli vun minnene Kinder lüäg - Do find ich alles, aber kei Pelikano meh...!
Eigentlich schad, findet
De Bischemer
Montag, 16. März 2015
Wuanderscht g'lese(20)
Ibber Oschtere fliäge mir dies Johr widder uff unser geliebt's Sardinie, sodass der Urlaub widder mol so ebbis wie "Heimkumme in de Ferne" sii wird.
Unn will mir inzwische schun zum siebte oder achte Mol in Alghero sinn, kenne mir au d'meischte Sehenswürdigkeite in de Umgebung. B'sunders nadierlich d'Strände, obwohl ma sogar bii'm letschte Urlaub noch zwei Stränd' entdeckt hänn, bii denne mir friäjer noch nie g'sii sin.
Ganz b'sunders frey ich mich aber au uff die Städtli, wu's in de Umgebung vun Alghero git, unn zu denne ma so scheeni Üssflüg hin mache kann. Wie Bosa, zum Beyspiel:
Do het sogar kürzlich de Lu g'sayt dass er do mol widder hin will, will's ihm dert 's letschte Mol so güät g'falle het.
Trotzdem süach ich nadierlich immer widder nooch Informatione, was ma uff Sardinie denn noch so mache kann, sähne sott oder eifach erlebt haa müäß. Unn do bin ich uff de Blog Pecora nera g'stoße. Des heißt jo soviel wie "schwarzes Schoof", was fir ä Websitt ibber Sardinie ziemlich passend isch, find ich.
Do git's nit nur Informatione ibber d'verschiedene Regione vun de Insel, sondern au Veranstaltungstips, Hintergrundinformatione unn G'schichtli rund im Sardinie.
Wenn Ihr also an Sardinie interessiert sinn (unn b'sunders, wenn Ihr noch nit an Sardinie interessiert sinn), dann sotte Ihr umgehend die Sitt b'süache!
Dann wird Eych Sardinie au packe, glaubt
De Bischemer
Donnerstag, 12. März 2015
Kei flotter Dreyer
's war in derre Zitt, wu ich zwar in Siegen g'schafft hab, aber mindeschtens jedes zweite Wocheende nooch Oberschopfe g'fahre bin unn mich mit minnene Kumpels troffe hab. Meischtens in Lohr im "Pub", des war zu derre Zitt unseri klari Stammkneip.
Unn bii so 'eme Obend im Pub, zwische Bier, Billard unn Kicker, sinn de E.T. unn ich uff die Idee kumme, z'sämme nooch Malaysia z'fliäge. Mit'em E.T. war ich im Johr dävor schun in Chile / Argentinie g'sii, unn des het eigentlich ganz güät harmoniert.
Die Idee mit Malaysia hämmer dann au 'em Kai verzehlt, mit dem ich schun vorher zweimol in Urlaub war - unter anderem sechs Woche lang durch Australie. Er war sofort Fiir unn Flamm fir die Sach! Mir hänn uns alli drey super verstande, also war die Entscheidung liicht, dass ma diesmol z'dritt in Urlaub fliäge.
Schun de Anfang vun dem Urlaub war chaotisch, will ma ä halber Dag lang in Frankfurt uff de Fliäger hänn warte miän. Immerhin hämmer do däbii Frosch unn Borg kenne g'leert (aber die G'schicht hab ich Eych do schun verzehlt...)
Zwei Dag lang simmer dann mit denne zwei Maidli in Singapur z'sämme g'sii, aber schun dert het sich andyttet, dass drey Männer (unn zwei Fraue) kei güäti Mischung isch. Unn bii derre Tour durch Malaysia isch's dann immer öfter bassiert, dass ma in'ere "zwei gege einer"-Situation g'landet sinn.
Strand oder Wandere?? Fast Food oder Garkuchi?? Lang schloofe oder friähj uffstehn?? Rechts rum oder links rum?? Irgend einer het also permanent de Kürzere 'zoge... Unn bleederwiis (so hab ich's wenigschtens noch im Kopf) bin ich dann meischtens derjenige g'sii, wu zwische denne Vorschläg vun de andere zwei het entscheide miän. NERVIG!
Ich will jetzt allerdings au kei falsches Bild mole: Im Große unn Ganze war der Urlaub nadierlich klasse - wie kinnt's au anderscht sii, bii drey so güäte Kumpels... Aber am End ware mir uns alli drey einig, dass ma zwar güät mit enander üsskumme, dass ma aber definitiv nie meh so ä Urlaub z'dritt unternemme werre.
Unn wenn ich jetzt nooch ibber zwanzig Johr dribber räsonnier, dann merk ich, dass in de Zwischezitt keiner vun uns mit 'eme andere vun uns je widder ä längerer Urlaub g'macht het!
Sache git's, wundert sich
De Bischemer
Montag, 9. März 2015
Acht Johr!
Vor acht Johr isch unser kleiner Fisch üss'em Wasser g'schlupft. Allerdings kinnt ma inzwische glaube, dass sie vum Sternzeiche ehnder Widder sii miäßt - so dickschädelig, wie sie isch. Immer mit'em Kopf durch d'Wand, unn wenn ma ihre sayt, dass sie ebbis falsch g'macht het, dann wird sie umso bockiger!
Uff de andere Sitt kann sie jo au so herzlich, charmant unn siäß sii, dass sie jeden (unn b'sunders mich nadierlich) um de Finger wickelt... Vädder unn Döchter halt - wer vun Eych selber ä Dochter het, der weiß wahrschiins, wovun ich red.
Uff jede Fall bin ich froh, dass es sie git. Unni sie wär unseri toll' Familie (oder 'Famüllie', wie die Öschtricher so gern sage) eifach nit komplett!
Alles Güäte zum Geburtsda, Le, singt
De Bischemer
Donnerstag, 5. März 2015
Wuanderscht g'lese(19)
Hamburg isch fir mich eifach d'scheenscht Stadt in Ditschland! Mir isch nur nit so ganz klar, was do Ursache unn was Wirkung war. Also - hab ich dert 's Praktikum g'macht, will's minni Lieblingsstadt isch, oder isch's minni Lieblingsstadt, will ich während 'em Praktikum so viel erlebt hab?? Wahrschiins beides...
Ich hab sogar mol g'sayt: Wenn de Klimawandel so witt isch, dass in Hamburg Freyburger Wetter herrscht, dann ziähg ich endgültig dert hin...!
Uff jede Fall hängt min Herz ziemlich an derre Stadt, unn entsprechend scheen find ich's, Diskussione unn Informatione ibber Hamburg im Internet z'verfolge.
In dem Sinn will ich Eych hit ä Comic ans Herz lege: Hamburg unter sich. Also nit 'Hamburger', sondern 'Hamburg'... Wenn Ihr uff de Link klicke, verstehn Ihr sofort, versproche! Unn fir alli, wu ä weng Noochhilfe vertrage kinne, git's do ä Lischte vun denne ganze Hauptdarsteller :-)
Hanseatisches Schmunzle wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 2. März 2015
50 Shades of bunt
Ich persönlich kenn jo sowohl 's Büach als au de Film nur vum Höresage, aber ich däd Eych hit gern mol minni eigene Maso-Lischte präsentiere:
Es geht drum, wie ma als Vadder (oder Müdder) eigentlich au masochistisch veranlagt sii müäß, um des ganze Theater mitz'mache. Also, hit git's "Fifty Shades of kunterbunt":
- Ma isch Koch, Butzfrau, Animateur, Krankepfleger, Chauffeur, Werkstatt, Sündebock unn noch viel mehr in einem. Unn des au noch freywillig.
- Ma heert de ganze Dag lang nur noch Conny statt The Cure, Bibi Blocksberg statt Beatles , Bob de Baumeischter statt Bob Marley unn Rolf Zuckowski statt Rolling Stones.
- Ma süächt 's Restaurant zum esse gehn nimmi dänooch üss, uff was ma Luscht het, sondern ob d'Kinder dert so lang Rüäh gää werre, damit ma ibberhaupt sin' Esse fertig esse kann.
- Ma git ä Heidegeld fir Klamotte üss, die entweder bii'm erschte Anziehge ä Loch bekumme oder vor 'em zweite Anziehge schun z'klein sin.
- Ma verzichtet johrelang uff Schloof, unn wenn ma obnds mol "frey" het, dann isch friäh ins Bett gehn spannender als Disco oder Kino.
- Ma versüacht, sinni Kinder zu anständige Mensche z'erziehe, wird aber regelmäßig vun ihne provoziert unn in de eigene "güäte Kinderstubb" rüssg'fordert.
- Ma begibt sich freywillig in ä Johrzehnti-langi "kulturfreyi Zitt", will Theater, Kino etc. wege de Babysitterkoschte quasi unbezahlbar isch.
- Ma süacht de Urlaubsort nit nooch kulturelle oder landschaftliche Höhepunkte üss, sondern nooch Familiezimmer unn Spaßbad-Züegang.
- Ma dappt morgens ganz verschloofe unn barfüäß in Lego-Stei' nii, wu ma selber fir viehmäßig viel Geld kauft het.
- Ma verliert de Anspruch uff Privatsphäre im eigene Hüüs.
- Ma erlebt "einsyttiger Sozialismus", wu d'eigene Sache jedem g'heere, d'Kindersache fir einen selber aber tabu sinn.-
Jetzt heer ich lieber uff, bevor ich an minnem eigene Verstand zwiifel... Wer vun Eych Kinder het, der weiß jo eh: Egal, wie arg ma sich am Dag uffregt, ärgert oder wie g'stresst ma isch vun denne Kleine - sobald ma sie im Bett leye unn schloofe sieht, kinnt ma grad noch mol eins produziere...
...wenn ma nit so hundselend miäd wär, gähnt
De Bischemer
Donnerstag, 26. Februar 2015
Miami Vice
Mit Don Johnson alias "Sonny Crockett"... Ich weiss nimmi, wer sinner Kollege "Ricardo Tubbs" g'spielt het, aber unser Lieblingsspruch war langi Zitt "Sonny Crockett unn Corega Tabs"...
Komischerwiis het bii denne "Miami Vice"-Folge d'Handlung immer direkt ang'fange, unn erscht nooch ä baar Minüte isch de Titelsong vum Jan Hammer g'loffe. 's Intro (heißt de bii'ere Serie eigentlich so?) mit Neonfarbe, Meer, Flamingos unn Palme het mir immer Luscht g'macht, au mol nooch Florida z'gehe.
Es war in denne Folge immer b'sunders scheen, die Stränd' unn Architektur vun Miami Beach z'sähne. Aber erscht, wu ich selber mol dert war, hab ich ä richtiger Bezüäg däzüe g'haa. Dann war's richtig spannend, z'roote, wu sich die zwei Bolizischte grad befinde.
Typisch war nadierlich der Klamotte-Stil vun Crockett unn Tubbs, wie sie mit Anzüg unn T-Shirt, Slipper unn Ray Ban Brille rumg'rennt sinn. Wenn's mir nit z'popperhaft g'sii wär, hät ich mir echt iberlege kinne, mit'eme Sakko rumz'laufe, aber des hät dann wahrschiins doch nit zu mir basst, grins...
Irgendwänn später het's au mol ä "Miami Vice"-Kinofilm gää, der het mich dann aber schun längscht nimmi interessiert.
Aber Miami selber schun, weiß
De Bischemer
Montag, 23. Februar 2015
Esse im Urlaub (9)
Unter de Woch, zum Beispiel, wenn mich de Wecker (grad jetzt im Winter) noch im Dunkle weckt, dann isch minner Mage am Frühstücksdisch au noch nit wach. Dann geht nur Siäßes an mich. Also Müsli, Schlecklibrot, Hunnig oder Ähnliches.
Wenn ich aber üssg'schlofe bin, wie am Wocheend oder im Urlaub, dann därf's gern au mol herzhafter sii. Obwohl - selbscht dann fang ich eigentlich immer mit ebbis Siäßem an, dänooch ess ich aber au gern ä Wurschtbrot, Eier mit Speck, Lachs oder so ebbis.
Was uns aber in Irland im Urlaub als Frühstück serviert worre isch, des war dann sogar fir minner üssg'schloofene, erholte Urlaubsmage z'viel:
Z'erscht nadierlich Eiern unn Bacon, do war ich jo noch däbii. Aber wissi Bohne mit Tomatesoß unn scharfe Würschtli däzüe, des war schun grenzwertig. Ganz uffg'heert het minner Appetit dann bii'm sog'nannte "Black Pudding". Des issch Blüätwurscht, in Schiibe g'schnitte unn an'broote!
Ich hab noch dann entsprechend an Rührei, Toast unn Schleckli g'halte, während sich d'Sandra umso lebhafter ibber die andere Sache herg'macht het.
De einzige Vorteil an so 'eme Frühstück isch, dass ma de ganze Dag quasi kei Hunger mehr het.
... oder eifach kei Appetit, schmollt
De Bischemer
Donnerstag, 19. Februar 2015
D'Ortenau vun wittem (40)
Fir mich selber isch des eigentlich gar nit so relevant.
Dertmols, wu ich noch in Lohr uff d'Schüäl bin, oder wu ich während'em Zivildienscht in Lohr unterwegs war, do bin ich nämlich nur ab unn züä an die Wurschtbud' uff'em Märktplatz gange.
Wenn ma's g'nau nimmt, dann war die Krampfert-Wurscht fir mich sogar später, wu ich nimmi in Oberschopfe g'wohnt hab, wichtiger als vorher. In de letschte Johre bin ich nämlich mit de Kinder dert immer mol widder ä Wurscht esse gange, eifach so "üss Lohrer Tradition".
Wenn ich im Gegesatz däzüe an de Kai denk...
Der het jo in Lohr g'schafft, unn fir denne ware die Binders im Wurschtstand so ebbis wie de Standard-Mittagesse-Lieferant.
Jedes Mol, wenn ich ihn im Lade b'süacht hab, dann isch er mit mir d'Märktstrooß nunder g'loffe, umm ä Currywurscht, Pommes oder ä Hamburger z'esse. Oder alles z'sämme, wenn er richtig Hunger g'haa het...
Aber au de Kai wohnt jo schun lang nimmi in Lohr. Ich bin gar nit sicher, ob er denne Wechsel im Wurschtstand ibberhaupt mitbekumme het. Viellicht gib ich ihm eifach mol B'scheid (oder er liest denne Artikel...)?
Unn dann schaue ma mol, was de Metzger Lehmann in Zukunft produziert, sinniert
De Bischemer
Montag, 16. Februar 2015
Nix wie furt!
Uns war dies Johr so gar nit nach Meenzer Fassenacht unn Rosemontagszug, darum hämmer beschlosse, dass ma des verlängerte Wocheend zu 'eme Üssflug ins Badnerland nutze.
Nadierlich git's do au die Fasent, aber des isch halt doch ebbis ganz ander's als der Üssnahmezüestand in Rhoihesse.
D'Umzüg sinn drey Nummere kleiner, d'Narregruppe sinn traditioneller, ma sieht iiberall Hexe unn Hääs, unn statt "Helau" rüäft ma mol widder "Narri - Narro".
Wenn ihr mich frooge: Grad de richtige Kompromiss zwische Fasentsverweigerung unn Vollgasfassenacht.
In dem Sinn: "Narri - Narro" rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 12. Februar 2015
Werbung
Uff jede Fall het ma sie aber besser üssblende kinne, will sie in denne baar Programme, wu mir g'haa hänn, immer nur zu feschte Zitte g'loffe isch.
So wie im "Zweite" immer in denne fünf Minüte vor de Noochrichte. Nadierlich scheen mit Mainzelmännli-Spots däzwische. Oder im "Erschte", wu's Äffli un 's Pferdli ihri Streiche g'spielt hänn. Darum hänn mir Kinder jo hauptsächlich nur Werbung g'schaut, gell?
Aber selbscht wenn's friäjer weniger Werbung war, so manchi Sache sinn eifach hänge bliibe:
Wer vun Eych kann sich etwa nimmi an d'Clementine vun Ariel erinnere, wie sie so kumpelhaft in de karierte Latzhos rumg'loffe isch?
Oder an de Herr Kaiser vun de Hamburg-Mannheimer (gaaaanz seriös!)?
Oder an d'Frau Sommer mit ihrer Föhnwelle unn 'em Päckli Jacobs Krönung, was sie immer grad zufällig mit däbii g'haa het?
Do het doch sicher jeder vun Eych gliich die Bilder vun de Litt im Kopf, oder?
Mit am schlimmschte, find ich, war aber die Tilly von Palmolive: "Sie baden grade Ihre Hände drin" - WAS SOLL DENN DER QUATSCH??
Aber au unni Mensche het ma so manches sofort 'kennt:
Denke mol an denne goldige Pillsbury Backboy. Dem hänn sie am End vum Spot immer mit'em Finger in de Büück piekst.
Oder an die riesig Wrigley's Kaugummi-Packung, wu immer ebber irgendwo unter'm Arm trage het...
Der Sunkist-Oraschesaft in Pyramideform müäß jo fir de Transport jo ä Katastroph g'sii sii, aber ich hab ihn g'liebt!
Nur die Werbung fir "Fa"-Seif, die hab ich quasi nie g'sähne... Soll ich Eych sage, warum? In denne Spots sinn nämlich immer die Fraue oben ohne in Zeitlupe am Strand rumg'rennt, unn do hänn mir minni Schwestere immer schnell d'Auge züehebe welle...
Echt gemein, findet
De Bischemer
Montag, 9. Februar 2015
Z'ruck in d'Zukunft
B'sunders viel Spaß hänn die Kid dran g'haa, wie ma sich vor drießig Johr 's Lebe anno 2015, also hitz'dag, vorstellt:
Do kinne d'Bolizey-Audos fliäge, 's git Fingerabdruckleser statt Türklinke, d'Pizza wird im Miniformat g'liefert unn daheim re-hydriert, unn 's Faxgerät isch 's Standard-Kommunikationsmittel.
D'Klamotte, wu mir "jetzt in de Zukunft" anhaa solle, die sinn nadierlich au b'sunders schick! Selbstschnürende Schüäh wäre fir unseri zwei Bequemlinge grad passend, aber dass sich ä Jack' demnägschd selber trocke fönt, des glaube selbscht Lu unn Le nit!
Nur so ä Hoverboard, des wär genau 's Richtige fir de Lu, denk ich...
Unn ich will de Fluxkompensator, quengelt
De Bischemer
Donnerstag, 5. Februar 2015
Noch meh scheeni Wörter
- Bohneschäfe - langi, griäni oder gääli Bohne zum Koche.
- Schnittlig unn Peterlig - die Krytter, wu ma in de Kuche am maischte bruucht.
- Haafe - de große Topf (zu Bohneschäfe koche, beispielswiis)...
- lang ma mol - schließlich wird im Badisch nicht "herüber gereicht"
- groddefalsch - aber so ebbis vun falsch au!
- wenn im Fall ebber ebbis g'macht het - klingt doch eifach scheen, oder?
Ihr kinne nadierlich au selber aktiv unn kreativ werre, unn mir mol ä baar vun Eyere Lieblingswörter schicke.
Ich däd mich freye, weiss
De Bischemer
Montag, 2. Februar 2015
Adé, Dreisamstadion!
Fir mich isch des d'richtig Entscheidung g'sii. So kleiner Verein wie de SC brüücht halt eifach meh Züeschauer (unn b'sunders die VIP's, wu ä weng meh Geld springe lehn), damit er in de Bundesliga exischtiere kann.
Witzigerwiis hab ich de SC noch nie in'eme Heimspiel g'säne, sondern immer nur in Üsswärtsspiele. Meischtens nadierlich in Mainz, will ma do vun Bischem halt relativ eifach hinkummt.
Wenn ich 's jetzt noch schaffe will, in minnem Lebe mol den SC im Dreisamstadion z'erlebe, dann müäß ich mich ziemlich ranhalte, schiint's... Die Däg vum Dreisamstadion sinn jetzt jo 'zählt...
Unn sin Spiel g'wunne het de SC am Wocheend au noch, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 29. Januar 2015
Spritztour mit Folge
Zu derre Zitt hänn allerdings bii de AWO quasi anarchischi Züäständ g'herrscht. Nit nur hänn d'Zivis eigentlich bloß dann g'schafft, wenn sie däzüe Luscht g'haa hänn (was nit oft de Fall war), sondern sie hänn mit de AWO-Audos au noch Spritztoure g'macht, dass ma nur noch de Kopf het schittle kinne.
Legendär war der eine Zivi, wu am Wocheend eifach mol zum Kaffeetrinke nooch Paris g'fahre isch (uff AWO-Koschte nadierlich)...
Ich will Eych aber vun 'eme andere Vorfall verzehle, bii dem ich selber däbii war:
De Ralf unn ich, mir hänn dertmols gern alli bekannte unn unbekannte Burgruine im Umland b'süacht. Eines Obends isch er dann mit'eme AWO-Audo bii mir ufftaucht unn het g'meynt: "Kumm, mir fahre zu 'nere Ruine am Kaiserstüähl!".
Ich also schnell iig'stiege unn los!
's war so witt eigentlich ä scheener Üssflug.
Uff de Heimfahrt, wu's schun dunkel war, simmer dann nit ibber d'Audobahn, sondern ibber kleini Sträßli g'fahre, will bii dem Audo 's Abblendlicht kabütt war. Unn mir hänn nadierlich nit darum uffalle welle, dass mir nur mit Fernlicht fahre...
Aber wie de Deyfel 's will, het uns partout uff so'ere Nebestrooß einer d'Vorfahrt g'numme unn isch voll in uns nii g'fahre! Totalschade!
Uns isch glücklicherwiis nix bassiert, aber ä Mords-Huddel mit Polizey unn allen war's halt doch! Ä Bekannter üss de Nähdi het uns dann zum Glück mitte in de Nacht noch heim g'fahre!
De Höhepunkt war dann allerdings, wu ich de Ralf am nägschde Dag in's AWO-Büro g'fahre hab: D'Chefin het grad ang'fange: "Nur damit Dü's weisch, 's b'stellte Ersatzteil fir 's Audo isch noch nit do...", woruff de Ralf ganz trocke erwiedert het: "Was ä Glück - ma bruche's nämlich nimme! 's Audo isch hii!"
Unn Ihr werre's küüm glaube: D'Chefin het des Ganze dann noch so 'deichselt, dass unser Üssflug als Dienschtfahrt 'golte het, unn d'Versicherung fir alles uffkumme isch!
Des nenn ich Anarchie!, grinst
De Bischemer
Montag, 26. Januar 2015
Kaugummiautomate
Meischtens ware des jo zwei oder drey Automate nebenander, unn nur in einem sinn die "klassische" Kaugummikugle drin g'sii. Die hänn zu minnere Kinderzitt noch zehn Pfennig g'koscht.
Dänebe war dann meischtens ä anderi Füllung im Automate.
Entweder ware do b'sunderi Kaugummis drin, zum Beispiel mit Brausepulver g'füllt.
Oder "Zauberkugle", also Plaschtikkugle mit verschiedene Sache drin. Die hänn dann oft 50 Pfennig koscht. Oder sogar schun ä Mark. In so 'eme Fall het ma dann meischtens 50 Pfennig nii werfe miän, de Hebel ein Mol rumdrille, dann nochmol 50 Pfennig nii werfe unn 's zweite Mol drille. Dann isch die Kugel rüss kumme.
So manches Mol het ma dann Automate g'sähne, wu ebber mit 'em Fiirziig vorne ä Loch in 's Plaschtik brennt het, damit er umesunscht an die Kaugummies oder anderi Schätz dran kummt. Des war quasi de erschte Vandalismus, wu mir als Kinder kenne g'lernt hänn.
Am liäbschte hab ich aber immer die rote Erdnüssli g'haa, wu oft in dem zweite Automate drin ware. Ich weiß gar nit, was des fir ä Iiberzug uff denne Nüssli war - Zucker?? Farbstoff?? Chemie?? Egal! Ich hab sie gern g'esse.
Uff de andere Sitt war's schun ä weng suspekt, die unverpackte Nüssli üss dem offene Automateschacht rüss z'hole. Ma het jo nie g'wisst, wie süüfer der isch...
Wahrschiins därf ma des hittz'dag üss G'sundheitsgründe gar nimmi verkaufe, spekuliert
De Bischemer
Donnerstag, 22. Januar 2015
Was denksch grad?
Minni Exfreundin aber, die het des eifach nit glaube kinne. Die het mich unentwegt g'frogt: "Was denksch grad??", unn wenn ich dann ehrlicherwiis g'sayt hab: "Nix", dann isch sie fascht verruckt worre.
"Des geht jo gar nit", het sie dann g'meckert. "An irgend ebbis denkt ma immer!", het sie behauptet, unn "'s Denke kann ma nit abstelle", het sie behauptet! Aber bii mir geht des. Ich kann dann ganz güät eifach nur "sii", ganz im Hier unn Jetzt, wie ma so scheen sayt.
Ich sag Eych, do hämmer manches Mol echt Zoff mitendander bekumme. So güät mir uns sunscht au verstande hänn, aber bii dem Thema hämmer uns richtig in d'Hoor kriegt!
's isch so witt kumme, dass ich ihr manchmol verzehlt hab: "ä Problem in de Firma" oder "ich denk ibber ä Liäd nooch", nur damit sie Rüäh git... Uff Dauer isch sie mit so Antworte aber au nimmi z'friede g'sii. Ihrer Meinung nooch het ma jo immer, wenn ma vun usse z'Rüäh kummt, im Kopf ibber schwerwiegendi Theme, Philosophie oder d'Weltg'schicht noochdenke miän.
Insofern war's dann au nit wirklich verwunderlich, dass es irgendwänn üssenander 'gange isch mit uns. Mir ware im Innerschte eifach z'unterschiedlich, unn des war fir beidi Sytte uff Dauer wahrschiins z'anstrengend.
Unn was soll ich Eych sage? Inzwische denk ich, wenn ich vun usse z'Rüäh kumm, au ganz gern mol ibber schwerwiegendi Theme, Philosophie oder d'Weltg'schicht nooch.
Aber halt nur, wenn ICH will, sinniert
De Bischemer
Montag, 19. Januar 2015
Wuanderscht g'lese (18)
Die vun Eych, wu mich kenne, die verstehn sicher die Anspielung mit Luke, Leia und Darth Werner, äh, Vader...
Fir alli andere isch's aber hoffentlich au luschtig anz'schaue, wie die Kinder vum Darth Vader uffwachse däde, wenn de Darth Vader a normaler Vadder wär.
Beispiel g'fällig?
Uff derre Sitt unn derre Sitt git's noch ä baar meh Comics dävun, unn wenn's Eych richtig güät g'fallt, dann kinne Ihr dert sogar direkt 's ganze Büach däzüe b'stelle...
Viel Spaß wünscht
De Bischemer
Donnerstag, 15. Januar 2015
Scheeni Wörter
Hitt will ich Eych mol ä baar vun denne Begriffe präsentiere. In minnem Alltag, do in Bischem, kann ich sie jo leider gar nimmi verwende, will mich sunscht keiner meh versteht.
So bliibt mir nur z'hoffe, dass diejenige vun Eych, wu noch regelmäßig badisch schwätze, ab unn züe de eine oder andere vun denne Schätzli uffschnappe unn benutze, damit sie nit üsssterbe:
"mornemorge": Uff hochditsch nadierlich "morgen früh", was aber längscht nit so g'miätlich klingt, wenn Ihr mich frooge!
"er het als widder g'macht": Er het eifach nit uffg'heert, obwohl ma's ihm g'sayt het.
"Wärdig": Also Mändig, Zischdig, Mittwoch, Dunnschdig, Friddig unn Samschdig!
"nuff unn naa": Kann ma uff de Trepp, am Berg oder andere schräge Stelle gehn...
"hinterschi unn virrschi": Ähnlich wie des grad ebe, aber halt in de Horizontale...
So, des soll fir's erschte reiche. Wem noch anderi scheeni Wörter iifalle, der därf mir gern ä Kommentar schriibe!
Demnägschd git's dann meh, verspricht
De Bischemer
Montag, 12. Januar 2015
Süachbegriffe zum Blog (18)
10. Auge in s (... häää???)
9. kids schwimmbad (... momentan hoffentlich kei Freybad!)
8. drink schirmli (... Cocktails g'fällig, irgendebber??)
7. Kirscheblotzer (... hmmm!)
6. long nippes zitts (... ich will gar nit wisse, worum's do geht!)
5. badnerlied (... upps, jetzt hab ich fascht im Reflex ang'fange z'singe...)
4. badisch hallo (... scheen, dass sich do ebber fir Fremdsprooche interessiert!)
3. salli badisch (... womit au die letscht' Süachanfroog beantwortet wär!)
2. schatzkarte schwarz weiß (... des hämmer doch schun mol 'klärt!?! Wenn ich ä Schatzkart hätt, dann wär ich nimmi do!)
1. spruch mit teebeutel (... z.B. "Soll 'es Wasser lecker sii, häng de Teebeutel doch nii"??)
Ä scheeni Wock wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 8. Januar 2015
Flechtesupp
Bii'm Schneewandere hab ich geschtern widder mol die viele Flechte an de Baim hänge unn uff 'em Bode leye sähne.
Do isch mir dann in de Sinn kumme,dass ich friäjer ä Lieblingsbüach üss'em Regal vun minnem Baba g'haa hab: "Notrüäf üss Finnmarken". Do sinn zwei Pilote mit'em Flugzeyg in Norwege ab'stürzt, unn wu ihri Notratione uffg'esse ware, do hänn sie Supp üss Flechte kocht, was ihne 's Lebe g'rettet het.
Bitter unn stark het die Supp gschmeckt, wenn ich's noch richtig im Kopf hab. Unn jedes Mol, wenn ich so dicki Flechte wie geschtern sieh, dann däd ich gern mol so ä Supp koche...
Aber zum Glück geht's au unni, denkt sich
De Bischemer
Montag, 5. Januar 2015
Ösimilation
Jetzt aber zu ebbis Anderem:
Geschtern nacht hab ich ä komischer Traum g'haa: D'Welt isch vun Üsserirdische ibberfalle worre, die wu d'Mensche mit so'ere Art schwarze Spore in Schattewese verwandelt hänn. D'"g'sunde" Mensche (mit mir nadierlich mittedrin) hänn sich in'eme Stadtviertel verbarrikadiert unn mit 'eme Gitterzaun abg'schottet, was aber uff Dauer nit viel g'holfe het.
Hitt isch mir dann au ä Idee kumme, warum ich des traimt hab:
Inzwische sinn mir nämlich schun sither mehr als zwei Woche in Öschtrich, unn vor 'em nägschde Wocheend werre mir au nit heim nooch Bischem kumme.
Dass mir in Kärnten immer relativ schnell "Semmel" statt "Weckli" unn "Fridattensupp" statt "Omlettsupp" sage, isch mir nix Ney's. Aber inzwische schaue mir jo schun regelmäßig "ZIB 2" statt'em "heute-journal", interessiere uns fir's Skispringe unn kaufe wie selbstverständlich d'Extrawurscht im "Billa" ii.
Ganz klar: Langsam, aber sicher werre ma "ösimiliert"... Do isch die Assoziation mit de "Aliens" unn de "g'sunde Mensche" doch echt logisch, oder???
Ich hoff jo nur, dass sich des widder z'ruck bildet, lacht
De Bischemer
Mittwoch, 31. Dezember 2014
Silveschtergedanke
Wu isch denn des Johr nur hii?
D'Zitt isch au so schnell verrennt...
Isch nit grad noch Summer g'sii??
Aber nei' - so lang isch's her
Dass es sunnig war unn warm.
Trotzdem wird mir 's Herz nit schwer,
Au de Winter het sin' Charme!
Fenschtersinge, Glühwiin, Schnee,
Kerzelicht in jedem Hüüs...
Doch die Zitt, sie het noch meh',
Schließlich klingt des Johr jetzt üss.
Kalter Froscht unn warmes Herz,
Feuerwerk am End vum Johr.
Mancher Wunsch fliägt himmelwärts
Wie d'Rakete, kummt's mir vor.
Voller Hoffnung fangt ma's an
Morge dann, mit nejem Schwung.
Es isch wirklich ebbis dran:
Jeder Anfang hält uns jung!
Ich hoff, Ihr fange's wirklich güät an, wünscht
De Bischemer
Sonntag, 28. Dezember 2014
Schnee? Schnee!
Wie so oft in de letschte Johr, so simmer au dies Mol ibber Wiihnachte zu de Schwiegereltern nooch Kärnten g'fahre. Uns war schun vorher klar, dass es kei wissi Wiihnachte gää wird.
Aber dass uns dann geschtern ibber's Internet die ganze Meldunge g'schickt werre, wie's in Bischem schneyt, während's bii uns in de Berge noch griän isch, des war schun echt arg...
Dann aber, endlich, isch hit Nacht de Schnee au in Kärnten ang'kumme!
Ski unn Rodel guät, däd ich mol sage! :-)
Viel Spaß mit de wisse Pracht wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 18. Dezember 2014
M'Bour
Uff'em Weg vun unn widder z'ruck nooch Dakar bin ich dann au durch ä Stadt g'fahre, wu M'bour heißt. Normalerwiis merk ich mir selte die Näme vun de Städt', wu ich nur durchfahr, aber M'Bour isch mir hänge bliebe. Die Stadt isch nämlich so groß, dass ma ä ganzes Wiili uff de Hauptstrooß durchfahrt, aber in derre genze Zitt sieht ma kei einzige g'teerti Strooß!
Ehrlich wohr! Die Stadt isch etwa so groß wie Mainz, aber ma sieht grad mol drey geteerti Durchfahrtsstrooße! Alli andere Strooße sinn üss Dreck unn Sand! Kann ma sich so ebbis vorstelle??
Schun bii'm erschte Durchfahre het mich des so fasziniert, dass ich bii de Rückfahrt doppelt so güät uffbasst hab. Unn tatsächlich - quasi alli Syttestrooße sinn grad mol besseri Feldweg!
Viel touristischi Infrastruktur hämmer in derre Stadt au nit g'sähne, entsprechend gern simmer dann nadierlich au widder witter g'fahre.
Allerdings het mich des dann so b'schäftigt, dass ich dänooch im Internet recherchiert hab. Unn was soll ich Eych sage? Einigi vun denne "Sandstrooße" sinn tatsächlich g'teert, aber quasi komplett mit Sand verschüttet. Schaue do:
Es isch also (wie au anderschwu) 's Problem, dass d'Sahara sich immer mehr üssbreitet.
Unn mir joomere schun, wenn d'Kinder ä weng Sand vum Spielplatz oder vum Sandkaschte mit ins Hüüs schleppe...
Wie güät geht's uns doch, stüümt
De Bischemer
P.S.: Des war jetzt minner sechshundertschte Blogartikel! Wow!
Montag, 15. Dezember 2014
Zivildienschtg'schichte (7)
Sie war schun witt ibber niinzig, unn d'Erinnerung war bii ihre nimmi ganz fit. Vieli Johre het sie wohl in Amerika g'lebt, entsprechend oft isch sie ins's Englische verfalle, wenn sie mit mir g'schwätzt het. Do het's bassiere kinne, dass sie mich g'frogt het:" Sag mol, Darling, kann ich bitte ä Napkin bekumme?" Dass sie do bii'm Esse gern ä Serviette g'haa het, des hab ich erscht durch Noochfroge rüss bekumme.
Apropos esse: D'Caroline (sie het sich selber jo au amerikanisch, also [Kärolein] ünng'sproche) het zwar nur noch ein einig's Zähnli im Mund g'haa, het aber fir ihr Lebe gern 'gesse. Unn wenn im Esse ebbis war, was sie nit kaue het kinne, dann het sie's flink in d'Hand g'spuckt unn hinter sich in d'Spüle g'schmisse.
Sie war zwar durch ihri Verwirrung ziemlich hilflos, aber immer freundlich unn höflich. Bii ihre hab ich so manches Mol an denne Spruch denkt, wu mir mol einer in de Zivildienschtschüäl verzehlt het: "Wenn im Alter de Geischt nochlosst, dann siehsch, wie die Litt wirklich sinn: D'Güäte werre noch liäber, unn die Böse werr noch wiäschter!"
D'Cäroline war definitiv eini vun de Liäbschte, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 11. Dezember 2014
Wuanderscht g'lese(17)
Was 'es Fernsehe angeht, do war bii mir spätestens nooch "Lanz kocht" Schluss... All die ganze Kochshows, Löffili-Wettbewerbe unn Restaurantretter kinne mir g'stole bliibe.
Unn wenn ich im Internet tatsächlich mol ä Rezept bruuch, dann reicht "www.chefkoch.de" allewiil üss.
Unn trotzdem git's ein spezieller Koch- unn Backblog, wu ich mir "gebookmarked" hab, unn des isch "Schnuppschnüss ihr Manzfred". Do däbii isch Schnuppschnüss d'Autorin vun dem Blog, unn Manzfred isch ihr Manz-Backofe, wu die ganze Köschtlichkeite erschaffe werre.
Vun leckere Brotrezepte (ich sag nur: Hokkaido-Milchbrot) ibber Suppe (Marokkanischer Linse-iitopf, irgendebber?) bis züe komplette Menüs (wie wär's mit Rote Bete Carpaccio mit gratiniertem Schafskäs unn Friséesalat?) git's do alles, aber der Schwerpunkt leyt ganz klar uff Küache unn Torte. Bii 'ere Süßschnut wie mir isch des nadierlich ä unendlichi Inspirationsquelle...! Ich sag nur "Schoko-Amarena-Kirsch-Küache im Glas" oder "Mailänder Makronetort"...
Also wenn Ihr mol widder Luscht zum Backe hänn, aber nit wisse, was es gää soll, dann schau bii de Schnuppschnüss nii!
Aber behalte Eyri Woog im Aug', warnt
De Bischemer
Montag, 8. Dezember 2014
G'ständnis!
Wege Dir! Jetzt bass mol uff:
Bisch ä Fescht fir alli Sinne,
Nur mit Dir bin ich güät druff!
Schun Din' Anblick losst mich schwärme...
Wenn ich Dich so vor mir sieh
Düäsch Dü mir schun 's Herz erwärme!
Sag emol, wu führt des hii??
Dann Din' Duft, was soll ich sage?
Der macht mich noch ganz verruckt!
Kurz nur denk ich: "Soll ich's wage?"
Schun hab ich Dich runter g'schluckt!
Der Geschmack! Ä klei' weng bitter
Aber doch so mild unn rund...
Schluck fir Schluck trink ich Dich witter,
Was ä Freid isch des im Mund!
Au mei' Frau wird mir vergebe
Wenn ich sag, ich bin verliebt!
Dü gehörsch zu minnem Lebe...
Kaffee - scheen, dass es Dich gibt!
Trinke mer oiner, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 4. Dezember 2014
Arabisch fir Anfänger
Geschtern war dann Wiihnachtsfiir in derre Schüälklass, unn de Ali isch mit sinnem Vatter au däbii g'sii. Mir hänn uns dann gliich züe dem Vatter g'setzt, damit ma ihn kenne lerne. (Er het sogar selber, wohl unter telefonischer Anleitung vun sinnere Frau, wu noch in Syrie isch, ä Küache backe unn mitbroocht).
Leider schwätzt de Ali nur ä ganz klei weng ditsch, unn sinner Vatter quasi gar nit. Aber... zum Glück git's moderni Technik! De Vatter (ich weisss noch nit emol, wie er heißt) het uff sinnem Handy ä Ibbersetzungsprogramm, mit dem er arabisch in ditsch ibbersetze kann. Unn ich hab uff minnem Handy 's Google Translate uffg'rüäfe, um ihm minni Frooge uff arabisch zeige z'kinne. So isch wenigschtens ä halbwegs anständigi "Unterhaltung" rüss kumme.
Mir hänn erfahre, dass er vun Beruf Metzger isch. Sinni Frau, vier Döchter unn ä Sohn hocke noch immer in Syrie, unn die ein' Dochter het an Sylvester Hochzitt geplant. Die Flucht (mit'em Boot nach Italie, dann ibber Frankriich nooch Ditschland) het mehreri Monat düürt, unn er het ca. 5000 Dollar däfiir zahlt!
Am Mändig kumme de Ali unn er nooch de Schüäl mit de Sandra mit zum Mittagesse, unn de Ali kann dann noochmittags mit'em Lu spiele. Mol schaue, was d'Sandra dann vum Vatter noch erfahrt.
Es isch hat eifach ebbis ganz ander's, ob ma so G'schichte nur im Fernsehe sieht, oder ob ma's direkt vun'eme Betroffene verzehlt bekummt!
Unn ma sieht mol widder, wie güät's uns doch alle geht, sinniert
De Bischemer
Montag, 1. Dezember 2014
Zivildienschtg'schichte (6)
Nooch'em Mittagesse unn G'schirr wäsche hab ich dann eigentlich immer erscht d'Zittung vorg'lese. D'BADISCH Zittung nadierlich, wie sich's bii'ere patriotische Schwarzwälderin g'heert! Am Anfang vun de Zivizitt isch's mir echt noch schwer g'falle, lytt vorz'lese, aber mit de Zitt hab ich Routine bekumme.
Ma glaubt jo gar nit, wie anstrengend es sii kann, eifach nur vorz'lese... (Okay, die Eltern unter Eych hänn do sicher g'nüe Erfahrung, gell??)
Z'erscht hab ich jo nur die wichtigste Artikel üss de Zittung vorg'lese (oder die, wu ich am interessanteschte g'funde hab). Dann isch's aber druff nüss g'loffe, dass ich nooch de Zittung, wenn noch Zitt war, üss'em dicke "Angelique"-Roman vorlese hab miän...
Hänn Ihr eigentlich g'wisst, wie viel interessanti Sache in so'ere Zittung drin stehn?? Ma findet schiier kei End bii'm Lese! ;-)
Na ja, 's het alles nix g'holfe, ich hab in de Zivizitt mindestens zwei oder drey dicki "Angelique"-Wälzer vorg'lese... Ich hätt nie denkt, dass ma bii'm Vorlese 's Hirn abschalte kann, aber 's geht!
Bii de meischte Biacher will ma des jo aber nit, grinst
De Bischemer

