Donnerstag, 9. April 2015
D'Ortenau vun wittem (41)
Wu ich des Foto züe dem Artikel g'sehen hab, do hab ich mich erscht emol g'wundert, üss was fir'e Perschpektive des uffg'numme isch. So groß hab ich des Pfarrhüüs nämlich gar nit in Erinnerung g'haa.
Unn wu ich dann au noch g'lese hab, dass des Hüüs zweistöckig isch, do war ich richtig verwirrt. Ich hab 's Pfarrhüüs immer als niedriger Bungalow im Kopf g'haa.
Des leyt wahrschiins do dran, dass des Hüüs obbe uff dem Pfarrbuckel leyt, unn zu minnere Kinderzitt immer vun Hecke unn Baim iig'wachse war. Unte am Iigang war jo au immer ä Hofdoor, unn so sinn mir Kinder jo nie nuff zum eigentliche Hüüs kumme. Ma het 's Pfarrhüüs jo immer nur entweder vum Kirchplatz oder vun unterhalb vun dere hoche Stützmüür an de Strooß üss g'sähne.
Wahrschiins hab ich als Kind immer nur 's obere Stück mut'em Dach g'sähne, unn darum isch's mir als Bungalow im Sinn bliibe.
Jetzt steht 's Pfarrhüüs also leer, unn keiner weiß, wie ma's sinnvoll nutze kann. Ob Flüchtlingsheim, Verwaltungshüüs oder Alterssitz fir ä pensionierter Pfarrer, alles wird ibberdenkt.
Ich bin jo mol g'spannt, wie ma sich entscheidet, denkt sich
De Bischemer
Dienstag, 7. April 2015
Déjà-vu zum zweite!
Vor güät achtzehn Johr hab ich bii de IBM als Support-Ingenieur fir Bandlaufwerke ang'fange. Unn hit bin ich nooch viele andere Statione unn Uffgabe in die Abteilung z'ruck kumme. Aber nit als Mitarbeiter, sundern als Chef. Ich hab die Abteilung ibbernumme!
Minner ehemalige Chef, wu die Abteilung bisher g'führt het, isch nämlich in Rente 'gange. Unn do het ma mich g'frogt, ob ich nit sinni Stell ibbernemme will. Also hab ich dribber nooch denkt unn hab dann "ja" g'sayt.
D'Uffgabe kenn ich jo güät g'nüäh, unn minni ehemalige Kollege sinn au noch fascht alli do. Zum Glück aber keiner meh', wu vor mir in derre Abteilung war.
Wu 's verzehlt worre isch, dass ich de neje Chef wirr, het de Patrick sogar g'meynt: "Mist, dann bin ich jo gar nimmi de Dienschtälteschte do!". Wumit er ganz unn gar recht het :-)
Jetzt loss ich des Ganze erschtmol uff mich züe kumme...
Back to the roots, denkt sich
De Bischemer
Montag, 30. März 2015
Déjà-vu zum erschte...
Die fascht zweihunder Meter hohe, wysse Felse, wu do üss'em blaue Meer rüss stiige, die lehn jedes Mol min Herz widder höher schlage!
Bii unserm erschte B'süach in Alghero sinn d'Sandra unn ich jo sogar mit'em Fahrrad zum Cabo g'fahre, aber bequemer isch's halt schun mit'em Audo.
Ich bin mir zwar nit ganz sicher, aber wahrschiins simmer bii jedem Uffenthalt in Alghero au mindeschtens ein Mol dert hin g'fahre, um vun obe de Blick uff Alghero z'genieße, an denne steile Felse nunder unn nibber zu de Isola Foradada z'schaue, unn die schier endlos lang Trepp zu de Neptunsgrott' nunder (unn au widder hoch) z'laufe...
's Cabo Caccia isch halt eifach (nebe all denne Stränd) ä echter Höhepunkt im Alghero-Urlaub!
Unn des scheenschte: Dies' Mol hämmer ä Appartment am Stadtrand vun Alghero mit Meerblick, wu ma eigentlich vun de Terrass' üss 's Cabo Caccia sähne miäßt... Ich bin echt g'spannt!
Unn ibber des zweite "Déjà-vu" verzehl ich Eych wahrschiins nägschd Woch, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 26. März 2015
Die Drey vun de T(r)ankstell
In unserem Malaysia-Urlaub ware ma jo nur ä baar Däg mit denne zwei Maidli z'sämme g'sii. Unn trotzdem hänn sich bii ihne wohl so ä baar Sache vun uns ii'prägt. Zumindescht hänn sie uns des dänooch immer mol widder so verzehlt. Unter anderem, dass bii'm Kai "de Mage wie züe" isch, wenn er viel esse soll, unn dass de E.T. oft "an Gotha in Thüringe" denke müäß. Ich glaub, bii mir war's b'sunders de Begriff "des isch", was fir sie ä richtiger Zungebrecher war. Irgendwie hänn sie nämlich fascht immer "Desch iss" g'sayt, wenn sie unseri badisch' Sprooch imitiere hänn welle.
So simmer dann üss Langwiil irgendwänn uff d'Idee kumme, dass mir ä Hörspiel mit denne Sprüch fir sie uffnemme kinnte. De Titel war schnell g'funde: "Die Drey vun de Trankstell"!
's het uns ä ganzer Sunndig Noochmittag koscht, die G'schicht z'schriibe unn mit'em alte Kassetterecorder stückliswiis uffz'nemme. B'sunders, will mir au Frosch unn Borg in de G'schicht mit drin g'haa hänn, unn sobald einer vun uns die Maidli-Stimme imitiert het (Frosch het logischwiis immer "Quaack" sage miän), hänn d'andere beide sofort z'lache ang'fange. Was hänn mir fir ä Spaß g'haa!
Sowitt ich mich erinnere kann isch des Kunschtwerk dann aber au entsprechend wohlwollend uffg'numme worre, wu mir's bii'm nägschde B'süach in Hamburg präsentiert hänn!
Irgendwu hab ich daheim sogar noch die Müssig-Kassett mit derre Uffnahm rumleye. Eigentlich miäßt ich die jo endlich mol digitalisiere (unn fir d'Zukunft archiviere), aber ich trau mich gar nit so richtig, do noch emol dran z'gehn. Uff de andere Sitt isch's wahrschiins so schlecht, dass es eigentlich schun widder kultig isch...
Echt ä schweri Entscheidung, findet
De Bischemer
Montag, 23. März 2015
Esse im Urlaub (10)
Ma kann zwar des "klassische amerikanische" Fastfood iberall bekumme, aber so richtig typisch amerikanisch isch des nit, find ich.
Darum konzentrier ich mich jetzt emol uff Arizona. Dert, oder g'nauer g'sayt in Tucson, hab ich inzwische jo schun ibber ä halb's Johr g'wohnt, wenn ma die ganze Dienschtreise z'sämme zehlt.
Bii'm allererschte Mol, wu ich fir sechs Woche dribbe war, isch ä Kolleg (unn güäter Kumpel) vun mir mit dert g'sii.
Abenteuerluschtig, wie mir g'sii sin, hämmer uns nadierlich so güät wie jede Obend ä neiji "Beiz" g'süacht, wu ma 's Esse probiere kinne. Mir sinn so witt in Tucson rum kumme, dass sogar die einheimische Kollege oft nit g'wisst hänn, wu des Restaurant isch, vun dem mir am nägschde Morge verzehlt hänn.
Nadierlich hämmer uns vun ihne au einigi Tips gää lehn, damit ma die güäte Plätz nit verpasse. De beschte Mexikaner, d'beschte Burger, Sushi nadierlich - mir hänn uns kryzz unn quer durch d'international Speisekart g'futtert.
Drey Plätz aber, die sinn mir vum "untere End vun de Skala" bis hitt im Kopf hänge bliibe:
1. Die Fastfood-Kett namens "Wienerschnitzel", wu's gar kei Schnitzel, sondern nur Hot Dogs git. Unn was fir schlechti!
2. De wahrschiins schlechteschte Mexikaner vun Tucson, mit Plaschtikdisch unn -stiähl an de Hauptstrooß - do het au Tequila nix meh rette kinne!
3. "Greasy Joe's". Ä Italiener, wu entweder als Seriekiller berühmt werre het welle, oder noch nie ä italienisch's Kochbüach uffg'schlage het! Porca miseria!!
Im Große unn Ganze war's aber fascht immer lecker, unn im Zweifelfall hänn ä paar Bierli hinterher am Hotelpool des Ganze widder rüss g'haue!
Ich däd au gern mol widder hin, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 19. März 2015
Geha oder Pelikan?
Ich selber hab jo nie ä Geha b'sesse, sondern vun Anfang an ä "Pelikano". Darum bin ich jetzt gar nit sicher, ob's bii denne Geha's au die Patrone-Kügili gää het - weiß des einer vun Eych noch??
Die Kügili ware in mancher langwiilige Schüälstund d'Rettung, wenn ma mit'em Disch-Noochber Füäßball mit zwei Geo-dreyecke spiele het kinne. Aber so unufffällig die Kügili au ware, sobald ma sie üss Versähne vum Disch runter g'schosse het, unn des Kügili ibber de Bode g'hopst isch, dann isch's garantiert de halbe Klass (unn 'em Lehrer) uffg'falle, dass ma sich grad mol widder mit ebbis komplett anderem als 'em Unterricht b'schäftigt het...
So etwa in de achte, niinte Klass war dann aber irgendwänn nimmi d'Marke vum Füller relevant, sundern 's Design. Ich kann mich noch d'ran erinnere, dass ich ziemlich lang ä gääler Füller mit schwarzem Fleckemuschter g'haa hab. Ob's jetzt ä Giraffe- oder ä Leoparde-Design war, des kann ich nimmi sage. Aber er war uff jede Fall unverwechselbar!
Info am Rand: Witzigerwiis (unn des war uns friäjer nadierlich nit bewußt, het uns aber au nit interessiert) kumme beide Füllermarke üss de selbe Stadt. Üss Hannover nämlich. Inzwische het Pelikan Geha g'schluckt, aber so wirklich relevant isch des au nimmi, wenn ich mol in d'Mäppli vun minnene Kinder lüäg - Do find ich alles, aber kei Pelikano meh...!
Eigentlich schad, findet
De Bischemer
Montag, 16. März 2015
Wuanderscht g'lese(20)
Ibber Oschtere fliäge mir dies Johr widder uff unser geliebt's Sardinie, sodass der Urlaub widder mol so ebbis wie "Heimkumme in de Ferne" sii wird.
Unn will mir inzwische schun zum siebte oder achte Mol in Alghero sinn, kenne mir au d'meischte Sehenswürdigkeite in de Umgebung. B'sunders nadierlich d'Strände, obwohl ma sogar bii'm letschte Urlaub noch zwei Stränd' entdeckt hänn, bii denne mir friäjer noch nie g'sii sin.
Ganz b'sunders frey ich mich aber au uff die Städtli, wu's in de Umgebung vun Alghero git, unn zu denne ma so scheeni Üssflüg hin mache kann. Wie Bosa, zum Beyspiel:
Do het sogar kürzlich de Lu g'sayt dass er do mol widder hin will, will's ihm dert 's letschte Mol so güät g'falle het.
Trotzdem süach ich nadierlich immer widder nooch Informatione, was ma uff Sardinie denn noch so mache kann, sähne sott oder eifach erlebt haa müäß. Unn do bin ich uff de Blog Pecora nera g'stoße. Des heißt jo soviel wie "schwarzes Schoof", was fir ä Websitt ibber Sardinie ziemlich passend isch, find ich.
Do git's nit nur Informatione ibber d'verschiedene Regione vun de Insel, sondern au Veranstaltungstips, Hintergrundinformatione unn G'schichtli rund im Sardinie.
Wenn Ihr also an Sardinie interessiert sinn (unn b'sunders, wenn Ihr noch nit an Sardinie interessiert sinn), dann sotte Ihr umgehend die Sitt b'süache!
Dann wird Eych Sardinie au packe, glaubt
De Bischemer
Donnerstag, 12. März 2015
Kei flotter Dreyer
's war in derre Zitt, wu ich zwar in Siegen g'schafft hab, aber mindeschtens jedes zweite Wocheende nooch Oberschopfe g'fahre bin unn mich mit minnene Kumpels troffe hab. Meischtens in Lohr im "Pub", des war zu derre Zitt unseri klari Stammkneip.
Unn bii so 'eme Obend im Pub, zwische Bier, Billard unn Kicker, sinn de E.T. unn ich uff die Idee kumme, z'sämme nooch Malaysia z'fliäge. Mit'em E.T. war ich im Johr dävor schun in Chile / Argentinie g'sii, unn des het eigentlich ganz güät harmoniert.
Die Idee mit Malaysia hämmer dann au 'em Kai verzehlt, mit dem ich schun vorher zweimol in Urlaub war - unter anderem sechs Woche lang durch Australie. Er war sofort Fiir unn Flamm fir die Sach! Mir hänn uns alli drey super verstande, also war die Entscheidung liicht, dass ma diesmol z'dritt in Urlaub fliäge.
Schun de Anfang vun dem Urlaub war chaotisch, will ma ä halber Dag lang in Frankfurt uff de Fliäger hänn warte miän. Immerhin hämmer do däbii Frosch unn Borg kenne g'leert (aber die G'schicht hab ich Eych do schun verzehlt...)
Zwei Dag lang simmer dann mit denne zwei Maidli in Singapur z'sämme g'sii, aber schun dert het sich andyttet, dass drey Männer (unn zwei Fraue) kei güäti Mischung isch. Unn bii derre Tour durch Malaysia isch's dann immer öfter bassiert, dass ma in'ere "zwei gege einer"-Situation g'landet sinn.
Strand oder Wandere?? Fast Food oder Garkuchi?? Lang schloofe oder friähj uffstehn?? Rechts rum oder links rum?? Irgend einer het also permanent de Kürzere 'zoge... Unn bleederwiis (so hab ich's wenigschtens noch im Kopf) bin ich dann meischtens derjenige g'sii, wu zwische denne Vorschläg vun de andere zwei het entscheide miän. NERVIG!
Ich will jetzt allerdings au kei falsches Bild mole: Im Große unn Ganze war der Urlaub nadierlich klasse - wie kinnt's au anderscht sii, bii drey so güäte Kumpels... Aber am End ware mir uns alli drey einig, dass ma zwar güät mit enander üsskumme, dass ma aber definitiv nie meh so ä Urlaub z'dritt unternemme werre.
Unn wenn ich jetzt nooch ibber zwanzig Johr dribber räsonnier, dann merk ich, dass in de Zwischezitt keiner vun uns mit 'eme andere vun uns je widder ä längerer Urlaub g'macht het!
Sache git's, wundert sich
De Bischemer
Montag, 9. März 2015
Acht Johr!
Vor acht Johr isch unser kleiner Fisch üss'em Wasser g'schlupft. Allerdings kinnt ma inzwische glaube, dass sie vum Sternzeiche ehnder Widder sii miäßt - so dickschädelig, wie sie isch. Immer mit'em Kopf durch d'Wand, unn wenn ma ihre sayt, dass sie ebbis falsch g'macht het, dann wird sie umso bockiger!
Uff de andere Sitt kann sie jo au so herzlich, charmant unn siäß sii, dass sie jeden (unn b'sunders mich nadierlich) um de Finger wickelt... Vädder unn Döchter halt - wer vun Eych selber ä Dochter het, der weiß wahrschiins, wovun ich red.
Uff jede Fall bin ich froh, dass es sie git. Unni sie wär unseri toll' Familie (oder 'Famüllie', wie die Öschtricher so gern sage) eifach nit komplett!
Alles Güäte zum Geburtsda, Le, singt
De Bischemer
Donnerstag, 5. März 2015
Wuanderscht g'lese(19)
Hamburg isch fir mich eifach d'scheenscht Stadt in Ditschland! Mir isch nur nit so ganz klar, was do Ursache unn was Wirkung war. Also - hab ich dert 's Praktikum g'macht, will's minni Lieblingsstadt isch, oder isch's minni Lieblingsstadt, will ich während 'em Praktikum so viel erlebt hab?? Wahrschiins beides...
Ich hab sogar mol g'sayt: Wenn de Klimawandel so witt isch, dass in Hamburg Freyburger Wetter herrscht, dann ziähg ich endgültig dert hin...!
Uff jede Fall hängt min Herz ziemlich an derre Stadt, unn entsprechend scheen find ich's, Diskussione unn Informatione ibber Hamburg im Internet z'verfolge.
In dem Sinn will ich Eych hit ä Comic ans Herz lege: Hamburg unter sich. Also nit 'Hamburger', sondern 'Hamburg'... Wenn Ihr uff de Link klicke, verstehn Ihr sofort, versproche! Unn fir alli, wu ä weng Noochhilfe vertrage kinne, git's do ä Lischte vun denne ganze Hauptdarsteller :-)
Hanseatisches Schmunzle wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 2. März 2015
50 Shades of bunt
Ich persönlich kenn jo sowohl 's Büach als au de Film nur vum Höresage, aber ich däd Eych hit gern mol minni eigene Maso-Lischte präsentiere:
Es geht drum, wie ma als Vadder (oder Müdder) eigentlich au masochistisch veranlagt sii müäß, um des ganze Theater mitz'mache. Also, hit git's "Fifty Shades of kunterbunt":
- Ma isch Koch, Butzfrau, Animateur, Krankepfleger, Chauffeur, Werkstatt, Sündebock unn noch viel mehr in einem. Unn des au noch freywillig.
- Ma heert de ganze Dag lang nur noch Conny statt The Cure, Bibi Blocksberg statt Beatles , Bob de Baumeischter statt Bob Marley unn Rolf Zuckowski statt Rolling Stones.
- Ma süächt 's Restaurant zum esse gehn nimmi dänooch üss, uff was ma Luscht het, sondern ob d'Kinder dert so lang Rüäh gää werre, damit ma ibberhaupt sin' Esse fertig esse kann.
- Ma git ä Heidegeld fir Klamotte üss, die entweder bii'm erschte Anziehge ä Loch bekumme oder vor 'em zweite Anziehge schun z'klein sin.
- Ma verzichtet johrelang uff Schloof, unn wenn ma obnds mol "frey" het, dann isch friäh ins Bett gehn spannender als Disco oder Kino.
- Ma versüacht, sinni Kinder zu anständige Mensche z'erziehe, wird aber regelmäßig vun ihne provoziert unn in de eigene "güäte Kinderstubb" rüssg'fordert.
- Ma begibt sich freywillig in ä Johrzehnti-langi "kulturfreyi Zitt", will Theater, Kino etc. wege de Babysitterkoschte quasi unbezahlbar isch.
- Ma süacht de Urlaubsort nit nooch kulturelle oder landschaftliche Höhepunkte üss, sondern nooch Familiezimmer unn Spaßbad-Züegang.
- Ma dappt morgens ganz verschloofe unn barfüäß in Lego-Stei' nii, wu ma selber fir viehmäßig viel Geld kauft het.
- Ma verliert de Anspruch uff Privatsphäre im eigene Hüüs.
- Ma erlebt "einsyttiger Sozialismus", wu d'eigene Sache jedem g'heere, d'Kindersache fir einen selber aber tabu sinn.-
Jetzt heer ich lieber uff, bevor ich an minnem eigene Verstand zwiifel... Wer vun Eych Kinder het, der weiß jo eh: Egal, wie arg ma sich am Dag uffregt, ärgert oder wie g'stresst ma isch vun denne Kleine - sobald ma sie im Bett leye unn schloofe sieht, kinnt ma grad noch mol eins produziere...
...wenn ma nit so hundselend miäd wär, gähnt
De Bischemer
Donnerstag, 26. Februar 2015
Miami Vice
Mit Don Johnson alias "Sonny Crockett"... Ich weiss nimmi, wer sinner Kollege "Ricardo Tubbs" g'spielt het, aber unser Lieblingsspruch war langi Zitt "Sonny Crockett unn Corega Tabs"...
Komischerwiis het bii denne "Miami Vice"-Folge d'Handlung immer direkt ang'fange, unn erscht nooch ä baar Minüte isch de Titelsong vum Jan Hammer g'loffe. 's Intro (heißt de bii'ere Serie eigentlich so?) mit Neonfarbe, Meer, Flamingos unn Palme het mir immer Luscht g'macht, au mol nooch Florida z'gehe.
Es war in denne Folge immer b'sunders scheen, die Stränd' unn Architektur vun Miami Beach z'sähne. Aber erscht, wu ich selber mol dert war, hab ich ä richtiger Bezüäg däzüe g'haa. Dann war's richtig spannend, z'roote, wu sich die zwei Bolizischte grad befinde.
Typisch war nadierlich der Klamotte-Stil vun Crockett unn Tubbs, wie sie mit Anzüg unn T-Shirt, Slipper unn Ray Ban Brille rumg'rennt sinn. Wenn's mir nit z'popperhaft g'sii wär, hät ich mir echt iberlege kinne, mit'eme Sakko rumz'laufe, aber des hät dann wahrschiins doch nit zu mir basst, grins...
Irgendwänn später het's au mol ä "Miami Vice"-Kinofilm gää, der het mich dann aber schun längscht nimmi interessiert.
Aber Miami selber schun, weiß
De Bischemer
Montag, 23. Februar 2015
Esse im Urlaub (9)
Unter de Woch, zum Beispiel, wenn mich de Wecker (grad jetzt im Winter) noch im Dunkle weckt, dann isch minner Mage am Frühstücksdisch au noch nit wach. Dann geht nur Siäßes an mich. Also Müsli, Schlecklibrot, Hunnig oder Ähnliches.
Wenn ich aber üssg'schlofe bin, wie am Wocheend oder im Urlaub, dann därf's gern au mol herzhafter sii. Obwohl - selbscht dann fang ich eigentlich immer mit ebbis Siäßem an, dänooch ess ich aber au gern ä Wurschtbrot, Eier mit Speck, Lachs oder so ebbis.
Was uns aber in Irland im Urlaub als Frühstück serviert worre isch, des war dann sogar fir minner üssg'schloofene, erholte Urlaubsmage z'viel:
Z'erscht nadierlich Eiern unn Bacon, do war ich jo noch däbii. Aber wissi Bohne mit Tomatesoß unn scharfe Würschtli däzüe, des war schun grenzwertig. Ganz uffg'heert het minner Appetit dann bii'm sog'nannte "Black Pudding". Des issch Blüätwurscht, in Schiibe g'schnitte unn an'broote!
Ich hab noch dann entsprechend an Rührei, Toast unn Schleckli g'halte, während sich d'Sandra umso lebhafter ibber die andere Sache herg'macht het.
De einzige Vorteil an so 'eme Frühstück isch, dass ma de ganze Dag quasi kei Hunger mehr het.
... oder eifach kei Appetit, schmollt
De Bischemer
Donnerstag, 19. Februar 2015
D'Ortenau vun wittem (40)
Fir mich selber isch des eigentlich gar nit so relevant.
Dertmols, wu ich noch in Lohr uff d'Schüäl bin, oder wu ich während'em Zivildienscht in Lohr unterwegs war, do bin ich nämlich nur ab unn züä an die Wurschtbud' uff'em Märktplatz gange.
Wenn ma's g'nau nimmt, dann war die Krampfert-Wurscht fir mich sogar später, wu ich nimmi in Oberschopfe g'wohnt hab, wichtiger als vorher. In de letschte Johre bin ich nämlich mit de Kinder dert immer mol widder ä Wurscht esse gange, eifach so "üss Lohrer Tradition".
Wenn ich im Gegesatz däzüe an de Kai denk...
Der het jo in Lohr g'schafft, unn fir denne ware die Binders im Wurschtstand so ebbis wie de Standard-Mittagesse-Lieferant.
Jedes Mol, wenn ich ihn im Lade b'süacht hab, dann isch er mit mir d'Märktstrooß nunder g'loffe, umm ä Currywurscht, Pommes oder ä Hamburger z'esse. Oder alles z'sämme, wenn er richtig Hunger g'haa het...
Aber au de Kai wohnt jo schun lang nimmi in Lohr. Ich bin gar nit sicher, ob er denne Wechsel im Wurschtstand ibberhaupt mitbekumme het. Viellicht gib ich ihm eifach mol B'scheid (oder er liest denne Artikel...)?
Unn dann schaue ma mol, was de Metzger Lehmann in Zukunft produziert, sinniert
De Bischemer
Montag, 16. Februar 2015
Nix wie furt!
Uns war dies Johr so gar nit nach Meenzer Fassenacht unn Rosemontagszug, darum hämmer beschlosse, dass ma des verlängerte Wocheend zu 'eme Üssflug ins Badnerland nutze.
Nadierlich git's do au die Fasent, aber des isch halt doch ebbis ganz ander's als der Üssnahmezüestand in Rhoihesse.
D'Umzüg sinn drey Nummere kleiner, d'Narregruppe sinn traditioneller, ma sieht iiberall Hexe unn Hääs, unn statt "Helau" rüäft ma mol widder "Narri - Narro".
Wenn ihr mich frooge: Grad de richtige Kompromiss zwische Fasentsverweigerung unn Vollgasfassenacht.
In dem Sinn: "Narri - Narro" rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 12. Februar 2015
Werbung
Uff jede Fall het ma sie aber besser üssblende kinne, will sie in denne baar Programme, wu mir g'haa hänn, immer nur zu feschte Zitte g'loffe isch.
So wie im "Zweite" immer in denne fünf Minüte vor de Noochrichte. Nadierlich scheen mit Mainzelmännli-Spots däzwische. Oder im "Erschte", wu's Äffli un 's Pferdli ihri Streiche g'spielt hänn. Darum hänn mir Kinder jo hauptsächlich nur Werbung g'schaut, gell?
Aber selbscht wenn's friäjer weniger Werbung war, so manchi Sache sinn eifach hänge bliibe:
Wer vun Eych kann sich etwa nimmi an d'Clementine vun Ariel erinnere, wie sie so kumpelhaft in de karierte Latzhos rumg'loffe isch?
Oder an de Herr Kaiser vun de Hamburg-Mannheimer (gaaaanz seriös!)?
Oder an d'Frau Sommer mit ihrer Föhnwelle unn 'em Päckli Jacobs Krönung, was sie immer grad zufällig mit däbii g'haa het?
Do het doch sicher jeder vun Eych gliich die Bilder vun de Litt im Kopf, oder?
Mit am schlimmschte, find ich, war aber die Tilly von Palmolive: "Sie baden grade Ihre Hände drin" - WAS SOLL DENN DER QUATSCH??
Aber au unni Mensche het ma so manches sofort 'kennt:
Denke mol an denne goldige Pillsbury Backboy. Dem hänn sie am End vum Spot immer mit'em Finger in de Büück piekst.
Oder an die riesig Wrigley's Kaugummi-Packung, wu immer ebber irgendwo unter'm Arm trage het...
Der Sunkist-Oraschesaft in Pyramideform müäß jo fir de Transport jo ä Katastroph g'sii sii, aber ich hab ihn g'liebt!
Nur die Werbung fir "Fa"-Seif, die hab ich quasi nie g'sähne... Soll ich Eych sage, warum? In denne Spots sinn nämlich immer die Fraue oben ohne in Zeitlupe am Strand rumg'rennt, unn do hänn mir minni Schwestere immer schnell d'Auge züehebe welle...
Echt gemein, findet
De Bischemer
Montag, 9. Februar 2015
Z'ruck in d'Zukunft
B'sunders viel Spaß hänn die Kid dran g'haa, wie ma sich vor drießig Johr 's Lebe anno 2015, also hitz'dag, vorstellt:
Do kinne d'Bolizey-Audos fliäge, 's git Fingerabdruckleser statt Türklinke, d'Pizza wird im Miniformat g'liefert unn daheim re-hydriert, unn 's Faxgerät isch 's Standard-Kommunikationsmittel.
D'Klamotte, wu mir "jetzt in de Zukunft" anhaa solle, die sinn nadierlich au b'sunders schick! Selbstschnürende Schüäh wäre fir unseri zwei Bequemlinge grad passend, aber dass sich ä Jack' demnägschd selber trocke fönt, des glaube selbscht Lu unn Le nit!
Nur so ä Hoverboard, des wär genau 's Richtige fir de Lu, denk ich...
Unn ich will de Fluxkompensator, quengelt
De Bischemer
Donnerstag, 5. Februar 2015
Noch meh scheeni Wörter
- Bohneschäfe - langi, griäni oder gääli Bohne zum Koche.
- Schnittlig unn Peterlig - die Krytter, wu ma in de Kuche am maischte bruucht.
- Haafe - de große Topf (zu Bohneschäfe koche, beispielswiis)...
- lang ma mol - schließlich wird im Badisch nicht "herüber gereicht"
- groddefalsch - aber so ebbis vun falsch au!
- wenn im Fall ebber ebbis g'macht het - klingt doch eifach scheen, oder?
Ihr kinne nadierlich au selber aktiv unn kreativ werre, unn mir mol ä baar vun Eyere Lieblingswörter schicke.
Ich däd mich freye, weiss
De Bischemer
Montag, 2. Februar 2015
Adé, Dreisamstadion!
Fir mich isch des d'richtig Entscheidung g'sii. So kleiner Verein wie de SC brüücht halt eifach meh Züeschauer (unn b'sunders die VIP's, wu ä weng meh Geld springe lehn), damit er in de Bundesliga exischtiere kann.
Witzigerwiis hab ich de SC noch nie in'eme Heimspiel g'säne, sondern immer nur in Üsswärtsspiele. Meischtens nadierlich in Mainz, will ma do vun Bischem halt relativ eifach hinkummt.
Wenn ich 's jetzt noch schaffe will, in minnem Lebe mol den SC im Dreisamstadion z'erlebe, dann müäß ich mich ziemlich ranhalte, schiint's... Die Däg vum Dreisamstadion sinn jetzt jo 'zählt...
Unn sin Spiel g'wunne het de SC am Wocheend au noch, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 29. Januar 2015
Spritztour mit Folge
Zu derre Zitt hänn allerdings bii de AWO quasi anarchischi Züäständ g'herrscht. Nit nur hänn d'Zivis eigentlich bloß dann g'schafft, wenn sie däzüe Luscht g'haa hänn (was nit oft de Fall war), sondern sie hänn mit de AWO-Audos au noch Spritztoure g'macht, dass ma nur noch de Kopf het schittle kinne.
Legendär war der eine Zivi, wu am Wocheend eifach mol zum Kaffeetrinke nooch Paris g'fahre isch (uff AWO-Koschte nadierlich)...
Ich will Eych aber vun 'eme andere Vorfall verzehle, bii dem ich selber däbii war:
De Ralf unn ich, mir hänn dertmols gern alli bekannte unn unbekannte Burgruine im Umland b'süacht. Eines Obends isch er dann mit'eme AWO-Audo bii mir ufftaucht unn het g'meynt: "Kumm, mir fahre zu 'nere Ruine am Kaiserstüähl!".
Ich also schnell iig'stiege unn los!
's war so witt eigentlich ä scheener Üssflug.
Uff de Heimfahrt, wu's schun dunkel war, simmer dann nit ibber d'Audobahn, sondern ibber kleini Sträßli g'fahre, will bii dem Audo 's Abblendlicht kabütt war. Unn mir hänn nadierlich nit darum uffalle welle, dass mir nur mit Fernlicht fahre...
Aber wie de Deyfel 's will, het uns partout uff so'ere Nebestrooß einer d'Vorfahrt g'numme unn isch voll in uns nii g'fahre! Totalschade!
Uns isch glücklicherwiis nix bassiert, aber ä Mords-Huddel mit Polizey unn allen war's halt doch! Ä Bekannter üss de Nähdi het uns dann zum Glück mitte in de Nacht noch heim g'fahre!
De Höhepunkt war dann allerdings, wu ich de Ralf am nägschde Dag in's AWO-Büro g'fahre hab: D'Chefin het grad ang'fange: "Nur damit Dü's weisch, 's b'stellte Ersatzteil fir 's Audo isch noch nit do...", woruff de Ralf ganz trocke erwiedert het: "Was ä Glück - ma bruche's nämlich nimme! 's Audo isch hii!"
Unn Ihr werre's küüm glaube: D'Chefin het des Ganze dann noch so 'deichselt, dass unser Üssflug als Dienschtfahrt 'golte het, unn d'Versicherung fir alles uffkumme isch!
Des nenn ich Anarchie!, grinst
De Bischemer
Montag, 26. Januar 2015
Kaugummiautomate
Meischtens ware des jo zwei oder drey Automate nebenander, unn nur in einem sinn die "klassische" Kaugummikugle drin g'sii. Die hänn zu minnere Kinderzitt noch zehn Pfennig g'koscht.
Dänebe war dann meischtens ä anderi Füllung im Automate.
Entweder ware do b'sunderi Kaugummis drin, zum Beispiel mit Brausepulver g'füllt.
Oder "Zauberkugle", also Plaschtikkugle mit verschiedene Sache drin. Die hänn dann oft 50 Pfennig koscht. Oder sogar schun ä Mark. In so 'eme Fall het ma dann meischtens 50 Pfennig nii werfe miän, de Hebel ein Mol rumdrille, dann nochmol 50 Pfennig nii werfe unn 's zweite Mol drille. Dann isch die Kugel rüss kumme.
So manches Mol het ma dann Automate g'sähne, wu ebber mit 'em Fiirziig vorne ä Loch in 's Plaschtik brennt het, damit er umesunscht an die Kaugummies oder anderi Schätz dran kummt. Des war quasi de erschte Vandalismus, wu mir als Kinder kenne g'lernt hänn.
Am liäbschte hab ich aber immer die rote Erdnüssli g'haa, wu oft in dem zweite Automate drin ware. Ich weiß gar nit, was des fir ä Iiberzug uff denne Nüssli war - Zucker?? Farbstoff?? Chemie?? Egal! Ich hab sie gern g'esse.
Uff de andere Sitt war's schun ä weng suspekt, die unverpackte Nüssli üss dem offene Automateschacht rüss z'hole. Ma het jo nie g'wisst, wie süüfer der isch...
Wahrschiins därf ma des hittz'dag üss G'sundheitsgründe gar nimmi verkaufe, spekuliert
De Bischemer
Donnerstag, 22. Januar 2015
Was denksch grad?
Minni Exfreundin aber, die het des eifach nit glaube kinne. Die het mich unentwegt g'frogt: "Was denksch grad??", unn wenn ich dann ehrlicherwiis g'sayt hab: "Nix", dann isch sie fascht verruckt worre.
"Des geht jo gar nit", het sie dann g'meckert. "An irgend ebbis denkt ma immer!", het sie behauptet, unn "'s Denke kann ma nit abstelle", het sie behauptet! Aber bii mir geht des. Ich kann dann ganz güät eifach nur "sii", ganz im Hier unn Jetzt, wie ma so scheen sayt.
Ich sag Eych, do hämmer manches Mol echt Zoff mitendander bekumme. So güät mir uns sunscht au verstande hänn, aber bii dem Thema hämmer uns richtig in d'Hoor kriegt!
's isch so witt kumme, dass ich ihr manchmol verzehlt hab: "ä Problem in de Firma" oder "ich denk ibber ä Liäd nooch", nur damit sie Rüäh git... Uff Dauer isch sie mit so Antworte aber au nimmi z'friede g'sii. Ihrer Meinung nooch het ma jo immer, wenn ma vun usse z'Rüäh kummt, im Kopf ibber schwerwiegendi Theme, Philosophie oder d'Weltg'schicht noochdenke miän.
Insofern war's dann au nit wirklich verwunderlich, dass es irgendwänn üssenander 'gange isch mit uns. Mir ware im Innerschte eifach z'unterschiedlich, unn des war fir beidi Sytte uff Dauer wahrschiins z'anstrengend.
Unn was soll ich Eych sage? Inzwische denk ich, wenn ich vun usse z'Rüäh kumm, au ganz gern mol ibber schwerwiegendi Theme, Philosophie oder d'Weltg'schicht nooch.
Aber halt nur, wenn ICH will, sinniert
De Bischemer
Montag, 19. Januar 2015
Wuanderscht g'lese (18)
Die vun Eych, wu mich kenne, die verstehn sicher die Anspielung mit Luke, Leia und Darth Werner, äh, Vader...
Fir alli andere isch's aber hoffentlich au luschtig anz'schaue, wie die Kinder vum Darth Vader uffwachse däde, wenn de Darth Vader a normaler Vadder wär.
Beispiel g'fällig?
Uff derre Sitt unn derre Sitt git's noch ä baar meh Comics dävun, unn wenn's Eych richtig güät g'fallt, dann kinne Ihr dert sogar direkt 's ganze Büach däzüe b'stelle...
Viel Spaß wünscht
De Bischemer
Donnerstag, 15. Januar 2015
Scheeni Wörter
Hitt will ich Eych mol ä baar vun denne Begriffe präsentiere. In minnem Alltag, do in Bischem, kann ich sie jo leider gar nimmi verwende, will mich sunscht keiner meh versteht.
So bliibt mir nur z'hoffe, dass diejenige vun Eych, wu noch regelmäßig badisch schwätze, ab unn züe de eine oder andere vun denne Schätzli uffschnappe unn benutze, damit sie nit üsssterbe:
"mornemorge": Uff hochditsch nadierlich "morgen früh", was aber längscht nit so g'miätlich klingt, wenn Ihr mich frooge!
"er het als widder g'macht": Er het eifach nit uffg'heert, obwohl ma's ihm g'sayt het.
"Wärdig": Also Mändig, Zischdig, Mittwoch, Dunnschdig, Friddig unn Samschdig!
"nuff unn naa": Kann ma uff de Trepp, am Berg oder andere schräge Stelle gehn...
"hinterschi unn virrschi": Ähnlich wie des grad ebe, aber halt in de Horizontale...
So, des soll fir's erschte reiche. Wem noch anderi scheeni Wörter iifalle, der därf mir gern ä Kommentar schriibe!
Demnägschd git's dann meh, verspricht
De Bischemer
Montag, 12. Januar 2015
Süachbegriffe zum Blog (18)
10. Auge in s (... häää???)
9. kids schwimmbad (... momentan hoffentlich kei Freybad!)
8. drink schirmli (... Cocktails g'fällig, irgendebber??)
7. Kirscheblotzer (... hmmm!)
6. long nippes zitts (... ich will gar nit wisse, worum's do geht!)
5. badnerlied (... upps, jetzt hab ich fascht im Reflex ang'fange z'singe...)
4. badisch hallo (... scheen, dass sich do ebber fir Fremdsprooche interessiert!)
3. salli badisch (... womit au die letscht' Süachanfroog beantwortet wär!)
2. schatzkarte schwarz weiß (... des hämmer doch schun mol 'klärt!?! Wenn ich ä Schatzkart hätt, dann wär ich nimmi do!)
1. spruch mit teebeutel (... z.B. "Soll 'es Wasser lecker sii, häng de Teebeutel doch nii"??)
Ä scheeni Wock wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 8. Januar 2015
Flechtesupp
Bii'm Schneewandere hab ich geschtern widder mol die viele Flechte an de Baim hänge unn uff 'em Bode leye sähne.
Do isch mir dann in de Sinn kumme,dass ich friäjer ä Lieblingsbüach üss'em Regal vun minnem Baba g'haa hab: "Notrüäf üss Finnmarken". Do sinn zwei Pilote mit'em Flugzeyg in Norwege ab'stürzt, unn wu ihri Notratione uffg'esse ware, do hänn sie Supp üss Flechte kocht, was ihne 's Lebe g'rettet het.
Bitter unn stark het die Supp gschmeckt, wenn ich's noch richtig im Kopf hab. Unn jedes Mol, wenn ich so dicki Flechte wie geschtern sieh, dann däd ich gern mol so ä Supp koche...
Aber zum Glück geht's au unni, denkt sich
De Bischemer
Montag, 5. Januar 2015
Ösimilation
Jetzt aber zu ebbis Anderem:
Geschtern nacht hab ich ä komischer Traum g'haa: D'Welt isch vun Üsserirdische ibberfalle worre, die wu d'Mensche mit so'ere Art schwarze Spore in Schattewese verwandelt hänn. D'"g'sunde" Mensche (mit mir nadierlich mittedrin) hänn sich in'eme Stadtviertel verbarrikadiert unn mit 'eme Gitterzaun abg'schottet, was aber uff Dauer nit viel g'holfe het.
Hitt isch mir dann au ä Idee kumme, warum ich des traimt hab:
Inzwische sinn mir nämlich schun sither mehr als zwei Woche in Öschtrich, unn vor 'em nägschde Wocheend werre mir au nit heim nooch Bischem kumme.
Dass mir in Kärnten immer relativ schnell "Semmel" statt "Weckli" unn "Fridattensupp" statt "Omlettsupp" sage, isch mir nix Ney's. Aber inzwische schaue mir jo schun regelmäßig "ZIB 2" statt'em "heute-journal", interessiere uns fir's Skispringe unn kaufe wie selbstverständlich d'Extrawurscht im "Billa" ii.
Ganz klar: Langsam, aber sicher werre ma "ösimiliert"... Do isch die Assoziation mit de "Aliens" unn de "g'sunde Mensche" doch echt logisch, oder???
Ich hoff jo nur, dass sich des widder z'ruck bildet, lacht
De Bischemer
Mittwoch, 31. Dezember 2014
Silveschtergedanke
Wu isch denn des Johr nur hii?
D'Zitt isch au so schnell verrennt...
Isch nit grad noch Summer g'sii??
Aber nei' - so lang isch's her
Dass es sunnig war unn warm.
Trotzdem wird mir 's Herz nit schwer,
Au de Winter het sin' Charme!
Fenschtersinge, Glühwiin, Schnee,
Kerzelicht in jedem Hüüs...
Doch die Zitt, sie het noch meh',
Schließlich klingt des Johr jetzt üss.
Kalter Froscht unn warmes Herz,
Feuerwerk am End vum Johr.
Mancher Wunsch fliägt himmelwärts
Wie d'Rakete, kummt's mir vor.
Voller Hoffnung fangt ma's an
Morge dann, mit nejem Schwung.
Es isch wirklich ebbis dran:
Jeder Anfang hält uns jung!
Ich hoff, Ihr fange's wirklich güät an, wünscht
De Bischemer
Sonntag, 28. Dezember 2014
Schnee? Schnee!
Wie so oft in de letschte Johr, so simmer au dies Mol ibber Wiihnachte zu de Schwiegereltern nooch Kärnten g'fahre. Uns war schun vorher klar, dass es kei wissi Wiihnachte gää wird.
Aber dass uns dann geschtern ibber's Internet die ganze Meldunge g'schickt werre, wie's in Bischem schneyt, während's bii uns in de Berge noch griän isch, des war schun echt arg...
Dann aber, endlich, isch hit Nacht de Schnee au in Kärnten ang'kumme!
Ski unn Rodel guät, däd ich mol sage! :-)
Viel Spaß mit de wisse Pracht wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 18. Dezember 2014
M'Bour
Uff'em Weg vun unn widder z'ruck nooch Dakar bin ich dann au durch ä Stadt g'fahre, wu M'bour heißt. Normalerwiis merk ich mir selte die Näme vun de Städt', wu ich nur durchfahr, aber M'Bour isch mir hänge bliebe. Die Stadt isch nämlich so groß, dass ma ä ganzes Wiili uff de Hauptstrooß durchfahrt, aber in derre genze Zitt sieht ma kei einzige g'teerti Strooß!
Ehrlich wohr! Die Stadt isch etwa so groß wie Mainz, aber ma sieht grad mol drey geteerti Durchfahrtsstrooße! Alli andere Strooße sinn üss Dreck unn Sand! Kann ma sich so ebbis vorstelle??
Schun bii'm erschte Durchfahre het mich des so fasziniert, dass ich bii de Rückfahrt doppelt so güät uffbasst hab. Unn tatsächlich - quasi alli Syttestrooße sinn grad mol besseri Feldweg!
Viel touristischi Infrastruktur hämmer in derre Stadt au nit g'sähne, entsprechend gern simmer dann nadierlich au widder witter g'fahre.
Allerdings het mich des dann so b'schäftigt, dass ich dänooch im Internet recherchiert hab. Unn was soll ich Eych sage? Einigi vun denne "Sandstrooße" sinn tatsächlich g'teert, aber quasi komplett mit Sand verschüttet. Schaue do:
Es isch also (wie au anderschwu) 's Problem, dass d'Sahara sich immer mehr üssbreitet.
Unn mir joomere schun, wenn d'Kinder ä weng Sand vum Spielplatz oder vum Sandkaschte mit ins Hüüs schleppe...
Wie güät geht's uns doch, stüümt
De Bischemer
P.S.: Des war jetzt minner sechshundertschte Blogartikel! Wow!
Montag, 15. Dezember 2014
Zivildienschtg'schichte (7)
Sie war schun witt ibber niinzig, unn d'Erinnerung war bii ihre nimmi ganz fit. Vieli Johre het sie wohl in Amerika g'lebt, entsprechend oft isch sie ins's Englische verfalle, wenn sie mit mir g'schwätzt het. Do het's bassiere kinne, dass sie mich g'frogt het:" Sag mol, Darling, kann ich bitte ä Napkin bekumme?" Dass sie do bii'm Esse gern ä Serviette g'haa het, des hab ich erscht durch Noochfroge rüss bekumme.
Apropos esse: D'Caroline (sie het sich selber jo au amerikanisch, also [Kärolein] ünng'sproche) het zwar nur noch ein einig's Zähnli im Mund g'haa, het aber fir ihr Lebe gern 'gesse. Unn wenn im Esse ebbis war, was sie nit kaue het kinne, dann het sie's flink in d'Hand g'spuckt unn hinter sich in d'Spüle g'schmisse.
Sie war zwar durch ihri Verwirrung ziemlich hilflos, aber immer freundlich unn höflich. Bii ihre hab ich so manches Mol an denne Spruch denkt, wu mir mol einer in de Zivildienschtschüäl verzehlt het: "Wenn im Alter de Geischt nochlosst, dann siehsch, wie die Litt wirklich sinn: D'Güäte werre noch liäber, unn die Böse werr noch wiäschter!"
D'Cäroline war definitiv eini vun de Liäbschte, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 11. Dezember 2014
Wuanderscht g'lese(17)
Was 'es Fernsehe angeht, do war bii mir spätestens nooch "Lanz kocht" Schluss... All die ganze Kochshows, Löffili-Wettbewerbe unn Restaurantretter kinne mir g'stole bliibe.
Unn wenn ich im Internet tatsächlich mol ä Rezept bruuch, dann reicht "www.chefkoch.de" allewiil üss.
Unn trotzdem git's ein spezieller Koch- unn Backblog, wu ich mir "gebookmarked" hab, unn des isch "Schnuppschnüss ihr Manzfred". Do däbii isch Schnuppschnüss d'Autorin vun dem Blog, unn Manzfred isch ihr Manz-Backofe, wu die ganze Köschtlichkeite erschaffe werre.
Vun leckere Brotrezepte (ich sag nur: Hokkaido-Milchbrot) ibber Suppe (Marokkanischer Linse-iitopf, irgendebber?) bis züe komplette Menüs (wie wär's mit Rote Bete Carpaccio mit gratiniertem Schafskäs unn Friséesalat?) git's do alles, aber der Schwerpunkt leyt ganz klar uff Küache unn Torte. Bii 'ere Süßschnut wie mir isch des nadierlich ä unendlichi Inspirationsquelle...! Ich sag nur "Schoko-Amarena-Kirsch-Küache im Glas" oder "Mailänder Makronetort"...
Also wenn Ihr mol widder Luscht zum Backe hänn, aber nit wisse, was es gää soll, dann schau bii de Schnuppschnüss nii!
Aber behalte Eyri Woog im Aug', warnt
De Bischemer
Montag, 8. Dezember 2014
G'ständnis!
Wege Dir! Jetzt bass mol uff:
Bisch ä Fescht fir alli Sinne,
Nur mit Dir bin ich güät druff!
Schun Din' Anblick losst mich schwärme...
Wenn ich Dich so vor mir sieh
Düäsch Dü mir schun 's Herz erwärme!
Sag emol, wu führt des hii??
Dann Din' Duft, was soll ich sage?
Der macht mich noch ganz verruckt!
Kurz nur denk ich: "Soll ich's wage?"
Schun hab ich Dich runter g'schluckt!
Der Geschmack! Ä klei' weng bitter
Aber doch so mild unn rund...
Schluck fir Schluck trink ich Dich witter,
Was ä Freid isch des im Mund!
Au mei' Frau wird mir vergebe
Wenn ich sag, ich bin verliebt!
Dü gehörsch zu minnem Lebe...
Kaffee - scheen, dass es Dich gibt!
Trinke mer oiner, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 4. Dezember 2014
Arabisch fir Anfänger
Geschtern war dann Wiihnachtsfiir in derre Schüälklass, unn de Ali isch mit sinnem Vatter au däbii g'sii. Mir hänn uns dann gliich züe dem Vatter g'setzt, damit ma ihn kenne lerne. (Er het sogar selber, wohl unter telefonischer Anleitung vun sinnere Frau, wu noch in Syrie isch, ä Küache backe unn mitbroocht).
Leider schwätzt de Ali nur ä ganz klei weng ditsch, unn sinner Vatter quasi gar nit. Aber... zum Glück git's moderni Technik! De Vatter (ich weisss noch nit emol, wie er heißt) het uff sinnem Handy ä Ibbersetzungsprogramm, mit dem er arabisch in ditsch ibbersetze kann. Unn ich hab uff minnem Handy 's Google Translate uffg'rüäfe, um ihm minni Frooge uff arabisch zeige z'kinne. So isch wenigschtens ä halbwegs anständigi "Unterhaltung" rüss kumme.
Mir hänn erfahre, dass er vun Beruf Metzger isch. Sinni Frau, vier Döchter unn ä Sohn hocke noch immer in Syrie, unn die ein' Dochter het an Sylvester Hochzitt geplant. Die Flucht (mit'em Boot nach Italie, dann ibber Frankriich nooch Ditschland) het mehreri Monat düürt, unn er het ca. 5000 Dollar däfiir zahlt!
Am Mändig kumme de Ali unn er nooch de Schüäl mit de Sandra mit zum Mittagesse, unn de Ali kann dann noochmittags mit'em Lu spiele. Mol schaue, was d'Sandra dann vum Vatter noch erfahrt.
Es isch hat eifach ebbis ganz ander's, ob ma so G'schichte nur im Fernsehe sieht, oder ob ma's direkt vun'eme Betroffene verzehlt bekummt!
Unn ma sieht mol widder, wie güät's uns doch alle geht, sinniert
De Bischemer
Montag, 1. Dezember 2014
Zivildienschtg'schichte (6)
Nooch'em Mittagesse unn G'schirr wäsche hab ich dann eigentlich immer erscht d'Zittung vorg'lese. D'BADISCH Zittung nadierlich, wie sich's bii'ere patriotische Schwarzwälderin g'heert! Am Anfang vun de Zivizitt isch's mir echt noch schwer g'falle, lytt vorz'lese, aber mit de Zitt hab ich Routine bekumme.
Ma glaubt jo gar nit, wie anstrengend es sii kann, eifach nur vorz'lese... (Okay, die Eltern unter Eych hänn do sicher g'nüe Erfahrung, gell??)
Z'erscht hab ich jo nur die wichtigste Artikel üss de Zittung vorg'lese (oder die, wu ich am interessanteschte g'funde hab). Dann isch's aber druff nüss g'loffe, dass ich nooch de Zittung, wenn noch Zitt war, üss'em dicke "Angelique"-Roman vorlese hab miän...
Hänn Ihr eigentlich g'wisst, wie viel interessanti Sache in so'ere Zittung drin stehn?? Ma findet schiier kei End bii'm Lese! ;-)
Na ja, 's het alles nix g'holfe, ich hab in de Zivizitt mindestens zwei oder drey dicki "Angelique"-Wälzer vorg'lese... Ich hätt nie denkt, dass ma bii'm Vorlese 's Hirn abschalte kann, aber 's geht!
Bii de meischte Biacher will ma des jo aber nit, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 27. November 2014
D'Ortenau vun wittem (39)
Offiziell heißt des Lokal jo schun immer "Bistro Wolkenkratzer", sither üss dere ehemalige Schüemacherwerkstatt ä Kneip' g'macht worre isch. Aber fir alli Lohrer het's g'langt, wenn ma g'sayt het: "Ma treffe uns im Bistro!", damit jeder B'scheid weiß. "Wolkekratzer" war eigentlich schun immer irgendwie "doppelt g'moppelt", solang ich denke kann.
B'sunders güet b'süacht war 's Bistro nadierlich immer morgens / mittags am Heiligobend. Hund unn Katz unn Mann unn Müüs, also wirklich alli üsswärtige Lohrer unn Ex-Lohrer, treffe sich schon johrelang an dem Termin in unn vor'em Bistro. Do brücht ma gar kei Termin meh' üssmache, am Heiligobend steht eh d'ganz Märktstrooß voll mit alte Bekannte! Wenn ma eimol dert isch, dann kummt ma schwer widder furt, will alli Nas lang ä anderer Bekannter ufftaucht, den ma 's ganze Johr noch nit g'sähne het...
Ich kann mir noch gar nit vorstelle, dass des in Zukunft nimmi so sii soll... Wie oft bin ich zu Studentezitte, oder später, wenn ich uff "Heimatb'süach" in Lohr war, mit'em Jürgen vor'em Bistro g'hockt, hab min Schoki mit Sahne trunke, de Trubel in de Märktstrooß beobachtet unn de Herrgott ä güeter Mann sii lehn!
Hoffe ma mol, dass sich ä nejer Pächter findet, stüümt
De Bischemer
Montag, 24. November 2014
Unentschiede
Mir sinn zwar im Familieblock g'sesse, aber trotzdem war ich als Freiburg-Fan nadierlich vun Meenzer umringt. Direkt nebe mir isch sogar ä ganz fanatischer Meenzer g'sesse, mit 05er-Jack unn Autogramme uff'em Käppi...
Entsprechend z'rückhaltend hab ich also die Freiburger ang'fiirt. Die Fans drumrum ware aber eh tolerant, unn bii'm erschte Tor fir d'Mainzer het mich d'Sandra am meischte pisackt... was sie bii'm schnelle Gegetor nadierlich umgehend z'ruck kriegt het.
In de zweite Halbzitt hab ich nadierlich Düüme druckt, dass die Führung vun de Freiburger bis zum Abpfiff hebt, aber im Endeffekt hänn mit dem 2:2 sicher alli ganz güät lebe kinne.
Alles in allem war's ä spannender Noochmittag, mir hänn alli Spaß g'haa, unn dank Unentschiede isch de Ehekrach au üssbliibe (wie d'Müdder vun Lukis Freund so scheen g'sayt het).
Unn am Friddig bitte ä Sieg gege de VfB, appelliert
De Bischmer
Donnerstag, 20. November 2014
Schmelzkäs unn Gepäckfach
Wie so oft hab ich jo uff ä Liegeplatz in'eme leere Abteil g'hofft, aber Puschteküache! Der Zug war ziemlich ball schun so voll, dass jeder einzelne Platz besetzt war! Mit mir ware nur Spanier im Abteil, unn will ich zu derre Zitt noch kei Spanisch g'schwätzt hab war's nit wirklich unterhaltsam.
Blederwiis hab ich mir au vor de Fahrt nit viel z'esse kauft, will ich an Hunger in de Nacht jo gar nit denkt hab.
Wer aber schum emol obends Zug g'fahre isch, der weiß, dass vor Mitternacht (oder noch später) immer viel Trubel isch, an Schloof (im Sitze!) war also gar nit z'denke. Aber Hunger hab ich bekumme, b'sunders, wu die Spanier ihr Obendesse üsspackt unn losg'futter hänn.
Ich müäß ziemlich hungrig g'schaut ha, irgendwänn het mir so ä spanischi Mama nämlich zwei Schmelzkäse-Ecke in d'Hand druckt. Normalerwiis mag ich des Ziigs jo gar nit, aber an dem Obend hänn die zwei Käs g'schmeckt wie 's beschte Menü!
Später dann isch's aber rüähig worre im Abteil, unn jeder het versüacht, sich's so bequem wie möglich z'mache.
Mir ware in so'eme alte Waggong, wu's noch echti Gepäcknetze gää het (die wu aber wege de Metallstrebe nit zum niileye geeignet ware), unn ibber 'em Gang war noch ä extra Gepäckfach für Koffer. Eng unn niedrig, aber leer!
Do hab ich mich dann (vor de staunende Auge vun de Spanier) zum Schloofe nii 'zwängt. War gar nit schlecht, endlich in de Waagrechte z'sii!
Kinne Ihr Eych vorstelle, wie der Schaffner verschrocke isch, wu ich ihm bii de Kontrolle vun obbe minner Interrail-Pass hing'hebt hab?
Ich wirr's minner Lebdag nit vergesse, weiß
De Bischemer
Montag, 17. November 2014
Timber unn Peter
Eigentlich het de Timber 'em Peter jo G'sellschaft leischte solle, dass der nit so ällei mit sinnem Spiegili im Käfig hockt. Bii'm erschte Kennelehre isch der junge, starke Timber aber so stürmisch zum ältere, gemächliche Peter g'stürmt, dass er ihn mit einem Stupser vum Stängli g'haue het!
Was meyne Ihr, was fir ä G'schrei de Peter do los g'loo het - unn sinner Lebdag lang het er dem Timber nimmi ibber de Weg traut! Ziemlich lang hab ich die zwei sogar in getrennte Käfig näbe'enander halte miän, bis de Peter dann irgendwänn an Altersschwächi g'storbe isch!
'Timber' isch jo ursprünglich de Warnrüäf vun de amerikanische Holzfäller, wenn sie ä Baum fälle. Unn minner Timber het denne Name bekumme, will er vun Anfang an alles ang'fresse het, was er vor de Schnabel bekumme het: Schrank, Zimmertür, Gardine, unn sogar de Lautsprecher unn minni Lederjack!
So mänches Mol hätt ich ihn an d'Wand klatsche kinne, aber dann war er halt immer au widder b'sunders zutraulich - so, als däd er wisse, wänn des wirklich notwendig isch!
De Timber war ä ziemlich mobiler Vogel. Nit nur, dass er ab unn züe abg'haue isch... Wu ich fir min Praxissemeschter nooch Hamburg zoge bin, do war er nämlich däbii unn het so manchi Tour in de Ent mitg'macht. Sogar per Mitfahrzentrale isch er g'reist.
Aber des verzehl ich 's nägschde Mol, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 13. November 2014
Ällei im Zugabteil - aber wie lang?
Wobey - wenn ich mir im Internet die aktuelle Konditione durchlies, dann isch 's inzwische schun einiges diirer worre als zu minnere Zitt. Aber immerhin git's es noch...
Drey Mol hab ich's g'nutzt, unn des beschte dran war immer, dass ma - je nach Luscht unn Laune - in jeden Zug iistiege unn mitfahre het kinne. Meischtens hämmer unseri Route jo eh erscht in's Interrail-Heftli iitrage, wenn de Schaffner zum kontrolliere kumme isch.
So manches Mol hämmer de Zug nadierlich au g'nutzt, um ibber Nacht "Strecke z'mache" unn gliichzittig ä Ibbernachtung im Hotel, Hostel oder sunschtwo z'spare. In so 'eme Fall war's nadierlich immer toll, wenn ma ä Zugabteil fir sich ällei g'funde het - z'zweit oder z'dritt...
Dann het ma schnell d'Abteildiir züe g'macht, am beschte noch verriegelt, unn de Vorhang vorzoge. Nit nur zum Gang, sondern au zum Fenschter, damit in de Bahnhöf die Litt nit g'sähne hänn, dass noch Platz war im Abteil.
B'sunders bequem war's immer in denne Waggongs, wu ma die Sitze flach stelle het kinne. Do het ma nämlich ä richtig g'miätlichi Liegefläche g'haa. Ab unn züe hämmer 's do g'schafft, d'ganz Nacht Platz zum leye z'haa, während de ganze Zug g'stopft voll war!
Wenn nur nit immer die Schaffner g'stört hätte...
Ibberhaupt het ma jo nie g'wisst, ob des ä Schaffner isch, wu do an de Diir rüttelt, oder doch ehnder ä Mitreisender, wu ä Plätzli g'süacht het. Richtig bled war dann, wenn sich irgend so ä Großfamilie ins Abteil mit nii drängelt het, unn ma dann fir de Rescht vun de Nacht nur noch uff sinnem Sitzplatz uffrecht döse het kinne...
Im schlimmschte Fall het's dann jo immer noch's Gepäckfach gää...
Aber DIE G'schicht, unn was des mit Schmelzkäs z'düe het, verzehl ich ä anders Mol, verspricht
De Bischemer
Montag, 10. November 2014
Welli Schüäl??
Fir alli, die sich bii de Mainzer Schüäle nit üsskenne: 's Rabanus Maurus Gymnasium isch ä altsprachlichi Schüäl, d'Kinder fange in de fünfte Klass also mit fünf Stunde Latein (unn drey Stunde Englisch) an.
Fir mich als Nejsprachler hert sich des nadierlich erscht mol ziemlich schräg an. Aber ich hab g'leert, dass Latein fir logisch struktirierti Kinder (unn do zähl ich de Lu däzüe) gar kei schlechter Iistieg isch, will die Sprooch selber so logisch strukturiert isch. D'Kinder solle sogar später anderi Sprooche umso liichter lerne, will sie die Grundlage dann schun so güät druff hänn, heißt's...
's RaMa git's in Mainz schun sither mehr als 450 Johr, es isch also echt ä Meenzer Institution! "453 Jahre jung", schriibe sie ibber sich selber.
Wenn ich dran denk, wie ich uff's Scheffelgymnasium kumme bin...
D'Anmeldung isch noch im alte Scheffel g'sii. Des Gebäude war noch viel "altehrwürdiger" als 'es RaMa - ich kann mich noch an die ganze üssgetretene Sandstei-Treppestufe unn die dunkle Zimmer erinnere... Nit wirklich kinderfreundlich, sag ich mol...
Aber mir ware dann de erschte Johrgang, wu im "neje Scheffel" ang'fange het. Des war hell, modern, unn noch mit keine Klischees unn Vorurteile belegt wie die andere Schüäle. Do kammer's eigentlich mit'em Oberstadt-Gymnasium in Mainz vergliiche. Au des welle mir uns noch anschaue, au wenn dert de Zulauf, schiint's, noch viel größer isch als an de andere Schüäle...
Alles in allem het 'em Lu der Schüäldag am RaMa ganz güät g'falle. Er kinnt sich au vorstelle, nägschdes Johr dert uff d'Schüäl z'gehn, aber erschtmol schaue mir uns noch ä baar anderi Schüäle an, dass ma ibberhaupt vergliche kinne...
Nägschdes Johr wisse ma dann mehr, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 6. November 2014
Zivildienschtg'schichte (5)
In derre Zitt hab ich jo kräftig züeg'legt, was min Gewicht angeht. Des isch aber nit nur an dem güäte Esse g'lege, wu ich do immer 'kocht unn 'gesse hab. Züesätzlich hab ich nämlich jede Dag ä Dafel Milka-Schokolad bekumme. De Standardspruch, bevor ich obends üss de Diir nüss bin, war: "Unn vergiss Dinn Schokolädli nit!"
Ich bin jo schun immer ä Schokolade-Fan g'sii, unn bin's au hit noch. Aber dertmols isch au noch däzüe kumme, dass ich die Schokolädli jo au noch selber iikauft hab. Do hab ich nadierlich immer nur die Milka-Sorte kauft, wu ich au gern gesse hab.
Entsprechend hab ich die Dafel, wenn ich obends mit de Ent in d'WG oder heim g'fahre bin, mänches Mol schun uff'gesse. Voller Gier hab ich dann ei Rippli nooch'em andere in mich nii g'stopft, bis alles weg war!
Nadierlich het's au Zitte gää, wu des nit bassiert isch. Darum hab ich in minnem WG-Zimmer immer ä kleiner Schokolade-Vorrat g'haa.
Des het minnem WG-Kolleg nit bassiere kinne! Der war genauso ä Schoko-Junkie wie ich, unn er het irgendwänn (schunn vor minnere Zitt) ang'fange, alli lila Milkababierli in unserem Wohn/Ess/Kochzimmer an d'Wand z'bäbbe!
Quadratmeterwiis war der ganze Raum lila! Mir hänn quasi ä Milka-Tapet in de Kuchi g'haa!
Glücklicherwiis war sinni Zivizitt dann irgendwänn au rum. Er isch üsszoge, unn ich hab mol schnell ä halbi Altbabiertonn voll lila Babier entsorgt. Zumindescht isch's mir wie so viel vorkumme...
's müäß jo nit gliich jeder sähne, was fir ä Laschter ma het, gell??
Inzwische isch Milka nimmi minni präferiert Sort, aber Schokolad geht eigentlich trotzdem noch immer.
Unn welches Laschter hänn Ihr?, froogt
De Bischemer
Montag, 3. November 2014
Buttons
Ang'fange het's jo mit coole Sprüch unn Anti-Atomkraft-Buttons, aber dann ware au immer meh Müssiggruppe unn anderi Fan-Buttons däbii. Manch einer isch jo mit 'ere ganze Batterie vun Buttons rumg'loffe, so dass ma 'ne fascht fir ä General üss'em Oschtblock mit orde an de Bruscht hätt halte kinne...
Ich weiß noch, wie ich unbedingt ä Button vun "The Police" haa hab welle. Des war jo minni Lieblingsgrupp dertmols. Aber wu ich in Lohr au rumtigert bin, es het kei solchi Buttons gää. 's einzige, was ich g'funde hab, war ä Button mit'em Spruch "Police in Custody!"
So etwas het der üssg'sähne:
Dertmols hämmer jo alli noch nit so güät englisch kinne, darum het mit dem Spruch au keiner ebbis anfange kinne. So mancher het mit dann g'frogt, was denn des heiße soll, aber fir mich war's halt eifach ä Button vun de Müssggrupp, unn so hab ich's de Litt au verzehlt. Unn, schiint's, het au niemänds ä anderi Meinung däzüe g'haa.
Trotzdem het's mich dann ziemlich g'freyt, wu mir in de elfte Klass nooch Berlin g'fahre sinn, unn ich dert dann "echti" Buttons vun "The Police" g'funde hab. Ich hab mir gliich drey oder vier in verschiedene Farbe kauft, unn do dämit war "Police in Custody!" endgültig üss'em Renne...
Was fir Buttons hänn Ihr denn so g'haa?, frogt Eych
De Bischemer
Donnerstag, 30. Oktober 2014
Chaos im Wohnmobil (2)
Mir hänn jo fascht jede Dag im Wohnmobil kocht. Ob Nudle, G'miäs oder Fleisch, 's war immer riesigi Portione.
An dem eine Dag, wu ma kurz vor San Francisco ware, hämmer ä großer Hafe voll Iitopf 'kocht. Mit Kartoffle, G'miäs unn viel Hackfleisch drin. Unn zwar so ä großer Topf, dass ma des alles gar nit uff eimol hänn leer esse kinne. Also hämmer de halbvolle Hafe uff dem Herd im Wohnmobil stehn lehn unn hänn ä Verdauungspäusli g'macht.
Ihr kinne Eych viellicht denke, was bassiert isch, wu mir widder los g'fahre sinn?
Nadierlich hämmer nimmi an denne Hafe denkt, unn mit 'eme lytte Batsch isch er in de erschte Kurv vum Herd g'rutscht! Was ä Sauerey... Der scheene Iitopf war iiberall uff'em Bode verteilt.
Will ma uns nur kurz ebbis anschaue hänn welle, hämmer des aber erschtmol nit uffbutzt, sondern hänn ä Spaziergang g'macht.
Aber wie's de Zufall so will: Grad, wu mir widder zum Wohnmobil kumme sin, spricht uns ä Frau an, ob sie mol ä Blick nii werfe kinnt, will sich sich ä Vorstellung vun de Größe mache will.
Mir hänn sie g'warnt, unn wie erwartet het sie nur kurz nii g'lüägt, isch rückwärts widder nüss unn het g'meynt: "Oh, isch Eych etwa d'Putzfrau abg'haue??"
Scheen, wenn ma so ä trockener Humor het, findet
De Bischemer
Montag, 27. Oktober 2014
Katschi!
Die erschte baar Däg hämmer herrlich's Herbschtwetter g'haa, so dass mir wandere unn Üssflüg mache hänn kinne. Unter anderem hämmer uns d'Köhlbreinsperre ang'schaut. Des isch d'höchscht Talsperre in Öschtrich, wu ma in 200 m Höhe uff ä so g'nannter "Airwalk" laufe kann. Schaue do:
Am Mittwoch isch dann, wie vorherg'sayt, de Wintersturm kumme. Mir hänn d'Kinder rechtzittig bii Oma unn Opa abg'liefert unn uns dann iischneye lehn. Ibber ä halber Meter Schnee het's an einem Dag gää:
Echt krass, gell? Aber bii Sauna, Rotwiin, Yoga unn Schneewanderung hämmer die Zitt güät rum bekumme.
Zum Glück sinn d'Strooße schnell widder g'rüümt g'sii, so dass mir d'Kinder widder abhole unn am Samschdig widder heim fahre hänn kinne...
G'fühlt ware ma widder mindeschtens zwei Woche lang weg, unn entsprechend erholt simmer jetzt.
Unn ball isch jo schun widder Advent, stüümt
De Bischemer
Donnerstag, 16. Oktober 2014
Island?
So, ich bin dann mol widder unterwegs. Mir mache hitt ä Üssflug mit de Abteilung zum Kaltwassergeysir nooch Andernach.
Bii Geysire denkt ma eigentlich z'escht an Island (oder de Yellowstone-Park), aber der Geysir in Andernach soll jo tatsächlich einmalig sii...
Hoffentlich spielt's Wetter mit, unn mir bekumme nit z'viel Wasser bin obe ab, damit ma des Wasser vum Geysir au genieße kinne...
Ich wirr Eych berichte, verspricht
De Bischemer
Montag, 13. Oktober 2014
D'Ortenau vun wittem (38)
(Zumindescht die Bischemer Leser wisse, dass des quasi 's Pendant zu de Bischemer Kerb isch. Nur ebbe anderscht...)
's Oberschopfener Leodegar-Fescht kann zwar nit mit de Professionalität vun de Bischemer Kerb mithalte, aber sither inzwische 36 Johr isch's immer ä b'sunderer Termin in Oberschopfe. Ich kann Eych au sage, warum. Zumindescht fir mich:
Uff de eine Sitt nadierlich wege'n'em Fescht.
Wänn sunscht het's denn so leckerer Zwiebelküache gää? Bii uns daheim het d'Mama zwar au regelmäßig Zwiebelküache backe, aber der vum Leodegarfescht war immer ebbis B'sunders. Viellicht, will dert nit nur Schmand, sondern au siäßi Sahne mit in de Belag nii g'macht wird. Viellicht, will ma ihn an de frische Luft mit all denne andere Oberschopfener isst. Oder viellicht au, will 's ihn halt immer nur ein Mol im Johr git...
De Grund isch jo eigentlich au egal, jedefalls däd ich gern widder mol so ä Stück Zwiebelküache esse! Hmm, mir lauft grad 's Wasser im Mund z'sämme!
Uff de andere Sitt aber au wege'n'em Leodegar.
Ich weiß noch, wie die G'schicht vun "unserem" Heilige mich immer b'schäftigt het. Bii jedem Gottesdiescht hab ich jo vorne Im Altarraum des Mosaik vun ihm g'sähne, wie er do mit'em Bohrer in de Hand steht. Wir schrecklich war der Gedanke, dass ma ihm d'Auge üssg'stoche het! Dann aber, umso intensiver, unn umso scheener: 's Leodegarlied! Bii'm Patrozinium singt jo d'ganz Gemeinde des Lied:
"Leodegar, ein Bischof war, zu Straßburg an dem Rheine. Er predigt Christum klar und wahr und stürzt die Götzenhaine!"
Mit derre Inbrunscht kummt nit emol 's "Stille Nacht" am Heilig Obend mit!
Also wenn ich wähle miäßt zwische Kerb unn Leodegarfescht, ich däd...
... nein, des sag ich besser nit, entscheidet
De Bischemer
Donnerstag, 9. Oktober 2014
Chaos im Wohnmobil
Wie dertmols, wu ich mit'm Kai durch Mexico unn Amerika g'reist bin.
Mir hänn in Kalifornie ä Wohnmobil g'mietet g'haa, unn mit dem simmer durch de wilde Weschte g'fahre. Morgens het's nadierlich immer üppig's Frühstück gää, mit Eier, Toast unn Kaffee.
Bled war nur, dass de Rand vum Kaffeefilter genau gliich groß wie de Rand vun de Kaffeekann g'sii isch. Er het also nit basst, sondern isch nur "kippelig" druf stehn bliibe. Darum hab ich bii'm Kaffeekoche immer ä Hand am Kaffeefilter g'haa.
Eines Morgens aber, do het's mich während 'em Kaffeekoche nüss in d'Wildnis triebe, ä G'schäftli erledige. Also hab ich'em Kai ufftrage, mol fir ä Minüt sinn Büach weg z'lege unn uff de Kaffeefilter uffz'basse.
Unn was sieh ich, wu ich kurz dänooch widder in's Wohnmobil kumm? Ä Riese-Sauerei üss Kaffeesatz unn Kaffee, im ganze Wohnmobil verteilt. De Kai isch verzwiifelt dänebe g'stande unn het g'meynt: "Ich hab mich nur EI einzigi Sekund wegdreht, um 's Büach z'hole, do isch de Filter umg'floge...!"
Was soll ma do noch sage?!?
Am beschte "Schussel", grinst
De Bischemer
Montag, 6. Oktober 2014
Rhönwandere
's letsche Johr, wu ich 's erschte Mol däbii war, het's jo quasi nur g'rägelt, unn bii de Tages-Wanderung am Samschdig sinn mir alli bis uff d'Knoche nass worre. Do het au der Iikehrschwung im Wirtshüüs (mit leckerem Esse unn noch leckererem Bier) nimmi viel g'holfe. Entsprechend g'spannt hab ich jo in de letschte Däg de Wetterbericht verfolgt.
Aber dies Johr war's jo richtig "goldener Oktober". Unn do macht so ä Wanderung gliich noch mol so viel Spaß, wie Ihr Eych denke kinne. Allerdings hänn sich des am Friddig, wu Fiirdig war, g'fühlti zwei Millione anderi Litt genauso denkt! Mir sinn nämlich mit'em Liniebus uff de Kreuzberg nuff g'fahre, aber der isch schun ä Kilometer vor'em Parkplatz im Tourischte-Stau g'stande...
Entsprechend voll war dann au 's Wirtshüüs, aber fir leckeri Haxe unn ä Krüäg Kloschterbier lohnt sich doch 's längschte Anstehn! Unn dänooch war au de "Abstieg" z'rück ins Städtli grad de passende Verdauungsspaziergang (unn Appetitmacher fir's Obendesse...).
De Samschdig war dann widder unser Hauptwandertag, knapp 18 Kilometer "rund um Böschem" hämmer dies Mol g'schafft. Nadierlich widder mit "traditionellem" Boxestopp am Jagdschlössli. Somit hab ich denne Weg (unn de "Wasserfall") au mol bii scheenem Wetter g'sähne... Was ä Unterschied ;-)
Obends war's, wie immer, nett in de "Rhönlust". Au wenn ma dies Mol in'eme andere Hotel ibbernachtet hänn, so hämmer doch 's Obendesse unn 's Kartespiele fescht bii de Inge unn ihre Dame ii'plant. Dass ich 's erschte Mol bii'm "Wizard"-Spiele gege die alte Hase g'wunne hab, isch nur ä kleini Freyd am Rand. Au sunscht ware's widder zwei rundum scheeni Obende!
Alles in allem war's also ä richtig güät's Männerwocheend mit scheenem Wetter, viel frischer Luft, lecker Esse unn Trinke unn viel Spaß.
Des isch de Muskelkater hinterher allemol wert, findet
De Bischemer
Donnerstag, 2. Oktober 2014
Wuanderscht g'lese(16)
Diesmol geh ich aber noch ä Stückli witter! Hitt git's kei Text üssem Internet z'lese, sondern ä Websitt mit Filmli zum anschaue!
Mir isch klar, dass ich mit Begriffe wie youtube oder vimeo gar nit kumme müäß. Wer ä Blog liest, der kennt die Sytte eh schun längscht. Aber kenne Ihr au TED?
Vertraue mir, do lohnt sich ä Klick - vorüsg'setzt, Ihr verstehn g'nüe Englisch. Bii TED kann ma nämlich viel lerne, unn zwar quer durch's Gemüsebeet. Ob's um G'sellschaftstheme, Technologie, Politik oder anderes geht: Bii TED git's alles in übersichtliche Vorträg erklärt.
Als Beispiel gib ich Eych jetzt nur de Link zu'me Vortrag von Hans Rosling...
Ä schwedischer Professor, der sich mit G'sundheitspolitik unn Statistik üsskennt unn beides au noch spannend rübber bringt!? Wu git's denn so ebbis??
Nur uff TED, weiß
De Bischemer

