Donnerstag, 21. August 2014
Au revoir, Ihr Lieben...
Aber morge. Morge geht's direkt noch'em Üssschloofe unn Frühstücke uff Tour. Mir fahre wytter in Urlaub. Drey Mol dürfe Ihr roote, wohin...
Okay. Dass es nit ganz so schwierig wird git's jetzt ä kleiner Tip - oder wohl ehnder ä Wink mit'em Zaunpfahl:
In dem Sinn: "Bonnes vacances!", crie
Le Bischemer
Montag, 18. August 2014
Toleranz!
Müäß ma denn immer in alle Belange perfekt sii??
Wenn ich versüach, so viel wie möglich mit'em Fahrrad z'fahre, müäß ich dann gliich konsequenterwiis 's Audo (oder zumindescht de Zweitwage) abschaffe??
Wenn ich umweltbewußt bin, müäß ich dann au uff de Autobahn mit höchstens 120 fahre??
Nur will ich Yoga mach unn versäach, uff minni G'sundheit z'achte, müäß ich deshalb gliich zum Vegetarier (oder am beschte zum Veganer) werre??
Wenn ich im eigene Garte G'miäs anbau, müäß ich dann au immer Bio-Lebensmittel kaufe? Oder sogar nur noch Fair Trade??
Derf ich mir die ein, zwei Nespresso-Kaffee in de Woch nimmi gönne, wu die Alu-Deckel doch ökologisch so fragwürdig sinn??
's geht witter mit de Mülltrennung: Därf ich unterwegs kei plastikverpackti Kleinmenge meh kaufe, wu die doch so praktisch sinn??
Unn ibberhaupt: Wenn ich bewußt leb, müäß ich mir dann vun andere sage lehn, was ich besser mache soll? Ich versüach doch au, all die andere ihr eiges Lebe lebe z'lehn, unni jedem gliich minni Weltanschauung uffz'dränge!?
Wie de Alte Fritz schun so scheen g'sayt het: „Jeder soll nach seiner Façon selig werden“!
Des gilt fir Eych, aber bittscheen au fir mich, findet
De Bischemer
Donnerstag, 14. August 2014
Zahnbutzschwämmli
'em Jürgen sinni Müdder het dertmols ä Wohnung an kanadischi Soldate vermietet g'haa, so wie viel Lytt in unn um de Lohrer Flugplatz.
Einer vun denne Soldate het im Keller ä großer Karton mit "Zahnbutzschwämmli" z'ruck g'lehn. Wahrschiins vun 'ere neiji G'schäftsidee, die aber nit erfolgriich war.
"Was sinn denn Zahnbutzschwämmli?", frooge Ihr Eych jetzt sicher... Ich versüach's Eych z'erkläre:
Z'erscht ware do Zahnbürschtegriffe in de scheenschte transparente Neonfarbe. Unn do, wu sunscht die Borschte hocke, isch nur ä Plastik-riemli mit'eme Nippel zum feschtklemme g'sii. Uff denne Griff het ma dann ä Schwämmli 'klemmt, was ä weng größer war als ä normaler Bürschtekopf unn üssg'sähne het wie ä g'wellt's Kuchischwämmli. Zahnpasta war in dem Schwämmli schun drin, unn wenn ma's nass g'macht het, dann het's viehmäßig g'schüümt.
Ich weiß, dass ma sich des schwer vorstelle kann, aber wahrschiins isch's deshalb au kei Erfolg worre ;-)
Die Schwämmli sinn schätzungswiis im Hunderterpack verpackt g'sii, etwa so groß wie Tetrapaks. Do däfiir hets entsprechend großi Klappboxe zum Uffhebe gää. Au widder üss Plastik in scheene Farbe. Mit denne Schwämmli hämmer nit viel anfange kinne (vun dem Ziigs hänn sogar d'Auge tränt, so scharf war die Zahnpasta...), aber die Boxe ware ä tolles Spielzeyg! Mir hänn sie fir's 'Chemielabor', als 'Schatztruhe' unn was weiß ich noch alles g'numme!
Ich weiß noch, wie mir ei Mol Schnoogelarve üss unsere Wasserfässer g'fange unn in die Boxe verteilt hänn. Do dämit hämmer dann experimentiert, mit was ma die Larve am beschte kille kann. Vun Wäschmittel ibber Thujazweig' unn Johanniskrüttblüte ("die stinke so stark!") bis zu Altöl üss'em Babba sinnem Einachser hämmer alles Mögliche do nii 'kippt. Aber g'wirkt het fascht nix, sowitt ich mich erinner! Egal, Schwämmli zum butze hämmer jo mehr als g'nüe g'haa :-)
Ä scheeni Zitt war des, räsonniert
De Bischemer
Montag, 11. August 2014
Wuanderscht g'lese(14)
's Nuf jedefalls schriibt ibber 's Lebe mit ihre Kinder, ibber Berlin, 's Internet unn was ihr sunscht so noch iifallt.
Beispielhaft will ich hitt de Artikel ibber YOLO ans Herz lege. Dass YOLO "You only live once" heit, hänn Ihr inzwische wahrschiins schun mit bekumme. Aber wie 's Nuf mol widder dran erinnert, dass es wirklich so isch, des ich richtig güet g'schriibe, find ich!
Ich müäß mir bii dem Thema au an d'eige nas lange, will ich ziemlich oft au z'vernünftig (unn in manche Fäll au z'gizzig) bin. Aber hey, ma lebt nur ei Mol, also sott ma 's au genieße, gell??
In dem Sinn, denke dran! "YOLO" rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 7. August 2014
Strohwitwerkalender
Damit ich sie nit zu arg vermiss (oder damit ich sie nit vergiss??) hänn mir die Kinder ä kleiner Strohwitwerkalender bastelt. Also wie ä Adventskalender, aber nur mit zehn Sache.
Jede Dag därf ich jetzt ä Umschlag vun de Schnür abschniide unn ä selberg'molt's Bild, ä Text oder ebbis G'bäschtelt's üsspacke. Däzüe git's noch Smarties oder Gummibärli. Schaue mol, wie kreativ die zwei worre sinn:
Wie ich's au vum Vadderdag kenn, war die Aktion zwar geplant, aber de Termin isch schneller kumme, als sie denkt hänn. Darum sinn die zwei am Samschdig kurzfrischtig im Zimmer verschwunde unn hänn "Speed-Basteln" g'macht. Des Ganze het am Sunndig morge jo fertig sii miän.
Het jo au noch 'klappt, unn so pack ich jetzt jede Morge min G'schenkli üss unn frey mich!
Unn trotzdem isch's scheener, wenn sie do sinn, weiß
De Bischemer
Montag, 4. August 2014
Zivildienschtg'schichte (2)
Allerdings hab ich in denn siebe oder acht Monate fünf Kilo züeg'numme. Was au kei Wunder war. Basse mol uff:
Ang'fange het's so: De erschte Iikaufsplan, wu ich bekumme hab, war: "Bii'm Metzger Lehmann kaufsch drey Schnitzel, ä Pfund Schwiinsbroote, drey Putesteaks Hawaii, ä Pfund Hackfleisch, unn fünf Paar Wienerli...". Vergliichbar üppig war die Lischt au bii de andere Läde!
Am erschte Dag hämmer dann die drey Schnitzel broote, unn do dävun ware zwei-ähalb fir mich! Mit Beylage unn Noochtisch! Zitat: "Iss nur, so viel het jeder Zivi vor Dir au 'gesse!". Obends dann Reschte-esse, plus ä Pärli Wienerli. Die ware jo fir denne Obend geplant unn halte sich nit so lang.
Am zweite Dag dann, Ihr kinne's Eych viellicht denke, ware vun dem Pfund Schwiinsbroote ca. 450 Gramm fir mich! Also widder zweimol esse, plus regulär's Obendesse... Wie au am dritte, vierte unn fünfte Dag!
Ich hab dann minner Vorgänger-Zivi mol g'frogt, wie er so viel esse kann. Do het er nur 'grinst unn g'meynt: "Wenn sie ä Pfund sayt, dann schriib ä halb's Pfund uff, unn wenn sie drey Schnitzel sayt, dann kauf zwei kleini... So macht des jeder vun uns. Aber verroot's nit dinnere Urlaubsvertretung. Die Erfahrung müäß jeder selber mache!"
So hab ich dann also immer nur ä Bruchteil vun dem kauft, was b'stellt war, aber mit denne ganze Pirogge, Torte, Desserts, unn was mir sunscht ibber d'Woche kocht hänn, war's halt doch noch mehr Kalorie, als so ä Zivi widder verbrenne kann...
Unn des het au minner Noochfolger g'lernt, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 31. Juli 2014
Hunsrückzelte
Kurz hinter Bad Kreuznach isch dann 's Unwetter so richtig losgange, mit Blitz unn Dunner, Sturm unn Platzrege, dass mir am liebschte gliich widder umdrillt hätte. Aber d'Sandra, optimistisch wie immer, het g'meynt: "Es sinn noch vierzig Kilometer bis Idar-Oberstein, des wird widder scheen. Denk nur, wie mir in Brüssel Glück g'haa hänn mit'em Wetter...!"
Unn tatsächlich, mir hänn des G'witter hinter uns g'lehn, unn in Idar-Oberstein sinn schun d'erschte Sunnestrahle durch d'Wolke kumme..
Uff'em Campingplatz hämmer im Sunneschiin D'Zelte uffbaut, unn wu mir dann endlich mit 'em erschte Becher Bowle in de Campingstühl g'sesse sinn, ware alli sichtlich entspannt. D'Kinder sinn am (unn öfter au im) Idarbach verschwunde, was dann ibber die zwei Däg au ihri Lieblingsbeschäftigung war. Entsprechend sinn au immer irgendwo Kinderklamotte zum trockne uff de Leine g'hängt!
Zum Obendesse simmer in ä Restaurant im Noochbardorf g'fahre. Des war allerdings so muffig, veraltet unn schräg, dass mir uns vorkumme sinn wie in 'ere Mischung üss 'Rocky Horror Picture Show' unn 'Psycho'... Aber mir sinn alli heil widder z'ruck kumme :-)
De Rescht vum Obend hämmer dann mit Verdauungsspaziergang, Stockbrot ibber'm Fiir unn Bowle verbroocht, unn in de Zelte isch's erscht ziemlich spoot still worre.
Samschdig morgens war's g'fühlt schun Herbscht, mit Bodenebel unn taunasser Wies bii zehn Grad, sodass mir uns zum Frühstücke mitte uff de geteerte Weg in d'Sunn g'setzt hänn. Gege Mittag simmer uff de Erbeskopf (816 m hoch, wie de Lukas üsswendig g'wisst het) zum Spazierelüege unn Sommerrodelbahn fahre. Schnell noch ebbis esse in Thalfang (d'Kinder ällei in de Dönerbude, d'Erwachsene bii'm Asiate um's Eck!), unn wu mir zum Campingplatz z'ruck kumme sinn, war au grad de Holger (mit Anhang) ang'kumme.
D'Martina mit Kinder isch dann widder heim, sodass "de harte Kern" obends in de Pizzeria unn am Feuerkorb doch recht ibberschaubar war. Glücklicherwiis isch des alles unni Gewitter abg'loffe!
Sunndigs isch de Holger schun vor'em Frühstück widder furt g'fahre, während mir andere g'wartet hänn, bis die Zelte halbwegs trocke ware.
Dann hämmer de ganze Krempel widder iipackt (ma glaubt nit, wie voll des Audo war!) unn hänn uns uff de Heimweg g'macht. Noch ä Zwischestopp am Barfüäßpfad in Bad Sobernheim, unn am spoote Noochmittag war's endgültig rum mit dem Zeltwocheend.
Scheen war's, unn Glück mit'em Wetter hämmer au g'haa, findet
De Bischemer
Montag, 28. Juli 2014
Zehn kleini Negerli am Erbeskopf
Dies Johr ware ma im Friähjohr schun z'sämme im'e Landal-Park, unn darum het keiner so richtig in Angriff g'numme, au noch ä Summer-Wocheend z'plane. Bis dann d'Anne üss'em Norde bii uns ang'rüefe het: "Ich vermiss Eych, welle mir uns nit am letschte Juliwocheend zum Zelte treffe?"
Ich hab kurz rung'froogt, fascht jeder het Zitt g'haa, also güet. Nur d'Iris het grad ä Job in München, die fallt üss. Däfiir hänn aber drey Fraue üss Bischem mit ihre Kinder (wu Freunde vun unsere zwei sinn) noch mitfahre welle. Super, des Zeltwocheend kann kumme!
Dann aber, wu ich nooch'em Zeltplatz g'süacht hab, isch's los gange:
Uff eimol isch de Anne iig'falle, dass sie an dem Wocheende selber gar kein Zitt het.
Do dämit het's au kei Grund meh gää, hoch an d'Bigge z'fahre, also hämmer uns ä Platz in de Gegend zwische Trier unn Mainz g'süacht. So hämmer dann im Idartal, kurz vor'em Erbeskopf im Hunsrück, ä Platz reserviert.
Vun de Graßmänner kann nur d'halb Familie mitkumme, aber immerhin...
Zwei Woch vor'em Termin het dann noch d'erscht' Bischemerin abg'sayt, wege 'Prioritätsverschiebung'.
Kurz dänooch het sich de Mann vun de Zweit' de Arm broche, wumit die Familie au üssg'falle isch.
De Holger het am Friddig noch ä wichtiger Termin nii bekumme, aber wenigschtens versproche, vun Samschdig uff Sunndig däbii z'sii.
Unn ganz kurzfristig hänn au die Mutzels wege Schaffstress de Friddig abg'sayt unn d'Ankunft uff Samschtig verschobe.
So sinn dann also am Friddig nur noch drey Grüppli (d'Martina mit Kinder, de Ingo mit'em Nils unn mir) uff'em Zeltplat ii'trudelt.
D'Martina isch au nur ein Dag lang bliibe, will sie am Sunndig schun widder d'nägschd Tour uff'em Terminplan g'haa het!
Unn am Samschdig morge hänn sich au noch die Trierer krank g'meldet unn abg'sayt.
Ich bin mir echt vorkumme wie bii "Zehn kleini Negerli"!
Wenigschtens de Holger isch aber am Samschtig noch kumme, unn er het sogar noch sinne nej Flamm' mitbroocht!
Aber trotz (oder viellicht grad wege) denne ganze Verwirrunge war's ä richtig scheen's Wocheend.
Details git's dann demnägscht, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 24. Juli 2014
Mussorgski, Emerson, Lake unn Palmer
Wu er des verzehlt het, do isch mir iig'falle, dass ich üss minnere wilde Zitt au noch ä entsprechendi Schallplatt im Schrank hab: "Pictures at an Exhibition" vun Emerson, Lake & Palmmer. Do hänn die drey Rocker des Werk vum Mussorgski mehr oder weniger frey interpretiert unn im "electronic Rock"-Stil adaptiert.
Des war, sowitt ich mich erinnere kann, nit d'erscht LP vun denne drey, wu ich kauft hab. Ganz begeischtert war ich nämlich von ihrem Liäd "Fanfare for the common man". Des hab ich zum erschte Mol in de Arche g'heert, was nadierlich mit zu de Begeischterung beytrage het. Also hab ich mir dertmols sofort d'entsprechend LP kauft.
Aber z'ruck zum eigentliche Thema: Ich hab dann die LP rüssg'süacht (was schnell gange isch, will ich noch genau im Kopf g'haa hab, wie des Cover üsssieht) unn sie 'em Lukas ang'spielt...
B'sunders die "Promenade" isch jo noch ziemlich nohd dran am Original, die het de Lu also au sofort erkännt.
Aber die andere Stücke... schräg isch untertriebe! Sogar ich hab mir dann iig'stehn miän, dass ma DIE Müssig eigentlich im nüchterne Züestand hitz'dag nimmi wirlich genieße kann. Aber so ware die Siebziger (oder bii mir: Achtziger) Johr' ebbe.
Also isch die LP genauso schnell widder im Schrank verschwunde, wie ich sie g'funde hab.
Aber viellicht wirr ich jo mol widder nostalgisch unn kram sie widder vor, sinniert
De Bischemer
Montag, 21. Juli 2014
Zivildienschtg'schichte (1)
Die niinzehn Monat, wu ich Zivildienscht g'macht hab, ware fir mich mit die bescht Zitt ibberhaupt. Nit nur, will ich zum erschte Mol nit uff de Schüälbank g'hockt bin, sondern ebbis vum "echtel Lebe" mitbekumme hab. Sondern au, will die Uffgabe, wu ich do g'haa hab (unn die frey Zitt, wu's do drum rum gää het) richtig Spaß g'macht hänn.
Fange ma am Anfang an:
Wu ich noch studiert, aber schun de Zivildienscht geplant hab, do war minner Kumpel als Zivi bii de Arbeiterwohlfahrt. Des war in Lohr zu derre Zitt echt ä Schlamperlade, unn die Arbeitsmoral vun de Zivis war unter aller Kanone. Küüm einer het mehr wie zwei, drey Stunde am Dag g'schafft, unn wer kei Luscht g'haa het, der het sich au mol ein, zwei Dag lang komplett verdrucke kinne... Vun Spritztoure mit de AWO-Autos, Üssflüg während de Arbeitszitt unn so Scherzli gar nit z'rede...
Ihr sähne, Freizitt war wichtiger als Schaffe. Ganz klar, dass des fir ä junger Kerli de optimale Ziviplatz war - wenn ich do dägege nur an die paar Kumpels denk, wu als Zivi im Lohrer Ludwig-Frank-Hüüs d'ganz Woch lang Schicht g'schafft unn im Pflegedienscht malocht hänn... Respekt!!
Also hab ich rechtzittig minner Zivi-Platz bii de AWO klar g'macht, hab gliich noch ä WG-Zimmer in Lohr (praktischerwiis gliich um d'Eck vun unserem Stamm-Pub) däzüe bekumme unn mich vum Studium erholt.
Dass de Verdienscht mit Sold, Erschwerniszuschlag (???) unn Heimschläferzuschuss (trotz WG-Zimmer) au ganz in Ordnung war, isch ä scheener Nebeeffekt g'sii.
Aber jetzt hab ich schun widder so viel g'schriibe, unn zu dem, was ich eigentlich verzehle hab welle, bin ich noch gar nit kumme.
Also dann ebbe demnägscht, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 17. Juli 2014
Melancholie uff de Heimfahrt
Als Konkurrenz zu unsere geliebt Arche het 's Milieu zwar nit taugt, aber wenn ma am Friddig obend hin 'gange isch, dann het ma wenigschtens ab unn züe ä Lied zum danze g'heert, unn ä baar anderi G'sichter (meischtens üss'em Schwarzwald obe) het ma au mol g'sähne.
An dem eine Obend isch üssnahmswiis de Uwe g'fahre. Er isch sunscht echt selte in ä Disco mit g'fahre, sondern ehnder bii ä baar Bierli unn alte Bekannte im Lohrer Pub hocke bliibe. Also het er diesmol au de Fahrdienscht ibbernemme kinne...
Wie üblich isch's im Milieu widder nit spät, sondern friäh worre, unn uff de Heimfahrt ware alli ziemlich still. Es zieht sich jo ziemlich, wenn ma üss'em Kinzigtal ibber de Schönberg nooch Lohr müäß. Aber will's dertmols noch kei Blitzer an jedem Ortsiigang gää het, war die Fahrt uff derre leere Strooß um die Zitt eigentlich ganz ang'nehm.
Irgendwänn isch dann im Radio "I don't want to talk about it" vum Rod Steward g'loffe. De Uwe war immer schun ziemlich textsicher, unn so het er ang'fange, mit z'singe. Spätestens bii'm Refrain hänn dann alli mit iig'stimmt, unn urplötzlich hämmer de scheenschte, wenn au melancholische, Männerchor am Laufe g'haa!
"I don't want to talk about it, how you broke my heart
If I stay here just a little bit longer
If I stay here, won't you listen to my heart, whoa, heart?"
Unn in dem Moment het jeder vun uns Kerli wahrschiins ä ander's Maidli im Kopf g'haa... Wer aber do in MINNEM Kopf rum g'spunne het, das kann ich bii'm beschte Wille nimmi sage!
Isch viellicht au besser so, denkt sich
De Bischemer
Montag, 14. Juli 2014
Esse im Urlaub (8)
Unn ich denk bii Argentinie z'erscht an minner Rucksackurlaub, wu de ET unn ich drey Woche lang durch Chile unn Argentinie g'reist sinn.
Wie war 's Esse in dem Urlaub? Jeder schwärmt jo vum argentinische Rindfleisch, aber mir hänn in derre Zitt eigentlich wenig Fleisch g'esse. Aber einmol, bii'm Boxestopp während de Busfahrt durch d'Pampa, hämmer ä echt's "Asado" mitbekumme. Fleisch satt fir alli, Beilage ehnder als Nebesach. Zum Glück simmer nooch dem Esse dann noch ä halber Dag im Bus witter g'fahre, so hämmer wenigschtens gnüe Zitt zum Verdaue g'haa!
Stärker in Erinnerung isch mir aber bliibe, wie ich mir in uff de argeninische Sitt vun de Iguazu-Wasserfäll an'ere Riesepizza de Mage verdorbe hab. 's kinnt nadierlich au des iiskalte Trinke g'sii sii, was es däzüe gää het, uff jede Fall het der Obend ä bliibender Iidruck bii mir hinterlehn.
Ihr kinne jetzt nadierlich sage: "Selber schuld, wer in Argentinie unbedingt Pizza esse müäß", aber hinterher isch ma halt immer schlauer...
's nägschde Mol also wirklich nur noch Steak, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 10. Juli 2014
D'Ortenau vin wittem (37)
Es war mir zwar nit bewußt, dass 'es Olympia älter isch als ich (wenn au nit viel), aber dass es nit viel jünger sii kann, war mir klar.
Schließlich war 's Olympia schun zu minnere Kinderzitt ä Institution in Oberschopfe. Unn fir mich immer schun eini mit 'eme ganz b'sundere Flair.
Als Büe war der Lade immer ä weng geheimnisvoll, will 's Publikum so ganz anderscht war als die Litt, die ich so um mich rum g'haa hab. Immer sinn Motorräder dävor g'stande, Rocker in Jeansjacke unn Lederkluft sinn an denne baar Disch drusse g'hockt, durch die große Glasschiibe het ma nie richtig nooch drinne g'sähne, unn ma het eigentlich nie ebber Bekanntes dert troffe.
Was au klar war. Vun minnene Kumpels sinn jo nur viellicht zwei, drey ibberhaupt, unn dann nur selte, ins Olympia 'gange. Fir uns andere war die "Rockerbud" immer z'wild g'sii (bii mir viellicht au darum, will ich als Radfahrer mit denne Mopedfahrer nie viel anfange hab kinne...).
Wenn ibberhaupt, dann hänn mir uns ab unn züe (wenn ma uff ä Noochmittagsbus g'wartet hänn) im Hinterzimmer vun de "Linde" zum Flippere troffe, aber wu ich 's Kneipegehn ang'fange hab, do bin ich quasi direkt in Lohr "heimisch" worre. Entsprechend wenig Erinnerung hab ich an's Olympia an sich, aber schad find ich's uff jede Fall, dass es nooch so viele Johr nimmi existiere soll.
Wenigschtens die fuffzig Johr hätt ma noch voll mache kinne, findet
De Bischemer
Montag, 7. Juli 2014
Minni Yogamatt (zum zweite)
Dodurch, dass ich bii'm Z'sämmerolle immer erscht "Obersitt uff Obersitt" leg, bliibt die Obersitt, wu ich druff ley, au immer süüfer. Ansunschte, bii'm "normale" Z'sämmerolle, wird jo immer de Staub unn Dreck, wu vom Bode and de Untersitt bäbbe bliit, au uff d'Obersitt ibbertrage. (Do macht ma sich normalerwiis gar kei Gedanke dribber, gell??)
Die Yogamatt isch also so ebbis wie minner Puffer gege d'Umwelt. Wenn ich zur Entspannung do druff ley, des weiche (aber nit züe weiche) unn warme Material mit de liichte Struktur g'spür, unn denne fiine, b'sundere Geruch schmeck, dann bin ich sofort in minnere eigene, kleine Welt. Es isch fascht schun so ebbis wie ä 'Pavlov'scher Reflex', kummt's mir vor. Yogamatt = eigeni Welt = Entspannung = furt vum Alltag.
Unn des genieß ich jedes Mol so richtig.
So mancher Schweißtropfe het die Matt schun abbekumme, aber des macht sie nadierlich fir mich umso mehr zu "minnere" Matt. (Unn abg'wäscht wird sie nadierlich au ab unn züe, versteht sich...)
's fehlt nur noch, dass ich derre Matt noch ä Name gibt - aber so witt wird's definitiv NIT kumme!
Hit obend isch sie dann widder im Iisatz, freyt sich
De Bischemer
Donnerstag, 3. Juli 2014
Minni Yogamatt (zum erschte)
Manchmol hab ich Dich so satt!
Uff Dir leye, gar nix denke,
Sondern Bein unn Arm verrenke...
Wenn ich will, unn wenn ich müäß
Erscht emol de Sonnegrüäß.
Schwitze, bis es Wasser rinnt,
Zum Verschnüüfe "Pflug" unn "Kind".
Aber meischtens, müäß ich gestehn,
Isch's uff Dir so richtig scheen!
's Denke wird gliich abgestellt...
Gibt's ebb's Scheener's uff de Welt?
Wird er öfters praktiziert,
Geht de Sunnegrüäß wie g'schmiert!
Schwitze düe ich au ganz gern,
Denn ich will jo besser wer'n!
Unn die ganze Asanas
Mache mir so richtig Spaß.
Wie so oft, wenn ma was düet:
So wie's isch, so isch es güät!
Shanti, rüäft
De Bischemer
Montag, 30. Juni 2014
Kerbevortrag
Fir alli, wu nit däbii ware (unn nadierlich au fir die, wu däbii ware, aber nit alles verstande hänn) git's jetzt do noch emol 's Gedicht. Uff die Präsentation miän Ihr aber verzichte, des basst jetzt nit do her:
So: Wie fang ich denn nur an,
Dass ma's au verstehe kann?
Ich bin üss'en Badnerland,
Wu des leyt, isch des bekannt?
's Wichtigschte: Wer Badner kennt
Sie gar niemols „Schwabe“ nennt!
Dann bin nooch Bischem kumme
Unn ich hab mir vorgenumme,
Dass ich mich do integrier
Unn fir's Dorf mich int'ressier.
Bischem, denk ich, sieht es gern,
Wenn ich "Bischemerisch" lern...
Also hab ich zugeheert,
will ma so am beschte leert.
Ich versteh zwar ziemlich güet
Wie ma do so schwätze düet.
Doch so manches fremde Wort
Hab ich g'heert bii Eych im Ort.
's erschte Wort, ganz aktuell,
Lernt in Bischem jeder schnell:
Eyri „Kerb“ isch Eych so wichtig,
Doch wie heißt des Ding denn richtig?
"Kirchweih"... Doch bii mir daheim
Wär ich bii dem Fescht ällein.
Denn ma fiiert bii uns herum
Lieber 's "Patrozinium"!
Wenn ma's mol so nenne mag:
Vun de Kirch de Namensdag.
Aber des isch jetzt egal,
Kerb isch Kerb, ich hab kei Wahl!
So hab ich, als Mann von Welt,
Mir do vorn ä "Schorrle" b'stellt.
"’Ä scheener Derrer’ heißt des do!"
Hab's kapiert! Jetzt weiß ich’s jo!
B'sunders viel git's jo zu heere,
Wenn sich Bischemer beschwere:
Labbeduddel, Dabbes, Zores,
Kesselfligger, Lumbe-Kores...
's git noch meh, ich halt min' Klapp,
Sunscht wird mir die Zitt zu knapp!
Unn vor einer sich beschwert,
Mache ma's jetzt umgekehrt:
Jetzt sinn Ihr mit'm Roote dran,
Was denn DES wohl heiße kann:
"Kaib" nenn ich ä frecher Büe,
Unn wie sage Ihr däzüe?
"Bankert" heert ma do im Ort...
's war fir mich ä nejes Wort!
(Eigentlich, so wurd mir g'steckt,
isch’s politisch inkorrekt...)
"Ritscherli", ich find des schad,
Heißt bii Eych nur "Feldsalat"!
Viel melodischer, mit Pfiff,
Isch der badische Begriff!
"Pflüümeschleckli" isch de Hit,
Eyer "Lattwersch“? Kenn ich nit!
"Schleckliflädli", do in rot,
Isch ä "Marmeladebrot"!
Unn wenn ich jetzt "Zischdig" sag,
Kenne Ihr den Wochedag?
Dienstag isch's! Ihr wisse B'scheid,
Wenn ä Badn'ner so ebb's sayt.
Wu ma bi'm Kalender sinn,
Fallt mir noch ebb's anders in:
Samschdig's gehn, des weiß ich schun,
Viel vun Eych in's Stadion.
Unn Ihr schreye, fascht wie bled,
Wenn 05 in Führung geht.
Ganz enttäuscht wird Eyer G'schrey,
Schiäße sie am Tor vorbey...
Um ä "Muggeseggel" gar!
Schaue hin, dann wird’s Eych klar!
D'Zitt wird knapp, unn noch so viel
Git's was ich Eych zeige will:
"Griäsewässerli" unn "Guuf",
"Stapfel" heißt bii uns die Stuf'.
"Welschkorn", "Gugg" unn "Wunderfitz",
"Bräglili" unn "Epfelschnitz".
Badisch isch ä tolli Sprooch,
Ä letschtes Beispiel hab ich noch:
Wer sich traut, der schwätzt jetzt mit,
B'sunders schwer isch's nämlich nit:
Schelle Sie nit an sellere Schell,
Selli Schell schellt nit!
Schelle Sie an sellere Schell,
Selli Schell schellt!
So, ich hoff, es het Eych g'falle.
Ich mach furt, die Zitt isch rum!
Ich wünsch Eych, unn mir, uns alle:
Scheenes Patrozinium!
... äh, ä scheeni Kerb nadierlich!!!
"Supertalent" isch übrigens 'es Bischemer Männerballett worre (fir des ich au g'stimmt hab)...
Ä scheener Kerbemändig wünscht Eych alle
De Bischemer
Donnerstag, 26. Juni 2014
Yello uff oraschig
Uff genau so 'ere oraschige Kassett hab ich nämlich die "Stella"-LP vun Yello uffg'numm g'haa, unn ä Zitt lang isch sie ziemlich oft bii mir g'loffe.
Unn was soll ich Eych sage: Ich hab die Kassett sogar noch in'ere Kischt im Keller g'funde:
Will die Kassett so oft g'loffe isch, isch dann die Qualität mit de Zitt au immer liädriger worre. B'sunders de Walkman, fir denne ma die Kassette jo ibberall hin mit sich rum g'schleppt het, het die Kassette ganz scheen abg'nutzt, glaub ich...
Aber 's het halt noch kei MP§-Player gää, also hämmer jo kei Wahl g'haa, gell?
Wie eifach isch's dägege doch hit mit Smartphones unn Cloud-Speicher, findet
De Bischemer
Montag, 23. Juni 2014
Wuanderscht g'lese(13)
Unter http://wtfevolution.tumblr.com/ präsentiert d'Mara Grunbaum nämlich imaginäri G'spräche mit de Evolution (oder 'em Schöpfer, wenn ma's ä weng persönlicher nenne will), unn zwar immer an Beispiele vun b'sunders schräge "Erfindunge" im Tierreich.
Ma kann's jo wirklich küüm glaube, was fir seltsami Figure do in de Fauna rumkreuche unn -fleuche! Veegel, Insekte, Schnecke, Fisch, unn was sunscht noch alles! Manchmol isch de Gedanke gar nit so witt her g'holt, dass d'Evolution entweder b'soffe, g'nervt, miäd oder sunschtwie nit ganz bii de Sach war!
Unn 's scheenschte: Demnägscht git's zu dem Thema sogar ä Büach!
Do bin ich mol g'spannt, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 19. Juni 2014
Freyhändig fahre
Genau g'numme isch des jo nur ä Remake vun "Der Himmel über Berlin", aber in dem spezielle Fall g'fallt mir mol die Hollywood-Version besser als 'es Original.
Aber des hab ich eigentlich gar nit verzehle welle...
Gege End kummt in dem Film jo die entscheidend Szene, wu d'Meg Ryan uff'em Fahrrad freyhändig d'Strooß am Lake Tahoe nunder fahrt, mit 'eme Holzlaschter z'sämme stoßt unn stirbt. Ich krieg jedes Mol widder feuchti Auge, wenn ich des sieh... Vor allem, wie de Nicholas Cage mit sinnem Dackelblick dann leidet...
Am nägschde Dag hämmer dann ä Radtour mit de Kinder g'macht, unn wu mir so vum Middelbersch des lange Stück Richtung Bodenheim nunder g'fahre sinn, hab ich mich echt beherrsche miän, dass ich (als Vorbild vor de Kinder) nit freyhändig fahr. Aber die zwei hänn ihri Lektion ganz offesichtlich g'lernt. D'Lea het nämlich schun ganz am Anfang vun dem Buckel g'meynt: "Freyhändig fahre derf ma nit, sunscht verunglückt ma au noch wie die Frau in dem Film!"
Unn trotzdem kann ich's manchmol nit lo', gesteht
De Bischemer
Montag, 16. Juni 2014
D'Bischemer Trueman-Show
Aber manchmol hab ich 's G'fühl, dass ma üssbreche müäß üss derre Idylle. Entsprechend oft packe mir deshalb jo unseri Sache unn gehn uff Tour.
B'sunders schlimm isch's immer dann, wenn mir am Wocheend nit groß furt kumme sinn, sondern nur im Dorf unterwegs ware....
Egal, ob ma ä Radtour mit de Kinder macht, bii'm Schüälfescht hockt, zum Jogge geht oder eifach mol so durch's Dorf lauft, ma trifft halt immer widder die selbe Lytt.
D'Sandra meynt jo sogar öfter, sie kummt sich vor wie in de Trueman-Show... Immer ä "Hallo" do, ä "Morsche" dert, unn später widder ä "Ah, au schun widder unterwegs?"...
Manchmol kinnt ma echt glaube, des Ganze wär ä einzigi großi Inszenierung, die um einen rum arrangschiert worre isch.
Aber wahrschiins hänn die ganze andere Lytt drumrum des selbe G'fühl, oder??
Uff de andere Sitt isch des nadierlich grad fir die Kinder au richtig scheen. Die kinne im Dorf rum renne, wie mir's friäjer in Oberschopfe g'macht hänn. Jeder kennt sie, het ä weng ä Aug uff sie, unn eigentlich kann keins verlore gehn... Was nadierlich au heißt, dass sie immer im Blick sinn, au wenn sie mol ä Bledsinn anstelle...
Genau wie bii uns halt, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 12. Juni 2014
Saint-Louis unn de Sand
Die Stadt leyt jo an de Mündung vum Senegal-Fluss in de Atlantik, unn uff etwa sechs Kilometer Länge fließt de Fluss kanz kääb am Meeresufer lang, so dass ä Landzung entsteht, die wu zwar viehmäßig lang, aber nur etwa 200 Meter breit isch. Unn die ganz Landzung besteht eigentlich nur üss Sand.
Dert, wu die Landzung anfangt, git's dann sogar noch ä langg'streckti Insel im Senegal-Fluss, unn uff derre Insel leyt d'Altstadt vun Saint-Louis. Sie isch sowohl mit'em Feschtland als au mit de Landzung durch zwei Brucke verbunde. Selli uff de Landsitt isch richtig groß unn üss Iise, die uff de andere Sitt ehnder unschiinbar. Ach was schwätz ich denn so viel, schaue doch eifach do:
D'Altstadt vun Saint-Louis, die wu so uff derre Insel vunn alle vier Sitte am Wasser leyt, besteht üss herrliche altfranzösische Kolonialhiiser. 's ärmere, neje Stadtviertel uff de Landzung dägege isch mehr so ebbis wie ä Armesiedlung, kurz vor'em Slum-Status.
Dass in denne scheene Kolonialhiiser dann die ganze Sippe mitsamt ihre Tiere (Hiähner, Schoof, Ziege unn was noch alles) hause unn alles verwüschte, des isch jo schun arg. Aber dass die Stadt ganz langsam, aber sicher vun de Sahara verschluckt wird, des macht mich echt melancholisch!
Des het ma vor zwanzig Johr, wu ich dert war, schun deutlich g'sähne: In de Hauptstrooße unn in de Höf, do het sich de Sand nur in de Ecke unn im Rinnstein g'sammelt. Aber die Sittestrooße, die ware zum große Teil zwar geteert, aber komplett mit Sand bedeckt.
Es däd mich jo interessiere, wie's hit z'dag üssieht.
Aber besser isch's sicher nit worre, fürchtet
De Bischemer
Montag, 9. Juni 2014
Portwiin
B'sunders güät het mir dertmols jo Porto g'falle. Nit nur, aber au wegen 'em Portwiin. Mit 'eme Belgier, wu ich im Zug kenne g'leert hab, hab ich ä ganzer Noochmittag lang die Portwiin-Kellereie abg'klappert. Sandeman, Offley's, Croft, Cálem, unn wie sie alli heiße. Nit, will uns die Führunge durch Produktion, Lagerhalle oder Museum so interessiert hätte, sondern will ma nooch jedere Führung umesunsch ein, zwei Gläser Portwiin het probiere derfe! Ihr kinne Eych viellicht vorstelle, wie mir an dem Obend heim ins Hostel g'wackelt sinn, gell?
Vun Porto üss simmer dann noch an de Küschte lang bis nooch Lissabon g'reist. Wu's dann 'em End züe 'gange isch, hab ich mir ibberlegt, wie ich am beschte ebbis vun dem leckere Portwiin mit heim nemme kinnt. Ich hab mich bii dem Probiere nämlich uff ei spezielli Sort iig'schosse g'haa (wisser Portwiin vun Cálem, wenn ich mich richtig erinner), unn den hab ich daheim noch nirgends g'sähne g'haa.
Also bin ich mit'em Nachtzug vun Lissabon nooch Porto g'fahre, hab de große Rucksack im Schließfach iig'schlosse unn bin runter zum Douro g'loffe. Dert hab ich ä Sechser-Karton Portwiin kauft, der zum Glück genau in de Tagsrucksack nii basst het.
So bin ich dann mit großem Rucksack uff'em Buckel unn Portwiin-Rucksack vor de Bruscht in de Zug nooch Paris, mit dem ganze Kladderadatsch in d'Metro, quer durch d'Stadt zum Gare de l'Est, unn vun dert mit'em Zug nooch Stroßburg. Dann war ich jo quasi schun daheim. Vun Paris hab ich üss'em Metro-Fenschter grad mol Sacre Coeur unn de Eiffelturm g'sähne, unn mehr isch es au bis hitt noch nit worre...!
Der Portwiin isch entsprechend nadierlich wie ä Schatz g'hütet worre, aber irgendwänn isch au de letschte Tropfe üsstrunke g'sii!
Aber die Liebe fir Porto isch bliibe, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 5. Juni 2014
D'Ortenau vun wittem (36)
Vor drey Johr isch die alt, baufällig Bruck jo abg'risse worre, unn sither dert isch ma nur mit'eme Umweg ibber Friesene oder Niederschopfe nooch Schuttere kumme.
Was jo viellicht an sich nicht ganz so schlimm wär (wenn ma nit grad ebbis in Schuttere z'düe het...). Aber uff de andere Sitt vun de Iisebahn leye halt au de Oberschopfener unn de Schutterner Baggersee.
Friäjer, wu ich noch in Oberschopfe g'wohnt hab, do sinn d'meischte Litt im Summer mit'em Fahrrad an de Baggersee g'fahre. Unn do macht nadierlich jeder Kilometer Umweg ebbis üss. B'sunders, wenn ma obends miäd unn hungrig heim fahre will.
Vun dem her frey ich mich fir die Oberschopfener, dass die "brucklos" Zitt jetzt ball rum isch!
Schad, dass es fir denne Bade-Summer noch nit g'langt het, findet
De Bischemer
Montag, 2. Juni 2014
Melissa
De Name uff minnem Blatt war "Melissa Etheridge"...
Etwa zwei Johr später:
Ich war grad Hals ibber Kopf in ä Maidli verliebt. Es war ä kurzi, aber turbulenti Romanze. Details erspar ich Eych, sunscht wird der Blogartikel mehreri Sytte lang...
Wichtig isch fir die G'schicht nämlich nur des: Am Anfang vun dere Romanze hämmer beschlosse, dass ma z'sämme uff ä ang'kündigt's Konzert vun de Melissa Etheridge nooch Stuttgart gehn. Unn bis es dann endlich so witt war, dass des Konzert tatsächlich stattg'funde het, war's schun widder rum mit de Romanze. Inclusive Herzschmerz unn viel Dramatik (hauptsächlich uff minnere Sytt, müäß ich züegää...)
Trotzdem hab ich mich dann ibberrede lehn, dass mir z'sämme uff des Konzert gehn. Zum Hinfahre hämmer d'Wahl g'haa zwische minnere Ent' unn ihrem alte Käfer - ich hab mich also uff ä längeri Fahrzitt iistelle kinne. Mir sinn dann in ihrem Käfer g'fahre, unn sie het ibber d'Mitfahrzentrale noch ä ander's Maidli mitg'numme.
Es war 's erschte Mol sither mehrere Woche, dass ma uns widder g'sähne hänn. Entsprechend ang'spannt war die Stimmung im Audo. Eigentlich het mir die Mitfahrerin leid düe. Die het nämlich versüacht, ä Unterhaltung in Gang z'bringe, mir hänn uns aber nur gegesyttig ang'schwiege. 's war so ä froschtigi Atmosphäre, dass eigentlich d'Schiibe hätte züefriere miän...
Bii dem Konzert hab ich mich entsprechend wytt weg vun denne zwei andere g'stellt. So hab ich wenigschtens die Stimmung unn d'Müssig genieße kinne.
Aber jedes Konzert geht mol z'End, unn wie Ihr Eych viellicht vorstelle kinne, bin ich dänooch mit ziemlichem Mooris widder zum Audo z'ruck.
Wie erwartet war die Mitfahrerin quasi widder d'Einzig', wu uff de Heimfahrt ebbis g'schwätzt het... Ich kann Eych sage, des ware noch emol anderthalb Stunde Iiszitt im Käfer...
Ich bin ihr dann in de nägschde Woche / Monate ziemlich üss'em Weg 'gange. 's het au echt lang düürt, bis ich sie halbwegs üssem Kopf bekumme hab. Aber d'Zitt heilt halt echt alli Wunde, unn d'Melissa Etheridge heer ich au hitt immer mol noch gern...
Wenn de Oli g'wisst hätt, was er do ang'fange het, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 29. Mai 2014
Min erschtes Mol...
's war in de Aula vum Max Plank-Gymnasium in Lohr, unn 's müäß 1987 g'sii sii. Ich war mit 'eme Maidli verabredet, wu in de Firma g'schafft het, wu ich 's Praktikum g'macht hab. Na ja, eigentlich war's schun ehnder ä Frau, unn was fir eini. Entsprechend g'spannt bin ich g'sii uff denne Obend...
Kennt hab ich eigentlich niemänds dert, bis uff "min Date" ebbe. Sowitt ich mich erinner, hab ich nur uff ei einzig's Lied danzt, unn des war "Another Brick in the Wall" vun Pink Floyd. Aber ich war ganz begeischtert vun de Müssig, wu de Cleopha-Walter do ibber de ganze Obend g'spielt het. Unn mit minnere Kollegin hab ich mich au ganz güät unterhalte. 's war also ä ziemlich scheener Obend!
Darum bin ich dann am nägschde oder ibernägschde Wocheend widder hin. In irgend so ä Turnhall in de Gegend. Hab ä weng meh danzt, unn 's het ma noch besser g'falle.
Mit de Zitt war's dann so, dass ich quasi bii jedere Cleopha-Veranstaltung däbii g'sii bin. Will do däfiir am Samschdig immer ä Anzeig in de Zittung war, het minner Babba morgens schun g'wisst, wu ich obends hin geh wirr, unn het's mir oft schun verroote, bevor ich d'Zittung selber g'lese hab.
In de letschte Johre isch de Walter jo nimmi so aktiv mit de Cleopha, aber ich hab's wenigschtens noch zwei, drey Mol g'schafft, mit de Sandra z'sämme hin z'gehn, wenn mir in Oberschopfe uff B'süach ware. Aber ganz ehrlich: Inzwische kumm ich mir echt ä weng z'alt vor unter denne ganze Teenies...
Jedi Sach het halt ihri Zitt, räsonniert
De Bischemer
Montag, 26. Mai 2014
De kleinschte gemeinsame Nenner
Mir hänn uns richtig güät verstande, aber vun Müssig het er kei Ahnung g'ha! Während ich Police, Neil Young unn Led Zeppelin g'heert hab, isch bii ihm Discostampf à la "Inner Circle", "Mel & Kim" oder "Sidney Youngblood" g'loffe. (Wenn Eych die Name nix meh sage, dann sinn Ihr entweder z'jung, oder Ihr hänn denne Lärm erfolgrich verdrängt!)
Des war im Große unn Ganze jo au kei Problem. Ich bin unni ihn in d'Arche 'gange, unn däfiir het er mich nit in's "Number One" mit g'schleppt.
Aber zwei Mol, do hämmer uns einige miän. Mir sinn nämlich mit sinnere Ent zum Carneval in Venedig g'fahre, wodruff ich mir dann üss Begeischterung d'Waltraut, minni Ent, 'kauft hab. Unn mit de Waltraut simmer dann im selbe Johr im Summer nooch Südfrankrich g'fahre!
Wie Ihr Eych vorstelle kinne, war des mit de Müssig im Audo echt schwierig. 's einzig, uff des mir uns einige hänn kinne, isch "Saga" g'sii. Also sinn die zwei Saga-Kassette, wu mir däbii g'haa hänn, de ganze Dag nuff unn nunder g'spielt worre.
Sobald aber einer vun uns ä anderi Kassett iig'legt het, isch garantiert kurz dänooch ä Riese-G'schrei üssbroche, will de andere die Müssig sooooo schrecklich g'funde het.
Mit de Zitt hämmer dann 's Radio immer öfter üss g'lehn, will ma sunscht wahrschiins beidi au de G'falle an Saga verlore hätte...
Aber inzwische geht's widder, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 22. Mai 2014
Lu unterwegs
Do däfiir het er sich Sandras Rucksack üssg'süacht, will minner (schwarz unn violoett) so "mädchenhaft" üssieht, wie er findet. (Bii de Sandra isch übrigens gliich widder 's Fernweh üssbroche, wu sie ihren gepackte Rucksack do het stehn sähne...)
Die Obende vorher het de Lu zwar noch ä weng Mooris g'haa wegen 'em ibbernachte, aber am Friddig isch er unni großer Abschied mit'em Rucksack uff'em Buckel abmarschiert.
Am Sunndig noochmittag hämmer ihn dann in Mainz am Bahnhof widder abg'holt: In dreckiger Kluft, mit rotem G'sicht unn schoko-verschmiertem Mund. Wider Erwarte het er au gliich ziemlich viel verzehlt, der Üssflug het ihm wirklich richtig Spaß g'macht. Genau so soll's jo au sii...
De Höhepunkt war dann aber, wu er des ganze Ziigs üss'em Rucksack widder üsspackt het: Bis uff de Schloofanzug unn ä Fleece-Shirt het er quasi alles umsunscht mitg'numme. B'sunders nadierlich Wäschlappe unn Handtüach... Ihr sähne, des war ä perfekter Büebe-Üssflug!
Des kinne die Fraue unter Eych jetzt viellicht nit ganz noochvollziehe, aber jeder Mann het doch sicher ähnlichi G'schichte uff Lager, wu so ä Urlaub mit "Wasch-Abstinenz" drin vorkummt, gell?
Bii mir (unn alle andere Männer, mit denne ich g'schwätzt hab) isch's jedefalls so, grinst
De Bischemer
Montag, 19. Mai 2014
Süachbegriffe zum Blog (17)
Do sinn jedefalls die nejschte Süachbegriffe üss minnere Blog-Statistik:
10. Häsli (... ja, schun klar.. des war wahrschiins kurz vor Oschtere, gell??)
9. Schlotzer (... lecker, aber merke Eych: 's Lebe isch kei Schlotzer!)
8. teebeutel yogi (... des sinn die mit de philosophische Sprüchli, stimmt's?)
7. nagschde (... ob der wohl ehnder de 'nägschde' g'meynt het?)
6. torte Sandra (... meynsch Dü minni Antragstort?)
5. großherzogtum baden (... so mancher hängt halt an de Vergangeheit, schiint's mir)
4. bilder siegen (... die welle Ihr gar nit sähne - alli unterbelichtet!)
3. unterhaltung betschle (... hesch mich mit'm Tipfehler g'funde! 's het "Bretschle" heiße solle...!)
2. räuber und schandarm (... ä scheen's Spiel!)
1. dammenmühle frey -frei (De Christian Frey isch de Braumeischter uff de Dammemühle, aber ob der wohl frey isch??)
Ä scheener Start in die Woch wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 15. Mai 2014
Giige in "Music"?
Friäjer, wu ich zum Danze noch in die verschiedenschte Turnhalle zu de Cleopha 'pilgert bin, do isch des regelmäßig g'loffe. 's war quasi Standard-Repertoir. Genau g'numme isch sogar so oft g'loffe, dass ich's irgendwänn ball nimmi hab heere kinne.
Vor allem, will bii de Cleopha die Verstärker unn Lautsprecher immer so arg üssg'reizt unn ibbersteuert worre sinn, dass die Müssig eigentlich nur noch scheppernd unn verzerrt z'heere war. De Walter, also de Cleopha-DJ, müäß wahrschiins dertmols schun ziemlich taub g'sii sii.
Unni g'loge: Irgendwänn hab ich dann "Music" mol im Radio g'heert, unn ich hätt g'schwore, dass des ä b'sunderi Version isch. Zu derre Zitt ware jo die "Maxi-Singles" populär, wu ä Liäd verlängert, ney abg'mischt unn verändert worre isch. Unn so ä Version isch des ebbe, hab ich denkt.
Ich war mir nämlich ganz sicher, dass in derre Original-Version vun "Music", wu ich immer bii de Cleopha g'heert hab, garantiert kei Giige vorkumme!
Däbii het ma die bii de Cleopha eifach nit g'heert, weiß ich inzwische...
Zum Glück lebe minni Ohre noch, findet
De Bischemer
Montag, 12. Mai 2014
Blog-Ibbersetzer
Aber dass ich mol kurzfristig denne Blog ins Ditsche ibbersetzt hab, des hab ich selber fascht schun widder vergesse g'haa.
's war 2009, also noch direkt motiviert vun unserem Cuba-Urlaub. Ich hab schun ä Wiili bii dem Blog mitg'lese, und irgendwänn isch ebber g'süacht worre, wu bii'm Ibbersetze ins Ditsche mithelfe däd. De Blog vun de Yoani wird nämlich in mehreri Sprooche ibbersetzt, unn fir die ditsch Version isch dertmols ä Ibbersetzer verlore gange.
Nadierlich isch min Spanisch lang nit perfekt, aber des hab ich uff jede Fall versüache welle. Also hab ich mich g'melde, de erschte Artikel zur Probe ibbersetzt, unn schun war ich däbii. die Ibberetzung kann also nit ganz so schlecht g'sii sii.
Ich hab dann wochewiis abwechselnd mit 'ere Frau üss Nürnberg g'schafft, unn ingesamt hab ich zehn Artikel ibbersetzt (ich hab grad nooch'zählt...).
In derre Zitt isch d'Yoani in de ganze Welt immer bekannter worre, sie het sogar manchi internationali Üsszeichnunge fir ihren Blog bekumme. Unn will ihr Blog dann bii'ere ditsche Zittung veröffentlicht werre het solle, do het die Kollegin, wu ä professionelli Dolmetscherin isch, des lieber alles in ihrer Hand b'halte welle. Do dämit war minner Ibbersetzer-Job widder beendet.
In dem Moment war mir des au gar nit so unrecht. Des sorgfältige Ibbersetze (mit Wörterbüach unn Online-Recherche fir manchi kubanischi Hintergrund-Informatione) het nämlich ganz scheen viel Zitt in Anspruch g'numme. Unn trotzdem, oder viellicht sogar genau darum, war's ä richtig tolli Erfahrung.
Viellicht kumm ich jo mol widder zu so ebbis, ibberlegt
De Bischemer
Donnerstag, 8. Mai 2014
D'Ortenau vun wittem (35)
Denne Zuse Z23 hab ich nadierlich nimmi in Betrieb erlebt. So alt bin ich dann doch widder nit!
Aber de HP-Zentralrechner, denne hab ich mit minnene selberg'schriebene Progrämmli (dertmols noch in "Fortran") noch zum Schwitze broocht. Obwohl - wahrschiins ehnder nit! Do däfiir het mir dann doch d'Kreativität oder de Ehrgeiz g'fehlt...
Mensch, was ware des noch fir Zitte, als ma in dem zentrale Rechenraum an eins vun denne etwa drißig Terminals hocke het miän, wenn ma programmiere oder ä Progrämmli laufe lehn het welle...
Unn die erschte Schritte vun de Hochschüäl ins Internet, die hab ich live mit erlebt. Minner Studiekolleg, mit dem ich nooch 'em letschte Semester uff Interrail-Tour 'gange bin, der het sinni Diplomarbeit nämlich ibber 's Internet g'schriibe. So war er einer vun de erschte, wu ins World Wide Web nii kumme isch.
Unn will ich minni Diplomarbeit grad zwei Zimmer witter programmiert hab, bin ich nadierlich au regelmäßig bii im däbii g'hockt unn hab staunend g'lernt, was do so alles bassiert!
Dertols war des alles noch viel spannender als hitt, findet
De Bischemer
Montag, 5. Mai 2014
Jo, vun wege...!
Eigentlich war 's Wetter jo gar nit so schlecht. Aber mir hänn uns bii unsere Planung uff de Wetterbericht verlosse, unn do dämit war unser Programm, sage ma mol, "sub-optimal":
Dass am erschte Mai kei Wanderdagswetter isch, hämmer schun bii de Fahrt nooch Oberschopfe g'sähne. D'meischt Zitt war jo quasi Weltuntergang ang'sayt, au wenn's dann bii Stroßburg widder ufg'heert het z'rägle. Mir wäre jo gern zu 'me Pferdehof g'wandert, aber do wäre d'Kinder wahrschiins im Matsch versunke. Darum simmer ebbe bii minnere Schwester daheim bliibe. D'Kinder hänn sich g'freyt, hänn sie wenigschtens mit Couseng unn Cousine spiele kinne...
Am Friddig hämmer dann de Dag in Offeburg bii Spielplatz unn Stadtbummel verbroocht, unn 's Wetter war eigentlich ganz in Ordnung.
Aber unseri "groß Elsass-Rundfahrt" hämmer jo fir de Samschdig plant, will dert 's Wetter noch besser het sii solle... Unn was war? An de Hochkönigsburg hämmer bii drey Grad unn Nebel unser Picknick IM Audo g'halte, in Ribeauvillé hämmer uns kalti Fiäß g'holt, unn in Riquewihr sinn d'Kinder gliich im Audo hocke bliibe, während mir ä Rundi drillt hänn! Mir sinn richtig durchg'frore widder heim kumme, unn hänn uns nur uff ä warmer Tee g'freyt!
Richtig gemein war dann aber, dass am Sundig morge widder strahlender Sunneschiin g'sii isch! DES wär's Wetter fir so ä Üssflug g'sii! Stattdesse simmer bii de Konfirmation vun minnem Patekind d'meischt Zitt in de Kirch unn in de Wirtschaft g'hockt...
Uff de andere Sitt gönnn ich ihm nadierlich fir sinner Feschtdag au 's entsprechende Feschtdagswetter!
Unn de Summer kummt jo erscht noch, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 1. Mai 2014
Erschter Mai
Es isch widder erschter Mai!
Uff den Dag wart ich schun lange...
Hoffentlich bliibt's rege-frei.
Widder geht de Blick nach obe,
Hoffentlich wird's Wetter scheen!
Schnell noch mol de Petrus lobe,
Denn mir welle Wandern gehn!
B'sunders rund um Oberschopfe
Hätt ich gern ä Wolke-Loch.
Höchschtens ä baar Regetropfe
Ibber'n Dag, die ginge noch!
Wenn mir schun in d'Heimat fahre
(Selte g'nüe, so isch es halt...)
Däd ich uns jo gern erspare
Dass de Dag ins Wasser fallt.
Doch ich schimpf nit ibber's Wetter
's isch nit immer, wie ma's mag.
Wenn ma lacht wirkt alles netter!
Wenigschtens isch Feierdag!
Ä scheener 1. Mai wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 28. April 2014
So ä scheeni Sprooch!
Unter anderem hab ich mir ä Lischte g'macht mit "scheene badische Wörter". Unn do isch mir jetzt grad ebe widder uffg'falle, was fir ä scheeni Sprooch des Badisch doch isch! Wenn ma sie wirklich noch schwätzt. Bii mir isch des nadierlich schwer, will do in Bischem mich jo keiner meh versteht, wenn ich "echt badisch" babbel... Un däbii git's doch so scheeni Begriffe!
Denke doch nur mol an "G'stellaschi". Also Sache, die irgendwo rum stehn... Oder an "Hopsandlitt". Ä klein's Kind, was d'Große nit in Rüäh losst. Oder an "Bibbili". Ä richtig bildlicher (oder besser: tonlicher) Begriff fir kleini Küken... Schließlich dann noch de "Scheesewage", den 's hit fascht nimmi git, will alli Babies im Joggster, Quinny oder was weiß ich denn rumg'fahre werre...
Verstehn Ihr, was ich meyn? Also, dann schwätze mol widder badisch, wu immer's geht!
Mache's fir mich, bittet Eych
De Bischemer
Donnerstag, 24. April 2014
Trag mi ä weng
Aber was soll ich sage, wahrschiins het sie des vun mir g'erbt!
Wu ich noch ä kleiner Büe war, so viellicht vier, fünf Johr alt, do hab ich mich nämlich au immer am liebschte rumtrage lehn. B'sunders bii'm wandere hab ich ziemlich viel rum g'quengelt. Zu derre Zitt hab ich bii Bekannte vun uns sogar de Spitzname "Trag mi 'weng" g'haa, will des, schiint's, minner Lieblingssatz g'sii isch.
Ich kann mich also nit wirklich beschwere, wenn ich des so oder so ähnlich jetzt öfters vun de Le z'heere krieg!
Au des g'heert halt zun Vatter sii, weiss
De Bischemer
Montag, 21. April 2014
Whirlpool unn Langer-Insel-Tee
Ich bin grad mol ä baar Monat mit de Sandra z'sämme g'sii, do bin ich fir zehn Woche zum Schaffe nooch Tucson, Arizona g'floge.
Des Güete war, dass d'Firma bii so n'ere lange Zytt ä Heimflug oder B'süach zahlt, also isch d'Sandra nooch de halbe Zytt fir vier Woche zu mir 'kumme. Nadierlich hab ich tagsüber g'schafft, aber trotzdem hämmer denne "Winter" in Arizona genosse. Ich hab de Sandra d'Gegend zeigt, unn dänooch simmer zu de Happy Hour z'ruck ins Appartment-Hotel.
Obends het's do nämlich Bier, Cocktails unn Snacks fir umesunscht gää, unn so simmer manche Obend im Whirlpool g'lege unn hänn Long Island Icetea trunke. Wer denne Cocktail kennt, der weiß, wie luschtig's spätestens nooch 'em zweite Glas wird :-)
Apropos Whirlpool: Während ich g'schafft hab, het d'Sandra sich am Pool in de Sunn vergnügt, fir sie ware des jo quasi vier Woche koschteloser Urlaub!
Ibber Wiihnachte simmer dann noch zum Grand Canyon unn nooch Las Vegas g'fahre, aber des isch schun widder ä neji G'schicht...
So langsam kinnt ich widder mol nooch Tucson, findet
De Bischemer
Donnerstag, 17. April 2014
Wuanderscht g'lese (12)
Ich bin sicher, dass mancher vun Eych inzwische ä "Thermomix" daheim het.
Bii uns git's so ä Maschin jo nit, unn zum Glück isch d'Sandra mit mir einig, dass mir so ä Ding au nit brüche. Es kummt zwar manchmol so ä liicht begehrlicher Anflug in ihri Stimm, wenn sie vun denne Thermomix-Projekte vun ihre Freundinne verzehlt - aber im Grund will sie eigentlich gar kei so Maschine, glaub ich immer noch!
Im 'Techniktagebuch' hab ich hitt ä Artikel zum Thermomix g'lese, der ziemlich güät beschriibt, warum.
Des Techniktagebuch isch eigentlich ä üsserg'wöhnlicher Blog, will do etwa zwanzig Litt ihri G'schichtli ablege. Entsprechend unterschiedlich sinn nadierlich au die Artikel, aber grad des macht irgendwie de Reiz üss, find ich...
Viel Spaß bii'm Stöbere wünscht
De Bischemer
Montag, 14. April 2014
Karwoch
Es isch Karwoch.Do kann ich nadierlich kei 08/15-Text schriibe.
Uff derre Woch baut jo unseri ganz G'sellschaft uff! De Jesus isch fir uns g'storbe!
Unn was mache Ihr fir anderi? Gänn Ihr ihne wenigschtens ä freundlich's Lächeln, ä offe's Ohr oder ä helfendi Hand?
Ich wünsch uns alle, dass ma die Woch mol "im wahrschte Sinn vum Wort" zur Besinnung kumme...
Also dann, ä stilli Karwoch wünscht
De Bischemer
Donnerstag, 10. April 2014
Has unn Igel!
Wer, so wie mir, ä großer Garde het, der sieht nadierlich im Moment an alle Ecke ebbis, wu ma dran gehn sott: Rase mähe, Unkrütt jäte, Sträucher stutze, unn, unn, unn...
Manchmol kumm ich mir jo vor wie de Has in dem Märchen vom Has un'em Igel: Egal, wu ich im Garde hinkumm, die Ärbet grinst mich an unn rüäft: "Ich bin schun do!"
So schnell kann ma gar nit 's Unkrütt zupfe, wie's noochwachst! Wenn ich nur dran denk, wie viel gääli Löwezahn-Blüte ich schun widder g'sähne hab... Vun Quecke, Brennnessle unn Gras im Gemüsegarde gar nit z'rede!
Wenn's nit so scheen wär im Garde, ma kinnt z'viel kriege, stüümt
De Bischemer
Montag, 7. April 2014
Busfahre im Senegal
Wenn ma des weiß, dann kann ma sich jo sogar noch druf iirichte. Au wenn's nit grad scheen isch. Aber trotzdem hämmer bii unsere erschte Fahrt uff'em Busbahnhof in Dakar Lehrgeld zahlt:
Wenn's, wie in Dakar, verschiedeni Busse in d'selb Richtung git, dann schaut nadierlich jeder, dass er in denne Bus kummt, wu als nägschdes abfahrt. Also stiigt ma do i, wu schun d'meischte Passagiere drin hocke.
Hämmer g'macht. Hänn 's Ticket bezahlt unn g'wartet. Uff eimol aber stiige fascht alli Fahrgäscht üss unserem Bus üss unn laufe furt!
Was war bassiert? Des ware bezahlti Lockvögel, um d'Litt in de Buss z'lotse! Unn do simmer dann in'eme fascht leere Bus g'hockt, der wahrschiins an dem Dag gar nimmi voll worre wär!
Zum Glück het uns de Fahrer vun'eme "Konkurrenzbus" bii'm Stunk mache g'holfe, mir hänn unser Geld z'ruck bekumme unn sinn kurz dänooch mit dem andere Bus furt kumme!
Was hämmer d'rüss g'leert? Nit uff d'Litt kummt's an, die im Bus sitze unn warte, sondern uff's Gepäck uff'em Dach. Wenn dert nix leyt, dann isch ebbis faul...
Des Wisse hilft aber nix, wenn ma irgendwo weg fahre will, de Bus aber partout nit voll wird:
Wu mir nämlich mit de Fähre ibber de Gambia-Fluss g'fahre sinn (was dann logischerwiis in Gambia war, des macht aber do jetzt kei Unterschied...), isch uns folgendes bassiert: Mir sinn uff de andere Sitt in'e Bus iig'stiege, wu zwei(!) lätzi Plätz noch frey ware. Wege denne zwei Plätz isch de Bus dann halt nol widder nit abg'fahre. Die nägschd Fähre aber, die Passagiere het bringe kinne, isch erscht vier Stunde später ang'kumme!
Unn so lang simmer dann hat am Gambia-Fluss g'hockt unn hänn g'wartet, bis ma ENDLICH witter kumme sinn...
Verstehn Ihr jetzt, was ich meyn?
Wahrschiins schun, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 3. April 2014
Senegal
's het schun kurz nooch de Ankunft in Dakar ang'fange. Am erschte Obend, mir sinn grad durch d'Stadt flaniert, do sinn ä baar Einheimische handgreiflich worre unn hänn mir de Geldbittel klaue welle! Einer isch mir zur Ablenkung am Hosebei' g'hängt, unn de andere het im selbe Moment schun sinni Hand in minnere Hosedasch g'haa! Hätt ich nit grad vorher im Reiseführer ibber denne Trick g'lese, de Geldbittel wär furt g'sii...!
Ganz allgemein sinn die Lytt im Senegal ziemlich uffdringlich g'sii. Ich find's jo scheen, wenn Einheimische Interesse an de B'süacher hänn (umgekehrt isch's jo genau so...), aber im Senegal hämmer wirklich NIT EI Mensch kenne g'leert, der nit uff irgend ei Art Geld vun uns welle het! Sogar die, wu am Anfang noch g'sayt hänn: "Ich will kei Geld vun Eych, ich möcht nur ebbis ibber Eych erfahre!", hänn am End Geld welle. Entweder für Bleystifte in de Schüäl, d'Heimfahrt mit'em Bus, 's Obendesse oder am End sogar ä Iiladung nooch Ditschland!
Des war so nervig, dass mir uns fir ä baar Dag sogar in'eme Luxusressort am Strand iiquartiert hänn, wu ä Wächter am Iigangstor steht. Nur, damit ma mol unseri Rüäh hänn! Wie verruckt isch des denn?!?
Jetzt hab ich mich schun widder ä weng in Rage ibber de Senegal g'schriibe, un däbii hab ich Eych noch gar nix vum Busfahre dert verzehlt..
Aber des isch Material fir d'nägschd G'schicht, findet
De Bischemer
Montag, 31. März 2014
Nairobi
In de zweite Woch vun unserem Mombasa-Strandurlaub simmer dann mit'em Bus nooch Nairobi g'fahre. Mir hänn's Busticket schun 'kauft g'haa, do simmer in Mombasa noch schnell in d'Tourist-Info, um ä weng Material ibber Nairobi z'hole. Do het die Frau schier d'Händ ibber'em Kopf z'sämme g'schlage, wie mir so naiv sii kinne, eifach so nach Nairobi z'fahre! Des wär jo lebensgefährlich!
Sie het dann arrangiert, dass mir am Busbahnhof in Nairobi vun ihrem Kolleg abg'holt unn ins Hotel broocht werre.
Morgens friäj, wu mir in Nairobi ankumme sinn, het uns dann ä Baum vun'eme Mann empfange. (Ich müäß immer an denne Schwarze üss "The green mile" denke, wenn ich dribber noochdenk...):

De Busbahnhof leyt nit wirklich in de beschte Wohngegend vun Nairobi, darum ware mir au ziemlich froh, dass er bii uns war. Vor allem aber, will er uns immer widder uff ä baar Lytt um uns rum uffmerksam g'macht het: "Der do, des isch ä stadtbekannter Krimineller..." oder "Die dert dribbe hänn schun mehereri Lytt ibberfalle" oder "Die do hätte Eych jetzt sicher schun üssg'raubt, wenn ich nit däbii wär"!
Ihr kinne Eych vorstelle, wie mir uns g'fühlt hänn. Dagsüber ware ma jo ziemlich entspannt, aber wu's dunkel worre isch, hämmer uns eigentlich nimmi uff d'Strooß traut...
Unn jetzt stelle Eych vor, dass mir am nägschde Obend widder z'ruck zum Busbahnhof hänn miän - aber diesmol ällei!
Minni Freundin isch mit'em üssklappte Daschemesser in de Hand rumg'loffe unn het immer nur g'sayt: "Wenn mich einer dumm anmacht, ich stich ihn ab, ich stich ihn ab!" Ich glaub, des war (g'fühlt) de längschte Spaziergang in minnem Lebe...
Aber im Endeffekt isch uns nix bassiert, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 27. März 2014
Sansibar
Ich bin mit minnere dertmolige Freundin "eigentlich" in Mombasa in'eme Strandhotel mit "All inclusive" g'sii. Aber fir uns als Rucksackler war des nadierlich untypisch, unn uff Dauer z'langwiilig. Also hämmer in denne zwei Woche zwei Mol fir ä baar Däg unser Zimmer ällei g'loo unn sinn furt.
Z'erscht also nooch Sansibar.
Was fir ä Erlebnis! Allei schun im Bus die 500 Kilometer hin unn widder z'ruck. Do versteht ma, was die Afrikaner mit "Hakuna matata" meyne - was jo so viel heißt wie "mach Dir doch kei Sorge...!" Egal ob de Bus ibberfüllt isch, ob's nix z'esse unn z'trinke git, d'Strooße g'sperrt sinn oder sunscht ebbis schief geht... Hakuna matata... Des wird schun!
Als Mitteleuropäer kriegsch jo die Krise, wenn de geplante Bus ä halber Dag lang eifach nit kummt, will de Mechaniker de Motor nit rechtzittig ans Laufe bekummt. Aber in Afrika? Kumm i hit nit, kumm i morge! Hakuna matata!
Dann hockt ma halt am Busbahnhof, schwätzt mit de Litt, schaut sich d'Gegend an, organisiert sich ebbis z'esse oder schlooft eifach ä weng... Irgendwänn wird ma schun weg kumme...
Unn Sansibar war des alles wert! Nit nur, dass die Insel immer schun so ä Traum vun mich war, sither ich in de Schüäl "Sansibar oder der letschte Grund" g'lese hab...
Die Altstadt mit ihre verwinkelte Gässli, wu mir 's trotz aller Anstrengung nit g'schafft hänn, zwei Mol genau de gliiche Weg heim z'laufe... De Strand, wu ma obends im'e historische Kolonialhotel mit'eme iiskalte Bier in Hand de Sunneuntergang beobachtet hänn... Oder die Gewürz-Tour, wu mir do mitg'macht hänn - Vanille, Muskat, Nelke, unn was weiß ich noch fir exotischi Sache mir do ang'schaut hänn... Vor allem aber die Litt, die so ganz anderscht als die Feschtland-Afrikaner sinn, dass ma sich gliich wohl fühlt bii ihne...
Unn wu ma grad däbii sinn: Hänn Ihr eigentlich g'wisst, dass de Freddie Mercury uff Sansibar gebore isch? Au ebbis, was fir die Insel spricht, gell?
Sansibar isch wirklich ä Insel, wu ich sofort widder hin geh däd. Unn falls Ihr mol in d'Nähdi kumme:
Nutze die Chance, plädiert
De Bischemer
Montag, 24. März 2014
Afrika
Also nit um de ganze Kontinent. Zum Glück.
Obwohl - wenn ich mir denne Bereich anschau, wu bii uns "CEWA" heißt, dann isch's eigentlich grad immer noch g'nüe: "Central, East and West Africa". Also ei Mol quer durch, alles zwische Sahara unn 'em südliche Afrika...
Was do uff mich züe kummt, wird erscht in de nägschde Woche richtig klar werre. Uff jede Fall war ich vor kurzem schun im Trope-Institut unn hab de Impfschutz kontrolliere lehn. Wahrschiins wirr ich nämlich demnägschd im Flieger hocke unn do nunder fliege...
In minnem "friäjere Lebe" war ich jo au schun zwei Mol uff Urlaub in dem "CEWA": 's eine Mol in Kenia unn uff Sansibar, unn 's andere Mol im Senegal unn in Gambia.
Beidi Urlaube ware ebbis b'sunders, unn 's git so viel dribber z'verzehle, dass ich mindeschtens zwei, drey eigeni Blogartikel däzüe schriibe kann.
Ich verroot Eych jetzt nur so viel: 's eine war de erschte unn bisher einzige Urlaub, wu ich widder froh war, dass ich endlich widder heimfliege hab derfe. Unn de andere war ä Mischung üss Pauschalurlaub, Angscht unn "ä Traum wird wohr"...
Ball verzehl ich Eych mehr, verspricht
De Bischemer
Donnerstag, 20. März 2014
Matze unn die "Jeckyll & Hyde"-Briäf
Aber irgendwänn isch des dann nimm g'nüe g'sii, um unseri Kreativität rüss z'lo.
Also hämmer ang'fange, uns gegesittig Briefli z'schriibe. Möglichscht frech, luschtig unn kreativ hänn sie sii miän, des war klar.
Die erschte Briefli hämmer noch ganz "formell" mit de Boscht g'schickt, aber mir sinn dann ball däzüe ibber gange, uns sie Briefli eifach in de Schüäl z'ibbergää. Des isch so witt gange, dass sogar unseri Kumpels schun druff g'wartet hänn, dass endlich widder so ä Brief ufftaucht isch...
Was hämmer doch fir vverruckti Ideeä g'haa: Geheimschrift, Klobabier, Puzzlestickli, Morsestreife, Zittungsformat, graviert's Blech, Papyrusrolle, unn was weiß ich nit noch alles...! Wenn ich mir des ibberleg, dann hämmer dertmols echt noch z'viel Zitt g'haa, müäß ich sage...
Unn hitt? Hitt git's "Krims & Krams". Aber wie so oft: Des isch ä anderi G'schicht, unn wird au ä ander's G'schichtli in dem Blog werre!
Ä scheeni Woch wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 17. März 2014
D'Ortenau vun wittem (34)
's schiint, der Spiegel isch im Irrgarte däzüe kumme. Was de Stadtpark (unn de Irrgarte) nadierlich noch interessanter macht. Unn mit de Zitt solle noch meh so Irrgarte-Statione däzüe kumme.
Do werre sich minni Kinder freye, wenn mir 's nägschde Mol in de Stadtpark geht... Die sinn eh schun so begeischter vun 'em Park, unn in dem Irrgarte näben'em Spielplatz sinn sie immer fir ä Wiili b'schäftigt. Aber sie gehn au gern mit uns durch die G'wächshiiser oder laufe um de Enteteich rum.
Nur wenn d'Sandra mol widder all z'lang im Rosegarte hänge bliibt, dann werre sie zappelig ;-)
Unn ich? Ich bin jo schun in de Schüälzitt, wenn d'letscht Stund üssg'falle isch, gern mol in de Staftpark nibber g'loffe unn hab ä Rundi drillt. Wobei ich zu sellere Zitt lieber bii de Wellesittich unn andere Tiere g'hockt bin, aber 's B'sundere am Lohrer Stadtpark isch jo eh de Gesamtiidruck mit denne viele verschiedene Impressione!
Also wenn Ihr schun länger nimmi im Stadtpark ware: Nutze de Frühling, wenn er jetzt endlich kummt, unn gehn mol widder hin!
Viellicht sähne ma uns jo sogar?, spekuliert
De Bischemer
Donnerstag, 13. März 2014
D'Hyäne
Alli ware sie Singles, mehr oder weniger uff Männerfang, unn sinn immer nur im Rudel uff'trete. Darum hänn sie bii uns in de Clique au de Spitzname "d'Hyäne" g'haa!
Oh Mann, was hänn die Wiiber läschtere kinne! Die hänn jeden Mann, wenn er nit iffbasst het, in de Luft zerrisse, darum war ihr Spitzname au mehr als g'rechtfertigt!
Allerdings hab ich, schiint's, nit in ihr "Beuteschema" basst (obwohl, do war jo noch... aber des g'heert jetzt nit do her!).
Mir hänn uns eifach nur güät vertrage, unn so hämmer immer echt viel Spaß mit'enander g'haa. Mir sinn au manches Mol mit'enander in d'Disco oder in ä Kneip 'gange, wu mir uns dann gegesittig Tips fir 's jeweils andere G'schlecht gää hänn.
Ich glaub, so mancher Mann isch neidisch g'sii, wenn ich do ällei mit fünf Fraue unterwegs war - bis er sie dann nähder kenne g'leert het, hihi! De eine oder andere vun minnene Kumpels het ibber die Johre au versüacht, mit de eine oder andere vun de Hyäne anz'bändele, aber ebbis Dauerhaft's het sich do drüss nie ergää.
Unn wie's so isch, sinn dann mit de Zitt au bii ihne anderi Männer in's Spiel 'kumme, unn des Rudel het sich immer witter üffg'löst. Unn mir isch's ähnlich 'gange: Nur noch mit zwei vun denne bin ich immer noch in lockerem Kontakt, die andere drey sinn sither Johrzehnte vun minnem Radar verschwunde.
Aber den Name "d'Hyäne", den werre sie wohl ihr Lebdag nimmi los, lacht
De Bischemer
Montag, 10. März 2014
Was ä komischer Geburtsdag!
's het schun dämit ang'fange, dass ma am Samschdig bii Bekannte ware, wu ma bis spoot in d'Nacht bliibe sin. Also hänn dann pünktlich um Mitternacht alli "Happy Birthday" g'sunge. Fir d'Le het des aber gar nit basst, will in ihrem Kopf de Geburtsdag erscht nooch'em Schloofe unn Uffwache anfangt. Also hämmer erscht mol uff's Gratuliere verzichtet.
Dann isch au noch de Lu krank g'sii - Darmgripp! Schun nachts unn morgens het er mehrmols "Meggili babbelt", unn entsprechend schlapp isch er rum g'hängt. Au ich hab zitwiis Büchweh g'haa, aber bii mir het sich's wengschtens in Grenze g'halte.
Uff de frisch 'backene Geburtsdagsküache unn die leckere Schnitzel, die's zum Mittagesse gää het, het aber geschtern fascht keiner Appetit g'haa...
Däzüe isch au noch kumme, dass d'Le noochmittags mit ihrere Danzgrupp ä Ufftritt bii'm "Tanzfieber" g'haa het. Um halber zwei hab ich sie schun zum Schminke unn Probe furt broocht, unn vun kurz nooch drey bis halb sechs war d'Sandra mit ihre in de Hall g'hockt.
Mit g'miätlichem Geburtsdagskaffee unn Sunneschiin war also nit viel. Aber 's war de Le ihr Wunsch, die alli Danzgruppe noch anz'schaue, unn des soll jo an so 'eme Dag au priorität haa, gell?
Wenigschtens hab ich morgens schun mit de Le ä Runde uff'em Radweg zum Verkehrsübungsplatz drillt. Sie het nämlich fir ihri Bubb ä Sturzhelm unn Kindersitz fir's Fahrrad bekumme, unn die hämmer nadierlich üssprobiere miän!
Obends hämmer denne Dag dann mit "Schweinchen Babe" üssklinge lehn, unn dann ware mir au alli widder ziemlich z'friede mit dem Sunndig.
Unn noochher steht dann noch de Kindergeburtsdag an - falls sich de Lea ihr Büüchweh vun hitt morge widder verzoge het.
Genieße denne sunnige Määndig, appelliert
De Bischemer
Donnerstag, 6. März 2014
De "Dealer" Martin
Des het nadierlich ziemlich viel mit de Programme z'düe g'haa, die's fir so ä Computer gää het. Unn ich war immer güät versorgt, will ich de Martin g'haa hab. Minner Dealer!
Eigentlich war er jo gar kein "Dealer", sondern ehnder ä "Distributor". Er het nämlich die Progrämmli gar nit verkauft, sondern sie mir umesunscht gää. Was, wenn ma's genau nimmt, ganz scheen uneigenützig war. Ich hab ihm nämlich im Gegezug fascht nie ebbis mitbringe kinne. Ich hab nur ein einziger Studiekolleg 'kennt, wu au ä Atari g'haa het. Unn wenn ich vun dem mol ä nej's Programm bekumme unn des dann 'em Martin mit broocht hab, dann het er's fascht immer schun selber uff de Feschtplatt g'haa.
Apropos Feschtplatt: Des war dertmols noch ä kleini Sensation. Ich hab mit denne Floppy Disks rum jongliert, was nadierlich die Menge vun neje Programme pro B'süach ziemlich beschränkt het. Meischtens hab ich so ä Handvoll vun alte Diskette mitbroocht, wu ich die Programme g'löscht hab, die ich am wenigschte bruucht hab.
De Martin aber, der isch mit sinnere 20 MB Feschtplatt do g'hockt unn het eifach Programm um Programm g'lade... Lösche?? Mache ma nit! ... Programm XY?? Hab ich schun! ... Was süachsch?? Do isch es!
Egal ob's Zak McKracken, King's Quest, Degas Elite, Vermeer, WordPerfect, Campus CAD oder sunscht ebbis war - vum Martin hab ich's bekumme! Er war dertmols quasi Google unn NSA im Kleine: ä lokali Datenkrake :-)
Irgendwänn hab ich denne Atari dann an ä Bekannter quasi verschenkt, kann ich mich erinnere.
Eigentlich schad, findet jetzt
De Bischemer
Dienstag, 4. März 2014
Z'spoot!
Die Bischemer sinn geschtern mit'em Zug zum Zug - was schwieriger war, als es sich anheert! Am Bodeheimer Bahnhof sinn nämlich drey (!) Züg durchg'fahre, unni ebber mitz'nemme. Sie ware nämlich schun rappelvoll, do hätt küüm noch ebber nii basst.
Zum Glück isch nooch'em dritte gliich ä Sonderzug iig'setzt worre, unn der war so leer, dass ma nooch'ere Stund Wartezitt wenigschtes im sitze nooch Mainz g'fahre sinn.
Bis mir dann also an de Kaiserstrooß (fascht bii minnere alte Wohnung) g'stande sinn, isch schun d'Zugnummer 68 dran g'sii. Was au heißt, dass ma de Bischemer KMV knapp verpasst hänn. Schad... Aber bis dann irgendwänn d'Zug-Ent kumme isch, hämmer noch grad g'nüe z'schau, Helau schreye unn Kamelle fange g'haa.
Nit nur d'Kinder ware dann miäd, sondern mir alli. 's het dann au widder g'langt mit dem ganze Müll, denne Glasscherbe unn B'soffene... Also hämmer noch ä weng ebbis g'esse unn sinn z'ruck zum Bahnhof g'wackelt. Schnell noch ä baar frische Kreppel fir daheim 'kauft, unn dann nix wie ab ins beschauliche Bischem!
Ma glaubt nit, wie anstrengend Zug-schaue isch, stüümt
De Bischemer




