Montag, 24. Februar 2014
Mengelehre
Es het also jeder so ä Kaschte mit denne logische Blöcke kaufe miän, damit ma an dem Beispiel d'Mengelehre het übe kinne:
Komischerwiis isch der Trend dann ziemlich schnell rum g'sii, unn daheim isch der Kaschte dann johrelang rumg'lege. Mit denne dinne unn dicke, verschiedfarbige Dreyecke, Quadrate, Rechtecke unn Kreisschiibe het ma zum Spiele jo nit b'sunders viel anfange kinne. Also sinn sie au ziemlich schnell widder vergesse worre.
Aber ich bin mir fascht sicher, dass die bii minnene Eltere noch daheim in de Eckbank drin leye. Wenn ich demnägscht widder in Oberschopfe bin, dann müäß ich direkt mol dänooch süache.
Lerne d'Kinder hitz'dag in de Schüäl eigentlich kei Mengelehre meh?, frogt sich
De Bischemer
Donnerstag, 20. Februar 2014
Alti Liebe roschtet (nit)!
's müäß so etwa zwei, drey Johr nooch de Zitt g'sii sii, wu ich D'Waltraud verkauft hab. Ich hab inzwische ä ander's Audo (ä wisser Corsa) g'haa, hab mich aber immer noch nooch alle Ente ummdrillt. Unn irgendwänn, ich hab's fascht nit glaub kinne, isch d'Waltraud uff'eme Parkplatz an de große Bleiche in Mainz g'stande!
Sie war ziemlich verroschtet unn runterkumme, aber ich hab sie uff de erschte Blick erkännt! D'hinter Stoßstang het noch de selbe Delle g'haa, wu ich emol bii'm Iiparke hänge bliibe bin unn d'Stoßstang mit de Hand widder z'recht boge hab. Unter 'em "2CV6"-Logo am Kofferraum het noch de "...macht neidisch"-Uffkleber bäbbt, ibber denne sich so viel amüsiert hänn. Unn sogar die Sitzbezüg, wu mir d'Mama dertmols maßg'niidert het, ware noch drin!
Min Herz het echt ä Hopser g'macht! Am liebschte hätt ich sie abg'knutscht!
Kurzfrischtig hab ich mir ä Zettel g'schnappt, hab d'ruff g'schriebe, dass ich minni alt Ent gern widder z'ruck kaufe däd (Preis egal), unn hab denne Zettel an de Schiibewischer klemmt!
Ich hab g'wartet, g'wartet, g'wartet, aber 's het sich niemänds g'meldet :-(
Wahrschiins het d'Waltraud eifach ä nejer Liebhaber g'funde g'haa, glaubt
De Bischemer
Montag, 17. Februar 2014
Bulverblättli oder Ringe?
Wenn ich do an minni Kinderzitt denk - do ware d'Büabe eigentlich fascht immer als Cowboys oder Indianer verkleidet. Oder Sheriff, wenn ma so ä Sheriff-Stern g'haa het. Des war schun ebbis b'sunders! Unn was hänn Cowboys unn Indianer bruucht? Nadierlich ä Bischtol!
Schun dertmols het's jo zwei Versione vun Bischtole gää, mit unterschielicher Knall-technologie:
Uff de eine Sitt die Bulverblättli, die uff so 'eme rötliche Babierband druff ware. Die hänn zwar nit so lütt 'knallt, aber däfiir ware uff denne Rolle halt ziemlich viel Schuss.
Uff de andere Sitt dann die Ringe, die entweder acht oder zwölf Schuss g'haa hänn. Do dämit het ma lütter schiäße kinne, aber es war hat au viel schneller Schluss, unn ma het denne Ring wechsle miän. Bii de Bulverblättli hett ma eifach obe 's verbruuchte Babier abg'risse, wenn's eine g'stört het.
Ach ja, unn des Scheene an de Bulverblättli war au, dass ma sie sogar unni Bischtol het knalle lehn kinne, indem ma mit'eme Stein druff g'haue oder gliich quer ibber mehreri dribber 'kratzt het!
Do krieg ich grad Luscht, des mol widder z'probiere, gesteht
De Bischemer
Donnerstag, 13. Februar 2014
Thermalbad in Chile
Mir sinn mit'em Bus nooch Entre Lagos g'fahre (was wirklich zwische zwei Seeä leyt) unn vun dert nooch Aguas Calientes g'wandert. Wenn Ihr ä weng Spanisch verstehe, dann kinne Ihr Eych denke, dass es dert Thermalquelle git...
Des Dorf (unn die ehemalig Badeanstalt) het allerdings schun mol bessere Zitte g'sähne, es het nämlich gar kei funktionierend's Thermalbad mehr gää.
Allerdings hänn mir am Fluss, wu durch de Ort fließt, noch Betonsockel vun alte Pools entdeckt. Unn an dere Stell isch's Flusswasser nit iiskalt, sondern lauwarm g'sii!
Darum hämmer uns sofort dran g'macht, mit Wackerstei' ä kleiner Pool vum Fluss abz'trenne. Grad so groß, dass ma z'dritt niileye hänn kinne.
Unn schun hämmer unser privates Thermalwasser-Sanatorium g'haa: 's Wasser, was üss'em Bode in denne Pool g'strömt isch, war richtig heiß. So heiß, dass es in dem Pool ibber vierzig Grad warm g'sii isch, obwohl dert vun alle Sitte iisig's Flusswasser zwische de Stei' nii g'loffe isch!
So simmer also in denne Pool nii g'läge, bis ma's nimmi üssg'halte het. Dann schnell ä baar Schritt nibber ins Flussbett, unn runter ins iiskalte Bergwasser! Des hesch aber nur ä baar Sekunde lang ertrage, bis d'Kälti die inner Hitz verdrängt het. Also nix wie z'ruck in de Wärmepool!
De halbe Noochmittag hämmer so verbroocht, bis es dann Zitt zum Z'ruckwandere war. Ihr kinne Eych sicher vorstelle, dass ma an dem Obend richtig güät g'schloofe hänn, oder?
Frischi Luft unn heißes Wasser, des düet güet, weiß
De Bischemer
Montag, 10. Februar 2014
Call of Wellness
Mit unsere iig'schworen "Biggecamping"-Mannschaft simmer am vergangene Wocheend im'e Feriepark in de Eifel g'sii. Mir hänn vier Hiiser im'e LandalPark g'mietet g'haa. Die Trierer unn Münschteraner sinn schun am Dunnerschdig ang'reist, die Mainzer unn Wiesbadener erscht am Friddig, will d'Kinder halt morgens noch in de Schüäl ware.
Jedes vun denne vier Hiiser het ä eigeni Sauna, Solarium unn offener Kamin g'haa. Fir Wellness-Feeling war also g'sorgt.
Wie sich's g'heert isch im Trierer Hüüs gliich 's Basislager etabliert worre, dert war nämlich d'bescht Versorgung mit Bier. Des hämmer au nit anderscht erwartet...
Trotzdem het jedi Familie / Grupp au noch g'nüe Zitt fir sich selber g'haa. D'Kinder sinn in d'Spielgrotte unn ins Schwimmbad, d'Erwachsene in d'Sauna, unn zwischedurch (unn immer widder) het ma sich bii de Trierer zum schwätze, esse unn trinke troffe.
Ich hät jo nie 'glaubt, dass des so güet funktioniert. Aber mir sinn inzwische halt schun so ä iig'schworeni G'meynschaft, dass es gar kei Streß gää kann, schiint's!
Nur dodurch, dass in dem Park fascht kei Telefonempfang war, isch d'Koordination manchmol ä weng schwieriger worre. Im Zweifelsfall hänn sich dann aber alli widder im "Leberzentrum" iig'funde, unn so het's schun widder basst.
Ä echti Alternative / Ergänzung zum Bigge-Camping, freyt sich
De Bischemer
Donnerstag, 6. Februar 2014
Lichtmess
's wurd jo wirklich langsam Zitt!
Geht des nit ä klei' weng schneller?
Ich hab's eilig, liäbi Litt...!
Schaue nur in de Kalender:
Mar'ja Lichtmess isch vorbey!
(Oder, wie in and're Länder:
Celebrating Groundhog day)
Winter, kannsch Dich noch so wehre,
Jetzt gehsch aber wirklich z'End!
Keinem müäß ma des erkläre,
der Maria Lichtmess kennt!
Oder, wie's im Badische so scheen heißt:
"Maria Lichtmess: Spinne vergess, bii Dag z'Nacht ess!"
Freye Eych uff die helle Däg, rüäft
De Bischemer
Montag, 3. Februar 2014
D'Ortenau vun wittem (33)
Wenn ich so ebbis lies, dann bin ich immer widder hin un her g'risse.
Uff de eine Sitt kann so ä Narre-Umzug in Lohr nadierlich 'em Mainzer Rosemontagszug nit 's Wasser reiche... Aber uff de andere Sitt het die alemannisch Fasent halt doch ä ganz anderi Qualität wie die Meenzer Fassenacht.
Sogar minni Frau unn Kinder hänn des inzwische iig'sähne: Egal, wie wild in Mainz g'fiirt wird, unn wie viel Güütseli unn Schokolädli die Kinder bii'm Umzug sammle, 's scheenschte Fasent sither langem war fir uns alli halt, wu mir vor zwei Johr 's Wocheend in Oberschopfe verbroocht unn bii de Umzüg in Ichene unn Biberach däbii g'sii sin!
B'sunders die Biber vun Biberach hänn bii de Kinder ä bliibender Iidruck hinterlo', aber au die ganze andere Hästräger unn Hexe mache halt de Unterschied zu de Meenzer Fassenacht üss!
Aber ma nimmt halt, was es git, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 30. Januar 2014
Shakin' Stevens
Eigentlich ware minni erschte Lieblingsgruppe jo Saga, Police unn Styx, aber d' allererscht Kassett, wu von Schallplatte ibberspielt worre isch, war vum Shakin' Stevens.
Ich sieh's noch vor mir, wie ich ganz uffg'regt vun de Schüäl heim kumme bin, will ich's kümm verwarte hab kinne, endlich die Kassett anz'heere... Ich hab mir de Radiorekorder uff de Kuchidisch g'holt unn während 'me Esse Shakin Stevens g'heert. (In derre Zitt bin ich immer erscht gege halb zwei heim kumme, unn darum hab ich meischtens ällei 'gesse, will d'andere schun längst fertig ware. So hab ich also wengschtens Unterhaltung bii'm Esse g'haa...)
Mit de Zitt isch die Begeischterung fir de Shakin' Stevens dann widder abg'flaut, unn ich bin ziemlich sicher, dass die Kassett au irgendwänn mit ebbis Aktuellerem ibberspielt worre isch...
Aber ich kinnt jo trotzdem mol im Keller in de Kassettekischt süache, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 23. Januar 2014
Esse im Urlaub (7)
De optimale Dag in Thailand sieht (von Esse her) in etwa so üss:
Zum Frühstück Banana Pancakes satt. Däzüe Kaffee unn äbunter Obstsalat.
Vormittags irgendwu ä Fruchtshake, bunt g'mixt üss allem, was grad do isch.
Mittags brägelti Nudel üss'em Wok, entweder mit Singha-Bier oder 'eme Fruchtshake.
Noochmittags widder ä Fruchtshake, oder frisches Obst. Viellicht ä Kokosnuss (Milch unn Fruchtfleisch) als Snack.
Obends frisch g'fangener unn 'grillter Fisch, mit G'miäs unn Riis. Singha-Bier bis zum Abwinke.
Nur ei Mol, do war ich schon ziemlich irritiert. Do war ich in Bangkok im Chinese-Viertel (also kinn die Thai nit wirklich ebbis däviir..) an 'eme Garkuchi-Stand. 's het leckeri Supp gää, aber wu der Koch mir Schweynsohre in d'Supp lege het welle, do hab heftig interveniere miän...
Unn jetzt hab ich richtig Appetit uff Wok, grummelt
De Bischemer
Montag, 20. Januar 2014
Unseri DO-X
Zittwiis ware minni Kumpels unn ich do richtig kreativ. B'sunders mit'em Jürgen hab ich dertmols die wildeschte Konstruktione baut.
Ei Mol, do hämmer ä Flugzeyg baue welle. Unn will mir in derre Zitt so begeischter ware vun de Dornier DO-X, hämmer ebbe des Wasserflugzeyg mit Fischer-Technik baut.
Falls Eych des jetzt nix sayt: Do isch ä Foto dävun:
Unser Kunschtwerk het sicher ä halber Meter Spannwitt g'haa unn het wahrschiins so einigi Pfund g'woge.
Min Babba war vun dem Flugzeyg so begeischtert, dass er 's ins Spielzeygg'schäft in Friesene mitg'numme het. Unn dert isch's tatsächlich als Werbung mehreri Woche lang im Schaufenschter üssg'stellt worre!
Aber irgendwänn isch's dann halt doch widder zerlegt worre, will ma d'Einzelteile fir 's nägschde Projekt brucht hänn.
Eigentlich schad, dass ma's nit vorher fotografiert hänn, findet
De Bischemer
Donnerstag, 16. Januar 2014
Bii de Vernissage
Eines Obends, ich glaub, 's war in Rosas, hämmer nirgends ä Kneipe, Restaurant oder ähnlich's g'funde, wu ma ebbis hätte esse kinne. Däbii hämmer so ä Hunger g'haa!
Uff eimol het d'Sandra ä Schild an'ere Kunschtgalerie entdeckt, dass an genau DEM Obend ä Vernissage stattfinde däd. "Nix wie hin, do git's immer ebbis z'esse!", het sie g'meynt. Also simmer in die Galerie g'schliche unn hänn versüacht, wie iig'ladeni Gäscht üssz'sähne. Des war nadierlich nit liicht, schließlich simmer in unsere Urlaubsklamotte unterwegs g'sii, mit denne mir in dere G'sellschaft schun ziemlich uffg'falle sin. So mancher het uns krumm ang'lüegt, aber egal!
Unn tatsächlich, do sinn Kellner mit Tabletts voll Wiin unn Sekt rumg'loffe! Schnell hämmer uns zwei Gläser g'schnappt - Mut antrinke, locker werre! Des het so güät 'klappt, dass ma gliich nochmol züeg'langt hänn... (Oh, nit vergesse... Immer scheen interessiert uff d'Bilder schaue, unn öfters de Standort wechsle, bevor ebber dummi Frooge stellt...!)
Irgendwänn sinn dann sogar Tabletts mit Tapas broocht worre. 's isch au Zitt worre, der Wiin unn Sekt isch uns ganz scheen in de Kopf g'stiege! Also fescht züeg'langt!
Es müeß ä wichtiger Künschtler g'sii sii - die hänn nämlich so viel z'esse unn z'trinke serviert, dass sogar mir irgendwänn uffgäää hänn!
An dem Obend sinn mir beidi ziemlich ang'heitert heim g'wackelt unn ganz scheen vollg'fresse ins Bett 'keyt!
So ä Vernissage kann ich nur empfehle, grinst
De Bischemer
Montag, 13. Januar 2014
Güät g'nüe oder nit?
Minni Kinder hänn jetzt jo unbestritte de gliiche Gen-Pool mitbekumme. Unn trotzdem sinn sie vun de Mentalität her komplett verschiede.
De Lu, der isch schun immer ä Bequemer g'sii. Sich anstrenge, des isch nit sin Ding. Wenn ma mol vum Lego-baue absieht, dann het er eigentlich selte d'Motivation, sin Beschtes z'gää.
D'Le dägege, die will immer am liebschte alles 150-prozentig mache. Ganz oder gar nit, het ma de Iidruck.
Zum Beispiel bii'm Schwimme: Wenn mir ins Schwimmbad gehn, dann däd de Lu jo am liebschte immer nur im warme Whirlpool rumleye. Bahne schwimme isch gar nit sin's! Mit Ach unn Krach het er's g'schafft, 's Seepferdli-Abzeiche z'mache. Unn selbscht des erscht, noochdem d'Le 's ihm vorg'macht het. Do het er nadierlich nit hintenooch bliibe kinne.
D'Le, im Gegesatz däzüe, het inzwische schun drey Schwimm-Abzeiche g'macht!
Wu sie g'heert het, dass ma fir's Bronzene Jugendschwimmabzeiche 200 Meter schwimme müäß (was sie noch nie vorher g'macht het), do het sie g'meynt: "Des schaff ich!", isch in's Wasser g'hopst unn isch die acht Bahne g'schwumme. Unni mit de Wimper z'zucke!
Des Abzeiche het sie sich dann nadierlich au voller Stolz an de Badeanzug nähe lehn.
Uff de andere Sitt setzt sich d'Le au bii allem, was sie macht, g'hörig unter Druck. Immer will sie alles schun kinne, iberall will sie d'Bescht' sii, unn wenn ebbis nit uff Anhieb klappt, dann isch sie ganz verzwiifelt.
Des däd's bii'm Lu nie gää. Er vertritt meh' denne Minimax-Standpunkt - "Ímmer nur 's Nötigschte" isch ihm meischtens güät g'nüe. Mol schaue, ob sich des mit de Zitt noch ändert...
Viellicht schaue sie sich jo gegesittig 's Güete vun enander ab, hofft
De Bischemer
Donnerstag, 9. Januar 2014
Güäti Vorsätz!?
Herrscht de Alltag, kummt mir vor.
Wu sinn nur die Vorsätz hii?
Pfiffedeckel! Lätz isch g'sii...
Endlich widder g'sünder esse?
Kannsch vun Anfang an vergesse.
Zigarette?? Alkohol??
Unni isch's uns au nit wohl!
Fahrrad statt mit'm Audo fahre?
Jetzt, im Winter, au nit 's Wahre!
Wer het vor g'haa, Sport zu triibe,
Statt im Sessel hocke z'bliibe?
Doch stattdesse glüht die Glotze!
Immer 's Gliiche! Ich kinnt ...
Aber lehn ma des! Es verlangt keiner vun Eych, dass Ihr perfekt sii miän... Versüache eifach, immer ä klei weng besser z'were, Eyere Ziele in kleine Schrittli nähder z'kumme, unn wenn Ihr sie erreich hänn, Eych widder neji Ziele z'setze. Dann wird's au klappe mit 'em Z'friedesii in 2014!
Also seye nit so streng mit Eych, appelliert
De Bischemer
Montag, 6. Januar 2014
Musicbox
Irgendwänn hänn de SWF unn de SDR jo zum SWR fusioniert, wie Ihr Eych viellicht entsinne kinnt. Dertmols isch einem des "SWR3" jo gar nit liicht vun de Lippe kumme, aber hitz'dag isch's grad umg'kehrt - SWF3 heert sich irgendwie komisch an, oder??
Bii SWF3 jedefalls, do het's mittags um eins immer d' "Musicbox" gää. Do het ma als Grupp (Schüälklass, Kollege, was au immer) ä Wunschzettel mit mindeschtens fuffzig Lieder hinschicke kinne, unn üss dere Lischt isch dann fir ei Stund lang 's Programm g'macht worre. Däzüe het's dann noch ä kurzes Telefonat mit de Grupp gää, was dann live ins SWF3-Land g'sendet worre isch.
Bii unserem Landschüälheim-Uffenthalt in de achte Klass hänn mir beschlosse, au so ä Lischt hin z'schicke. Jeder het zwei Lieder rüsssüache derfe, sodass ma die fuffzig au erreicht hänn. Ich weiß noch, dass ich mir "Johnny and Mary" vum Robert Palmer unn irgendebbis vum Cougar-Mellencamp g'wünscht hab. Aber ob mir ibberhaupt uff Sendung 'gange sinn, unn ob minni Lieder g'spielt worre sinn, des kann ich Eych bi'm beschte Wille nimmi sage...
Wenn ma bedenkt, dass zu derre Zitt Lieder üss'em Radio noch uff Kassette uffg'numme worre sinn, dann war so ä "Wunschkonzert" noch ä richtig's Ereignis! Hit horcht ma sich die Lieder, wu ma heere will, jo eifach uff Youtube, Spotify oder sunscht wu an...
Do war die Musicbox doch echt noch uffregend, findet
De Bischemer
Freitag, 3. Januar 2014
De Hüüsmeischter Meier
Während ma d'Frau Meier eigentlich nur in de große Paus 'troffe het, wenn sie üss'em Hüüsmeischterzimmer z'sämme mit ihrem Mann Bretschle, Weckli unn Kakao verkauft het, so war de Herr Meier eigenlich immer präsent. Er het so ä ruhigi Autorität g'haa, dass jeder noch so wilde Racker g'spurt het, sobald er ufftaucht isch.
Nadierlich het er mit uns kei liicht's Lebe g'haa, bii allem, was mir do ine Schüäl ang'stellt hänn. Aber ma het g'merkt, dass er vun Grund uff ä herzensgüäter unn kinderliäber Mensch isch! Au wenn er dir de Balle wegg'numme het, mit dem dü in de Aula rumbolzt hesch: Am nägschde Morge hesch 'ne immer widder bekumme!
Unn nadierlich au sunscht: Hesch Kriid oder ä nejer Schwamm bruucht: De Meier het's g'haa. Wenn ebbis kabütt 'gange isch: De Meier het's repariert. Hesch Stritt mit Größere g'haa: De Meier het sie z'sämme g'schisse.
Ä Zitt lang nooch'em Abi, do hab ich mich mit'em Ralf noch manchmol obends im Scheffel 'troffe, um ä weng in de Aula mit'eme Tennisball uff zwei Betonpfeiler z'erbse (wie verruckt kann ma eigentlich sii, freiwillig in d'Schüäl z'kumme??). Do hämmer dann ab und züe de Meier bii sinnem obendliche Rundgang 'troffe. Unn obwohl er g'wisst het, dass mir do längscht nix mehr z'süache hänn, het er uns nie rüss g'schisse, sondern noch ä Schwätzli mit uns g'halte - Dank' scheen, Herr Meier!
Zur Johrtausendwend' isch dann in Rente 'gange, hab ich g'lese. So manchi Abi-Generation het ihn also schun nimmi erlebt!
Ich bin sicher, er wird 'em Scheffel fehle, meynt
De Bischemer
Dienstag, 31. Dezember 2013
Silveschter
Unn so mancher ziägt Bilanz:
"War ich immer Schnellschter, Beschter?"
Doch was soll der Affetanz??
Denn was zähle die Pokale?
Wichtig isch, was wirklich bliibt...
Kumm zum Kern, vergiss die Schale!
Wichtig isch: Hesch g'lebt? Hesch g'liebt??
Nur nooch dem sollsch wirklich strebe!
Schau nach vorn unn ziäg ä Strich.
Leb es ganz bewußt, Din Lebe!
Denn am End geht's nur um Dich!
Ä güäter Rutsch ins neje Johr wünscht Eych
De Bischemer
Freitag, 27. Dezember 2013
Urlaubsimpressione, öschterreichisch
Zum Frühstück mit Weckerl unn Marilleschleckli het's Milchkaffee gää (was uff'em lange 'ee' betont wird). Dänooch simmer in de Schnee g'fahre, wu d'Kinder ä weng Ski g'fahre unn uff'em Anfängerhang g'liftelt sinn.
Z'Mittag simmer in de Jausenstation iig'kehrt, dert het's Fritattensupp unn Topfenstrudel gää. Unn nadierlich minni geliebt Kaaspressknödelsupp!
Alsbald hämmer uns dann widder uff de Heimweg g'macht, zu Oma unn Opa.
D'Vierschanzetournee het noch nit ang'fange, sunscht wär de Fernseher uff Dauerbetrieb g'stellt g'sii... So aber hänn d'Kinder wenigschtens d'Chance g'haa, ihr Wiihnachtsg'schenk, ä DVD, anz'schaue.
Schnell war widder Zitt für noch ä Kaffee (... Ihr wisse, wie's üssg'sproche wird...) mit Mahlberger Schlossküache (vun mir) unn Kipferl (vun de Oma).
Im Wintergarde war grad noch hell g'nüe zum lese, aber nooch'eme Wiili war schun alles bereit fir's Fondue. Bis uff de Mage nadierlich - will Hunger hämmer noch nit wirklich g'haa... Aber egal, esse geht immer, schiint's!
Obends simmer - wie immer - zum Kartespiele zwangsverpflichtet worre - 'Stich ansage', wie üblich... Unn wie immer simmer vun "de Einheimische" abzoge worre. Was het sich de Opa g'freyt!
Alles also, wie sich's gheert, stüümt
De Bischemer
Montag, 23. Dezember 2013
Wuanderscht g'lese (11)
Ach, Sardinie! Lieblingsinsel, fascht schun zweiti Heimät... !
Es wär mol widder an de Zitt, Dich z' b'süache! Nit nur ich, au d'Sandra unn die Kids stüüme sehnsüchtig, wenn sie an die Strände, Städtli unn all des andere denke!
De Wiihnachtsurlaub isch jo schun verplant, aber vielleicht finde mir an Oschtere noch ä Möglichkeit, endlich widder mol nooch Algero z'fliäge!?!
Unn in de Zwischezitt kann ich wenigschtens vun Sardinie draime! Uff de Websitt Pecora Nera ("Schwarzes Schoof") git's wunderbari Berichte vun de Insel: Vum Lebe, vun de Litt, vun de Landschafte...
Ich bin dann mol weg, z'mindescht im Kopf, verkündet
De Bischemer
Donnerstag, 19. Dezember 2013
Jubiläum
De letschte Beytrag war de fünfhundertschte Artikel, wu ich g'schriebe unn veröffentlicht hab!
's het jo langsam ang'fange, aber in den letztsche vier Johr hab ich's tatsächlich g'schafft, im Schnitt jedi Woch zwei Artikel z'produziere. Unn wenn ich minni Notize so anschau, üss denne ich dann immer widder die Beyträg entwickel, dann sott au fir 2014 noch g'nüe Material iibrig sii!
Frohes Mitlese wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 16. Dezember 2013
D'Ortenau vun wittem (32)
So bin ich an dem Morge mit minnene Eltere am Stubbe-Fenschter g'stande unn hab beobachtet, wie Äscht g'floge, Baim g'schittelt unn sogar Dächer abdeckt worre sin! Wenn mol de erschte Ziegel üss'eme Dach furt bloose war, dann het's fir de Lothar nadierlich kei Halte meh gää, unn des Loch im Dach isch immer größer worre.
Bii unserem Hüüs isch glücklicherwiis nix Gravierend's bassiert.
Uff de andere Sitt vom Hüss, üss'em Kuchifenschter nüss, het ma aber erscht recht die G'walt vum Lothar beobachte kinne. Dert sieht ma nämlich uff de Oberschopfener Wald. Uff eimol het ma g'sähne, wie sich d'Struktur vum Wald verändert, obbe uff de Ebene plötzlich die g'wohnt' Silhouette verschwindet unn wie statt Baim nur noch abg'risseni Baumstümpf stehn bliibe!
In de nägschde Däg hab ich dann ä Spaziergang in de Wald g'macht, unn do isch die Katastroph erscht richtig sichtbar worre! Ganzi Waldfläche ware umg'risse, d'Stämm ware wie vun'eme Riese in de Mitte abg'knickt, unn die Krone sinn krizz unn quer rum g'lege!
In de Zwischezitt ich des nadierlich uffg'rüümt, unn an den meische Stelle sinn neiji Baim 'pflanzt worre. Grad jetzt het de Förderverein berichtet, dass die Uffforscht-Aktione abg'schlosse sinn.
Aber trotzdem wird's noch manches Johr düüre, bis ma die Folge vum Lothar nimmi sieht.
De Lu wundert sich immer noch jedes Mol, wenn mir im Oberschopfener Wald jogge, dass an manche Stelle ä einzelner Baum dem Orkan 'trotzt het unn stehn bliibe isch. Do dävun (unn vun de Orkang'walt, die wu de Rescht vum Wald abg'holzt het) isch er jedes Mol schwer beiidruckt!
Sither dem Lothar hab ich au gröschter Respekt vor Sturm, bekennt
De Bischemer
Donnerstag, 12. Dezember 2013
Hit...
Ich bin jo immer noch felsefescht ibberzeugt, dass des d'bescht Entscheidung vun minnem ganze Lebe war! Jederzitt däd ich's sofort widder so mache!
Aber dass es so witt kumme isch, war nadierlich erscht mol ebbis anders nötig: De Antrag nämlich...
Unn hitt präsentier ich Eych zu erschte Mol, wie des üssg'sähne het. So nämlich:
Ich hab mir extra ä halber Dag frey g'numme, denne Küache backe, verziert unn alles vorbereitet, bis d'Sandra obends heim kumme isch.
Ihr kinne Eych vorstelle, was des fir ä Iiberraschung war, wu ich die Tort präsentiert hab...
Dass sie z'erescht "oh, nei!", g'rüefe het, war nur dem Schreck g'schuldet. Do däfiir war 's "JA!" dann umso klarer!
Oder, wie de Janosch's in sinnere G'schicht "D'Tigerent unn de Frosch" verzehlt:
"FREILICH! Oh, sie hat FREILICH JA gesagt"
Do d'ribber frey ich mich hit, am zehnte Johrestag, b'sunders, weiß
De Bischemer
Montag, 9. Dezember 2013
Bischemer Wiihnachtsmärkt
Merk ich, wie die Zitt verrennt:
Woran hab ich des bemerkt?
's war schun widder Wiihnachtsmärkt!
Mittedrin im Unterhof
Steht ä Kripp - mit echte Schof!
Rundherum die ganze Ständ,
Wie ma's halt vun Bischem kennt!
Gliich am Eck de Brootwurscht-Stand!
Also schnell ä Wurscht uff d'Hand!
Mit dem Wunsch bisch nit ällei -
Darum stellsch Dich brav in d'Reih!
Vorher müäß ä Glühwiin her,
Dann fallt 's Warte nit so schwer!
Iiberall "halli!" - "hallo",
's halbe Dorf isch widder do.
D'Kinder schleppe Nippes aa -
"G'wunne! In de Tombola!"
Endlich spielt de KMV...
Sag, wu isch denn minni Frau?
Klar, sie hockt am Grundschüälstand,
Selbschtgebaschtelt's in de Hand.
Sternli, Glöckli, Wiihnachtsschmuck...
's Portemonnaie sitzt widder luck'!
Schwätzli hier unn Schwätzli dert,
Wie es sich in Bischem g'heert.
Mit so viele nette Litt,
Do verfliegt ganz schnell die Zitt.
"Ah, Herr Noochber, au mol do!?"
"Lang isch's her, wie geht's denn so?"
Also: Hoch die Glühwiin-Tass,
Dann macht's erscht so richtig Spaß!
Irgendwänn, mit letschter Kraft
Hämmer noch de Abflug g'schafft,
Unn de Märkt geht langsam z'End...
So gehört de zweit' Advent!
Uff'em Weg zum Wiihnachtsfescht
Isch DER Wiihnachtmärkt die bescht
Iistimmung, die's fir mich git!
Chrischtkind, kumm! Ich bin so witt!
Noch ä scheeni Adventszitt wünscht Eych
De Bischemer
Donnerstag, 5. Dezember 2013
Käs unn Baguette
Des isch inzwische schun ä richtige Tradition worre: Sobald ma 's Grenzschild unn die Zollhiisli passiere, rüefe d'Kinder vun hinte: "Kinne ma im 'Super U' widder Baguette unn Käs kaufe?"
Nadierlich kinne ma des, unn will der Supermarkt gliich an de erschte elsässer Üssfahrt leyt, simmer au schnell dert. Also nix wie nii in de 'Super U'!
D'Kinder wisse schun de Weg zum Brotregal, wu ich mir ä frisch's Baguette unter de Arm klemmt. 's isch besser, wenn ich des Brot heb... (D'Kinder schlenkere sunscht so viel mit rum, dass in dere Brotgugg nur noch Brösel unn Baguett-Deig iibrig bliibe).
Also witter, in de nägschde Gang zum Käs. Mir wisse genau, was mir welle, es müäß de "Tomme d'Alsace" sii. Gern probiere ma dann immer noch ä anderi Sort däzüe, aber unni unsren Tomme geht gar nix!
Schnell an d'Kass zum zahle, z'ruck ins Audo unn los!
Küüm simmer durch de Kreisverkehr durch unn widder uff de Audobahn, schun müäß de Beyfahrer 's Baguett in Stückli risse un verteile. Vor lütter Gier däd jeder am liebschte vum Käs grad so abbisse, aber damit au jeder sinner Anteil bekummt, wird er vum Beyfahrer rationiert unn verteilt.
Bis mir gege Stroßburg kumme, isch der Proviant schun mit Stumpf unn Stiel verschlunge! Zum Glück isch's dann meischtens schun dunkel, damit ma nit sieht, was fir ä Chaos die Baguette-Brösel (b'sunders uff de Rückbank) anrichte...
Aber au des g'heer däzüe!
Unn d'Oma wundert sich dann, dass mir obends kei Hunger hänn, grinst
De Bischemer
Montag, 2. Dezember 2013
Wuanderscht g'lese(10)
Bii www.reisedepeschen.de sinn nämlich zwei Sache ziemlich wahrschiinlich: Erschtens, dass Ihr ä g'hörige Zitt lang nimmi vum Bildschirm, vum Lese unn Bilder schaue, vum Draime unn vun derre Websitt wegkumme werre. Unn zweitens, dass Ihr möglichscht ball Urlaub nemme, ä Rucksack packe, ä Flug möglichscht witt weg buche unn abhaue welle!
Es isch echt unglaublich, was fir viehmäßig scheeni Reiseberichte do z'finde sinn! Nit nur die Reiseerlebnisse an sich, au de Schriibstil vun denne Autore isch sagenhaft!
Bii ä baar vun denne G'schichte (zum Beispiel Tanah Rata in Malaysia, Gibraltar oder Ushuaia uff Feuerland) bin ich noch länger hänge bliibe als sunscht schun, will die Berichte so viel Erinnerung hoch broocht hänn - ziemlich genau d'selbe Erfahrunge unn Iidrück hab ich nämlich dert selber g'macht!
Wie viel ma doch mit de Zitt vergisst, wenn man nit dribber redet!?!
Also dann, nemme Eych a baar Stunde Zitt unn fange an!
Aber sag nit, ich hätt Eych nit g'warnt, rüäft
De Bischemer
Donnerstag, 28. November 2013
Vorfreyd!
Aber diesmol isch (wie übrigens bii jedem jährliche Advents-B'süach) nit Oberschopfe d'Hauptsach, sondern Gengebach!
Mir hänn nämlich im Gengebacher Rothüüs - nai, genauer g'sayt im weltgröschte Adventskalender - g'hiirotet! Ich kann übrigens immer noch küüm glaube, dass des schun widder zehn Johr her isch!
Unn sitheer isch's nadierlich ä scheeni Tradition, dass mir jedes Johr im Advent de Gengebacher Wiihnachtsmärkt b'süache unn zumindescht ei Mol bii'm Fenschter-öffne däbii sin!
Des war übrigens 'es Fenschter an unserem Hochzittsdag:
Jetzt bin ich ganz ehrlich g'spannt, was fir ä Adventskalenderbild dies Mol uff uns wartet (au wenn mir's mol widder nit am zwölfte schaffe werre, dert z'sii)...
Im Internet hab ich g'lese, dass in dem Johr Kinderbüachfigure dran sin...
Ich wirr Eych berichte, verspricht
De Bischemer
Montag, 25. November 2013
Johresend
Jedes Johr, so schiint's, wird's schlimmer!
Wahnsinn, wie die Zitt verrennt.
Schun erahnsch' ä liichter Schimmer
Vun de Kerz am erscht' Advent...!
Oh, wie schnell die Woche fliäge,
Es isch eigentlich ä Graus!
Fascht kinntsch "de Moralisch" kriäge,
Denn schun ball isch Nikolaus...!
's düürt gefühlt doch längscht kei Woche
Bii de Kerze zwei unn drey,
Schnell noch schmücke, backe, koche,
Schun isch de Advent vorbey!
"Hosianna, Chrischt gebore!"
Freye sich dann alli Litt.
Aber "zwische denne Johre",
Do verfliägt erscht recht die Zitt!
Darum halte au mol inne,
Bliibe stehn unn schaue hin.
Werre still, im Herze drinne,
Au wenn d'And're hektisch sinn!
Viel Vor-Freyd uff de Advent wünscht Eych
De Bischemer
Mittwoch, 20. November 2013
Esse im Urlaub (6)
Uff 'ere Dienschtreis hab ich mol fir ä Woch nooch Südafrika fliege miän (oder derfe). Z'erscht nooch Johannesburg, was eigentlich nur ä g'wöhnliche Großstadt mit ung'wöhnlich hoher Kriminalitätsrate isch. Do bin ich dementsprechend nur in Begleitung vun de einheimische Kollege uff Tour 'gange, unn au dann nur in "sicheri" Gegende.
Des krasseschte war aber, dass mit de Kolleg am Sunndig noochmittag, wu ich grad g'landet war, uff ä "ditsches Folklorefeschtival" mitg'numme het... Ihr kinne Eych nit vorstelle, wie deplaziert Bloosmüssig unn Dirndl zwische denne alle denne Zulu-G'wänder üsssähne!
Aber 's Bier war güt, müäß ich züegää...
Dänooch bin ich aber nooch Kapstadt g'floge, wu's deutlich entspannter war. Ich bin durch d'Stadt flaniert, unn mit'eme befreundete Kolleg üss England unn sinnere Frau hämmer am Wocheend Üssflüg uff de Tafelberg unn zum Kap der güete Hoffnung g'macht.
Aber 's soll jezt jo nit um's Sightseeing, sondern um 's Esse gehn. Alla:
An einem Obend simmer vun de lokale Kollege zum Esse in ä Spezialitäte-Restaurant iig'lade worre. Do het ma quasi alles vum Büffet versüache kinne, was in Südafrika rennt, kriecht oder fliägt...
Ganz b'sunders lecker ware nadierlich Antilope-Steaks, wie ihr Eych viellicht vorstelle kinne. Superzart unn würzig.
Straußefleisch git's inzwische jo sogar bii uns, aber dertmols war des schun ebbis b'sunders, so g'räucherter Riesevogel z'probiere.
Ganz exotisch war's nadierlich, Krokodill z'versüache. Het irgendwie g'schmeckt wie ä Mischung üss Hähnchen unn Fisch. Nit schlecht, aber nit wirklich hervorragend.
Ich ess zwar schun gern Fleisch, aber an dem Obend isch's mir am End mit dem ganze "do mol" unn "dert mol" versüache echt z'viel worre... Aber mit dem leckere Rotwiin, den sie üssg'schenkt hänn, het ma's jo doch noch runter spüle kinne - grins!
Unn im Endeffekt schmeckt 's meischte Unbekannte wie Hähnchen, resümmiert
De Bischemer
Montag, 18. November 2013
Noch cool!
D'Kinder hämmer obbe am Fernseher 's Kinderprogramm schaue lehn, unn mir sinn im Wohnzimmer zwei Stunde lang abg'rockt wie in beschte Arche-Zitte. De Lu isch sogar eimol runter kumme unn het g'froogt, ob mir nit ä weng leiser mache kinne, damit sie's Fernseh' verstehn, aber in dem Moment ware ma egoistisch, do het er kei Chance g'haa!
Etwa nooch'ere Stund isch d'Le dann däzüe kumme unn het ä Wiili mit'danzt. Ich hätt jo nie 'glaubt, dass sie sich fir "Temple of love" oder "Rebel yell" begeischtere kann, aber sie het halt doch einig's an güetem G'schmack vun uns mit bekumme, schiint's!
Irgendwänn het sie dann zu mir g'sayt: "Baba, ich bin aber gar nit cool!" ... "Fir Din Alter bisch Dü cool g'nüe, unn üsserdem müäsch Dü noch gar nit cool sii!", hab ich g'antwortet. Do druff meynt sie: "Warum sinn Ihr eigentlich so cool?" ... 's Beschte, was mir als Antwort do iig'falle isch, war: "Mir hänn halt schun viel meh' Zitt g'haa, um 's Coolsii z'übe!"
Isch des nit herrlich, wenn ma vun sinnere eigene Tochter als cool ang'sähne wird??
Ich bin mol g'spannt, wänn "cool" sich zu "peinlich" wandelt, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 14. November 2013
D'Oberschopfener Äcker
Fir de hittig' Rückblick in minni Kindheit däd ich denne Begriff aber brüche, also bliibt's halt bii "Gewann"!
Wu ich noch klein war, do hänn mir (oder eigentlich: Het minner Babba) Äcker in verschiedene Gewanne vun Oberschopfe g'haa. Unn zwar folgendi:
- Uff dem Feld mit de beschte Üssicht uff Oberschopfe, uff de Obereck, stehn sither ich denke kann, unn bis hitt noch, d'Rebe. Güeter badischer Spätburgunder, wie sich's g'heert!
- In de Hälden, do wu immer min Lieblings-Feld g'sii isch, do hab ich als kleiner Büe schun g'holfe bii'm Bau vun de Hütti. Sie steht au hit noch dert, wird aber fascht nimmi g'nutzt. Wie mir dert friäjer mänches Mol ibbernachtet hänn, hab ich Eych jo schun verzehlt, gell?
- Grad güäti hundert Meter witter unte, do war immer de lange, schmale Acker in de Weyermatt. Ei einziger Epfelbaum isch do druf g'stande, unn will der Acker eigentlich immer verpachtet unn mit "Fruucht" b'stellt war, isch der Baum au immer 'em Mähdrescher im Weg g'sii.
- Vum Weyerberg hab ich Eych kürzlich verzehlt, des war de Kartoffelacker. Unn z'güeter Letscht bliibt noch des Feld im Balzerstal, wu de Babba au Rebe ang'legt het.
GANZ friäjer, wu sogar minner Babba noch ä kleiner Büe war, do war noch ä Feld im Unterwässer däbii. Do devun git's hit aber nur noch die G'schicht, dass eini vun de Küh' ihm mit ihrem Hintere in de Wassergrabe g'schuckt het. Unn wenn ihn nit d'Oma an de Hoor rechtzittig rüss zoge hätt, dann däd ich Eych hitt denne Blog nit schriibe...!
Inzwischen sinn d'meischte Äcker verkauft, 's Bewirtschafte lohnt sich halt in dere Größe nimmi. Eigentlich schad - friäjer het de Babba immer nur sage miän: "Ich geh uff d'Hälde" oder "... ins Balzerstal", dann hänn mir immer schun g'wisst, was Sache isch.
So witt wird's bii mir in Bischem nie kumme, befürchtet
De Bischemer
Montag, 11. November 2013
Süachbegriffe zum Blog (16)
Viel Spaß!
10. schau+mole+badisch (... des heißt aber "schau mol"!)
9. salli badisch (... genau, so grüßt ma sich uff badisch!)
8. kleine tomätli (... isch des irgendwie 's Gegeteil vun de gröschte Kartoffle??)
7. sanscho und panscho bilder (...Mexikanischi Frösch mit badischem Name!)
6. fahnen badener (... nooch de Wiinprob, oder ehnder doch gold-rot-gold??)
5. trinke mer einer alla guud (... ach jo, die legendäre Lallers!)
4. lallers eine badische familie (... sag ich doch!)
3. Sinn einer Schatzkarte (... hm... ä Schatz finde oder ihn widder finde, viellicht??)
2. uff de kaffeefahrt (... soll ma meischtens au irgendwelcher Plunder kaufe...)
1. bin ich uff all fäll däbii (... bii'm Fiire, wie ich Eych kenn, richtig??)
Mache nur so witter, lacht
De Bischemer
Donnerstag, 7. November 2013
Wuanderscht g'lese (9)
Allerdings schriibt de "Señor Rolando" nit uff badisch, sondern hochditsch. Sowitt ich des rüsg'funde hab isch er au kein Badner, sondern Züeg'reister in d' "Südstaaten", wie er gern schriibt.
In dem Blog ("Ein Papa hat das Wort") schriibt er wunderbar abwechslungsreichi G'schichtli ibber 's Familielebe, 's Blogge an sich, ibber 's Verreise unn hundert anderi Sache.
Unn do däbii het er so ä herlich un-uffg'regter Stil, der sich eifach scheen lese loßt. Als Beispiel will ich Eych hitt de Artikel "Bücherbüffet" ans Herz lege. Unn falls Ihr zufällig mol in de Nähdi vun Karlsruh sinn, dann kinni Ihr jo viellicht sogar mol die erwähnte Örtlichkeite üssprobiere...
Halte mich uff'em Laufende, appelliert
De Bischemer
Montag, 4. November 2013
Heimweh
Aber wenigschtens Eych will ich jetzt des Gedicht präsentiere. Ich find, 's isch ganz güet worre. Schaue selber:
Heimweh
Still hock ich in minnem Zimmer,
Kumm mir ganz verlore vor.
Des Gefühl wird immer schlimmer:
Oh, wie fern isch doch min Lohr!
Lang schun bin ich furt gezoge,
Trotzdem isch's noch min "Daheim",
Unn ganz oft noch, ungeloge,
Au' de Ort, vun dem ich draim!
Dann, im Traum, geh ich flaniere,
Lauf zum alte Rothüüs hin,
Kurz am Storcheturm pausiere,
Bii 'nem Gläsli Lohrer Wiin!
Schau nur, an de Dammenmühle
Fahre d'Bootli, sacht unn still.
Ach, wie ich an heiße, schwüle
Sommerdäg gern dert sii will!
Unn schun geht's zum Stadtpark witter,
Mit de Jamm'sche Villa drin!
Des Gefühl isch wirklich bitter
Dass ich ganz wuanderscht bin!
Still schau ich uff's Städtli nunder
Dann vum Schutterlindenberg...
Nur im Traum! D'rum isch's kei Wunder
Dass ich 's Heimweh widder merk!
Viel gäb's jetzt in Lohr noch z'schaue,
So viel Plätz' hab ich im Sinn,
Denn uff eins kann ich vertraue:
Dass ich immer "Lohrer" bin!
Ich bin jo mol g'spannt, welli zwei Gedichte jetzt denne Wettbewerb g'wunne hänn - am 21. November wird's verroote!
Viellicht klappt's jo 's nägschde Johr, tröschtet sich
De Bischemer
Freitag, 1. November 2013
Alles Güete noochträglich...
...lieber Blog! Vorgeschtern bisch sechs Johr alt worre! 's isch nit immer liicht g'sii mit Dir. Manchmol war's ä ziemlicher Schaff, sich um Dich z'kümmere... aber trotzdem bin ich froh, dass es Dich gitt.
Unni Dich wär ich schließlich nit
De Bischemer
Donnerstag, 31. Oktober 2013
Jetzt git's ä Tunnel!
Also nix wie de Interrail-Rucksack uff de Buckel, nüss üss'em Bahnhof, unn mitte in's Lebe! Mit große Auge hab ich die Sesamkringel-Verkäufer, Moscheeä, Dolmuş-Taxis unn verschleierte Fraue ang'schaut! Was ä Stadt! 's war Liebe uff de erschte Blick!
Unn wu ich dann noch 's erschte mol mit de Fähre ibber de Bosporus g'fahre bin, nooch Üsküdar... Ich hab minner erschte Schritt uff ä anderer Erdteil g'macht, unn am liebschte hätt ich mich wie de (alte) Pabscht uff de Bode g'legt unn de asiatische Bode 'küsst! Eigentlich war's jo ganz unspektakulär dert dribbe, aber 's war halt ä Weltpremiere...
Nooch ä baar Däg in Istanbul, wu ich noch witter nii in d'Türkei reise hab welle, bin ich dann (ebefalls mit de Fähre) zum Haydarpaşa-Bahnhof g'fahre. Ä richtig scheener Kopfbahnhof, im Kolonialstil 'baut vun 'eme ditsche Architekt, unn Startpunkt vun de Bagdadbahn (widder so ä Fernweh-Begriff)!
Wer do kei Herzklopfe bekummt, der isch schun dod:
Nie, nie, nie in minnem Lebe wirr ich die zwei Bahnhöf unn minni Reise dert hin vergesse!!
Unn hitt? Grad die Woch isch de Iisebahntunnel unter'm Bosporus durch eröffnet worre!
In Zukunft wird ma also nimmi am Sirkeci üssstiege, 's orientalische Flair vun Alt-Istanbul in sich uffsüüge, mit de Fähre nooch Kleinasie nibber fahre, unn des imposante Bahnhofsgebäude vun Haydarpaşa bewundere, bevor ma widder in de Zug stiigt. Sondern ma wird eifach sitze bliibe, 65 Meter unter'm Bosporus durch fahre, unn vun dere ganze Wunderwelt so güät wie nix mit bekumme...
Wie schad eigentlich, findet
De Bischemer
Montag, 28. Oktober 2013
Kartoffelfiir
's isch eh die Froog, wer vun Eych ibberhaupt (noch) weiß, wu de Weyerberg isch!?! Aber des erklär ich Eych ä ander's Mol, versproche!
Jedefalls simmer dann im Herbscht, wenn d'Kartoffle so witt ware, mit'em Einachser zu dem Feld g'fahre. De Babba het dann de Pflüeg an de Einachser g'hängt unn het die Kartoffle üss'em Bode g'holt. Unn mir sinn mit'em Kartoffelkorb durch die Zielde g'loffe unn hänn sie uffg'sammelt.
Des het dann immer so ziemlich de ganze Einachser-Anhänger voll mit Kartoffle gää. Wie het mir des g'falle, die frische Kartoffle im Anhänger leye z'sähne... (Im Gegesatz däzue het ma die alte, schrumpelige Kartoffle im Keller dann irgendwann nimmi sähne kinne)!
Aber 's Scheensche war dann immer, wenn am End 's Kartoffelkrütt verbrennt worre isch! Do isch de ganze große Hüffe anzündet worre, unn mir hänn ä baar frischi Kartoffle ins Fiir g'worfe. Wenn ma nit uffbasst het, dann sinn sie ganz scheen schnell verkohlt unn schwarz worre. Aber wenn ma de richtige Moment verwischt het (oder wenn ma des richtig Verkohlte abbibbelt het), dann het's eigentlich nix Leckerer's gää als neji Kartoffle üss'em Kartoffelfiir!
Kenne Ihr des au noch?, froogt
De Bischemer
Donnerstag, 24. Oktober 2013
D'Ortenau vun wittem (31)
Es isch jo, schiint's, b'sunders schnell 'gange, wie der neje Bau nuff zoge worre isch. Des hab ich schun g'sähne, wu ich vor vier Woche selber widder mol d'Hochschüäl b'süacht hab. Aber am meischte het mich beiidruckt, dass do däfiir sogar d'alt Dampflock versetzt worre isch!
Do kummt ma nix ahnend de Südring nunder, wie ma's vor zwanzig Johr jede Dag g'fahre isch - unn dann git's do nit nur plötzlich ä Kreisel, wu nie einer war... Nei, do steht au noch so ä Rohbau im Weg, unn wu ma sich wenigschtens an de Lok orientiere will, findet ma die au nimmi...!
Dunderläder, ma kinnt sich jo fascht bii'm letschte Schlenker vor der Hochschüäl noch verfahre! Wer het au denkt, dass ma inzwische ä Navi bruucht, um de Weg z'finde, den ma friäjer quasi im Schloof abg'fahre het?!?
Okay, ich gib's jo züe: Wahrschiins sinn die ganze Veränderung nit eifach so in de letschte Woche bassiert, sundern ich bin halt in de vergangene Johrzehnte eifach z'wenig an de Hochschüäl g'sii, um die stetige Umbaute mit z'bekumme...
Unn trotzdem isch die Zitt wie im Flug vergange, findet
De Bischemer
Montag, 21. Oktober 2013
Eins, zwei, drey, vier Urlaube in einem
Bii uns, zum Beispiel, erscht ä baar Dag im'e Feriedorf im Salzburger Land. Mit Kinderbespaßung, Schwimmbad unn Sauna. Dert hämmer denne goldene Oktober fir ä baar tolli Wanderunge g'nutzt, bevor's uns ibber Nacht richtig iig'schneyt het.
Im Schneetriie simmer dann witter nooch Kärnten g'fahre, zu de Schwiegerlitt. Des isch bekanntermaße schun uff de Alpe-Südsitt, unn entsprechend het's au kei Schnee meh gää, sondern herrlichi Berglandschafte. Unn Backhendl, Wintergarde, Kartespiele unn "Oma satt" fir d'Kinder.
Schun ball aber immer witter in de Süde, an d'Adria. Dert war dann widder echter Spootsummer, sodass ma nit nur Muschle hänn süache kinne, sondern noch emol richtig in's Meer nii gange sinn! Däzüe "Bella Italia", Mortadella, Pasta unn italienischi Müssig - Dolce Vita, kann ich nur sage!
Dänooch het sich d'Reiserichtung widder umdrillt, 's isch widder langsam heimwärts 'gange. Nadierlich widder mit Zwischestopp bii de Oma, sunscht hätte die Kinder garantiert rebelliert! Unn will am Samschdit, wu mir entgültig heim g'fahre sinn, so traumhaft's Wetter g'sii isch, simmer nit uff'em direkte Weg durch de Tauern-Tunnel, sondern obe dribber via Obertauern durch d'Berge g'fahre! Mit Picknick im Schnee bii strahlendem Sunneschiin unn Fernsicht! Kann's ebbis Scheener's gää??
Schaue nur selber mol:
Unn wenn ich dann noch bedenk, dass ich selber direkt vor dem Urlaub au noch in de Rhön zum Wandern war, dann hab ich eigentlich vier Urlaub in einem einzige g'haa!
So losst sich's lebe, findet
De Bischemer
Freitag, 18. Oktober 2013
Ich hätt jo gern, aber...
... 's isch halt eifach nit 'gange!
Ich hätt Eych jo gern ebbis g'schriebe, aber ich hab kei Züegang zum Internet g'haa.
Mit sinn für ä baar Dag an de Adria g'sii, noochdem mir bii de Schwiegerlitt in Öscht'rich ä Zwischestopp iig'legt g'haa hänn.
Unn do in Grado, do het's absolut nirgends ä offe's WLAN gää.
Nit mol ditsches Fernsehn, aber bis uff's Länderspiel hab ich des au nit vermisst!
Aber unni Internet, do fehlt einem doch ebbis...
Aber jetzt geht's jo widder, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 10. Oktober 2013
Sammler, kei Jäger
Im Moment genieße mir de goldene Oktober im Öschtrich. Bevor man morge zu Sandra Eltere fahre, simmer noch fir vier Däg im Salzburger Land.
Hit ware ma eigentlich nur kurz uff'em Panorama-Weg ums Dorf unterwegs, do lache uns uff ei Mol iiberall d'Heidelbeere an. Unn wu mir so am pflücke nun schnaige sinn, do entdecke mir direkt dänebe d'scheenschte Steinpilz unn Pfifferling! In ä baar Minüte hämmer so viel g'sammelt, dass es für ä üppig's Schwammerlgulasch g'reicht het!
Direkt vun Mudder Natur uff unseren Disch, also...
So hämmer's am liäbschte, weiss
De Bischemer
Montag, 7. Oktober 2013
'S Wandere in de Rhön...
...sich bii Rege nit so scheen!
Am Wocheend, do war ich mit 'eme Handvoll Bischemer Männer wandere. In unsere Partnerstadt, Bischofsheim in de Rhön.
Unn was war? Genau am Friddig, wu mir d'gelöscht Wanderung g'macht häng, do het's de ganze Dag g'rägelt! So durchg'weicht bin ich mir schon lang nimmt vorkomme...
Zur Sicherheit hämmern dann halt extra viel Flüssigkeit in Form vum lokale Kloschterbier züe uns g'numme, damit de hydrostatische Druck widder üssg'liche war ;-)
Alles in allem war's ä güäter Üssflug, findet
De Bischemer
Donnerstag, 3. Oktober 2013
x + x = nix!
's schiint, dass d'Le im Moment grad ganz stark in derre Phase drin steckt! Ma sott echt nit glaube, wie bockig, dickköpfig unn zickig so ä klein's Maidli sii kann!
Mir heere jo vun andere Eltere, dass ihri Freundinne grad genau so schimm sinn - aber macht's des wirklich besser?
Ob des tatsächlich an denne zwei x-Chromosome hängt, kann ich nadierlich nit sage. Schließlich hab ich nooch de 11. Klass Biologie abg'wählt, unn mich uff Physik konzentriert, grins... Es isch aber uffällig, dass ich so G'schichte vun de Büäbe in ihrem Alter fascht gar nit heer, unn bii'm Lu het's so ebbis au nit gää!
's kummt au noch ä anderer Aspekt däzüe: Bii mir isch d'Le jo im Normalfall noch halbwegs umgänglich. Ihr "Paaapiiii" isch halt ihr Ein unn Alles, do will sie ihr Engili-Image mit alle Mittel bewahre. Aber mit de Sandra, do kann sie sich jo zanke, dass d'Fetze fliege!
Des geht schun morgens los, wenn's um's Anziäge unn Hoor mache geht. Wenn d'Sandra sich drum kümmert, dann düürt's mindeschtens ä Viertel Stund, unn wenn ich des ibbernimm, simmer unni Zicke in fünf Minute fertig. Des isch streßfreier fir alli, darum het sich des inzwische au fescht etabliert.
De Dag lang, wenn ich nit daheim bin, geht's dann , schiints, grad munter so witter, unn d'Sandra kriegt dann mehr als ei Mol z'heere: "Aber wehe, wenn Dü des 'em Babba verzehlsch...!" - Emgili-Image, halt!
Was soll ich sage? Wiiber, Wiiber, alli ein Kaliber, weiß
De Bischemer
Montag, 30. September 2013
Schneewittchen unn Darth Vader
Geschtern war großi Uffführung vun dem Musical, wu sie iistudiert hänn. Titel Schneewittchen unn Darth Vader!
Ällei des klingt jo schun schräg, aber warte erscht mol ab, wer in dem Musical noch alles ufftaucht isch: De Harry Potter, de Pirat Jack Sparrow, de Willy Wonka, d'rot Zora, de Yoda vun Star Wars, d'sibbe Zwerg, 's Rotkäppche unn d'Schümpf! Bii de letschtere isch übrigens d'Le däbii g'sii, nur so am Rand bemerkt...
Wie erwartet war des Musical ziemlich schrill. Nit nur, dass die Kinder de eigene Text fascht nit 'kennt hänn, au mit'me Singe war's bii manche nit ganz so witt her! Entsprechend hämmer uns 'es Lache au manches Mol verkniffe miän - schließlich war die meischte dert uff de Bühne mit höchschtem Eifer däbii! Unn des soll ma jo würdige!
Mit de Zitt, noochdem ma sich mol uff die bunt' Trupp iig'loo het, isch's dann au richtig luschtig g'sii!
Nur am End, wu Schneewittchen unn Darth Vader tatsächlich ä Liebespaar worre sinn, do war's dann doch z'ar iberzwerch, find ich!
Aber alli hänn ihren Spaß g'haa, versichert
De Bischemer
Donnerstag, 26. September 2013
Rucksackverluscht in Mexico
Mexico, des war ä klassischer Rucksack-Urlaub. Mit'em dicke Rucksack uff'em Buckel, unn de kleine Tagesrucksack immer däbii. Oder besser g'sayt: Fascht immer! Irgendwänn war er dann nämlich weg!
Es war in Guanajuato. So ä g'miätlich's Kolonialstädtli: Alti Hiiser, engi Gässli, netti Mexicanerinne... 's hätt so scheen sii kinne!
An dem eine Dag simmer also uff'ere Bank im Park g'sesse unn hänn de Reiseführer studiert. Ma will jo 's beschte mache üss so ä baar Dag in'ere Stadt. Do setze sich zwei Maidli uns gegenüber, blinzle uns immer widder züe unn flirte mit uns. War jo au kei Wunder! Zwei großi, feschi Bursche wie mir, die steche unter all denne kleine Mexikaner halt schun rüss! Tatsächlich sinn die zwei Maidli dann au zu uns kumme unn hänn sich mit uns unterhalte welle. Aber zu dere Zitt hab ich jo grad mol 's Allernotwendigschte in Spanisch schwätze kinne - unn bii dem Maschineg'wehr-Gebabbel vun denne Einheimische war ich mit minnem Latein, äh, Spanisch, schnell am End!
Es war also ä ziemlich einsittigi Unterhaltung, unn nooch viel Schulterzucke, Noochfroge unn Radebreche simmer halt noch ä weng mit denne Maidli durch de Park flaniert. Nett war's!
Aber später, wu mir widder ällei ware, isch de Schock 'kumme: Unser Tagesrucksack isch furt! Den hämmer vor lütter Pläsier mit de Maidli uff de Parkbank stehn lehn, schiint's!
Nadierlich simmer im'e Affezahn z'ruck in de Park, aber do war kei Rucksack meh! Grande merde de kack!! Rucksack weg, beidi Kameras weg, Reiseführer weg! Aber am schlimmschte war eigentlich, dass in denne Kameras zwei fascht volli Diafilme drin ware!
Bii'm lokale Radio hämmer dann sogar noch ä Süächmeldung sende lehn, unn hänn am nägschde Dag bii'm Flohmarkt g'schaut, ob irgendwu unseri Kameras verkauft werre, aber sie sinn verschwunde bliibe...
Damit mir witterscht Fotos mache kinne, hämmer uns dann gliich widder ä neji Kamera 'kauft, aber der Diavortrag vun dem Trip het halt leider ä Lücke bii Guanajuato!
Unn er war schuld?? Die Fraue! lamentiert augezwinkernd
De Bischemer
Montag, 23. September 2013
Semeschtertreffe
Mir hänn uns zum Mittagesse in de "Bleiche" troffe, will des jo friäjer die klassisch Studente-Zuflucht in FH-Laufnähdi g'sii isch. Dänooch zu de FH, die inzwische allerdings nur noch "Hochschule" heißt unn etwa doppelt so groß 'worre isch. Was soll ich sage? Es sinn zwar drey neji Gebäude däzue kumme in denne zwanzig Johr. Aber im B-Block, wu mir immer g'sii sin, het sich erschreckend wenig verändert!
Eini vun unsere (eh nur drey) Kommilitoninne isch inzwische selber Professorin an de Hochschüäl, sie het uns also bii 'nere Privat-Führung die entsprechende Insider-Informatione gää kinne.
Wu mir in de große Hörsaal (bii anderen Hochschüäle heißt des jo großspurig AudiMax) nii sin, do hab ich doch tatsächlich ä Gänshütt uff'em Buckel bekumme - d'selbe abg'wetzte Holzsitz', d'selbe Klappdischli, d'griän Dafel... alles so, as wäre mir grad geschtern 's letschte Mol drin g'hockt! Wenn's nit wenigschtens ä Beamer unn Laptop-Anschluss fir de Professor gää het, ich hätt glaubt, ich hätt ä Zittsprung in d'Niinziger Johr g'macht!
Noochdem mir ä Ibberblick ibber d'Hochschüäl selber bekumme hänn, het sie sogar zwei Gruppefotos üss'em Studium uffg'legt. Peinlich, peinlich, wie mir dertmols rumg'loffe sin - aber mir ware halt Studente, gell?!?
Dann sich jeder nochmol selber vorg'stellt (oh Mann, de eine oder andere hätt ich echt nimmi erkännt!) unn kurz verzehlt, was er in de letschte zwanzig Johr so ang'stellt het. Ma sott jo nit glaube, dass mir alli 's selbe studiert hänn - do sinn total unterschiedlichi Lebenswege unn Karriere rüsskumme!
In denne Laborsäle, durch die ma dänooch durch g'loffe sinn, het sich so wenig verändert, dass so manchi Episode vun friäjer sofort widder hoch 'kumme sinn... wie de eine 's Messgerät g'schrottet het, wie manch einer üss'em Labor rüss g'floge isch, oder wie mir eimol d'Projektpräsentation zur "Stand-up-Comedy" g'nutzt hänn!
De Noochmittag hämmer dann in de Cafés am Offeburger Marktplatz zum schwätze g'nutzt, bevor ma zum Obendessen nooch Orteberg g'fahre sinn. 's het noch viel z'verzehle gää, unn entsprechend lang simmer dann noch z'sämme g'hockt!
Richtig scheen war's, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 19. September 2013
D'Ortenau vun wittem (30)
D'Lendersbachhütti isch einer vun de wenige Plätz, wu sogar minni Kinder ä starker Bezug däzüe entwickelt hänn. In de letschte Johr sinn mir so manches Mol, wenn mir in Oberschopfe uff "Heimaturlaub" ware, nuff zum Zuckerwässerli g'wandert unn hänn an de Lendersbachhütti Würschtli 'grillt. Lu unn Le sinn mit ihre Cousins unn Cousine durch de Wald g'stromert, unn mir Erwachseni hänn uns in Ruh unterhalte kinne.
Inzwische isch's jo au fascht schun Tradition, dass ich am Samschdig mit de Sandra unn'em Lu im Wald jogge geh, wenn mir in Oberschopfe sinn. Do isch des Zuckerwässerli immer ä beliebter Anlaufpunkt, um z'verschnüüfe unn Wasser z'tanke. Entsprechend sehnt vor allem de Lu nadierlich immer de Moment her, wu d'Lendersbachhütti zwische de Baim ufftaucht, damit er unni schlecht's G'wisse mol Luft schnappe kann.
Okay, des alles geht au, wenn der eine Raum vun de Lendersbachhütti abg'schlosse isch. Aber es kann jo wohl nit sii, dass ma so ä Plätzli, was fir alli do isch, nit au fir d'Gemeynschaft züegänglich halte kann...
"Schäme Eych, Ihr Vandale!", rüäft
De Bischemer
Montag, 16. September 2013
Hamburger Unterkünft
In dem halbe Johr hab ich an drey verschiedene Stelle g'wohnt:
Fir de erschte Monat hab ich vun'ere Studentin ä Zimmer in'eme Studentewohnheim zwische g'mietet. Des war praktisch, will's grad bii Philips um d'Eck war, unn ich jede Dag z'Füäß zum Schaffe hab laufe kinne. Des Wohnheim war direkt am Rand vun'eme kleine Park in'ere nette Wohngegend, do het ma's also güät üsshalte kinne.
Ich kann mich noch güät an die erschte Obende in dem Hochhüüs erinnere, wie ich üss'em Fenschter uff die Stadt nüss g'schaut hab, unn de Himmel war vun denne ganze Lichter daghell erleuchtet! Was war ich fasziniert vun derre Großstadt!
Leider war des Zimmer halt nit länger frey, unn dänooch hab ich au kein ander's Zimmer in dem Wohnheim meh bekumme.
Fir die letschte vier Monat hab ich ziemlich schnell ä Zimmer in'eme andere Studentewohnheim (Osterstrooß, ei U-Bahnstation hinter'm Hauptbahnhof) g'funde. Dert hab ich mit zwei Engländer in'eme Dreyer-Appartment z'sämme g'wohnt. Entsprechend kann ma die Zitt mit "Party, Party, Party" ziemlich kompakt z'sämme fasse...
Äber der Monät däzwische, der war ä Problem! Es war eifach nix Bezahlbar's z'finde!
Also hab ich erscht mol minni zwei Woche Urlaub g'numme.
Die andere zwei Woche hab ich als Zwische-Mieter in'ere ziemlich runterg'kummene Behausung unni warm's Wasser g'wohnt. Eigentlich hätt ich jo schun stutzig werre solle, wu der Besitzer (ä mittelalter, freakiger G'sell) statt "Moment mal" immer "Zement mal" g'sayt het... Aber ich war so verzweifelt, dass ich des "Loch" in sinnem Urlaub halt doch ibbernumme hab.
Es war allerdings so schmuddelig, dass ich obends lieber irgendwu in de Stadt unterwegs g'sii bin (zum Glück war's Summer), als heim z'gehn. Unn zum Dusche bin ich bii 'me befreundete Renter-Ehepaar im selbe Stadtteil 'gange...
Ich müäß sage, do het mir die Erfahrung vun Rucksackreise unn Unterkünfte in Entwicklungsländer echt g'holfe! Unn alli Impfunge hab ich zum Glück au g'haa, grins!
Aber so hab ich wenigschtens viel vun Hamburg g'sähne in derre Zitt, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 12. September 2013
Mit'm Bus (unn Pablo Neruda) durch d'Pampa
Drey Woche ware ma unterwegs, unn in derre Zitt simmer immer widder vun einem Land ins ander g'wechselt. Vor allem, will de Bus uff'em Weg nooch Feuerland (Ushuaia: D'südlichscht' Stadt uff de Welt!) halt immer zwische denne zwei Länder hin unn her pendelt. So isch's halt, wenn Landesgrenze mit'em Lineal 'zoge werre.
Bii jedem Grenzibbergang het's nadierlich au ä Üssreise- unn ä Iireisestempel gää. Ich hab mir die alli uff d'selb' Doppelsitt im Pass gää lehn, sodass die beide Sitte am End komplett voll ware! (Leider find ich denne alte Pass grad nimmi, sunscht hätt ich Eych jetzt ä Foto dävun präsentiert...)
Vun Osorno (in Chile) simmer in einem Rutsch nooch Punta Arenas (au in Chile) g'fahre. Etwa 2.000 Kilometer durch d'Pampa. Also d'ECHT Pampa! Ibber driessig Stunde het des düürt. Unn in derre ganze Zitt het's drusse (mit Üssnahme vun denne baar Städte, die ma ang'fahre sinn) nur Gras, Gras unn nochmol Gras z'sähne gää!
Zum Glück hab ich mir vor de Fahrt in Chile noch ä Gedichtbändli vum Pablo Neruda 'kauft, unn des hab ich dann mit Hilfe vun Wörterbüach unn Mitfahrer Stück fir Stück ibbersetzt. DES war scheen! Poetischi, melancholisch, bilderschweri Liebesgedichtli, wie sie hat nur ä Südamerikaner schriibe kann!
Ich däd Eych jetzt au gern ä Gedicht vun ihm serviere, aber bii de Ibbersetzung in's ditsche verliere die eifach de ganze Zauber, hab ich festg'stellt... Des isch bii Romane (vun de Isabelle Allende, dem Garcia Marquez etc.) viellicht "nur" ä Qualitätsverluscht, aber Neruda uff nicht-spanisch? Des geht gar nit!!
Übrigens: Wie's däzüe kumme isch, dass ich eins vun denne Liebesgedichte fascht fir ä Chilenin im Busbahnhof vor'trage hätt, des verzehl ich Eych dann viellicht ä ander's Mol.
Aber viellicht au nit, ibberlegt sich
De Bischemer
Montag, 9. September 2013
Dauerwelle
In minnere Schüälzitt, do hab ich doch tatsächlich mol, so fir etwa ä halb's Johr, Dauerwelle g'haa. Ich bin vun'eme Klassekamerad, der wu bii sinnene Eltere Frieseur g'leert het, däzüe ibberredet worre. Im Noochhinein eigentlich unvorstellbar, aber wohr...
Okay, 's ware die Achtziger, do ware alli ä weng verruckt, unn Dauerwelle ware echt in... (Ich will nit wisse, welchi Modesünde Ihr üss derre Zitt noch im Keller hänn...!)
Irgendwänn bin ich dann aber widder zur Vernunft g'kumme, unn hab die Welle rüsswachse bzw. abschniide lehn. Do dämit wär des Thema jo eigentlich au erledigt.
Wenn's do nit noch mindeschtens denne eine Kumpel vun mir git, der noch Fotos von mir üs derre Zitt het...
Unn do simmer dann au bii de abg'schriibene Dokterärbet: "Juristisch" sinn die meischte vun denne Vorwürf jo eh verjährt. Aber 's Problem bliibt, dass ma mit so'nere Sach eifach dauerhaft erpressbar bliibt... wie ich mit dem Dauerwelle-Foto...
Mit dem Kumpel müäß ich mich also witterscht güet stelle, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 5. September 2013
Wuanderscht g'lese (8)
Leider isch's dann aber doch nit däzüe 'kumme.
Shanghai steht aber immer noch (unn immer mehr) ganz obe uff minnere Reiseziel-Lischte, unn wenn ich ebbis spannend's ibber die Stadt find, dann interessiert's mich immer ganz b'sunders.
Kürzlich hab ich ä Bericht mit Fotos g'funde, wu Fotos vun jetzt mit solche vun vor 26 Johr verschmolze worre sin! Schaue Eych des mol an! Es isch eifach unglaublich, was sich do entwickelt het! Des MÜÄSS ich mir eifach mol in echt anschaue!
Ich gib Eych B'scheid, wenn's sowitt isch, verspricht
De Bischemer
Montag, 2. September 2013
Zittreise
Schun bii de Anfahrt durch Oberschopfe sieht fascht alles noch üss, wie ich's vun friäjer in Erinnerung hab. D'selbe alte Hiiser, d'selbe enge Strooße, unn sogar d'Audos kumme mir im Schnitt älter vor als im Rhein-Main-Gebiet.
Am Samschtig noochmittag um drey lütte d'Kircheglocke de Sunndig ii (was sogar 'em Lukas uffg'falle isch, will er des gar nit kennt). Etwa zu de selbe Zitt wird iiberall d'Strooß g'fegt, nur manchi Unentwegti mache sich schun zum Jogge unn Nordic Walking uff in de Wald.
De Garde vun de Mama isch picobello wie immer, unn uff de Länder (genau, do git's kei "Beete") stehn 's G'miäs unn d'Blüeme in Reih unn Glied. So viel, wie do wachst, kinn mir gar nit esse, also bekumme mir ebbe widder a Proviant-Paket mit uff d'Fahrt!
Internet git's bii minnene Eltere nit. Des hänn sie noch nie bruucht, unn des werre sie au nimmi bruche... Sage sie... Do müäß ich noch Ibberzeugungsärbet leischte.
Sogar min' Smartphone losst sich vun dem "Time warp" anstecke. Statt UMTS git's Internet-Empfang nur noch in EDGE-G'schwindigkeit, also quasi im Schritttempo. Do merk ich aber: Ich kann zum Glück au noch ganz güet "offline" sii! Also alles fascht wie vor zwanzig Johr.
Nur wenn ich dann uff de Strooß ä Schüälkamerad vun mir oder minnene Schwestere triff, dann denk ich: 'Oh Mann, isch der alt worre...' - aber des triff nadierlich uff mich genau so züe!
D'Zitt bliebt halt doch nit stehn, realisiert
De Bischemer








