Montag, 19. August 2013
's Lese, 's Alter unn 's Ego
Genau g'numme het's schun ang'fange, wu ich vierzig worre bin. Des isch angeblich au de Termin, wu's statistisch bii de meischte vun uns los geht...
Dertmols hab ich 's erschte Mol bemerkt, dass ich so ganz kleini Büachstabe, wie sie zum Beispiel uff elektronische Bauteile druff stehn, nimmi richtig lese kann.
Friäjer, do hab ich so Sache dann eifach ganz nohd vor's G'sicht g'hebt, unn uff die baar Zentimeter Entfernung hab ich jedi noch so klei' Schrift entziffere kinne. Aber uff eimol ware 's halt kei zehn, sondern fuffzehn, unn später sogar zwanzig Zentimeter, die ich 'bruucht hab, damit ich ibberhaupt noch ebbis hab lese 'kinne.
Des Güete isch, dass ich zumindescht ä Büach immer noch halbwegs anständig lese kann. Es isch noch nit so witt, dass ich minni (richtig lange) Ärm üssstrecke müäß, damit ich scharf sieh. Aber grad obends, wenn 's schun ä weng dunkel wird, dann strengt 's Lese echt an! Inzwische isch es sogar so witt, dass ich manchmol gar kei Luscht meh hab, obends im Bett noch ebbis z'lese. Oder wie kürzlich, wuu ich an de alte Märklin-Iisebahn die klein Feder hab repariere welle... Unn Lupe war des eifach nimmi drin.
Fir mich isch des irgendwie au ä Froog vum Ego, müäß ich züe gää. Minn ganzen Lebe lang hab ich perfekti Auge g'haa, unn b'sunders in de Ferne hab ich immer g'sähne wie e Adler! Okay, des het sich zum Glück au nit verändert. Aber ä Brill? Mit so ebbis hab ich mich min ganzes Lebe lang nie beschäftige miän...
Jetzt aber bin ich ibber minner Schatte g'sprunge! De "Discounter des Vertrauens" het hitt Lesebrille im Angebot g'haa, unn do hab ich mir tatsächlich 's erschte mol im Lebe ä Brill g'kauft! (Sunnebrille unn Sportbrille zähl ich jetzt nadierlich nit mit...)
Ich bin jo mol g'spannt, wie der Effekt bii'm Lese sii wird! Irgendwie frey ich mich schun druff, hit obend des Büach vum Nachttisch z'schnappe, d'Brill uff z'setze unn z'lese!
Ich werr Eych berichte, wie's war, verspricht
De Bischemer
Noochtrag (zwei Dag später):
Was ä Unterschied! Mit Brill fühlt ma sich jo tatsächlich widder wie ä Mensch! Nit nur 's lese, sondern au 's bäschtle geht widder ganz anderscht vun de Hand! Unn d'Ohrringli krieg ich widder unni G'fahr für Leib unn Läbe iig'fädelt (bii de Le, nit bii mir...)!
Also: 's het sich g'lohnt!
Donnerstag, 15. August 2013
Süachbegriffe zum Blog (15)
10. agrarterminologie (... de dickschte Büür het... aber des wisse Ihr selber!)
9. a (.. soooo sparsam mit de Büachstabe isch jo eigentlich ehnder ä Schwob...)
8. de kanschs nit hebe (... was da nit in de Händ hesch!)
7. schallplatte mit roten strichen (... ich hab null Ideeä!)
6. die lerche singt ihr abschiedslied (... hoffentlich noch nit!)
5. oschtere lohrer (... Eiersüache im Stadtpark viellicht?)
4. alti liebi roschtet (... nit!)
3. hesse als idol der hippies (... aber sicher!)
2. welthits uff badisch (... ganz klar: 's Badnerlied!)
1. schatzkarte der savanne (... sunscht noch ä Wunsch??)
Ä scheener Summerdag wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 12. August 2013
's Mainzer Bahnchaos
's leyt wohl am Personalmangel, dass im Moment d'meischte Fernzüg' nit nooch Mainz nii fahre kinne, sondern drum rum g'leitet werre.
Stelle Eych des mol vor: Ihr welle vun Hamburg oder Münche in's scheene Mainz fahre, unn stattdesse schmißt Eych d'Bahn "uff de ääbsch Sytt", in Frankfurt oder Wiesbade, üss'em Zug. Schaue doch selber, wie Ihr in d'rheinland-pfälzisch Landeshauptstadt kumme...! Ich kann nur noch de Kopf schittle!
Inzwische het's au de Regionalverkehr so richtig erwischt. Vun unn zum Frankfurter Flughafe fahrt nur noch jedi zwei S-Bahn, unn au in die rheinhessisch Provinz kann ma au kei verlässlicher Üssflug meh' plane...
Des Ganze kinnt ich jo eigentlich ganz entspannt verfolge (obwohl ich bii den Chaos schun ä dicker Hals kriege kinnt), aber hitt obend kumme minne drey Schätz jo mit dem Zug üss Öschtrich z'ruck, unn ich kann nit sicher sii, ob ihr Zug üss Worms tatsächlich fahrt, oder ob er kurzfrischtig nit doch noch abg'sagt wird...
Am beschte wird's wohl sii, wenn ich sie in Worms direkt mit'em Audo abhol, statt sie dert uff'em Bahnhof strande z'lehn...
Wu sinn nur die scheene Bahnfahr-Zytte vun friäjer hin?, froogt sich
De Bischemer
Donnerstag, 8. August 2013
D'Ortenau vun wittem (29)
Ich wunder mich darum, will ich alli drey Lehrer noch persönlich im Scheffel erlebt hab, unn minni Schüälzytt jetzt jo echt schun sither mehr als zwei Johrzehnte rum isch. Aber 's schiin, als hätte die vier Pädagoge in Ihrem Berüäf ä echtie Berüäfung g'sähne, sunscht hätte sie nit so lang üssg'halte...
Zwei vun denne Lehrer hab ich selber erlebt.
De Herr Duffner, den hab ich sowohl in Englisch als au in Sport mol g'haa. 's dürft so in de achte, niinte Klass g'sii sii. Wenn ich mich richtig erinner, dann war er in einem vun denne Johre sogar unser Klasselehrer. Allerdings isch vun sinnere "Persönlichkeit" bii mir nit viel hänge bliibe. Im Güäte wie im Schlechte... Ich kenn aber so ein, zwei Schüälkamerade, die kriege hitt wahrschiins noch hocher Blüätdruck, wenn sie an de Herr Duffner denke, so hänn die sich dermols mit ihm in de Hoor g'haa... Er war halt immer ä stryttbarer Geischt, kann ich mich erinnere!
Unn de Herr Bläsi??
In minnere ganze Zytt im Scheffel, do hab ich ibberhaupt nur zwei Lehrer in Religion g'haa. De Herr Bläsi, der war immer nett unn solid, unn sinn Unterricht war in Ordnung. Allerdings isch er bii mir nie wirklich an de zweite Reli-Lehrer ran g'kumme, de Herr Schmieder. Der war so "beseelt", dass sinn Unterricht (bii allene Konflikte unn Diskussione in dem Thema) immer ä Höhepunkt in de Woche war.
Tja, Herr Bläsi, so kann's gehn. Do kann ma selber sinni Uffgab noch so güät mache, aber wenn ma vun 'eme andere ibberstrahlt wird, dann bliibt einem selber nur de zweite Platz uff'em Treppli...
Unn trotzdem: Allene ä spannender Ruhestand, wünscht
De Bischemer
Montag, 5. August 2013
D'Australie-Kart
Australie war schun immer min' Traumland. Nit umsunscht war minner erschte Flug ibberhaupt au direkt nooch "down under", fir sechs Woche Rucksackurlaub in Australie!
So mit fuffzehn oder sechzehn Johr, do isch minn Australie-Fieber zum erschte Mol richtig hoch g'kocht. Darum hab ich mir irgendwänn ä Stück Tapet' g'numme unn hab uff d'wyss Rücksytt ä Kart vun Australie g'molt. Mit so etwa 60 Zentimeter uff ä Meter isch des 's gröschte Babier g'sii, was ich dertmols hab finde kinne.
Als erschtes hab ich mit Hilf vun'eme Raschter d'Umriss' vun dem Kontinent üss'em Atlas ibbertrage, hab alli Städt, Flüss unn Berg ibbertrage unn d'Kart dann noch entsprechend coloriert. Ällei des war schun ä Projekt fir einige Däg.
So hab ich die Landkart dann imm Zimmer uffg'hängt. Unn immer, wenn ich ebbis ibber Australie erfahre hab (unn des war ziemlich oft, will ich iiberall nooch so Informatione g'schnorchelt hab), dann hab ich des Detail au noch in d'Kart ii'trage. So sinn mit de Zytt Satellitestatione, Insle, Sehenswürdigkeite, Wüschte, Käffer unn was weiß ich nit noch alles uff derre Kart verewigt worre!
Kinne Ihr Eych vorstelle, wie uffg'regt ich war, wu ich alsi Zivi dann endlich denne Flug nooch Sydney 'bucht g'haa hab?
Unn ich däd sofort widder hin fliege, weiß
De Bischemer
Dienstag, 30. Juli 2013
Adé, Philipp Brucker!
Er war (fir mich z'mindescht) DER Lohrer ibberhaupt, unn jetzt isch er nimmi... Oder besser g'sayt, jetzt isch er Teil vun de Lohrer G'schichte.
Dass er wahrschiins sither langem unn sicher noch fir langi Zitt de beliebteschte unn präsenteschte Lohrer Oberbürgermeischter war, isch nur eini Sytt.
Viel wichtiger isch fir mich immer g'sii, mit welchem Herzblüät er in scheenschter Müädersprooch 's Lohrer Lebe beschriebe het! Ja, sinni G'schichtli unn Gedichtli ware's eigentlich, die mich ermutigt hänn, selber uff badisch z'schriibe. Vun sinnene Biachli hab ich au vier oder fünf daheim, teilwiis sogar "antiquarischi" Üssgabe mit persönlicher Widmung vum Dr. Brucker drin.
Wenn ich zum Beyspiel an "Striiwili" denk, dann kummt mir nit nur des leckere Frittierknäuel in de Sinn, sondern immer au des Brucker-Biachli mit 'em selbe Name. Des hab ich nämlich als Mittel gege Heimweh g'schenkt bekumme, wu ich ä halb's Johr an de Oschtsee g'wohnt hab!
Ihr sehne, de OB Brucker (des wird er immer bliibe) het ä b'sunderer Platz in minnem Lebe! Oder anderscht g'sayt:
Dü warsch präsent, jetzt bisch nit meh,
Dü, Philipp Brucker, Alt-OB!
Fir uns warsch Dü die Lohrer Stimm,
Die fehlt uns jetzt, unn des isch schlimm.
Nie meh' wirsch Dü die scheene G'schichte
Im Lohrer Dialekt berichte.
Wer macht denn jetzt de Junge klar
Wie's Lohrer Lebe friäjer war?
Wer soll des alles jetzt verzehle??
Ach, Alt-OB, Dü wirsch uns fehle!
In dem Sinn: Adé, Philipp Brucker, denkt
De Bischemer
Montag, 29. Juli 2013
Heimfahrtsglück

Es isch au minütlich dunkler worre, unn mir hänn's grad noch g'schafft, im Trockene unser ganzes Ziigs ins Audo z'packe. Küüm simmer losg'fahre, do isch ä Unwetter los'broche, dass ma fascht nit mol mehr fahre het kinne!
Unser Plan war jo, an dem Dag noch ä Abstecher nooch Brüssel z'mache, aber nooch anderthalb Stunde, wu mir bii Antwerpe g'sii sinn, het's immer noch g'schyttet wie üss Eimer. Dert hänn mir uns dann entscheide miän, ob mir de Schlenker ibber Brüssel fahre, oder lieber direkt heim welle.
D'Sandra, optimistisch wie immer, het mich ibberredet, noch nit heim z'fahre. Sie het g'meyt, dass es sicher rechtzyttig uffheere wird, damit mir uns Brüssel anschaue kinne. Also hämmer's g'wagt!
Unn was soll ich Eych sage...? Uff'em Brüsseler Audobahnring isch's schun heller worre, unn wu mir am Atomium üssg'stiege sinn, het's tatsächlich uffg'heert z'rägle!

Was war ich froh! Sither ich des Atomium als Kind uff Memory-Karte bewundert hab, hab ich des unbedingt mol in echt sähne welle! Unn jetzt het's endlich 'klappt!
Die Konschtruktion isch jo au wirklich gigantisch! Mehr wie hundert Meter hoch, silbrig spiegelnd unn glänzig, unn ma kann tatsächlich bis in die oberscht vun denne Kugle nii gehn! Was ä Erlebnis!!
Während mir des Atomium erkundet hänn, het's zwar noch einigi Wolke g'haa, aber dänooch, in de Innestadt, hänn mir des Sightseeing bii perfektem Wetter abhalte kinne!
De Rescht vun de Heimfahrt war dann au nur noch halb so schlimm, will ma mit dem Brüssel-Stop echt ä würdiger Urlaubs-Abschluß hin bekumme hänn...
Unn jetzt het uns de Alldag widder, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 25. Juli 2013
Fascht z'End
De Urlaub ist zwar noch nit z'End, aber 's End isch schun in Sicht...
Zwei Woche lang an einem Ort, des het's eigentlich noch nie gää. Aber wenn ich unseri Fotos anschau, dann hänn mir doch au ganz scheen viel unternumme... Unn trotzdem isch unser Strand de bliibende Iidruck. Unn denne werre ma au noch üssführlich g'nieße, vor's widder heim geht!
Ä scheeni Zitt wünscht Eych
De Bischemer
Sonntag, 21. Juli 2013
Statusmeldung
Es denkt de Bischemer am Strand:
“Wie scheen sinn doch die Niederland!“
Erholung spürt ma uff de Stelle,
Egal, ob Oscht-, ob Weschtkapelle!
's Letschtere isch minn Quartier,
Fascht ä Woch noch simmer hier.
(Stimmt, uff badisch sayt mal 'do',
Aber 's klingt halt besser so...)
Scheeni Städtli, Strand unn Meer,
Mache die Entscheidung schwer,
Wu ma z'erscht wohl hingehn soll...
...doch au s'nixdüe isch echt toll!
Ganz entspannt griäßt Eych
De Bischemer
Montag, 15. Juli 2013
WLAN im Urlaub
Es sich jo schun toll, was die Smartphones hit z'dags alles kinne. Des sinn jo echt kleini Computer. Unn so kann man echt immer unn ibberall online gehen.
Jetzt, zum Beispiel, hock ich am Strand unn gib Eych B'scheyd, während die Kinder im Wasser tobe unn d'Sandra schlooft.
Aber so wichtig isch s'Internet au widder nit, ich gehe jetzt lieber mit de Kinder spiele!
Bis demnägscht, griäßt
De Bischemer
Donnerstag, 11. Juli 2013
Mit'm Babba am Baggersee
Im Summer het de Babba manches Mol nooch Fiirobend unseri "Schwimmi"-Styrporbretter ins Audo packt unn isch mit uns an de See nüss g'fahre.
Ich kann mich erinnere, dass die Schwimmis (so etwa ä Meter lang und fascht wie ä Surfbrett g'formt) immer die Sensation am Baggersee ware. Die het nämlich sunscht kei anderer g'haa... Ich hab kei Ahnung, wu de Babba die her organisiert g'haa het...
Als Teenies hämmer die sogar manchmol uff'em Fahrrad mitg'numme, aber des war immer so ä Sach, will die Fahrtwind die gern vum Gepäckträger g'risse het...
Will de Babba dertmols noch nit schwimme het kinne, het er sich immr ä Klappstüäl unn d'Zittung mitg'numme. Während mir g'schwumme sinn, het er sich vun de Schnooge fresse lehn, het d'Zittung g'lese unn het in regelmäßige Abständ g'rüefe: "Schwimme nit so witt nüss, ich kann Eych nit rette!"
Was war des fir ä scheeni Zitt, wenn d'Sunn langsam unter gange isch, am See isch's rüähig worre, unn ma het sich noch ä weng im lauwarme Wasser triibe lehn. Verständlicherwiis het de Babba immer als erschter g'nüe g'haa, unn trotz Motze unn Meckere hämmer viel z'friäj widder heim miän!
Ob die Schwimmbretter noch irgendwo in Oberschopfe rumleye, froogt sich
De Bischemer
Mittwoch, 10. Juli 2013
Camping bii's Weltmeischters
Vun minnere Radtour nooch Cuxhave hab ich Eych schun mol ebbis verzehlt. Aber dass ich do sogar im Reihehüüs-Vorgärtli bii de Mama vun'eme Weltmeischter ibbernachtet hab, erfahre'n Ihr erscht jetzt:
Wie immer hab ich mir halt gege Obend Gedanke g'macht, wu ich ibbernachte wirr. Unn an dem Dag war ich grad zwische Bonn unn Köln unterwegs. Wer schun mol dert war, der weiß, dass des ä ziemlich besiedelti Eck isch. Do git's so güät wie kei Büürehof, wu ma uff'ere Wies so eifach's Zelt uffschlage kinnt.
Entsprechend unrüähig bin ich worre, will ich au nimme all z'wytt fahre hab welle. Durch Köln ziägt's sich jo schun ziemlich, unn dähinter wär's wahrschiins au nit besser...
An'ere unübersichtliche Eck in Wesseling, wu's nix als Wohnhiiser git, bin ich dann vor lütter süäche fascht mit'ere ältere Frau uff'em Rad z'sämme g'stoße. 's isch uns beide nix bassiert, also hab ich sie gliich g'froogt, ob sie nit ä Platz kenne däd, wu ich 's Zelt uffstelle kinnt.
Ä Büürehof het sie keiner g'kennt, aber sie het mir anbotte, 's Zeit in ihrem Vorgärtli uffz'stelle! Also los, Kolonnefahrt durch's Wohnviertel bis zu ihrem Hüüs.
In dem Vorgärtli war dann tatsächlich grad so viel Platz, dass minni "Dackelgarasch" hin basst het, aber ibber's Wegli het dann schun keiner meh laufe kinne! Unn wie ich mir's dann so im Zelt g'miätlich g'macht het, do het sie mich dann au schun ins Wohnzimmer iig'lade, het mir ebbis z'esse gää unn alti Fotos rüssg'holt. In dem Zimmer sinn nämlich reihewiis Pokale g'stande, unn einigi Medaillie sinn au noch an de Wänd g'hängt.
Wie sich rüssg'stellt het war sie d'Müdder vun 'eme Ruder-Weltmeischter. An den Name kann ich mich nimme erinnere, aber dass de Peter Michael Kolbe, DER ditsche Ruderer zu sellere Zitt, bii ihre regelmäßig in unn üss 'gange, des hab ich mir g'merkt! Ich hab also echti Weltmeischter-Medaille in d'Hand nämme derfe!
Des kummt au nit alli Dag vor, weiß
De Bischemer
Montag, 8. Juli 2013
De scheenschte Platz uff de Welt
An de Oper vun Sydney zum Beispiel, die immer noch 's scheenschte "moderne" Gebäude isch, was ich kenn. Oder am Dolmabahce-Palascht in Istanbul, in denne ich ersch bii'm dritte oder vierte B'süach ibberhaupt nii kumme bin. Landschaftlich am scheenschte find ich wahrschiins de Zion-Canyon unn d'Iguazu-Wasserfäll.
Aber 's git ei Ort, den wirr ich in minnem ganze Lebe nit vergesse, unn des isch ä Camp namens Shangri-La in Ecuador.
Wu ich durch Ecuador g'reist bin, do hab ich vun Tena üss ä Üssflug in de Amazonas-Dschungel g'macht. Erscht zu'eme Iigeborene-Dorf, unn dann ebbe nooch Shangri-La. Des sinn nur ä Handvoll Hütte, obe uff'ere Abbruchkante ibber 'em Rio Anzú...
Ich hab Eych mol ä Dia abfotografiert (Digitalkamera hab ich dert noch keini g'haa...), aber wenn Ihr Interesse hänn, dann kinne Ihr au ziemlich viel Fotos dävun im Internet finde:
Vor jedere Hütt gitt's ä kleini Terrass mit'ere Hängematt, vun dert üss sieht ma dann kilometerwitt nur Fluß, Baim unn Himmel! Ich bin dann echt stundelang nur dert g'hockt unn hab ibber de Urwald g'schaut.
Am Horizont kann ma sogar d'Ande mit de Schneeberge sähne, unn unter einem nur des unendliche Griän in sinnene dausend Variatione! B'sunders morgens, direkt nooch 'em Sunneufgang, wenn de Morgenebel uffg'stiegt, dann het der Platz eifach ebbis magisch's, kann ich Eych sage!
In Shangri-La isch's mir echt so 'gange, dass ich nooch denne zwei Dag eifach nimme hab weg welle!
Ich glaub, ä Stückli vun minnem Herz isch halt dert hänge bliibe, sinniert
De Bischemer
Donnerstag, 4. Juli 2013
Sunneschirmli
Hit sinn die nur noch in Cocktails drin, hab ich's G'fühl... Ich glaub jo, des ware so ziemlich 's erschte, was in Masseproduktion "made in China" herg'stellt worre isch.
So... hab grad mol kurz im Internet rescherschiert: Die Schirmli kann ma inzwische fir weniger als fünf Cent 's Stück kaufe! Also garantiert immer noch "made in China", däd ich mol sage! Die sinn jo üss so fiine Holzstängli g'macht, do miäßt in Ditschland ä Inschenieur erscht ä Maschin erfinde, die so kleini Schirmli automatisch produziert. Sunscht kinnt ma's nit erzahle...!
Wu ich klei war, do het mich die filigran Fiinmechanik in denne Schirmli immer fasziniert! Unn wie scheen ma immer mit denne Schirmli spiele het kinne - die hänn genau d'richtig Größi fir d'Playmobi-Figure g'haa!
Wenn ma des Schirmli üssenander baut het, dann isch meischtens noch irgendwu im Kopfteil ä Stück z'sämmeg'rolli chinesischi Zittung g'sii... Des het nadierlich d'Exotik vun so'eme Schirmli erscht richtig perfekt g'macht...
Eigentlich sott ma viel öfter Cocktails drinke, findet
De Bischemer
Montag, 1. Juli 2013
Was ä Kerb!
Schun am Friddig obend isch's bii de Funzelfahrt mit Vollgas los 'gange. Fir alli, die wu so ebbis nit kenne: Do sitze zehn bis zwölf Litt im'e Bulldog-Anhänger mit Disch unn Bänk, unn während ma ein, zwei Gläsli Wiin trinkt, wird ma g'miätlich durch d'Wiinberg g'fahre.
In unserem Fall simmer zu de Glockeberg-Hütti g'fahre worre, unn dert het's dann ä kleine Wiinprob gää. All you can drink, nadierlich, wie sich's in Bischem g'heert!
So etwa nooch'ere Stund, wu die ganze mitbroochte Flasche leer ware, simmer widder z'ruck zum Feschtplatz 'zuckelt. Ihr kinne Eych vorstelle, dass ma zu derre Zitt schon mächtig in Stimmung ware... Entsprechend luschtig isch dann au die "offiziell" Kerbe-Eröffnung g'sii, wu sich "die übliche Verdächtige" wie jedes Mol fescht g'setzt hänn.
De Höhepunkt vun de Kerb war nadierlich d' Show am Samschdig Obend. Dies' Johr war's Motto "Versteht Bischem Spaß?", will de Arbeitskreis ibber's Johr so einigi Filmli mit versteckelter Kamera g'filmt, bearbeitet unn am Samschdig vorg'führt het. Ihr kinne Eych gar nit vorstelle, wie professionell des alles war... Hüät ab, die Bischemer Kerb isch unn bliibt einzigartig!
Däzwische noch so einige Live-Vorführunge vun Witz-Verzehl-Wettbewerb ibber G'sang bis Danz, unn eh ma sich versähne het war's nooch Mitternacht! Zum Glück hänn unseri Kinder bis zum Schluß durchg'halte!
Sunndigs war dann noch Familie-Noochmittag, wu d'Le au noch ä Ufftritt mit'em Kinderballett g'haa het. Aber do hänn d'meischte Lytt dann doch nimmi so viel Sitzfleisch g'haa, schiint's... War halt bii de meischte nit spoot, sundern friäj am Sunndig morge...
Hit jetzt also noch d'Kerbe-Beerdigung, unn dann heißt's schun widder: Nooch de Kerb isch vor de Kerb! 's Motto fir 's nägschde Johr steht au schun fescht, wird aber jetzt nit verroote!
Jetzt stehn jo eh erscht mol d'Summerferie an, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 27. Juni 2013
Mol widder ibber's Wetter...
Soll des echt de Summer sii??
Hoffentlich wird's ball mol netter,
Wu führt des noch hii??
Es isch kalt, schun sither Woche,
Unser Frühling war ä Witz,
Nur letscht' Woch' war's kurz zum koche,
Drey Dag Affe-Hitz'...
Schau, was d'Siebeschläfer triibe!
So viel Rege macht kei Spaß!
Sibbe Woche soll's so bliibe?
Richtig kalt unn nass??
Petrus, denke mol an die Kinder,
Ball sinn d'Ferie dran.
Es isch Summer, Dü machsch' Winter!
Streng Dich endlich an!
ES LANGT JETZT, schreyt
De Bischemer
Montag, 24. Juni 2013
D'Ortenau vun wittem (28)
So Menschemenge het Oberschopfe sicher schun sither Johre nimmi, wenn nit ibberhaupt jemols g'sähne. G'schätzti Zehndausend solle's g'sii sii, unn dass do des Dörfli quasi üss alle Nähte platzt isch, kann ma sich vorstelle! Ällei 1500 Litt sinn jo bii'm Umzug schun mit g'loffe. Des sinn jo schun mehr wie d'Hälfti vun dem, was Oberschopfe an Iiwohner het!
Alles in allem war's also ä herrlich's Fescht, unn die ganze Vorbereitunge hänn sich g'lohnt, so schiint's.
Oberschopfener kinne halt fiire, weiß
De Oberschopfener, äh, Bischemer
Donnerstag, 20. Juni 2013
D'Ortenau vun wittem (27)
Leider bin ich nit däbii, aber ich kann jo uff'em Mainzer Johannisfescht so mache, als wär's 'es Oberschopfener Fescht ;-)
's Johannisfescht isch zwar zwei bis dey Nummere größer, unn wird au jedes Johr g'fiirt, aber do däfiir isch Mainz halt au ä weng größer als Oberschopfe...
Wenn ich uff de Oberschopfener Websytt lies, was do alles geplant isch, dann kann ich nur sage: Hüet ab, Oberschopfener, do stelle Ihr so einiges uff d'Bay! Ich bin stolz uff "unser Dorf".
Immerhin hab ich jo mehr als minn halbes Lebe lang in Oberschopfe g'wohnt - wenngliich's au langsam knapp wird: Noch fünf Johr, dann bin ich länger furt, als ich dert g'sii bin! Aber die erschte Lebensjohre oder Johrzehnte sinn jo eh die wichtigschte (unn g'fühlt die längschte), also wirr ich au nooch denne fünf Johr immer Oberschopfener bliebe!
Uff de andere Sytt: Warte nur mol ab, wass in Bischem ä Woch druff bii de Kerb lauft, des isch wahrschiins noch um einiges spektakulärer.. Ich wirr's Eych dänooch verzehle!
Jetzt aber erschtmol ä Hoch uff Oberschopfe, rüäft
De Bischemer
Montag, 17. Juni 2013
Ä Ära geht z'End...
Sechs Johr lang hab ich jede Morge uff'em Weg zum Schaffe erscht de Lu, dann Lu unn Le, unn am End nur noch d'Le in de Kindergarde broocht. Die ganz Prozedur mit Parkplatz süache, Schüäh üss- unn Schlabbe anziähge, nochmol uff de Arm nemme, unn anfangs mehr, später weniger oft Träne bii'm Verabschiede, die isch in derre Zitt eifach zum normale Bestandteil vum Tagesprogramm worre.
Ich kann mir gar nit vorstelle, dass des alles nooch de Summerferie eifach weg sii wird... 's het jo lang g'nüe düürt, bis sich des Kindergarde-gehn zum Normalfall iig'schwunge het, unn nit jede Morge bii'm Verabschiede ä klein's Drama inszeniert worre isch. Aber sither de Lu nimmi im Kindergarde isch, isch d'Le au viel selbständiger worre, kinnt ma meyne.
In de letschte Zitt hab ich jo sogar ä weng 's G'fühl g'haa, dass sie des ganze Handkusswerfe, winke unn Mit-de-Händ-ä-Herzli-forme hauptsächlich macht, damit ICH z'friede bin... Jedefalls drillt sie sich momentan so schnell widder weg, dass ich mir fast schun ä weng vernachlässigt vor kumm. Ihri Freundinne sinn morgens schun viel wichtiger als ich, schiint's!
Sie werre halt so schnell flügge, stüümt
De Bischemer
Donnerstag, 13. Juni 2013
Esse im Urlaub (4)
Also bin ich mit'm Ingo gllich mol hin, 's Land anschaue...
Gliich an dem Wocheend, wu ma ang'kumme sinn, hämmer 's Lichterfescht am Mekong mit bekumme. Tausendi vun Lytt uff de Strooß, unn fascht alli ä Kopf kleiner als mir langi Europäer.. so het ma sich wenigschtens nit verirre kinne!
Was es esse angeht, do merkt ma in Laos, dass sich friäjer d'Franzose der feschtg'setzt g'haa hänn: An alle Ecke git's Baguette z'kaufe, unn de Standard-Imbiss (ob am Busbahnhof oder an Strooßeständ) war "Baguette with Paté", also ä uffg'schnitte's Baguette mit Fleischpastete druff. Lecker, aber irgendwann ziemlich eisyttig!
Noch vorherrschender, unn au viel laotischer, war aber de Kleb-Riis!
Des isch ä b'sunderi Riissort, die wu bii'm koche extrem stark z'sämme bäbbt. Den kriegt ma dann im Bambuskörli serviert, nimmt sich mit de Finger ä weng rüss, formt ä Kugel unn tunkt ihn dann in d'Soß oder d'Beilage.
Als "Snack" wird der dann oft in kurze Babusröhre ibber'm Kohlefiir g'kocht:
Des Bambusstück kann ma dann unterwegs uffrisse unn de Riis (meischtens ä weng siäß, wie unser Milchriis) rüss bibble. Ä umweltfreundlichi, praktischi unn landestypischi Verpackung, find ich!
Vun dem viele Riisschnaps, den ma däzüe trinkt, verzehl ich Eych lieber nix, meynt
De Bischemer
Montag, 10. Juni 2013
Die Remscheider kumme!
Entsprechend hab ich mir dann au schnell widder ebbis ander's g'süacht.
Ä Wohnung in de Stadt, damit ich des wenige, was in Siegen los isch, nit au noch verpass! Was dann de dritte Umzug worre isch.
Dass ich ä recht netti Wohnung in de Innestadt g'funde hab, war Glück. Aber luschtiger war des Erlebnis, was ich bii de Wohnungssüäch g'haa hab:
Uff ä Zittungs-Annonce hin hab ich mir ä Wohnung am Siegener Stadtrand ang'schaut. Es war am Samschdig noochmiddag, unn nur d'Doochter vun de Vermieter, so etwa in minnem Alter, war daheim . Uff de erschte Blick war klar, dass die Wohnung fir mich gar nit basst het: D'Badzimmerdiir war, zum Beyspiel, grad mol einsachtzig hoch. Also: Abg'hakt!
Aber mit dem Maidli hab ich mich uff Anhieb güet verstande. Darum bin ich de halbe Noochmiddag bii ihre bliibe, hab mit ihre g'schwätzt unn Kaffee trunke, unn nääbebey hämmer z'sämme die reschtliche Interessente an derre Wohnung "verarztet".
Uff eimol schreyt sie aber : "Die Remscheider kumme" unn stürmt d'Diir nüss...
Drusse isch tatsächlich ä Audo mit RS-Kennzeiche g'stande, unn üss dem sinn ä Handvoll Männer üssg'stiege unn dem Maidli um de Hals g'falle. Es ware alti Freunde, die kurzfrischtig uff B'süach kumme sinn.
Gliich isch de Üssgeh-Plan fir de Obend besproche worre, unn ich war automatisch mit däbii. So bin ich de halbe Dag unn d'ganz Nacht unterwegs g'sii, wu ich eigentlich nur mol schnell ä Wohnung hab anschaue welle.
Allerdings ware die Remscheider nit ganz uff minnere Wellelänge, unn des Maidli isch mir an dem Obend ä weng z'arg anhänglich worre. Darum hab ich denne Kontakt dann au ball widder iischloofe lehn.
Unn des war 's einzige Mol, wu ich bisher ibberhaupt ebbis mit Remscheider oder Remscheid als Stadt z'düe g'haa hab.
Ich däd unni Navi wahrschiins nit mol hin finde, gesteht
De Bischemer
Mittwoch, 5. Juni 2013
D'Ortenau vun wittem (26)
Ich bin jo ziemlich tolerant (oder sogar int'ressiert), wenn bii uns güeti Idee üss andere Länder unn Kulture ibbernumme werre. Aber 's git so ä baar Sache, die sott ma eifach dert lehn, wu sie herkumme unn historisch au hin basse. Des fangt, find ich, bii Halloween an, unn heert jetzt ganz konkret bii dem Farbbulver-Schmisse uff!
In Indie isch's wo wahrschiins ä wichtig's Symbol, dass alli Lytt, egal üss welchere Kaschte, an dem Dag alli gliich (bunt) sinn... Aber wenn des in Ditschland zelebriert wird, dann wird do eifach nur ä große, sinnentleerti, partymäßigi Sauerei drüss!
Ebber müäß die ganz Farb jo au widder weg buzze, grantelt
De Bischemer
Montag, 3. Juni 2013
Süachbegriffe zum Blog (14)
10. auguschte fährt mit frau (... hä???)
9. do häng min hez (vielleicht hesch Dich jo vertippt, unn 's soll "Herz" heiße??)
8. luftschutzbunker in titisee-neustadt (... do kann ich nit helfe!)
7. dicker po comic (... Wie wär's mit Donald Duck??)
6. verstucht-verband (... ich däd's mit Mobilat probiere!)
5. hochbeet hochbett (... kann ma schun mol verwechsle, isch mir klar!)
4. politisch korrekt ä nett's grüppli! (.. wenn ich jetzt ebbis Falsches schriib, verbrenn ich mir d'Finger!)
3. siegener mentalität (... au do sag ich lieber nix däzüe!)
2. keiheidi (... aber viellicht de Geiße-Peter?)
1. lukas liebt hello kitty (.. also DES weiß ich wirklich besser!)
... Unn de Summer kummt au endlich, strahlt
De Bischemer
Donnerstag, 30. Mai 2013
Frühlingsflucht!
Wie au immer, fir des Fronleichnams-Wocheend hämmer ä Lösung g'funde: Mir fahre in ä "Ferie-Park" in de Nähdi vun Trier, wu's nääbe 'me Schwimmbad sogar ä Indoorspielplatz, Kinderanimation unn ander's Pipapo gitt! Des heißt, dass d'Kinder (unn mir) au bii Räge güet b'schäftigt sii werre..
Unn alternativ kinne ma dann immer noch nooch Trier fahre, um unseri Kumpels z'b'süache.
Also dann: Nix wie los, rüeft
De Bischemer
Montag, 27. Mai 2013
Geburtsdag im Rege...!
Sibbe wilde Büebe hämmer daheim g'haa. Unn was macht ma mit denne, wenn's drusse nit mol fir fünf Minütte uffheert z'rägle??
Eigentlich hab ich jo mit ihne ä Schatzsüach' durch 's Feld mache welle. Aber wu ich de Wetterbericht g'heert hab, do hab ich mir dann lieber eini am Computer üss'denkt. Jeder vun ihne het dann ä Uffgab in "Google Maps" löse miän, zum Beispiel: "Wie hoch isch de höchschte Vulkan uff Hawaii?", "was steht in de australische Hauptstadt am Wescht-end vum See?", "wu geht die Fähre uff Ditschlands nördlichschter Insel hin?" unn so witter...
Do ware sie echt richtig güät bii de Sach, des war halt mol ebbis Nej's. Am liebschte wär jeder gliich als erschtes dran g'kumme, sie hänn's küüm erwarte kinne!
De Lu het vun de Freunde au noch Lego g'schenkt bekumme, do hänn sie sich dann sofort druff g'stürzt. Ä Film hämmer noch g'schaut ("Rio"), unn Küache unn Spaghetti g'esse. So hämmer des Event eigentlich ganz güät ibber d'Bühne broocht...
... wenn ma nur am Obend dävor nit uff de Woistandtour am Bischemer Bahnhof versackt wäre! ;-)
Aber jetzt sinn die Kindergeburtsdäg widder g'schafft fir dies Johr, stüümt
De Bischemer
Donnerstag, 23. Mai 2013
Wuanderscht g'lese (7)
Ihr kenne sicher alli die Sammelsticker, Murmle unn anders Ziigs, die's im Supermarkt an de Kass gitt, wenn ma g'nüe iikauft, gell? B'sunders wer Kinder het, der kann ä Lied dävun singe...
Im Handelsblatt war jetzt ä Bericht dribber, wie raffiniert des isch - oder eigentlich, wie bled mir doch alli sinn, dass mir druff nii fliäge! Wenn ich ällei schun des Zitat lies: "Die Sammelaktionen zielen nicht auf den Hauptentscheider"! Mir lehn uns schlicht unn eifach vun unsere Kinder erpresse!
Aber eigentlich wisse ma des jo selber, gell?
Nur dass de so ä riesiger finanzieller Iifluß het, de verschreckt mich ä weng, meynt
De Bischemer
Dienstag, 21. Mai 2013
Wuanderscht g'lese(6)
Lese nur mol, wie er ibber de Frank Zapp unn die "echte Siebziger" schriibt. Des isch so lebendig unn authentisch, wie 's sunsch wohl küüm einer hin bekummt! Nadierlich isch des alles vor minnere "wilde Zitt" bassiert, unn bii uns war's nur ä Bruchteil vun dem, was de Glumm erlebt het, aber bii derre Schilderung werre viel Bilder widder im Kopfe lebendig!
Ich lies in dem Blog nit regelmäßig mit, aber wänn immer ich nii schau, bin ich widder fasziniert ibber die Vielfalt vun Theme unn Gedanke! Wer ä weng länger liest, der kriegt mit, dass de Glumm vun Heroin bis zum Herzinfarkt schun alles mitg'macht het. Mit dem Hintergrundwisse werre dann so Texte wie der ibber de Zappa noch lebendiger, find ich!
Unn wie het ä Blogger-Kolleg mol g'schriibe: Es isch eigentlich ä Schand, dass de Glumm mit sinnem Talent immer noch kei Roman g'schriibe het!
Also ich däd ne kaufe, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 16. Mai 2013
Peter unn Timber
De erschte, des war de Peter. Ä griän-gelber, also so de "klassische" Wellesittich. Nit b'sunders uffällig, aber lieb. Er isch mir uff d'Hand g'floge, wenn ich ihn g'rüäfe hab, unn aus sunscht war er recht züetraulich.
Nooch viele Johre aber, do hab ich g'merkt dass er eigentlich ä "Sie" isch unn konsequenterwiis Petra heiße sott. Er het nämlich plötzlich ang'fange, Eier z'lege. So vier oder fünf insg'samt. Des war echt irritierend, kinne Ihr Eych vorstelle.
Irgendwänn hab ich dann noch ä zweiter Wellesittich däzüe g'kauft, damit de Peter nit immer ällei im Käfig hockt. Des war de Timber. Ä großer, wilder, blau-wysser Kerli. Der isch in de erschte Minütt zum Peter in de Käfig, het ihn mit'eme kräftige Schnabelstoß begrüäßt, unn - rumms - isch de Peter vum Stängli g'keyt. Oh, was het der g'zetert! Vun dem Moment an het er verständlicherwiis Panik vor'em Timber g'haa unn isch vor ihm g'flüchtet! Däbii het de Timber so gern mit ihm spiele welle...!
's End vum Lied war, dass ich ab dann zwei Käfig uff'em Schrank stehn g'haa hab, unn beidi Vögel in Einzelhaft g'halte hab!
Bis zu sinnem Lebensobend het de Peter dann quasi kei rüähgi Minütt mehr g'haa, weshalb er sich au so güet wie nimmi üss'em Käfig nüss traut het... Er het einem echt leid düe kinne!
Wie de Timber zu sinnem Name kumme isch, unn was ich mit ihm erlebt hab, des verzehl ich Eych dann ä ander's Mol...
Unn was hänn Ihr fir Hüüstiere g'haa?, froogt
De Bischemer
Dienstag, 14. Mai 2013
Fliederspray
Eigentlich isch es jo echt toll, wenn Blüäme oder Blüte so toll rieche, aber bii Fliider hab ich echt ä Problem...
Friäjer, do het minni Mama immer ä Raumspray mit Fliederduft g'haa. Des het sie zwar selte benutzt, aber wenn, dann het 's ganze Hüüs so viehmäßig nach dem künschtliche Flieder g'schmeckt, dass ma 's eifach nit üsshalte het kinne! Ich bin dann immer nüss g'flüchtet, bis sich der Geruch verzoge g'haa het...!
Ibberhaupt war ich als Büe ziemlich empfindlich, was "güeter Geruch" angeht. Ganz schlimm isch's g'sii, wenn d'Mama in Audo, sobald's einem schlecht worre isch, ihr Kölnisch Wasser üsspackt het. Ällei schun vun dem Geruch het's mich g'lupft (kenne Ihr denne Begriff noch???), unn mir isch's ganz dirmelig worre! Ganz allgemeyn isch mir bii Parfüm immer schlecht worre, au wenn des minni Schwestere nie hänn verstehn kinne!
Unn so het sich ebbe des Flieder-Raumspray in minnere Erinnerung so feschtg'setzt, dass ich de Geruch vun echtem Flieder gar nit wirklich genieße kann...
Aber 's git jo au noch g'nüe anderi duftendi Blüte, tröschtet sich
De Bischemer
Sonntag, 12. Mai 2013
Mudderdag
Als Service fir alli, wu noch ä G'schenkli zum Mudderdag süache, kummt jetzt ä Gedicht:
Hör Dir mol des Rätsel an:
's isch keine Kind unn 's isch kei Mann!
Also weisch Dü jetzt genau:
Was mir süache isch ä Frau!
Sie däd alles fir Dich düe,
Macht die Wäsch unn heert Dir züe!
Liest Dir obends ebbis vor,
Wäscht Dir d'Ohre, kämmt Dir d'Hoor.
Hesch Dü Büüchweh, kocht sie Supp,
Süacht Dinn Stofftier, Dinni Bubb!
Sie isch immer fir Dich do,
Tröschtet Dich unn macht Dich froh.
Sie isch Lehrer, Doktor, Koch,
Unn au hundert and'ri noch!
So kinnt's ewig witter geh'n,
Au de Letschte wird's verstehn:
D'Mama isch's, des weiß ma doch...
Darum jetzt ä dreyfach's “Hoch“!
Ä scheener Mudderdag wünscht allene Müddere
De Bischemer
Donnerstag, 9. Mai 2013
Vadderdag
Aber sither ä baar Johr, do wirr ich jo echt als Vadder g'würdigt an dem Dag. Vor zwei Johr, do het mir de Lukas ä witzigi Tannezapfe-Figur baschtelt, die steht noch immer bii mir im Büro:

Unn fir dies Johr, do hänn sie wohl aus schun widder ebbis vorbereitet.
D'Le, die war däbii au widder ganz speziell: Vorgeschtern sitze mir bii'm Obendesse, do hebt sie mir plötzlich gan uffg'regt d'Hand vor 'd Auge unn meynt: "Schau nit do nooch rechts, do leyt doch Din Vadderdags-G'schenk!" Des het sie baschtelt, dann aber vor lütter Ablenkung vergesse unn nit weg g'rüümt!
Anständig, wie ich bin, hab nadierlich nit hin g'schaut unn loss mich überrasche, was do rüss kummt...
"Eych alle, aber b'sunders de Vädder, ä richtig scheener Vadderdag", wünscht
De Bischemer
Montag, 6. Mai 2013
Esse im Urlaub (3)
Ich war jo ibberrascht, wie "europäisch" es dert üssg'sähne het, b'sunders in den Hauptstadt Minsk. Entsprechend vertraut war au 's Esse - wenn ma d'Speisekart het lese unn ebbis b'stelle het kinne...
Okay, de Schwerpunkt isch schun arg uff Fleisch unn Kartoffle g'lege, aber eigentlich het's alles gää. Unn wenn ich ehrlich bin, dann sinn mir nur drey Sache richtig in Erinnerung bliibe:
Kwass: So ä Art Brottrunk. So ebbis het's friäjer au bii uns mol gää. Aber wu ich des probiert hab (unn gliich au noch zwei Gläser dävun serviert bekumme hab) isch mir au klar g'sii, warum ma des hitz'dag nimmi sieht. Bää!!
Blini sa Smetana: Des het's zum Frühstück immer im Hotel gää: Lauwarmi Omlett mit süürer Sahne. Aber grad des Smetana loßt sich eigentlich nit mit unserer süüre Sahne vergliche, des isch viel cremiger, ä weng siäß unn echt lecker! Ich müäß sage, des war immer ä güäter Start in de Dag!
Birkesaft: In Frühling gehn in Wyssrussland d'Litt wohl in de Wald, um selber de Saft vun de Birke ab z'zapfe - etwa so, wie ma's vun de Bilde üss Kautschuk-Plantage her kennt. De Hit isch aber, dass ma Birkesaft sogar im Tetrapack kaufe kann! Der schmeckt gar nit schlecht, löscht güät de Durscht unn soll sogar g'sund sii!
Unn trotzdem war mir de Wodka liäber, den sie üss Birkesaft brennt hänn, grinst
De Bischemer
Donnerstag, 2. Mai 2013
Löwezahn

Alles gelb, schaut's Eych nur an,
D'Wies isch voll mit Löwezahn!
D'Blüeme kennt schun jedes Kind,
Au wenn d'Name andersch sind:
Bad'ner schriibe "Seichblüem" hii,
Bii'm Franzos' heißt's "Pissenlit!"...
Richtig edel klingt do schun
's englische "Dandelion"!
Aber 's änder gar nix dran,
Denn au des heißt "Löwezahn"!
Wahrschiins nennt ma d'Blüäm so nett,
Will sie g'zackti Blätter het!
Unn die findesch' gar nit toll,
Hesch de ganze Gaarde voll!
Doch es wird viel schlimmer noch,
So in viellicht ein, zwei Woch!
Dann verbliäjt des gelbe Meer,
Unn kummt plötzlich wyss daher!
Puschtblume, jetzt isch's g'sayt,
Bringe nur de Kinder Freyd!
Alles Kämpfe hilft nit groß,
Löwezahn wirsch eh nit los!
D'rum genieß des scheene Bild,
's isch doch alles halb so wild!
Freye Eych lieber am Mai, appelliert
De Bischemer
Montag, 29. April 2013
Big Jim
Zu minnere Kinderzitt war des jo echt in... So wie d'Maidli mit Barbiebubbe g'spielt hänn, hänn mir Büebe ebbe Big Jim, Big Jack, unn wie die au immer g'heiße hänn, g'haa:

Dertmols het's sogar zwei "Dynaschtie" vun Männerbubbe gää: Zum eine ebbe die "Big Jim"-Familie, unn uff de andere Sytt des "Action Team". Die letschtere ware ä baar Zentimeter größer, darum hänn die ganze Klamotte unn des Zubehör, was ma däzüe kaufe het kinne, nie fir d'andere basst.
Drey oder vier vun denne Bubbe hab ich g'haa, unn ich kann mich erinnere, dass do au minni Schwestere gern mit mir z'sämme g'spielt hänn. Die Bubb hänn bii uns daheim au immer tolli Abenteuer erlebt. Sie hänn im Garde 'zeltet, sinn uff Baim g'klettert unn mit Fischertechnik-Audos durch d'Gegend g'fahre.
Eimol, do hab ich sogar ä Fallschirm üss Stoff fir sie baschtelt. Mit dem hänn sie dann vum Balkon runter springe miän.... Autsch, der Fallschirm isch leider nit schnell g'nüä uff gange! Die Schramme het de Jim sin ganzen Lebe lang 'trage ;-)
In de Räge-Tonne, die im Garde g'stande sinn, het er dann au Tiefsee-Tauche trainiert. Er het ä Stein um d'Fiäß bekumm, unn dann isch er bis uff de Grund nab taucht. So diäf, dass ich ihn mit minnene Ärm grad noch so hab widder hoch hole kinne! Ich weiß noch, wie kalt des Wasser do unte war, wenn ma bis zu de Achsel in de Räge-Tonn g'hängt isch...
Unn nadierlich hab ich meischtens dävun draimt das ICH die Figür wär, unn die ganze Abenteuer selber erlebe däd...
So geht's sicher alle Büäbe, sinniert
De Bischemer
Freitag, 26. April 2013
Adé, Noordwijk!
's Drumrum war nadierlich au nit z'verachte... güät g'esse hämmer, Amsterdam hämmer uns ang'schaut, unn ä wildi Obend-Veranstaltung hämmer g'haa.
Aber all des kann nit mithalte mit 'em Strand! Zwei Mol bin ich am Strand lang g'joggt, im Sunneschiin unn bii Meerwind! Des het so ä Erholungswert, des isch wie Kurzurlaub!

Ihr sähne, mir isch es ganz güät gange in derre Woch...!
Aber was des beschte isch: D'Üssicht uff 's nägschde Johr! Do wird die Veranstaltung nämlich in I S T A N B U L stattfinde!! Klar, dass ich mir do rechtzittig Gedanke mache wirr, mit was fir Theme ich do ufftrete kinnt! Als Züehöre isch's jo schun ä weng Glückssach, ob ich ä Reisefreigab bekumme wirr, aber Sprecher sinn ebe automatisch nominiert! Wenn des mol kei Motivation isch!!
Jetzt mach ich mich aber ersch mol uff zum Bahnhof, damit ich mit'em Zug heimgondle kann.... Danke, Lufthansa, unn danke, Verdi :-(
Ä scheen's Wocheend wünscht Eych
De Bischemer
Montag, 22. April 2013
Am Meer
Eigentlich hab ich hit nooch Holland fliege welle, aber bii de Lufthansa wird jo g'streikt, unn minner Flüeg isch abg'sayt worre. So bin ich halt mit 'em Zug g'fahre. Au kei schlechti Wahl!
Jetzt findet also die Woch in'eme Hotel direkt am Strand unseri intern' "Universität" statt, wu mir ebbis lerne solle. Unn damit ich nit die ganz Woch nur passiv in denne Vorträg rumsitz unn züeheer, hab ich diesmol sogar ä eigen's Thema im Plan, wu ich mit den entsprechende Fachlytt diskutiere will.
Unn wie ich die Veranstaltunge üss de vergangene Johr kenn, wird au 's Fiire widder nit z'kurz kumme. Do git's offizielli "Networking drinks", "Team dinner" unn "Meet the experts-drinks", unn drumrum werre ma uns au noch ganz inoffiziell mit de Kollege des eine oder andere Bier gönne, bin ich mir sicher!
Uff de andere Sytt bietet des nadierlich au die Möglichkeit, endlich mol widder am Strand lang z'jogge. Mindeschtens fünf Kollege vun minnere Mainzer Laufgrupp sinn däbii, also wird de Gruppezwang schun däfiir sorge, dass ma uns regelmäßig bewege...
Des wird ä scheeni Woch, glaubt
De Bischemer
Donnerstag, 18. April 2013
Kanadier
Uff minnem erschte Interrail, do bin ich mit'm Zug mol vun Skopje (dertmols noch Jugoslawie) nooch Saloniki (Griecheland) g'fahre. In dem Zug hab ich ä kanadisch's Dreyer-Pärli kenn g'lernt unn bin mit ihne z'sämme ins Hostel. Die zwei Fraue hänn sich vor'em esse gehn erscht noch frisch mache welle. Also bin ich mit dem Kerli so lang noch nebe'nem Hostel in ä Wirtschaft, ä Bierli trinke. Mir hänn uns so güät unterhalte, dass üss dem eine Bier drey oder vier worre sinn... Wu mir (fröhlich unn entspannt) widder ins Hostel kumme sin, do hänn dann zwei halb verhungerti, schlecht g'launti Fraue uff uns g'wartet... Ui, des het Ärger gää!
Aber dann simmer echt lecker obendesse 'gange. Am End war de ganze Disch voll g'stellt mit kleine Dellerli, uff denne verschiedenschti Sache serviert ware. Nooch dem Esse war de ganze Streß widder vergesse, unn mir hänn noch ä tolli Zitt in Saloniki g'haa, bevor ma widder in unterschiedlichi Richtunge witter g'reist sin!
In Ecuador, do war ich mehr als ä Woch lang mit'eme weltreisende Kanadier z'sämme, den ich im Bus troffe hab. Mir hänn uns uff Anhieb so güät verstande, dass ma unseri Reiseroute kombiniert unn alles z'sämme g'macht hänn. Nächtelang hämmer ibber Gott und die Welt, Fraue, Philosophie, Müssig unn was weiß ich noch g'redet, unn er isch einer vun minnene beschte Freunde worre. Ä Woch, nachdem mir uns trennt hänn, hämmer uns (fascht zufällig) in Quito nochmol troffe. Er isch nämlich krank worre unn vun Quito üss heim g'floge, grad wu ich au widder fir de Rückflug in Quito war! Zum Glück het er mir des per email g'schriibe, so dass mir uns noch am selbe Dag verabrede hänn kinne!
Nooch dryzehn Johr isch de Kontakt immer noch nit ab'broche, wenn au inzwische nur noch "elektronisch"...
Unn in Laos, do het's zwische mir unn'ere Kanadierin g'funkt, während ma uns uff dere Reise alli ein, zwei Dag irgendwo 'troffe hänn. Aber keiner het sich traut, es 'em andere z'sage... Wie bled eigentlich...
So hämmer uns des gegesyttig erscht im Noochhinein per email g'stande, unn es het sich ä wildi "elektronischi Romanze" entwickelt... !
Ä Vierteljohr später bin ich dann sogar nooch London g'flog, will des uff ihrer lange Weltreis de nähdschte Punkt war, wu ich sie hab treffe kinne. Mir hänn vier wunderbari Dag in London verbroocht, unn dänooch isch sie z'ruck nach Canada - des war's letschte Mol, wu mir uns g'sähne hänn!
Im Endeffekt war's sicher güät so, sunscht hätt ich sicher nit ä Johr später in Peru minn Traum- (unn jetzigi Ehe-) Frau troffe!!
Einer vun denne Kanadier het mir mol Folgendes verzehlt: In Kanada sinn die Lytt so entspannt, will sie so viel Platz hänn, unn sich deshalb nit so arg uff d'Pelle rücke miän wie in andere Länder. Wenn ma's bruucht, dann kann ma sich iiberall in d'Wildnis z'ruck ziäge unn d'Lung üss'em Hals schreye, wenn einem ebbis (oder ebber) uff d'Nerve geht...
Unn des schiint z'helfe, findet
De Bischemer
Montag, 15. April 2013
Yoga
De Carsten, der wu minner direkte Noochber isch, het dann g'meynt: "Ich däd mir des jo au mol anschaue, wenn ich ebber hätt, der wu mit geht!". Also hab ich g'meynt: "Dann loss uns z'sämme gehn, mich däd's au interessiere..."
Unn so simmer am vergangene Määndig mit de Gymnschtikmatt unter'm Arm ins Bürgerhüüs 'dackelt. Nadierlich ware der nur Fraue in dem Kurs, so etwa 20... 's war ä Riese-Hallo, dass endlich mol zwei Männer mitmache, kann ich Eych sage. Die eind' näbe mir het im Scherz noch zu mir g'sayt: "Ihr sinn doch eh nur do, um Eych die ganze Blind Dates z'spare, gell??", woruf de Carsten geischtesgegewärtig g'antwortet het: "Ja klar, unn morge obend simmer in Nackenheim im Kurs..." Grins!
Der Kurs war dann ganz güät, vor allem hätt ich nit denkt, dass des dann doch soooo anstrengend isch!
Mir ware voll däbii, bis dann am End alli ang'fange hänn, "Shanti... Om... Frieden...!" z'singe... Do hämmer uns schun ä weng irritiert ang'schaut!
Die Lehrerin het dann zum Schluß aber noch betont, sie hofft, dass in de nägschde Woch widder alli däbii sinn - des ging nadierlich b'sunders an unseri Adress!
Also werre ma ihre halt denne G'falle düe, unn hitt widder hin gehn, meynt
De Bischemer
Donnerstag, 11. April 2013
Wuanderscht g'lese(5)
Unn do däbii isch es egal, ob des de Hamburger Dom, 's Münchner Oktoberfescht, d'Meenzer Frühjohrsmess oder d'Bischemer Kerb isch...! Fir Kinder isch es iiberall ähnlich spannend.
Nur bii einem, do hab ich ganz anderi Erfahrunge g'macht als er: Bi'm Box-Audo-Fahre:
Bi'm erschte Mol, wu minni Kinder hänn mitfahre derfe, war des beides Mol nur ä kurzi Freyd... Bi'm Lu war's bii de Kerb in Hechtsheim, unn bii de Le dann 's letschte Johr in Holland uff'em Johrmärkt: Mit so'eme kleine Kind däbii, do basch' als Fahrer nadierlich b'sunders uff, dass da nit z'doll mit denne andere Box-Audos z'sämme boxsch. Aber friäjer oder später kummt dann halt immer so ä junger Rowdy vun de Sytt oder vun hinte unn fahrt in Dich nii!
Der Rumms war fir beide vun minnene Kids z'viel, des het ihne, schiint's, echt weh g'macht! Unn dann hesch do ä heulend's Kind am Rand vun dem Box-Audo-Feld stehn, unn Dü weisch, dass Dü zumindescht bii derre Attraktion in den nägschde baar Johr KEI Chips mehr wirsch kaufe miän...!
Aber uff'em Johrmärkt geht's Geld trotzdem furt, weiß
De Bischemer
Montag, 8. April 2013
D'Siegener WG
In dere WG hänn (üsser dem Offeburger, den ich dänooch in Siegen übrigens kei einzig's Mol meh troffe hab) noch drey anderi Studente g'wohnt:
- Ä Ingenieursstudent, vun dem ich nit mol de Name b'halte hab. Allerdings het er mich gliich am erschte Obend mit sinnen Kumpels uff ä Kneipe-Tour durch Siegen mit g'schleift, was ich ihm im Noochhinein hoch anrechen! Üsser Kneipe unn (ä weng) Studiere het er aber nit viel Interesse g'haa, darum hämmer uns au nur selte troffe.
- D'Alex, ä großi, langmähnigi Studentin. Irgendebbis mit G'schichte, wenn ich mich richtig erinner... Wenn sie mit ihrem Freund z'sämme war, dann isch sie an ihm bäbbt wie ä bibbig's Guutsli, unn wenn sie unni ihn in de WG war, dann het sie alti Meat Loaf-Lieder mitg'sunge. "Bat out of hell" mit 120 deziBel, wenn Eych des ebbis sayt. Eigentlich het sie Musical-Star werre solle.
- D'Nazan. Ä kleini, goldigi, herzenliäbi Türkin mit fränkischem Akzent. Sie war immer schwarz an'zoge unn g'schminkt, unn keiner het bii ihrem Anblick des fränkisch rollende "rrrr" erwartet! Obwohl mir total unterschiedlich ware, hämmer uns sofort verstande, unn die ganze drey Johr lang, wu ich dann wu anderscht in Siegen g'wohnt hab, hämmer uns immer mol widder troffe. Entweder uff'eme Uni-Fescht, in de "Motte", was so ebbis wie unseri g'meinsami Stammkneipe war, oder uff'ere private Studenteparty. Dert bin ich dann eh meischtens vun ihre hing'schleift worre, will ich jo zu denne Studis kei direkter Kontakt meh g'haa hab.
Aber leider isch au der Kontakt dann iig'schloofe, wu ich vun Siegen furt zoge bin...
Des war eini vun de scheene Erinnerunge an Siegen, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 4. April 2013
Wählschiibetelefon
Wenn ich dran denk, dass des in unsere Kindheit noch ganz normal war, dann kann ich fascht nit glaube, wie komplett die hitz'dag verschwunde sinn. Nur als "Retro-Telefon" kann ma die noch kaufe, unn zahlt dann sogar ä Heidegeld däfiir...
Uff de andere Sitt ich's viellicht au ganz güät, dass ma mimmi mit so n'ere Wählschiib telefoniere mäüß. Friäjer het ma jo hauptsächlich im eigene Dorf rumtelefoniert, unn do sinn d'Telefonnummere meischtens nur drey, vier Ziffere lang g'sii... Stelle Eych mol vor, Ihr miäßte hit die ganze lange Handy- oder Feschtnetznummere alli üsswendig kenne, unn die elf, zwölf Ziffere mit'em Finger wähle... Unvorstellbar, oder?
Witzigerwiis git's aber sogar ä App fir's Handy, wu ma zum Telefoniere ä virtuelle Wählschiib an'zeigt bekummt. Schaue do:
Ma kinnt fascht nostalgisch werre, stüümt
De Bischemer
Dienstag, 2. April 2013
Esse im Urlaub (2)
In Peru unn Ecuador, do hab ich kilowiis Kartoffle g'esse, kann ich mit erinnere. Zu jedem Esse het's Salzkartoffle gää, unn G'miäß war Mangelware.
Zwei Sache müäß ich Eych aber trotzdem verzehle:
Erschtens: Meerschweinli.
Ja, des isch dert ganz normal... Des sinn dert kei Hüüstierli wie bii uns, sondern Fleischlieferante. Do siehsch immer mol widder großi, kurzhoorigi Meerschweinli in de Kuchi oder im Garde rumrenne. 's müäß au ä anderi Rass' sii wie bii uns, die sinn nämlich fascht so groß wie unseri Stallhase...
Unn ja, ich hab's au probiert...! Aber wie fascht alles, was ma an exotische Tiere ißt: 's schmeckt halt immer alles irgendwie nooch Hähnli... ;-)
Zweitens: Fanesca.
Ich war jo ibber Oschtere in Ecuador. Unn zwei Sache sinn mir b'sunders im Kopf (unn im Herz) bliibe: Zum eine d' "Büßer-Prozession", wu hunderti vun Litt in Kutte (wie de Ku Klux Clan, nur in blau) durch Quito pilgere, vieli noch mit'eme Krizz uff'em Buckel oder de Geißel in de Hand. Unn zum andere ebbe d'Fanesca.
Des isch ä Supp, die's nur in de Karwoch gitt. Do sinn Bohne, Erbse, Linse, Mais unn Kürbis drin, unn serviert wird sie mit Stockfisch unn 'eme g'kochte Ei. So etwa sieht des dann üss:

In derre Zitt kann ma die Fanesca ann alle Ecke bekumme, unn ich hab sie am Karfriddig in vier oder fünf Wirtschafte probiert. Jedes Mol het sie ä weng anderscht g'schmeckt, war aber immer echt lecker, kann ich Eych sage!
Am liebschte hätt ich sie jetzt an Oschtere au mol noochg'kocht, aber selbscht fir ä "europäisierti" Variante brüücht ma ä ziemlichi Vorlaufzitt, um die ganze Züetate z'bekumme!
Aber demnägscht geh ich's an, denkt sich
De Bischemer
Donnerstag, 28. März 2013
Oschterschnee
Mir sinn jo dies Johr an Oschtere bi Oma unn Obba in Öschtrich, will's an Wiihnachte nit klappt het. Unn ma sott' s nit glaube, aber so viel Schnee wie jetzt hämmer in de ganze Winter noch nie g'haa! Schaue do:
So wünsch ich Eych jetzt also, dass de Frühling endlich d'Oberhand g'winnt!
Bis bald, grüäßt
De Bischemer
Donnerstag, 21. März 2013
Süachbegriffe zum Blog (13)
10. "des isch viehmäßig" (... wem saysch des...!)
9. wie alt ist das grammofon (... ziemlich alt, däd ich sage!)
8. wie isch de schnee (... nervig!)
7. schaff mol ebbis (... okay, gliich widder!)
6. tierkinder im frühling (... wie wär's mit Oschterhäsli?)
5. frau is scheff (... wer verheiratet isch, der weiß des eh!)
4. wem ghörsch du (... typisch badischi Froog an Kinder!)
3. badischer weltuntergang (... wenn de SC im Pokal in Stuttgart verliere däd!)
2. Test: Kannsch badisch? (... klar doch, fang an mit dem Tescht!)
1. adjektive mit endhet mit tt (... hä??)
Bis zum nägschde Mol, grinst
De Bischemer
Montag, 18. März 2013
Zelte bii's Weltmeischters
Wie immer hab ich mir halt gege Obend Gedanke g'macht, wu ich ibbernachte wirr. Unn an dem Dag war ich grad zwische Bonn unn Köln unterwegs. Wer schun mol dert war, der weiß, dass des ä ziemlich besiedelti Eck isch. Do git's so güät wie kei Büürehof, wu ma uff'ere Wies so eifach's Zelt uffschlage kinnt.
Entsprechend unrüähig bin ich worre, will ich au nimme all z'wytt fahre hab welle. Durch Köln ziägt's sich jo schun ziemlich, unn dähinter wär's wahrschiins au nit besser...
An'ere unübersichtliche Eck in Wesseling, wu's nix als Wohnhiiser git, bin ich dann vor lütter süäche fascht mit'ere ältere Frau uff'em Rad z'sämme g'stoße. 's isch uns beide nix bassiert, also hab ich sie gliich g'froogt, ob sie nit ä Platz kenne däd, wu ich 's Zelt uffstelle kinnt.
Ä Büürehof het sie keiner g'kennt, aber sie het mir anbotte, 's Zeit in ihrem Vorgärtli uffz'stelle! Also los, Kolonnefahrt durch's Wohnviertel bis zu ihrem Hüüs.
Do war dann tatsächlich grad so viel Platz, dass minni "Dackelgarasch" hin basst het, aber ibber's Wegli het dann schun keiner meh laufe kinne! Unn wie ich mir's dann so im Zelt g'miätlich g'macht het, do het sie mich dann au schun ins Wohnzimmer iig'lade, het mir ebbis z'esse gää unn alti Fotos rüssg'holt. In dem Zimmer sinn nämlich reihewiis Pokale vun ihrem Sohn g'stande, unn einigi Medaillie sinn an de Wänd g'hängt.
Wie sich rüssg'stellt het war's d'Müdder vum ä Ruder-Weltmeischter. An den Name kann ich mich nimme erinnere, aber dass de Peter Michael Kolbe, DER ditsche Ruderer zu sellere Zitt, bii ihre regelmäßig in un üss 'gange, des hab ich mir g'merkt! Ich hab also echti Weltmeischter-Medaille in d'Hand nämme derfe!
Des kummt au nit alli Dag vor, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 14. März 2013
Donis Brilleknick
Eines Dags, 's dirft so in de achte oder niinte Klass g'sii sii, do isch de Doni in 'ere Paus am Disch g'hockt, de Kopf witt unde, unn het wohl ebbis bäschtelt. In dem Moment kummt einer vun unsere Klasse-Clowns, de Ralf, riäft: "Hallo, Doni!", unn dotzt ihm liicht mit de Hand uff de Hinterkopf...
Es macht "dong", de Doni schaut uff, unn wie im Slapstick-Film isch sinn ein's Brillglas komplett zerdeppert! DEN Blick hätte Ihr sähne solle...!
De Doni, nadierlich, springt wie ä Stier in de Arena uff unn jagt de Ralf quer durch d'Schüäl! Ich kann Eych sage, in dem Moment hätt au fir viel Geld keiner mit ihm düsche welle!
Aber er het's dann doch ibberlebt, versichert Eych
De Bischemer
Montag, 11. März 2013
Kindergeburtsdag
Am Samschdig het d'Le ihren sechste Geburtsdag g'fiirt, unn so hämmer insg'samt zehn halbwildi Kinder im Hüüs g'haa. Unn fascht nur Maidli! Kleini, zickigi, lütti Göre... Wie Maidli in dem Alter halt sinn!
Z'erscht emol isch jo 's Wohnzimmer vor rosarote Farbe unn "Hello Kitty"-Bilder fascht explodiert, do dämit hab ich mich als Vadder vun'eme Maidli jo schun längscht abg'funde.

Aber dass d'Le schun so uffg'regt war, dass sie nachts nit schloofe het kinne, des hab ich eigentlich nit erwartet. Vor allem, will sie dann morgens am sechsi schun rumgeischtert isch, de Disch deckt unn uns g'weckt het! Happy birthday, oh Mann!!
So un-üssg'schloofe ware ma dann nadierlich perfekt uff denne Großkampfdag vorbereitet, kinne Ihr Eych vorstelle!
Unn wenn ich ehrlich bin, die Kinder ware eigentlich ganz brav. Jeder het sinni eige Pizza belege unn backe derfe (unn fascht alli hänn sie dänooch au brav uffg'esse). G'schenkli üsspacke geht eh immer güät, unn dann hämmer die Bagasch erscht mol nüss g'jagt in d'Rebe, zum Schatzsüache. Sie hänn sich üsstobt, ware b'schäftigt, unn hinterher het de Küäche au widder Platz g'haa. Nadierlich war's au ä "Hello Kitty"-Tort...
Dann hänn sie noch schnell Schmuck-Käschtli baschtle derfe (die Büebe halt als G'schenk fir ihri Mama...), unn am End hämmer noch Kino g'macht. "Karlsson vum Dach". So ware die Kinder alli handzahm, wu sie widder abg'holt worre sinn!
Unn mir hänn uns uff 's Kanabee g'legt, hänn d'Rüäh g'nosse unn uns geischtig schun uff de Geburtsdag vum Lu un zwei Monat vorbereitet...
Unn trotzdem war's scheen, weiß
De Bischemer
Donnerstag, 7. März 2013
Wu schloofe??
Egal ob ich mit'em Fahrrad oder uff Interrail unterwegs war, ich hab mir immer Sorge g'macht, wu ich obends, wenn's dunkel wird, "min Köpfli bette kann".
Wenn ma rumreist, dann schaut ma sich jo meischtens tagsüber ebbis an, unn wechselt dann de Ort, um dann dert widder ebbis Nej's z'erlebe oder z'besichtige.
Was hab ich des g'haßt, wenn ich obends irgendwo uff'e (Zug- oder Bus-)Bahnhof ang'kumme bin, unni Ibberblick unn Ziel, unn mir vor 'em Dunkelwerre noch ä Zimmer hab süache miän! Ä baar mol bin ich sogar direkt im Bahnhofsviertel in ä Hotel, damit ich ä Bett zum hinleye unn ä Diir zum abschließe hab. Des isch aber meischtens ehnder ä schlechti Wahl...
Aber welchi Alternative het ma denn ibberhaupt?
In Arles in Südfrankriich, do bin ich mit minnem (eh schun viel z'schwere) Rucksack fascht drey Kilometer ibber's Land g'schlappt, um uff de empfohlene Campingplatz z'kumme.
In Skopje bin ich gliich im Bahnhof hocke bliibe, will ich eh kei Minütt länger als nötig in dem komische Jugoslawie hab bliibe welle, unn am nägschde Morge de erschte Zug nooch Saloniki g'numme hab.
In Viana do Castello hab ich in de Dühne am Meer g'schloofe, unn in Bogota in'eme Hostel zwische koksende Rucksackler.
In Südamerika, wu d'Entfernunge eh so riesig sinn, hab ich manches Mol de Nachtbus g'numme, um dem Problem üss'em Weg z'gehn. So richtig fit isch ma dann am nägschde Morge au nit wirklich!
In Punta Arenas, wu unser Bus morgens am drey (!) abg'fahre isch, hämmer sogar d'Nacht durch g'macht. Irgendwänn nooch Mitternacht, wenn in so'eme Kaff gar nix meh los isch, wird des aber wirklich ung'miätlich, kann ich Eych sage!
Irgendwänn hab ich dann eifach minner Reise-Rhythmus umg'stellt:
Ich bin dann schun morgens zum nägschte Ort g'reist, hab mir ä Zimmer g'süacht unn erscht dänooch d'Stadt ang'schaut. Obends war dann alles ganz entspannt, unn am nägschte Morge hab ich kurzfristig entschiede, ob ich noch länger bliibe oder lieber witter ziäge will.
Unn so hab ich's bis hitt bii b'halte, denkt
De Bischemer
Montag, 4. März 2013
Esse im Urlaub (1)
Ich bin jo schun in verschiedene Länder in Afrika rumg'reist. Eimol in Kenia unn Tanzania/Sansibar, unn eimol im Senegal unn in Gambia. (Die Dienschtreise nooch Südafrika zähl ich do jetzt mol nit mit). Aber wisse Ihr was? Ich kann mich gar nimmi erinnere, was ich in denne Urlaube in Afrika eigentlich so g'esse hab. Eigentlich komisch, wenn ma bedenkt, dass ich meh als ä Monat lang unterwegs war, alles in allem.
Aber vier Sache, die sinn mir in Erinnerung bliibe:
Erschtens: Samosas. Des sinn so Deigdasche, die entweder vegetarisch oder mit Hackfleisch g'füllt unn dann frittiert sin. Schmecke ganz güät unn mache satt. Ma sott halt nur nit frooge, vun was fir'eme Tier des Hackfleisch isch - aber des isch aktuell jo in Ditschland au nit besser, gell??
Zweitens: Pommes. Die werre zwar oft uff Strooßemärkt' verkauft, sinn aber eigentlich nur g'stiftelti Kartoffle, die so kurz in heißes Fett g'schmisse werre, dass sie grad mol recht warm sinn. Weder durch'gart noch knusprig... Ich kann mich erinnere, wie mir uff Sansibar die Pommes drey mol noochenander noch mol frittiere hänn lehn, biss sie endlich halbweg eßbar ware! Der Koch het uns ang'schaut, als ob mir nimmi ganz normal wäre...!
Drittens: Ung'röschteti Erdnüssli. Kennt ma bii uns jo gar nit. Aber in Afrika, do werre Erdnüssli uff'em Märkt roh verkauft. So, wie ma sie bii uns kennt, zum Üssmache üss de Schale, werre sie zwar an alle Ecke irgendwo in alte Ölfässer g'röschtet unn verkauft, aber sunscht sinn sie halt roh. Ihr kinne Eych nit vorstelle, wie komisch rohi Erdnüssli schmecke! Fad, deigig unn fremd! Lehn Eych sage: Des brucht ma nit!
Unn viertens: Kaffee. Eigentlich nit de Kaffee selber, sondern die siäß Kondensmilch, die wu do nii g'macht wird. De Kaffee wird fascht halbi-halbi mit dem Ziigs g'mischt, unn am End isch des Ganze so siäß, dass ma's eigentlich schun fascht nimmi trinke kann - als Europäer z'mindescht!
Des kann zwar nit alles sii, was ich do unterwegs so g'esse hab, aber an mehr kann ich mich bi'm beschte Wille nit erinnere.
Viellicht au besser so, sinniert
De Bischemer
Freitag, 1. März 2013
Au ich bin Oberschopfe!
De Titel vun dere Serie isch "Ich bin Oberschopfe".
Do hab ich mir denkt: Eigentlich g'heert do au ebbis ibber mich hin. Also hab ich an d'Online-Redaktion ä Feedback g'schriebe. Ä elektronischer Leserbriäf, wenn ma so will. In etwa so hab ich's formuliert:
Au ich bin Oberschopfe!
Ich heiß [minner Name] unn bin sounnso viel Johr alt.
Ich wohn zwar nimmi in Oberschopfe, hab dert aber 's erschte Viertel Johrhundert vun minnem Lebe verbroocht.
Ich mag Oberschopfe, will ich dert au nooch meh als zwanzig Johr immer noch minni Wurzle hab unn immer ä Oberschopfener bliibe wirr. Ich verfolg 's G'schähne in Oberschopfe immer noch regelmäßig im Internet, unn in minnem Blog gib ich au immer mol widder minner Senf däzüe!
Ich frey mich uff d' 1250-Johrfiir, will ich dann endlich mol widder ä baar alti Bekannti treffe kann. Bii Wocheend-B'süache reicht d'Zitt jo grad üss, um d'Eltere unn Verwandtschaft in Oberschopfe z' b'süache.
Leider het sich d'Zittung (z'mindescht bisher) nit z'ruck g'meldet. Aber wenigschtens Ihr wisse jetzt, wie ich zu dere Serie steh.
Ebbis Ney's hänn Ihr aber ibber mich nit erfahre, vermutet
De Bischemer



